ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Ürəyimin havası

Bu havanın proqnozunu kimsə bilirmi?

30277    |   2014-02-28 23:55
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Özümə yer tapa bilmirəm. Hara baxıram, nəyə əl uzadıram hər şey səni xatırladır. Və indi dərk edirəm ki, insan çevrəsiylə, doğmasıyla, dostlarıyla güclü, dözümlü olurmuş. Mən get-gedə gücümü də, dözümümü də türk qardaşlarımız demiş, kayp edirəm. Görünür, buna hazır olmaq, bunu gözləmək lazım imiş. Mən isə heç nəyə hazır deyiləm bu dünyada. Bir növ Allahın umuduna yaşayıram. Bu heç də əqidəsizlik, yolsuzluq, laqeydlik, lap kobud desəm, səfillik demək deyilg
Yolum da, inamım da, məramım da, hətta ürəyimdən milyon dəfələrlə böyük sevgim də var. Və mən bütün bunları özüm bildiyim kimi, heç nəyin hesabını sormada, heç kimin qarşısına sual qoymadan eləcə yaşayıram, eləcə daşıyıram, ta bu günə kimi. Bundan sonra da nə qədər yol qalır, nə qədər dolanbaclar var... onu isə bilmirəm. Hətta bilmək istəsəm də, onu mənə kimsə deməz. Axı dünya, insan, varlıq, bir sözlə, sirli olanlar maraqlı olur. Böyük Bəxtiyar Vahabzadə demiş:

İnsan göydə Ay kimidir,
Görünməyən tərəfi var!


Bəli, bütün tərəflər görünsə, onda daha nəyin sorağında olacağıq ki? Hər şey göz qarşısında - bax, gör, bacardığın qiyməti ver və yaxud da baxma, görmə, heç qiymət də vermə. O da öz işində olsun, sən də. Amma bir son var də! Həmin o sonda istəsən də, istəməsən də sən təslim olursan. Böyük Səməd Vurğun demişkən:

Bir də görürsən ki, açılan solur,
Düşünən bir beyin, bir torpaq olur -
Bir yandan boşalır, bir yandan dolur
Sirrini verməyir sirdaşa dünya,
Biz gəldi gedərik, sən yaşa dünya...

Hə, bax, bütün bu dediklərim, bu yazdıqlarım heç də son günlərdə ağlıma gəlməyib, son günlərdə yaşamamışam bunları. Elə bil tarix təkrar olunduğu kimi, hər böyük itkidən, hər əbədi ayrılıqdan sonra mən bu hissləri yenidən yaşayıram. Və söz adamlarının sevimlilərindən biri olan rəhmətlik Vidadi Məmmədovun bir fikri həmin an yadıma düşür. Rəhmətlik Vidadi qəbiristanlığın yanından keçib gedəndə dostuna deyib:
- Xəbərin var, bizi get-gedə qəbiristanlıq daha çox özünə çəkir...
Yanındakı dostu da təəccüblə onun üzünə baxır və Vidadi fikrini tamamlayır:
- Çünki ordakı dostlarımızın sayı get-gedə burdakıları üstələyir...
Hə, bax, deməli, dostlar adamı yavaş-yavaş səsləyir. Axı dost dosta tən olmalıdı. Biz də bu tənin, bu bütövlüyün yolunda addımlayırıq, ta o bütövlüyə qovuşana qədər gedəcəyik...
Özümə yer tapa bilmədiyim bu günlərdə ürəyimin sıxıntısı da artıb... Elə bil ürəyimin havası qurtarıb, tükənib. Sudan çıxmış balıq kimi için-için tövşüyürəm. Sınıtımı, havasızlığımı var-gəl etməklə, başımı hansısa bir işə qatmaqla ovutmağa çalışıram, amma mümkün olmur. Bu da bir qüsurdu və yaxud da xəstəlikdi, onu da deyə bilmərəm. Sadəcə, bir onu tam şəikldə dərk edirəm ki, ürəyimin havası çatmır və mən də bu havasızlıqdan, bu çatışmazlığın içərisində qələmin, kağızın etibarına güvənirəm. Düşündüklərimi, hisslərimi misralara hopdururam. Doğrudur, o misraların hamısı ağrıyla, nisgillə o qədər qol-boyun olublar ki, hərdən misralara da yazığım gəlir. Axı onlar da canlıdılar, onlara da bu qədər qəm yükləmək insafsızlıqdı.

Qəmdən dəmkeş olmuşam,
Dəmdən incimə, gülüm...
Məni qəm aparacaq -
Qəmdən incimə, gülüm!

Həyat öz axarını
İlkini, axırını
İsladıb fağırını -
Nəmdən incimə, gülüm!

Gün saraldıb ülfətin
Artırıb dərd külfətin...
Hamısı Əbülfətin -
Cəmdən incimə, gülüm!



***
Elə yazılar, elə mövzular var ki, onları yazanda ömür payına əl qatmalısan. Cibindəki bıçağı götürüb "uf" demədən həmin hissəni, o payı kəsib qoymalısan bir kənara, artıq o sənin olmayacaq. Sən billə-bilə, dərk edə-edə könüllü şəkildə həmin o yazıya, o mövzuya görə o paydan, o hisslərdən imtina edirsən. Bunu özünlə ürəyin, bir də Allahın bildiyi, şahidlik etdiyi və notariat qaydaya ehtiyac olmadan həyata keçirirsən. Çünki ən böyük şahid, ən böyük yaradan özü içinə, ürəyinə bu mövzunu, bu yazını toxum kimi səpir. Və sən də o cücərən hər nədisə onu cümləyə, misraya çevirirsən. Bir növ əkinçilik edirsən... Ürəyini şümlayırsan, içinə axan göz yaşlarınla suvarırsan, gözünün işığında böyüdürsən və barmaqlarının ucunda söz, cümlə, misra edirsən...
Bax, belə bir durumda bəzən öz-özümə sual verirəm. Özü də bir dəfə yox, hər itkidən. Hər ayrılıqdan sonra bu sualı özümə ünvanlayıb cavabını eşitmək istəyirəm:
- Gedənin qayıtmayacağını, ayrılığın əbədi olduğunu bilə-bilə nədən bu qədər üzülür, bu qədər sarsıntılar keçiririk. Axı baş verən ayrılıq bütün insanlığın həyat normasının son səhifəsidi. Kimi üçün o səhifələr qalın trilogiya kitablarına, kimin üçünsə on-on beş şeirin çap olunduğu məktəblinin sinif dəftəri kimi nəzərdə tutulub. On-on beş səhifə - ömür bitir... Cild-cild üst-üstə kitablar - ömür bitir...
Budur əvvəl və sonun məsafəsi. Amma bu məsafənin nə uzunluğu, nə səhifənin sayı sonda həcmə, çəkiyə, lap elə saya görə öz qiymətini almır. Qiymət yaşanan, yaşadılan və yaşanacaq səhifələrə görədi. Bilmirəm hardasa oxumuşam və yaxud müdrik adamlardan eşitmişəm...
Əgər səhv edirəmsə, oxuculardan üzr diləyirəm. Həmin o təqdim etmək istədiyim hikmətli deyimdə vurğulanır ki, bir baş daşının üstündə doğum, ölüm tarixi arasındakı fərq cəmi bir neçə gün olduğu göstərilir. Və məzar gözətçisindən soruşanda da şərh veirir ki, həmin o rəqəm yalnız yavşanan günlərdi, mövcud olduğu günlər deyil... Nə isə...
Bəli, dərindən düşünəndə adam anlayır ki, mövcud olan o qədər canlı, cansız varlıqlar mövcuddur ki. Amma ya ayağına ilişəndə, ya gözünə sataşanda hiss edirsən ki, belə bir varlıq var. Deməli, yaşamaq tamam başqa bir şeydi. Əgər məndən soruşsalar, mən birmənalı şəkildə kimlərin (təbii ki, söhbət mənə doğma, mənə yaxın, mənim çevrəmdə olan adamlardan gedir - Ə.M) mövcud, kimlərin yaşayan qrupda olduğunu müəyyən qədər təxmin edib cavablandıra bilərəm. Bunun üçün sadəcə həyat sevgisini, insanlıq parametrlərini və bir də cəmiyyətə bəxş etdiyi yüksək xidmət əmsalını bilmək kifayət edər. Onda məlum olar ki, təkcə qışqırmaqla, hay-küy salmaqla və yaxud da insanların əsəbi ilə oynayıb faydalı bir işin qulpundan tutmadan, üstəlik də zəhər tuluğu kimi hər yerdə qan qaraldıb üfunət yaymaqla yaşamaq mümkün deyil. Gərək dilinə görə dilçəyin də olsun, yaşamına görə xidmətin də olsun. Ən vacibi, gərək insanlığın, adamlığın bütün parametrləri sənin yaşadığını təsdiq etsin. Özü də sualsız və şərhsiz. Yoxsa indii elə bir şərait yaranıb ki... çox şeylər baş-ayaqdı. Odur ki:

Çək yaxanı, dur qırağa,
Gir araya, vur qırağa.
Sən çaldığın sur, qırağa -
Kamanın səsi bərk çıxır.

At özünü oda, közə
At da dözə, od da dözə.
Uyma adda-budda sözə-
Zamanın səsi bərk çıxır.

Harda namərd möhür vurur
Sınır ürək, itir qürur.
Yaxşıları susub durur -
Yamanın səsi bərk çıxır.

Birdi iman, mindi güman
Ötüb gedir hər cür duman.
Vədə gəlib çatan zaman -
Samanın səsi bərk çıxır!



***
Yazının əvvəlində vurğuladım ki, ürəyimin havası çatmır. Bunu elə-belə deməmişəm. Əslində həm gerçəyi ifadə eləmişdim, həm də həmin o gerçəkliyin ifadə olunduğu cümlələrin fikir yükünü özündə yaşadan, özündə daşıyan və faktiki olaraq yazı masamın dolabında saxlayan bir qovluğu da gözümün önünə gətirmişdim. Həmin qovluğun üstündə iri hərflərlə yazmışam:
- Ürəyimin havası!
Bu mənim nə vaxtdan bəri çapa hazırladığım, amma maddi sıxıntı üzündən (heç kimə sirr olmayan sıxıntı - Ə.M.) çap etdirə bilmədiyim, amma çapını gözləyən yeni kitabımın adıdı. Az qala bir ilə yaxındı ki, yol gözləyir, özü də səbirlə, dözümlə. Çünki ordakı misralar təkcə sevgi, kədər yükü ilə yüklənməyib, onlar həm də dözümlə yüklənib. Və mən də hər dəfə o qovluğu siyirmədən çıxarıb üzünün tozunu əlimlə silib təkrar yerinə qaytarıb qoyanda elə bilirəm ki, o misralara hava bəxş edirəm. Çünki mən onları havaya çıxarıram - təmiz havaya...
Təəssüf ki, bu gün ürəyimi havaya çıxara bilmirəm. Sözün bütün mənalarında havasızlığın zərbələrini dadıb o zərbələrin ağrısına dişlərini bir-birinə sıxa-sıxa dözən, döyünən ürəyin mənə etiraz etməyə də bir növ nə bəhanə tapa bilir, nə də əlavə bir güc. Yalnız gücü özünə çatır. Özünə gücü çatan ürəyim havasızlığa da dözür! Amma hara qədər?.. Bax, onu konkret deməsə də, döyüntüsündən nələrisə hiss edirəm. Düşünürəm ki, təxminimdə yəqin ki, yanılmaram...
Bütün bunlara baxmayaraq, mən həmin o "Ürəyimin havası"ndən bir vərəqi çıxarıb bu yazıya əlavə edirəm:

Son günlər
ürəyimin havası
tez-tez qarışır -
qeyri sabitlik at oynadır...

Son günlər
sinoptiklər
bir az
baş-ayaq danışır
hava proqnozu
həssas adamları aldadır...

Son günlər
üst-üstə düşən
hər iki havanın
gücü birləşib
asta-asta
yerdən üzür
ömrümün dabanını!..

Son günlər
gülümsəyir
və təbəssümlə
mənə,
deyəsən elə bu
son günlərdi - deyir!


Bilmirəm, bütün bunların yazılmağa, deyilməyə ehtiyacı var idi, yoxsa yox. Amma hərdən havası tükənən, bitməkdə olan ürəyin heç olmasa hava proqnozunu dinləmək məncə, pis olmaz...

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-22
17:29 ÜMİD
15:24 İNSAN


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (22.23%)
Argentina (11.11%)
İspaniya (22.22%)
Almanıya (44.44%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK