ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

TOXUNMA, ÖLDÜRƏR!

Bu sevgi...

22177    |   2014-02-08 01:01
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hər dəfə köhnə yazılara nəzər yetirəndə özümdən asılı olmadan elə o yazıların yazıldığı zamana qayıdıram. Bilmirəm bunun səbəbi nədir. Ola bilsin ki, burda yaş da öz sözünü deyir. Axı adam yaşlaşdıqca torpaq onu daha çox çəkir... elə xatirələr də...
Hə, köhnə yazılara baxırdım. Birdən gözüm hələ orta məktəbin sonuncu sinfində oxuyarkən yazdığım balaca bir yazıya sataşdı. Əl boyda saralmış bir vərəqdə qurumuş bənövşənin də izi qalmışdı. Xeyli fikirləşdim, sonra tapdım. Biz kənd uşaqları adətən müəllimlərimizi, daha doğrusu, qadın müəllimələrimizi həmişə yazın ilk çiçəkləri ilə - bənövşəylə, nərgizlə, novruzgülüylə təbrik etməyə çalışardıq. Çöldə-bayırda qoyun-quzu otaranda qarı yarıb çıxmış həmin o yaz çiçəklərini əlimizi kol-kos cıza-cıza bir-bir toplayardıq. Balaca, beş-on çiçəkdən ibarət bir qom düzəldərdik - bənövşə qomu... Və onu səhər məktəbə gətirib partanın altında gizlədərdik. Dərsinə maraq göstərdiyimiz, özünə böyük sevgimiz olan müəllimimiz sinfə daxil olan kimi sakitcə həmin bənövşə qomunu müəllimin masasının üstünə qoyardıq. O da götürərdi, qoxlayardı və böyük bir sevgi ilə "çox sağ ol"u elə deyərdi ki, ürəyimizə yayılardı, sanki üstümüzə gün doğardı. Və biz də özümüzdən xəbərsiz şəllənərdik - zarafat deyildi, yazın ilk çiçəyini, il bənövşəsini toplayıb gətirmişdik müəllimimiz üçün. Bu, bizim sevgimiz idi - həm müəllimimizə, həm də bənövşələrə...
Hə, əslində beləcə başlayıbdı bizim hər birimizin böyük sevgimiz. O sevgimiz ki, biz zaman-zaman ona toxunmağa, ona yaxınlaşmağa qorxmuşuq. Düşünmüşük ki, o bizi öldürə bilər, özü də sözün bütün mənalarında. Axı bu böyük sevgini çəkmək üçün, yaşamaq üçün böyük də ürək olmalıdı. Ən azından Məcnun ürəyi boyda... ən azından Leylinin ürəyi boyda...
Onda bizim nə Məcnunun, nə də Leylinin ürəyi boyda ürəyimiz yox idi. Bizim ürəyimiz elə öz ürəyimiz boyda idi, yəni yumruğumuz boyda. Biz də bu yumruq boyda ürəyimizlə sevirdik. Yəqin ki, sevgimiz də elə o boyda idi. Təbii ki, həmin o illərdə, həmin o uşaqlığın süd qoxusu canımızdan çəkilməmiş, yalanın dilimizə yol tapmamış, yaltaqlığın bizə yaxın düşməmiş o müqəddəs illərində... Yaşa dolduqca, zamanı qınasaq da, qınamasaq da etiraf etməliyik ki, biz təkcə uşaqlığımızdan uzaq düşmürük. Biz həm də halallığımızdan, təmizliyimizdən, paklığımızdan özümüz də bilmədən qopub ayrılırıq - anbaan, günbəgün...
İndi həmin o saralmış və üstündə bənövşə izi olan vərəqdəki yazını oxuyanda ürəyim el həmin o bənövşə yarpağı kimi nazilir, titrəyir. Düşünürəm ki, o vaxtlar yazdığım və arxivlərin künc-bucağında toz basmış neçə-neçə yazıda mənim hisslərim, duyğularım ifadə olunub. O duyğularım ki, onlar da mənimlə birlikdə böyüyüblər... o hisslərim ki, onlar da mənimlə yarım əsri arxada qoyublar. Və mən həmin o hisslərdən, duyğulardan cilalanmış bir sevgi götürüb gəlmişəm. Yumruq boyda ürəyimə yerləşən o sevgi sən demə, bu illər ərzində məndən xəbərsiz böyüyüb. Mənsə ona əl vurmamışam, çünki qorxmuşam. Həm müqəddəsliyindən, həm də onun gücündən. Axı o, böyük bir enerjinin, gücün mənbəyidi, toxunsam, öldürər! Sən isə...

Saçlarının
rəngini dəyişdin
səni
öncə
bu saçlarda görməmişdim...
Odur ki,
qəribə bir
fikrə düşdüm -
bəs
gözlərindəki qəmin
rəngini neyləmişdin?..
O böyük həsrət
bitmişdimi nəhayət?..
Bunu
baxışlarından oxumağa
imkan vermədi
nə qədər yalvarsam da
mənim
gözlərimi tutan
o böyük məhəbbət!

***
Hər dəfə elektrik şəbəkələrinin yanından keçəndə və yaxud divarda qurulmuş elektrik sandıqlarına yaxından diqqət yetirəndə diqqətimi iri bir lövhə çəkir. O lövhənin üzərində əcaib bir şəkilə düşmüş insan silueti və iri hərflərlə yazılmış "Əl vurma, öldürər!" çağırışı var. Bu, əslində çox ciddi bir xəbərdarlıqdı - ağlı kəsən üçün, sağlamlığını düşünən üçün, ən vacibi isə elektrikdən başı çıxmayanlar üçün. Yəni sahə ilə təması olmayanın ora müdaxiləsinin qarşısını almaq üçün bundan böyük xəbərdarlıq ola bilməz.
Təəssüf ki, insanın lap uşaq vaxtından nədən çəkindirirsən, nədən qoruyursansa, həmişə ona meyilli olur. O vaxta qədər ki, əlini od yandırır. Bax, onda odun nə olduğunu, odun gücünü anlayır. Ancaq əli yanmayan həmişə oda bir laqeydlik göstərir. O cümlədən də elektrik cərəyanına qarşı vəziyyət belədi. Nə vaxt ki, toxunduğun cərəyan səni bir balaca silkələyir və rəngin qaçır, dodağın titrəyir, onda hansı bir səhvi etdiyini, hansı bir əraziyə daxil olduğunu dərk edirsən. Amma bəzən heç dərk etməyə də vaxt qalmır. Bu da bir ayrı mövzudu...
Mənim xatırlatdığım xırda bir məqam yazımın birinci hissəsində söylədiklərimlə sırf bağlıdı. Bu bağlılığın kökündə yenə həmin o təhlükə dayanır, o qorxu dayanır. İnsan qorxunu anlayanda, yəni onu anlaqlı şəkildə öz içində saf-çürük edəndə, süzgəcdən keçirəndə qorxu öz ilkin mənasını itirir. Ona görə ki, insan artıq nə gözlədiyini, nəyə doğru getdiyni bilir və hazırılqlı olur. Nəticədə qorxu aciz duvruma düşür, istəyinə çata bilmir...
Bəli, mən heç də filosofluq eləmirəm. Amma inandığım bu məntiqə söykənib sevgiyə könül vermişəm... o yumruq boyda ürəyimi ona yuva etmişəm. Sevginin bütün mənalarını, bütün çalarlarını dərk edəndən sonra, onun nə olduğunu biləndən sonra ona doğru getmişəm. Ona görə də qorxduğum sevgiyə özümü tanıda bilmişəm, onu özümünküləşdirmişəm. Və baxıb görmüşəm ki, sən demə, əvvəldə iddia etdiyim Məcnun ürəyi elə mənim ürəyim boyda imiş. Ona görə də sözün əvvəlində də, sonunda, cismimdə də, ruhumda da sevgi, yəni sən hakim olmusan...

Sözə hardan başlasam
Gəlib səndə bitəcək!
Sən ruhuma vətənsən-
Ruh vətəndə bitəcək...

Göz axtarıb soracaq
Öz-özünü yoracaq.
Tellərimdə duracaq -
Teldə dən də bitəcək!

Əl yaddaşı nağıldı
Bu da bir cür ağıldı.
Xatirələr dağıldı -
Gəlib məndə bitəcək...

***
Bəzən söyləyirlər ki, bütün olanlarda günahkar zamandı, dövrandı. Guya sürətli inkişaf insanı öz ilkinliyindən, öz bütövlüyündən, öz mənəvi dəyrələrindən və ümumiyyətlə, öz insanlığından yavaş-yavaş uzaqlaşdırır. Baş verən erroziya insanı insanlıqdan çıxarıb roborta çevirir. Açığını deyim ki, mən bu yanaşmanı bütünlüklə qəbul etmirəm. Doğrudur, mənəvi erroziya, insanlığın kasadlaşması (bunu bəzən modernləşmə kimi də təqdim edirlər - Ə.M) və digər qüsurlu məqamlar mövcuddu və zaman-zaman da artır. Ancaq burada iki məqamı unutmaq olmaz.
Birincisi, insanın başına gələnləri elə insanın özü yaradır, özü səbəbkar olur. İkincisi, insan bütün mənalarda özünü dərk edirsə, həmin o erroziya, mənəvi aşınma ona yaxın düşə bilməz. Yəni özünün meyli olmasa, zaman onu öz girovuna çevirib təslim etmək imkanı qazana bilməz. Bu yerdə böyük ziyalımız, dünya şöhrətli alimimiz Xudu Məmmədovun bir fikrini diqqətinizə çatdırmaq istəyirəm.
Söhbətlərin birində böyük alimdən soruşurlar:
- Xudu müəllim, filankəs ( təbii ki, burada ad çəkməyə lüzum yoxdu - Ə.M) nə cür adamdı?
Xudu müəllim də özünəməxsus təbəssümü ilə deyir:
- Adamdısa, yaxşı olmalıdı!
Bəli, bax, bu müdrik deyim özü-özlüyündə zamanın heç də bütün məsələlərdə günahkar olmadığını çılpaqlığı ilə ortaya qoyur. Birmənalı şəkildə göstərir ki, insan zamandan güclüdür, onun təsir imkanı daha çoxdur. Və nəhayət, insan özü zamanı cilalayır. Deməli, bütün hallarda bu gün qorxduğumuz hallar insanın törətdikləridi. Məşhur bir tamaşada deyildiyi kimi, keçmiş günahlarımızdı, ardımızca qarabaqara gəlir...
Göründüyü kimi, zamanı günahkar saysaq da, özümüz sevgini, pak duyğuları, səmimi hissləri ya laqeydliklə, ya da bilərəkdən oyuncağa çevrir, sabun köpüyü edirik. Hətta bəzən o qədər cılızlaşdırırıq ki, "sevgi" sözü gülüş doğurur, istehza yaradır. Əslində isə bax, bizim qorxduğumuz həmin o böyük sevgi burda adamı öldürmək gücündə olur və öldürdüyünə görə də insan nəyi itirdiyinin fərqini görmür, anlamır. Çünki o, artıq Xudu müəllim demişkən, adam deyil. Adam olsa, ürəyi də olar, sevgisi də! Özü də sözün böyük mənasında.
Mən yazımın əvvəlində bir qom bənövşədən söz açdım. O bənövşənin içimizdə öz qoxusuna bələdiyi sevgidən, həmin sevginin bizə verdiyi qol-qanaddan danışdım. Və vurğuladım ki, biz o sevgidən qorxa-qorxa, əslində isə sevə-sevə yaşayıb böyüdürdük içimizdə. Həmin o sevgi bizi də böyüdürdü... elə mənim özümü də o sevgi böyütdü. Onun gücünü bir qorxuyla, bir təlaşla anlayıb həyata elə o sevginin gözüylə də baxdım. Gördüm ki,

etiraf etməliyəm
bacarsan
bağışla,
sən
məndən
çox şey umurdun
şipşirin
xəyallar qururdun...
odur ki,
etdiyim günahlara
özün də bilə-bilə
çox vaxt
göz yumurdun...
amma...
təəssüf ki,
umduqların olmadı
xəyalında
qurduqların da
uçub dağıldı...
bircə
göz yumduqların oldu
özü də lap çox -
sürətlə artıb çoxaldı -
günahlarım...
bağışla,
bacarsan, bağışla -
günahlarımı!

Hə, bütün bu yazının sonunda mən zamanın necə gəlib getdiyini hiss etmədim. Çünki xatirələrin qanadlarında idim. Şair dili ilə desək, xatirələrin adamı olmuşdum. Amma o xatirələrin içində də sevə-sevə qoruduğum, qorxduğum SEVGİ ən böyük güc sahibi idi. Hər şey onun nəzarətində, onun əhatə dairəsində idi. Çünki bu, sevgi idi. Mən ona toxunmaqdan qorxurdum. Amma qorxduğumdan daha çox da sevirdim...

P.S. Bu yazıda zamanın dayanmasının bir səbəbini də deməyi özümə borc bildim. Çox dəyərli BİR DOSTUM mənə doğum hədiyyəsi olaraq çox bahalı və gözəl bir saat bağışladı. Heç gözləmirdim. Və mən həmin o an zamanın necə dayandığını hiss etdim. Düşünürəm ki, o saatla mənim zamanım artıq tamam başqa bir ritmdə, başqa bir kök üstə işləyib köklənəcək. Çünki onun da damarında böyük sevgini gördüm. Əqrəblər həmin an o sevgi üzərində fırlanırdı...

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-21
2018-04-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
“Bavariya”, yoxsa "Real" Madrid?

“Bavariya” (46.15%)
"Real" Madrid (53.85%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qız falçının yanında:
- Məni iki oğlan istəyir, Tofiq və Tağı. Deyiniz görüm bunlardan hansının bəxti gətirəcəkdir?
Falçı kartları yayır:
- Tofiqin bəxtı gətirəcək, sən Tağıya ərə gedəcəksən...




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK