viagra sipariş viagra satış viagra fiyatları viagra fiyatı time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri hacklink Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | GECİKMİŞ TƏBRİK... Adalet.az | GECİKMİŞ TƏBRİK... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

GECİKMİŞ TƏBRİK...

Bütün sevdiklərimə və sevənlərimə

20497    |   2012-03-10 07:36
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Sinoptiklərin verdiyi xəbər özünü təsdiqlədi. Tanrı da özünün sevə-sevə yaratdığı xanımlarımızı 8 Martda yada saldı. Necə deyərlər, mətbuatın sürpriz xəbəri yalan olmadı. Həqiqətən Bakıya və Azərbaycana qar yağdı. Doğrudur, qarın yağması təbii hadisədir və burda qeyri-adi nə isə axtarmaq bəlkə də doğru deyil. Ancaq qarın rəngi, paklığı, təmizliyi xanımlarımıza son dərəcə yaraşdığından mən bunu Allahın qadınlara töhfəsi kimi dəyərləndirirəm. Necə deyərlər, günləri ağ olsun!!!
   
   Bu bir alqışdı və mən də bu alqışın işığında yaşadığım ömrün bir neçə mərhələsini göz önünə gətirirəm və xatırlamağa çalışıram, istəyirəm yadıma salım. Yaşadığım bu 53 ildə necə yadda qalmışam və mənim yadımda necə qalıblar. Təbii ki, söhbət xanımlardan gedir. Başlayaq uşaqlıqdan, orta məktəb illərindən...
   
   Çoxları kimi kənddə böyüdüm. Çəpərdən də keçdim, ağaca da dırmaşdım, qoyun-quzu dalınca, çölə-çəmənə də iz saldım, təndirə çırpı gətirdim, mal-davara biçənəkdən ot. Bunları hamı edib. Yəni kənddə böyüyən, kənddə doğulan oğlan uşaqları bu həyatı yaşayıblar. Amma inanmıram ki, hamı biçənəkdən, meşədən qaydanda özü ilə bir qom bənövşə və yaxud nərgiz toplayıb gətirsin. İstəyirsiniz inanın, istəyirsiniz inanmayın, mən hər dəfə meşədən qayıdanda axtarıb hətta soluxmuş olsa belə bənövşə, nərgiz toplamışam. Onu da evdə stəkanda suyun içərisində saxlayıb səhərisi məktəbə müəllimlərimə aparmışam. Onda mən məşhur bir komediyada deyildiyi kimi, altı aylığımda sevmədiyimə görə, qızlara gül vermək yadıma düşmürdü. Ancaq müəllimimə aparırdım o gülləri. 10-cu sinfə qədər də belə oldu. Yox, yalançıya lənət, 8-ci sinifdən qızlara da gül aparmağa başladım. Özü də istəyirdim o gülü kimə verdiyimi heç kim bilməsin. Bilirdim ki, qızlar xatirə dəftəri yazır və verdiym o gül də həmin dəftərin vərəqləri arasında olacaq. Belə də oldu. 10-cu sinifdə xatirə yazmaq üçün mənə verilən o dəftərin vərəqləri arasında o gülləri gördüm. Quruyub yapışsa da, ətri azacıq da olsa qalmışdı. Təkcə ətrimi? Bəs xatirəsi? O qızı deyə bilmərəm, amma məndə xatirəsi də qalırdı. Əllərimi qaratikan kolları cıza-cıza o bənövşələri dərdiyim - xatirə... əllərim əsə-əsə o bənövşələri bağışladığım - xatirə...
   
   Bilmirəm, daha doğrusu, xatırlamıram indi o xatirə dəftəri hardadı? Ermənilər yandıran evimizdə qaldı, yoxsa kiminsə əlinə düşdü, cırıb zibilliyə atdı?..
   
   Ancaq bildiyim bir şey var. Mən o xatirəni kağıza köçürsəm də ürəyimə, yaddaşıma da yazmışdım. İndi də onun müəyyən məqmalarını təkrarlamaq iqtidarındayam, amma lüzum bilmirəm, gərək bilmirəm. Çünki o tarixdən çox böyük bir zaman keçib. Onu yazanda mənim 16 yaşım var idi, indi 53. Fərqi özünüz görürsünüz. Rəhmətlik Nüsrət Kəsəmənli demişkən, oyatma mürgülü xatirələri...
   
   Hə, oyatmayaq xatirələri. Bu, uşaqlığımla, orta məktəb illərimlə bağlıdı. Sadəcə, bir işarə vurdum. Elə bir işarə ki, bir az ürəklər səksənsin, bir az da elə bu 8 Mart günü yağan bu qar kimi əriməzdən öncə öz paklığımızın işığına bürünək. Axı onda biz hamımız həm qayğılardan, həm xəbislikdən, həm həsəddən, həm də həsrətdən uzaq idik. Ürəyimiz yalnız sevgi ilə, arzu ilə dolu idi, heç bir sərhəd tanımırdıq. Hər şeyi elə rahat düşünür, elə rahat xəyallar qururduq ki, indi xatırlayanda adamın özünün özünə gülməyi tutur. Elə gülə-gülə də bunu özümə ərkim, nazım kimi qiymətləndirirəm.
   
   
   
   yazıma qoyma həddi
   
   yazım yarımçıq olur...
   
   qış vurub keçir səddi-
   
   yazım yarımçıq olur...
   
   
   
   ruhum susur, sozalır
   
   çoxu verib az alır...
   
   çox bildiyim azalır-
   
   azım yarımçıq olur...
   
   
   
   yara söz dəstləyirəm
   
   əl edib səsləyirəm
   
   naz etmək istəyirəm-
   
   nazım yarımçıq olur...
   
   
   
   ***
   
   Tələbəlik illərim, ondan öncə isə həyatda yerimi tapmaq üçün işlədiyim və əl qabarının dadını yaşadığım illər mənim üçün daha əzizdi. Çünki onda istər gecə növbəsində, istər fəhlə kimi daş daşıyıb qum ələyəndə yorğunluğun nə olduğunu bilmirdim. Bax, elə indinin özündə də fikirləşirəm ki, adamın məqsədi olanda, iç dünyası sevgi ilə aşıb-daşanda doğrudan-doğruya yorulmur. Ən ağır işdən sonra da səni şirin bir görüş gözləyirsə, ürəyin o görüş üçün atlanırsa, yorğunluq bir quş kimi çiyinlərindən, bədənindən uçub gedir. Özünü o qədər gümrah hiss edirsən ki, sanki bir saat bundan öncə daş daşıyıb, qum ələyən sən deyildin. Deməli, insanı yaşadan, insanı qocalmağa qoymayan əslində ürəkdəki o böyük sevgidi. Bəzən deyirlər ki, Məcnun çöllərə düşdü, ac-susuz qaldı, daha nə bilim nələr oldu və sonra da həsrətə dözməyib öldü. Xeyr, mən bununla razılaşmıram. Mənim düşüncəmə görə, Məcnunu dünyaya sığmayan sevgisi öldürdü. Sevgisi o qədər böyük idi ki, yerə sığmadı və Məcnun da Yer kürəsinə, bu cahana sığmayan sevgisindən ölüb o biri cahanda, o biri dünyasında sevgisinə qovuşdu.
   
   Ola bilsin ki, fikirlərim kiməsə şairlik kimi görünsün, fərq etməz. Bütün hallarda insanın insana, insanın təbiətə, xüsusilə, insanın Allahına sevgisi böyük olmalıdır. Ürəyindən, varlığından, evindən-eşiyindən, dünyasından böyük! Belə olmasa, ilk zərbədən o sarsılacaq, o şüşə kimi çiliklənəcək və onun adı sevgi olmayacaq, nə isə ayrı bir şey olacaq.
   
   Tələbəlik illərində zarafatla dostlarımın mənə pıçıldadığı şeirlərdən biri bizim illərin gənclərinin demək olar ki, hər görüşdə xalq şairi Hüseyn Arifdən istədiyi və çoxlarının da əzbər bildiyi "Sən dərsə gəlməyəndə" şeiri idi. Doğrudan da o, dərsə gəlməyəndə gözüm dörd olurdu. İllər ötdü və mən əslində bu dünyaya dörd gözlə baxdığımın fərqinə vardım. Axı həm də biz bir-birimiz üçün baxırdıq. Eyni zamanda birimiz ikimiz üçün də baxırdıq. İllər ötdü və günlərin birində mərhum Hüseyn Arifin ruhuma hopan misralarının təsiri altında mən də "Harda görüşək" şeirini yazdım.
   
   
   
   dünya bizə bağlı qapı
   
   bir açar tap - aç görüşək
   
   sevib dərsdən qaçıb hamı-
   
   sən də işdən qaç, görüşək...
   
   
   
   şehdə çimən ləçəklərdən
   
   seçib, dərim çiçəklərdən
   
   bir-birindən göyçəklərdən-
   
   hörüm sənə tac, görüşək...
   
   
   
   ömür ötür, gün qısalır
   
   illər bizdən qisas alır
   
   günahımız qüsullanır-
   
   verək ona bac, görüşək...
   
   
   
   keçib daha qəbahətdən
   
   bizə düşən səadətdən
   
   dünya boyda məhəbbətdən-
   
   tamarzı tək - ac görüşək...
   
   
   
   varımız, həm gərəyimiz
   
   suyumuz, həm çörəyimiz
   
   görüş yeri - ürəyimiz!-
   
   Tanrım, işıq saç, görüşək.
   
   
   
   ***
   
   Bu gün çox qəribə bir ovqat yaşayıram və bu yazını əslində mən 8 Mart günü yağan qarın dənələrini ovcumda saya-saya ürəyimdə yazırdım. Və qar dənələrini saydıqca mənə elə gəlirdi ki, keçmişə doğru qayıdıram. Daha doğrusu, ömrümdəki həmin o sevdiklərimin, məni sevənlərin işıqlı xatirələrini oxuyuram, görüş yerlərini gəzirəm. Dayanıb şəkil çəkdirdiyimiz dəniz kənarını xatırlayıram və ...
   
   Əslində yağan qar mənə həm də günahlarımı xatırladırdı. Sevdiklərimi nə özümün istədiyim kimi, nə də onların arzuladığı kimi həyat sınaqlarından çıxara bilmədiyimdən, maddi-mənəvi təminatlarını qurmağı bacarmadığımdan. Ən xırda ehtiyaclarına dəstək ola bilmədiyimdən və daha nələrdən, nələrdən... sıxılırdım. Ürəyimin küncündə zəif bir şam işarırdı. O da həmin o sevdiklərimə bağışladığım söz çələnci idi. Mən insanlara, daha doğrusu, sevdiklərimə, məni sevənlərə ancaq bir-birindən isti sözlər bağışlamışam, ayrı heç nə. O sözləri ürəyimdə mayaladıb, ürəyimdə dünyaya gətirmişəm, bağışladığım insanlara da elə ürəyim kimi də bağışlamışam...
   
   Bəli, illər ötür, biz bu ömür karvanında hərəmiz bəlli mənzildə karvandan ayrılırıq. Amma karvan gedir. Çünki milyon illərdi ki, bu karvanın işi yol getməkdi. Adəmdən üzübəri gəlir və bundan sonra da nə qədər insanlıq var, o karvanı yolundan saxlamaq mümkün olmayacaq. O, Allahın hökmüdü. Yəqin ki, mənim də karvanımın hardasa bir anlıq ləngiyəcəyi, mənim də ondan ayrılacağımın bəlli günü var. Mən bu qarın altında həmin o gündə günahımı necə yuyacağımı düşünməyə çalışsam da, tutarlı bir səbəb tapmıram. Çünki əl-ayağı sağ olan, düşünmək, işləmək qabiliyyəti olan birisinin heç nəyə yarımaması artıq təkcə günah deyil, həm də ayrı bir şeydi. Onun adını kim necə istəyir, o cür də qəbul etsin. Mən isə bu qarın altında gəzə-gəzə gül verə bilmədiklərim xanımlardan yayınıram. Zəng vurub mürgülü xatirələrini oyatmaq istədiyim insanlardan gizlənirəm. Özüm də bunun səbəbini həm bilirəm, həm də bilmirəm. Qalmışam iki daş arasında. Ona görə də qarın daha çox yağmağının, elə məni də öz qoynuna alıb öz paklığında itirməyini istəyirəm. Bəlkə kiminsə əlində, kiminsə çiynində, kiminsə lap kirpiyinin ucunda qar dənəsinə çevrilim, yanağına qonum?..
   
   Hə, yenə şairlik, yenə xatirələr, yenə günahlar və sairələr... Elə bu qarın altında da öz-özümə pıçıldayıram:
   
   
   
   hərdən çıxıb gedirəm
   
   uzaqlara əzizim
   
   baxıb, yığıb gəlirəm
   
   uzaqları əzizim-
   
   gözümə!
   
   
   
   oxşarlıq da tapıram
   
   bəzən fərq də görürəm
   
   sənə təzə olacaq
   
   məqamları hörürəm-
   
   sözümə!
   
   
   
   baxışımı duruldan
   
   cəlbedici təbiət
   
   olsa da, məni hər an-
   
   qaytarır saf məhəbbət -
   
   özümə!
   
   
   
   Deməli, bu 8 Mart günündə kimlərisə sözlə, kimlərisə səslə, kimlərisə yuxumla, xəyalımla, kimlərisə xatirəmlə özüm-özlüyümdə təbrik etdim. Xəbəri olan da oldu, olmayanda. Amma elə çox istəyirəm ki, bütün insanlar bir-birlərini təkcə xatirələrlə, yuxularla, hədiyyələrlə, isti sözlərlə yox, həm də böyük ürəklə, od-alov saçan baxışlarla, ruhu oxşayan təbəssümlə təbrik etsinlər. Özü də təkcə bayramlarda yox, bütün zamanlarda, bütün günlərdə, bütün anlarda. Təbriklər həm də səmimiyyət deməkdi axı. Elə həmin o səmimiyyətlə də, yadımda, yaddaşımda, ürəyimdə olanları təbrik edirəm, gec də olsa. Söz qanadlıdı, yəqin ki, sahiblərinə gedib çatar...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-22
2019-07-19
2019-07-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (76.85%)
İşdə (23.15%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK