viagra sipariş viagra satış viagra fiyatları viagra fiyatı time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri hacklink Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | GÜNAHSIZ Adalet.az | GÜNAHSIZ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

GÜNAHSIZ

Hekayə

22454    |   2014-05-03 04:38
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

(Əvvəli ötən sayımızda)

"Keşkə evi burda tikməyəydik. Həm meşəyə yaxındı, həm də yol qırağıdı. Dayının sözünə baxmadın..." Bunu bir dəfə gəlin demişdi. Qadınlar həmişə söz demirlər, deyəndə də kişilərin dərisinə batmır. İndi o evin hər iki pəncərəsi bomboz payız gecəsinə zəif, sarımtıl işıq salırdı. Qonşu otaqda tavanın düz ortasından asılmış purjunlu yüyrüyün cırıltısı kəsilmirdi. Uşaq hələ yatmamışdı. Elə bil evdə yad adamın nəfəsini o da hiss eləmişdi. Kişilər səssiz-səmirsiz yeyib-içirdilər. Qonaq səhərdən acmış; doyub-dolanmaq bilmirdi. Turşumuş, tuluqlanmış sifəti bir az açılmışdı. Yaxşı yeyib-içməyə öyrəşmiş adama oxşayırdı. Hərdən ağır yük qaldırırmış kimi uca getdikcə qalınlaşan qaşlarını alnının ortasında düyünləyib zənnlə oğlana baxır, sonra gözlərini bir nöqtəyə dikib susurdu...
-Bu kənddənsən? - ev yiyəsinin üzünə baxmadan soruşdu.
-Yox... Gəlməyəm...
-Kimin oğlusan?
Oğlan başqa ad dedi... Susdular...
Qonşu otaqda yüyrük dayanmışdı. Bayırda da hənirti yoxdu. Elə bil, dil-dil ötən meşə quşları da, ac, narazı çaqqallar da bayaqdan bəri fısıltıynan, marçıltıynan qarnını doyursa da, gözləri doymayan yad adamın axır ki, danışmağa başladığını duyub səslərini içəri salmışdılar. Bir də ağzını açıb nə deyəcəyini səbirsizliklə gözləyirdilər. Qonaq ovcundakı nar dənələrini ağzına atmaq istəyəndə qonşu otaqda təzəcə yuxulayan uşaq diksinib var gücüynən çığırdı, sonra göynəyə-göynəyə ağladı.
-O uşağın qulağı ağrıyır... Oğlandı, qız?...
-Oğlandı...
Nədənsə, elə o andaca hələ bir yaşı tamam olmamış uşağının qız yox, oğlan doğulmağına sevindi. Danışmağa həvəsi yoxdu. Bütün günü meşədən odun daşımışdı. Yorulmuşdu. Həm də içindən gələn bir səs bu adamnan ürəkdən söhbət eləməyinə əngəl olurdu. Sirli bir duyğu çənəsini kilidləyir, kəlmə kəsməyə qoymurdu. Yad adam danışmaq istəyirdi. Hər dəfə söhbətə başlamaqdan ötrü bir bəhanə tapır, ev yiyəsinin soyuqluğunu görüb susmalı olurdu...
-Bu evin yerində... əvvəllər qamış daxmalar vardı...-- Nəfəsi kəsilirdi. Əlini boğazına aparıb toxunma köynəyinin yaxasını aşağı dartdı, sözlü-sözlü ev yiyəsinə baxdı, - doğru deyirsən, buralı döyürsən?...
Başıynan təsdiqlədi. Qonağın inanıb-inanmaması vecinə deyildi. Yorulmuşdu, yatmaq istəyirdi. Bu adam olmasaydı, indi çoxdan arvadının böyründə bir yuxu almışdı. Bədənindən xoş bir gizilti keçdi...Başını yastığa qoyan kimi bərk yuxuya gedirdi. Gecə yarıdan keçəndən sonra elə bil əllə ayıldırdılar. Yorğunluğu çıxmış, gümrahlaşmış bədənində şirin istəklər oyanırdı. Əlini gəlinin yumşaq, isti sağrısına aparır, o da elə bil bunu gözləyirmiş kimi, nazla qurcuxub ərinə qısılırdı..."Bu bədniyyət hardan gəlib çıxdı? Niyə bu adama heç quşu qonmur?" Təzə yurdda binə olan gündən qapısına yad adam gəlməmişdi...Nədən şər qarışan vaxtı birbaşa onun evinin üstünə gəldi? Bu yerlərdə nə axtarır? Buralı olub-olmamağım nəyinə gərəkdi? Lənət şeytana. Yol qırağında ev tikmək də bir kişilik deyilmiş. Azan da səni tapır, təzən də...
-Eviniz yaxşı istidi, maşallah. Kərpicdəndi?- Qonağın səsi sanki quyunun dibindən gəldi.
-Yox. Qomnandı...
- Yaxşı eləmisən. Bu yerlərdə kərpicdən ev tikmək məsləhət döyül. Axmaza yaxındı. Kür də hər yaz gələndə daşır...
- İndi day daşmır. O boyda bənd atıblar...
- Nə boyda bənd olur-olsun, ehtiyat yaxşı şeydi. Ehtiyatlı igidin...
"Düz deyirsən, ehtiyat yaxşı şeydi. İllah da ki, qəfildən sənin kimi biri böyürdən çıxanda..."
Daha bəhanə axtarmaqdan bezmişdi. Ev yiyəsi danışmağa həvəs göstərmirdi, yatmaq istədiyini açıq-aşkar bildirirdi. Xeyri yoxdu, o da əl çəkməyəcəkdi.

-Deyəsən, söhbət eləməknən aran yoxdu. Yatağan adama oxşayırsan. Xətrinə dəyməsin, kişiyçin yaxşı vərdiş döyür bu. Günün bir qarış amanı yoxdu. Hay-huy eliyincən şər qarışır. Gecəni də sabah eləmək olmur. Elə çarəsi söhbətnən baş qatmaqdı... Səni də qınamıram. Yəqin, sabah açılannan gün batıncan qıç qatlamırsan. Kənd adamı nə dincəlirsə, elə bu aylarda dincəlir,-oğlanın həvəssiz-həvəssiz qulaq asdığını görüb üzə durdu,- ancaq mənim kimi qəfil, həm də üzdü qonağın gələndə gərək adəti pozasan. Namaz qılmırsan?
-Yox.
-Hə... hələ cavansan. Allaha tərəf getməyinə çox qalıb,-mənalı-mənalı qımışdı,- oruc tutub, namaz qıldın, gərək çox şeydən əl çəkəsən... Hələ tezdi, kef elə özünçün... Hə, yatırıq, otururuq? Əşşi, heç toylarda aşıqlara qulaq asmamısan? Sabah üzünəcən dastan deyirlər ki,... Elə bil mən də aşığam, gəlmişəm sizə dastan deməyə...
-Deyirəm, yol gəlmisiz... yorulmusuz...
-Sən mənim dərdimi çəkmə. Yolda deyirdim, kim üzümə qapı açsa, içəri girən kimi ac-susuz daş kimi düşəcəm. Amma indi elə aynımışam ki, elə bil, başımın içində təndir qalayıblar...-- Gözləri yol çəkdi, nədənsə şübhələnirmiş kimi diqqətlə oğlanın üzünə baxdı,-bilmirəm, mənə noolub?...
Əlacı nəydi, bu dumanlı-çisəkli payız gecəsinin şirin yuxusundan əl çəkməliydi. Ayağa durdu, -İndi gəlirəm, -deyib çıxdı. Bayıra çıxanda gözlərinə inanmadı; bayaqkı dumandan əsər-əlamət qalmamışdı, gündoğan tərəfdən soyuq, nəmli külək əsirdi. Qəfil qonaq gəlini də çaşdırmışdı. Günorta yuyub sərdiyi paltarları külək oynadırdı. Sərnic dirəkdən asılı qalmışdı. Tabağı gətirdi, südü üzə töküb yuxayayanı ağzına çevirdi. "Sabah özü süzüb bişirər". Boş sərnici əvvəlki yerindən asdı. Çəpərin dibinə zəncirlənmiş Boz it sahibinin hənirini alandan özünü yeyib-tökürdü. Zəncirdən açılan vaxtı keçmişdi. Vaxtında açılsaydı, indiyəcən bütün kəndi azı beş-altı dəfə ayaqlayıb geri dönmüşdü. Nə qədər yalmansa da, sahibi iti açıb buraxmadı. Evdə yad qonaq vardı, gecə həyətə-zada düşə bilərdi. Gətirib hinin ağzına söykədikləri dəmir təkərə bağladı. Boz it kəndin o başında yol gözləyən dişilərini yadına salıb kədərlə zingildədi, şöngüyüb gözlərini sahibinə zillədi...
Qonaq yerində qacındı, əsnədi, boş papiros qutusunu ovcunda sıxıb əzdi, təzəsini açdı. Bayırda əl-üzyuyan cingildədi, su şırıltısı eşidildi. Oğlan əllərini qurulaya-qurulaya içəri girdi, özünü zorlayıb:
-Külək qalxıb, -dedi,- hava da əməlli-başlı soyuyub. Bayırlıq işiniz yoxdu ki?...
-Hələ ki, yox...
Bayıra çıxıb-qayıtması cəmi beş-altı dəqiqə çəkməmişdi. Bu vaxt içində qonaq ayrı adam olmuşdu. Qarnı doyandan sonra durulmuş rəngi təzədən boğulmuşdu. Qaşqabağını düyünləmiş, sifətini sallayıb oturmuşdu. Oturduğu yerdə qəddi əyilmişdi... Əli əsə-əsə papirosu dodağına apardı, sümürdü, dərindən ah çəkib tüstünü havaya buraxdı, gözlərini qıyıb tüstünün yayılmağına xeyli tamaşa elədi...
Fikirdən ayılıb təzəcə yandırdığı papirosu söndürdü. Sağ əlini aparıb bayaq papiros qutusunu xışmaladığı kimi sol döşünü xışmaladı.
-Ürək döyür ey, dəyirman daşıdı elə bil. Sabah açılannan belədi. Heç bu təhər olmamışdı...
Həə,.. başlandı. Daha bu ah-vay nədən ötrüdü? Bayaqdan çənəsinin altına salmağa adam axtarır, ilan dili çıxarıb yalvarır ki, gecəni yatmıyım, ona qulaq asım. İndi birdən-birə yığılıb yumağa dönüb. Sevinmək əvəzinə ah-vay eliyir. Bilmirəm, nə danışacaq, ancaq üz-gözünnən oxunur ki, danışmaq istədikləri kişini ayaq-baş eliyib. Ürəyində nə varsa, canı da onuynan bir yerdə ağzınnan çıxacaq. Birdən... ölüb-eliyər, xatası üstümüzdə qalar. Bircə bu gecəni yola versəydik...

Qalxıb qapını açdı. Payızın təmiz, nəm havası içəri doldu. Qonaq razılıqla ona baxdı. Yazıqlaşmış baxışları kədərə öyrəşməmiş sifətinə qətiyyən uyuşmurdu. Elə bil bu sifəti bir-iki saatlığa kimdənsə borc almışdı, işini görüb qurtarandan sonra yiyəsinə qaytaracaqdı... Bayırda isə...təbiət həmişəki kimi öz sifətində, öz qüdrətindəydi; yarada bildiyini yaradırdı, poza bildiyini pozurdu. Külək havada duman-çən qoymamışdı qala. Göy elə bil yerdən bir az da aralanmış, durulub təmizlənmişdi. Bu duruluğun qoynunda süzən Ay hələ ki, evin tuşundaydı, həyət-bacanı bəyaz-mavi işığa bələmişdi. Bir azdan axmazın üstündən süzüb yavaş-yavaş meşənin o üzündə yox olacaqdı. Ancaq nədənsə, bu gecə o da batmağa tələsmirdi, evin üstündə sallanıb dururdu. Aran kəndinin adamı yayın cırhacırından sonra cana yapışan payız rüzgarının gətirdiyi şirin yuxunun qoynunda yorğunluğunu, dünyanın dərd-sərini əridirdi. İlk xoruz banının bu yuxuya ara verəcəyinə hələ xeyli vardı...
Bircə bu qonaq olmasaydı...
Ürəyinə dammışdı ki, payız günəşinin qüruba enən çağında özünü kəndə yetirən bu kor-kobud kişi Allahın yox, şeytanın göndərdiyi qonaqdı. Yad adamın gəlişiynən seyrək evli aran kəndinin, bəndin ətəyində qaraltdığı, palçıqdan suvanmış qom evinin, geniş həyət-bacasının havası ağırlaşmışdı. Gecənin bakirə payız ruzgarı da elə bu ağırlığı, ağrını yumşaltmaq, dumana-sisə qatıb aparmaq üçün əsirdi...
Yenə sözlü-sözlü oğlana baxdı, qımıldanmadığını görüb başıynan arxaya işarə elədi:
- Qarasu tərəfdə, Küdrüdə qoyun qışlağı var ey... Orda mənim bir qardaşdığım var, sabah ona baş çəkəcəm... Bir söz var, onun yerinə çatmaq istəyirəm... Mən deyən olsa, qalacam burda...-sözünə ara verdi, ev yiyəsindən səs çıxmadığını görüb davam elədi, - Yaşamaq olmur ey özgə yerdə. Yulğunundan, qamışından başqa fərli-başlı ot, ağacı bitirməyən şoran torpaq nə şirin imiş...Camaatın gecəli-gündüzlü baltaynan, dəhrəynən qırıb-tökdüyü, doğradığı, yandırdığı o yulğun kolunun bir qırığı əlimə düşsəydi, yandırıb tütyə kimi gözümə çəkərdim. Bu günnən belə o bəndin torpağını belimdə daşıyaram, təki gor evimə yetdiyi qədər payıma düşsün... Yox, əgər mən deyən olmasa, yenə itib cəhənnəmə gedəcəm bu yerlərdən. Harda qırılar, qırılar...
Bayırın havası ikisinin də yuxusunu qaçırtmışdı. Qonaq təzədən əlini soyumuş çığırtmaya apardı, budun o birisini də dişinə çəkdi. Narı ortadan bölüb dənələdi, ağzına atmayıb ovcunda saxladı, oğlanın marağını qazanmaq üçün sifətinə qəribə ifadə verib danışdı:
-Qapını ört, özün də keç otur mənnən üzbəüz...

(ardı var)

Vəsilə USUBOVA
vasila-usubova@mail.ru


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2015-01-10 : ƏN UZUN GECƏ
2014-11-15 : QIRMIZI İP
2014-07-12 : GEC OLMAYAN
2014-07-05 : SAMAN ÇÖPÜ
2014-06-21 : GÜNAHSIZ
2014-06-14 : GÜNAHSIZ
2014-06-07 : GÜNAHSIZ
2014-05-31 : GÜNAHSIZ
2014-05-24 : GÜNAHSIZ
2014-05-17 : GÜNAHSIZ
2014-05-09 : GÜNAHSIZ
2014-05-03 : GÜNAHSIZ
2014-04-26 : GÜNAHSIZ
2014-03-15 : SONUNCU YARPAQ
2014-03-08 : MONMARTR, 18-40
2014-03-01 : Marsa da uçsaq
2014-02-22 : DƏRD ZİRVƏSİ
2014-02-15 : GEC DƏ OLSA...
2014-01-25 : GÜNDƏLİK
2014-01-18 : XİLASKAR
2013-10-12 : NƏNNİ
2013-09-21 : PAYIZ GƏLİR...
2013-08-17 : ADSIZ DUYĞULAR
2013-08-03 : ƏHYA GECƏLƏRİ
2013-07-06 : Sən dönsən...
2013-06-22 : KÖYNƏK
2013-05-25 : ÖZGƏ DƏRDİ
2013-02-09 : AĞILDAN BƏLA
2013-01-26 : DARIXAN ADAMLAR
2013-01-19 : DƏLİLİK ZAMANI
2013-01-12 : ƏSKİ YARALAR
2012-12-01 : SUSUZ DƏNİZ
2012-09-22 : GƏLDİN...
2012-09-15 : BİR QUCAQ SABAH
2012-09-08 : ANGEDONİYA
2012-08-18 : "DÜBEYTİ"
2012-06-30 : O TƏNHA AĞAC...
2012-06-02 : AĞ QARANQUŞ
2012-02-18 : HARMONİYA
2012-01-14 : QONŞU QIZ
2011-12-31 : TƏLƏSİRİK...
2011-12-10 : AYAQYALIN
2011-11-19 : XƏZAN YELİ
2011-10-15 : TƏSƏLLİ
2011-08-06 : DƏYİRMAN
2011-07-16 : ÇOX AZ ŞEY
2011-06-25 : SAVAŞIN 70 YAŞI
2011-05-14 : "QARA QUTU"
2011-03-19 : VƏDƏ KÜLƏYİ
2011-03-05 : KİŞİSİZ...
2011-02-26 : YAZA NƏ QALDI?!.
2011-02-19 : ADİ HƏYAT
2010-12-31 : İL KEÇDİ...
2010-11-06 : İMTİNA
2010-08-21 : KİBRİT FALI
2010-07-24 : YEL DƏYİRMANI
2010-05-08 : XİLASKAR
2010-04-10 : QİYAMƏT
2010-03-20 : XINAYAXDI
2010-02-27 : BOŞLUQ
2010-01-09 : KARVAN GETDİ...
2009-12-26 : YUXU KİMİ...
2009-12-19 : DARIXANDA...
2009-12-12 : İMTAHAN
2009-12-05 : QUYU
2009-10-17 : ELDƏN AYRI...
2009-10-10 : GÖZÜ YOLDA...
2009-10-03 : TARAZLIQ
2009-09-26 : ...YALVARMA!
2009-09-12 : İLĞIM
2009-09-05 : BİR STƏKAN ÇAY
2009-08-08 : QIRMIZI
2009-08-01 : SƏKKİZ SAAT
2009-07-11 : AĞIRLIQ
2009-04-25 : SIĞINACAQ
2009-04-11 : SÖZ VAXTI
2009-02-14 : ÜÇÜNCÜ YOLÇU
2009-01-31 : BİXƏBƏR
2009-01-24 : QIRMIZI VƏ QARA
2009-01-17 : BAŞQA ADAM
2009-01-10 : 3 SAATLIQ NƏFƏS
2008-12-31 : QUM SAATI
2008-12-13 : QURBANSIZ
2008-11-22 : CİDDİ MÖVZU
2008-11-15 : ÜMİD VƏ QORXU
2008-11-01 : AĞ YOL
2008-10-18 : AG VƏ QARA
2008-10-11 : KÜTLƏ
2008-09-20 : TƏSƏLLİ
2008-09-06 : YAZIQLIQ
2008-08-23 : ATA EVİ
2008-08-02 : ÇAY PULU
2008-07-05 : YADDAŞ AĞRISI
2008-06-14 : ÇƏRÇİVƏ
2008-04-19 : SÖZ ARDINCA...
2008-03-30 : İRƏVANLILAR
2008-03-20 : YAZA ÇIXDIQ...
2008-03-08 : UTANCAQ
2008-02-23 : BOZ AY
2007-12-15 : DARIXAN ADAMLAR
2007-12-01 : BİZƏ QALSA...
2007-11-24 : İŞIQSIZ DÜNYA
2007-10-27 : ETİRAF
2007-10-06 : GÜNLƏR VARDI...
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-20
2019-07-19
2019-07-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (76.85%)
İşdə (23.15%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK