hacklink Adalet.az | "SƏNDƏN SONRA YAĞAN QAR..." Adalet.az | "SƏNDƏN SONRA YAĞAN QAR..." Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

"SƏNDƏN SONRA YAĞAN QAR..."

28356    |   2013-12-14 07:34
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İlk qar yağdı Bakıda. Həmişə olduğu kimi, Bakı şaxtaya, qara hazır deyil. Ya işıq, ya qaz, ya da sudan birinin, yaxud hər üçünün birdən olmaması adi hal alıb qar yağarkən. Qar demək olar ki, hələ yerə gəlib çatmamış bunlar yoxa çıxır... Bakının qarı hələ indiyədək işıq, su, qazla birlikdə qarşılaşmayıb burda!
Amma bütün bunlara baxmayaraq, qar həmişə mənə sevinc gətirib. İndi pəncərədən seyr edərkən bu qar yağışı məni uşaqlığıma götürdü - xoşbəxt, qayğısız anlarıma...
Nə evi isindirmək, nə mal-heyvanı yemləmək, nə donmuş bulaqdan su gətirmək v.s poblemlər məni narahat etməyən vaxtlara...
Səhər yuxudan oyanarkən hər tərəfi ağappaq görmək sevincini heç bir başqa sevincim üstələyə bilməzdi. Küləksiz havada sakit-sakit, lopa-lopa yağan qar sanki göydən rahatlıq, sevinc, nur, huzur tökürdü başıma. Axşamdan olan sirrləri də bir-bir açardı bizlərə. Bütün pislikləri, çala-çuxurları, zibilləri örtən qar - toyuq hininə oğurluğa gəlib hinin ətrafında dolaşan tülkünün, çaqqalın fərqli pəncə izlərni, yem axtaran quşların gül rəsminə bənzəyən ayaq izlərini xəbər verirdi bizlərə. Anlamaq olurdu bunları qarın gecə nağılından. Yollarda qoşa addımlayanları, ayağını sürüyə-sürüyə yeriyənləri izlərindən tanımaq olurdu... Ağacların üstündə qardan elə gözəl mənzərə yaranardı ki, bu gözəllik yalnız ilahi bir əllə düzəldilə bilərdi... (Bakının küləyindən bu mənzərə beş-üç dəqiqədən artıq qalmır ağaclarda). Ətrafda bir təmizlik, rahatlıq, paklıq hökm sürürdü. O zamanlar mənə hüzür verən bu paklığın, təmizliyin, ağlığın, ləkəsizliyin nə olduğunu dərk eləmirdim, sadəcə səbəbini bilmədiyim bir sevinc sarardı içimi. Üşüsəm də, gediş-gəliş məhdudlaşsa da, bu sevinci mənim içimdən çıxara biləcək bir qüvvə yoxdu, çünki bu ilahidən gələn, anlaşılmaz bir sevinc idi...
Orta məktəbin aşağı siniflərində oxuyarkən kənd məktəbinin uçuq-sökük siniflərində, sınıq-salxaq partaların arxasında necə həvəslə oxuyardıq! Sinfi qızdırmaq üçün istifadə olunan odun sobasına təzək doldurub yandırmağa çalışan xadimə buna ən azı bir saata nail ola bilirdi. O vaxtadək gözlərimiz tüstüdən acışır, üst-başımız his iyi verirdi, amma oxuyurduq və yeganə, ən böyük bir sevincimiz olurdu həmin gün - bayırda qar yağırdı!!!
Nədənsə uşaqlıq xatirələri həmişə şirin olur. Bütün acılara, məhrumiyyətlərə rəğmən şirinliyini itirmir, məsumiyyətini qoruyur. Evdə odun sobasının istiliyində toplanıb nənəli, babalı, ata-analı, yeddi bacı-qardaşla pendir-çörək süfrəsi ətrafında dünyanın xoşbəxti olmaq olurmuş sən demə... Bu xoşbəxtlik üçün birlik, bütövlük, mehribançılıq, sadəlik kifayət edirmiş...
Uzun qış gecələrində nənənin nağılları ilə birgə, yayda tədarük gördüyü quru meyvələr, talvarda samanlıqda gizlədilmiş meyvələr də uşaq sevincimizin kiçik bir yadigarıydı... Atamın qoşalülə tüfəngini xüsusi mil vasitəsilə təmizləməsinə, gilizləri, qırmaları bükməsinə səsimizi içimizə çəkərək, maraqla tamaşa edərdik. Xrom çəkməsini geyinməsiylə artıq ova hazır olduğunu bilib sevinərdik - axşama ov quşlarından, yaxud dovşan ətindən yeməyinmi sevinci idi bu, yoxsa alabəzək lələkli quşları, atamın, qulaqlarından tutub torbadan çıxardığı dovşanı görmək marağımı idi, bilmirəm.
İndi bunlar kimlərəsə, bəlkə də çox bəsit görünə bilər, amma o uzaq keçmişdə bir ailənin, ən azı bir qız uşağının sevinc payı idi bunlar. İndi, qazandıqlarım, itirdiklərim onlardan qat-qat üstün olsa da, o sevinci, o rahatlığı, o güvəni, o huzuru tapa bilmirəm içimdə, istəsəm də...
İndi də o kəndə gedə bilirəm. Erməni işğalından sonra tamam dəyişib. Asfalt yol çəkilib, mavi qazla təmin olunub, evlər hamısı ucdantutma yenidən tikilib. Vəhşi ayağı dəyib, viran olduqdan sonra yenidən bərpa olunmuş kəndimizə heç cür isnişə bilmirəm. Çünki bu kənd o kənd deyil artıq!!! Nə görünüşü ilə, nə insanları ilə, nə sevincləri ilə... bir az kədərləri bənzəyir o vaxtkına...
O kiçik qızsa, kənardan məyus-məyus baxa-baxa qalıb... Həyata keməyəcək bir arzusu var - keçmişini geri qaytarmaq istəyir!!! Torpaq itkisinə dözməyib dünyasını dəyişən atasını istəyir... Bütün baş verənlərdən hədiyyəsi şəkər, qan təzyiqi olan qoca anasının sağlamlığını, gəncliyini istəyir... Cəngindən qurtula bilmədiyi uşaqlıq xatirələrinin gerçəkləşməsini istəyir... O da qarlı bir gündə tərk etdi...
"Mən", bir vaxtlar xoşbəxt olan o kiçik qızın, boynubükük vəziyyətdə göz yaşlarını görürəm... içim yanır. Artıq bu qar da o yanğını soyuda bilməyəcək deyəsən...
İtirdiklərimmi çox oldu, qazandıqlarımmı? Deyəsən itirdiklərim...
Qar yağır! Sevincmi gətirdi bu qar mənə, kədərmi, anlamadım...

P.S. Yazıya Bəxtiyar Qaracanın "Səndən sonra yağan qar" şeirinin təsiri də danılmazdır...

Fəridə RƏHİMLİ
f_rehimli@rambler.ru


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2019-04-05 : YALTAQ
2019-03-20 : YENİ GÜN OVQATI
2019-03-07 : QADIN
2019-02-22 : QAR QAN AĞLAR...
2019-02-08 : YEYİM,YEMƏYİM?
2018-12-22 : GƏL...
2018-12-08 : ZƏRURƏT
2018-11-24 : ALO...
2018-11-08 : PALÇIQ VANNASI
2018-09-14 : ŞİLLƏTERAPİYA
2018-03-30 : YAS DƏFTƏRİ
2018-01-20 : KİTAB OXUYAQ
2018-01-12 : ƏLÇATMAZ ARZU
2017-12-22 : TƏMİZ ADAM
2017-12-08 : SÖZ
2017-12-02 : AĞ XALATLI BƏLA
2017-09-23 : AYRILIQLAR
2017-08-31 : ŞAYİƏBAZLIQ
2017-08-11 : ANAMIN QOXUSU...
2017-06-30 : ŞƏHİDİM
2017-06-02 : ANAMIN QOXUSU...
2017-05-26 : NƏ VAXT QOCALDIM
2017-04-07 : QEYRƏT
2017-02-10 : QƏNAƏT
2017-02-03 : Əl vurmayın...
2017-01-27 : ÜMİD ÖLƏNDƏ
2016-12-23 : SƏBR
2016-12-17 : DEPRESSİYA
2016-12-10 : Sindrom
2016-11-05 : SON BAHAR
2016-10-22 : İNANCIM
2016-08-20 : SƏRHƏD
2016-07-30 : NƏFS...
2016-06-11 : KİŞİ SÖZÜ
2016-02-20 : YALTAQ
2016-02-06 : ÜMİD QAPISI
2016-01-30 : ÇƏTİN XİDMƏT
2016-01-16 : ACLIQ
2015-11-28 : AD QOYANIN...
2015-11-14 : ÜMİD KÖRPÜSÜ
2015-10-17 : YAĞIŞ YAĞIR...
2015-09-12 : DOST
2015-08-29 : LOĞMANLARIMIZ
2015-07-11 : İMAN BAYRAMI
2015-06-03 : İT ÖMRÜ
2015-05-02 : HACI ... LEYLƏK
2015-03-20 : YAŞAM SEVGİSİ
2015-02-21 : BÖHTAN
2015-01-17 : ÇÖPÇÜ
2014-12-27 : HƏMRƏY OLUN
2014-12-20 : SON İSTƏK
2014-12-13 : XƏZİNƏ
2014-11-08 : YÜK
2014-10-11 : HARAM SÜFRƏ
2014-09-20 : NOOLDU BİZƏ?..
2014-09-13 : UDUŞ
2014-09-06 : İSLAHAT
2014-08-30 : YAŞAM SEVGİSİ
2014-08-23 : YUXU
2014-07-26 : Əzrayıl andı
2014-07-19 : DİLƏNÇİ
2014-07-05 : DÖN
2014-06-14 : ÖZGƏ DƏRDİ
2014-06-07 : TUTİYƏ
2014-04-26 : MƏNƏMLİK
2014-04-05 : EVDAR KİŞİLƏR
2014-01-18 : ACI XATİRƏLƏR
2013-12-21 : QƏLPƏ
2013-12-07 : YAŞAMAQ ƏZMİ
2013-11-23 : GETMƏ...
2013-11-16 : ARXALI...
2013-11-09 : GÜNLƏR...
2013-10-26 : SARI GƏLİN
2013-10-19 : DƏLİ
2013-10-05 : FÜZULİ NAĞILI
2013-09-28 : VAXT OĞRUSU
2013-09-07 : ÖZÜNÜ TANI
2013-08-17 : ÇÖRƏK OĞRUSU
2013-08-03 : ZƏKAT
2013-07-27 : TALE
2013-07-20 : TALE
2013-06-15 : YAD AĞLAR...
2013-05-25 : DƏVƏ DÖZÜMÜ
2013-05-11 : ŞUŞANIN HİMNİ
SON XƏBƏRLƏR
2019-11-11
2019-11-09
2019-11-08


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (92.31%)
Pullsuz (7.69%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qazaxda Aslanbəyli kəndinin camaatı sünnüdür, Ürkməzli kəndinin camaatı isə şiədir. Həmin kəndlərə 10 dəqiqə intervalnan iki avtobus işləyir.

Bir dilənçi Aslanbəyli kəndinə gedən avtobusa minib əl açıb yolboyu camaatdan sədəqə istəməyə başlayır:

- Siz Həzrəti Əli xatrinə mənə kömək eləyin!

Bir-bir hamıya yaxınlaşır, amma heç kim pul vermir.

Şair Elnur Aslanbəyli də oturubmuş arxada. Üzünü dilənçiyə tutub deyir:

- Ay dayı, bu Ömərin avtobusudur, sən düş arxadan gələn Əlinin avtobusuna min!




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK