ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

DANIŞMAYAN QARABAĞLILAR

29139    |   2013-11-02 10:15
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Qarabağ dərdini içində daşıyan... yox, daşıya bilməyən, daşımağa gücü çatmayıb, bu dünyadan küsüb gedən, qaçaq düşən Vahid Əlifoğluydu ən böyük qarabağlı, Zeynəb xanım! Millət vəkili deyildi, titulları yoxdu (mən "və sair" şairlərdənəm, deyərdi rəhmətlik), pulu-parası da yoxdu, amma Vətənini sığışdıra biləcək qədər böyük ürəyi vardı.
Barışa bilmədiyi məğlubiyyətimizin - torpaq itkisinin yarası vardı bu ürəkdə. Amma pafosla danışmazdı, yurd itkisindən sonra başında papaq gəzdirdiyinə görə də qınayardı özünü - yediyi çörəyi, içdiyi suyu, udduğu havanı belə haram bilərdi özünə, məğlub ölkənin günahkar nümayəndəsi kimi büzüşüb oturardı arzuolunmaz qismət payı olan çadırda. Ömrünün çadır dönəmində Qarabağdan, Füzulidən, Seyidəhmədlidən önə keçən heç bir arzusu olmadı... "Çap olunmayan kitabları"nı oxuyan olsaydı, Qarabağ həsrətindən necə yanıb qovrulduğunu görərdi. Onun Milli Məclisdə danışmaq, fikir söyləmək, dərdini açmaq şansı olmadı, Zeynəb xanım! Dərdini qələmə dedi, kağıza tökdü:

Kim açar qulağın bu qərib səsə,
Oxuyum, şeirimdən dərd ələsinlər.
Bir məktub yazacam Milli Məclisə,
Mənim kitabımı çap eləsinlər...

...Bir məktub yazacam getsin, çatmasın
İndidən bilirəm cavabı nədi...

Yazdıqları eləcə yazdığı kimi də qaldı. Çap olunmağı özü üçün deyil, xalq üçün istədi, qara günlü qarabağlılara toxdaqlıq üçün istədi, yurd həsrətli binəvalar, vətəndə vətənsizlər üçün istədi, qonorar üçün deyil. Hayqırtıları, bağırtıları, küskünlüyü, göynərtiləri yığılıb qaldı gün ağlaya bilmədiyi qaçqın balalarının şagird dəftərinin saralmış vərəqlərində. Amma Bakıya üz tutmadı, mərkəzdə gözə soxulmadı, "gözdən uzaq olan könüldən də iraq olar" məsəlinə məhəl qoymadı, yaşadı çadırda, Haramıda, heç olmasa, dağların havasını külək bu tərəfə gətirəndə kəndinin havasını udsun deyə. Sevmədi böyük şəhərləri, hay-küyü, pafoslu nitqləri. Dəyişmədi torpaq ətrini asfalt döşəmələrə.
Sevmədi Bakını:

... Harasa tələsən adamlarıynan,
Yaş, çirkli küçələriynən,
Bayıl təpələrinin arxasından
Qəfil çıxdı qabağıma bu şəhər...
Nə o məni tanıdı,
Nə mən onu...
Gözlərimin fokusundan
Çox uzaqdır göydələnlər...
Mənim tanıdığım hərflərlə
Yazılmayıb reklamlar...
Küçələrin birində
Üst-üstə iki siqaret çəkdim,
Bir-birinə salam verən,
İki adam görmədim...
On beş il bundan qabaq
Yiyəsiz itləri də məni tanıyan,
Mənim şəhərimi neylədiniz,
Tofiq Abdin?
Bu qaynaşan yad adamların,
Addım-addım yeriyən
maşınların
İçində sizi necə tapım?..
Min manatlıq papağım qala,
Qayıdıb götürmərəm.
Dörd otaqlı evinən,
"Xalq şairi" adıynan,
Yazıçılar Birliyinə
Sədr qoyalar məni,
Bir saat da yaşamaram
Bu şəhərdə, Tofiq Abdin...
... Haramı qədər də doğma deyil,
Gələndə "xoş gəlmisən",
Gedəndə "xoş getdin"
Deməyən bu şəhər...

dedi və bir daha üz tutmadı bu şəhərə, yovuşmadı bu adamlara. Öz dünyasına qapıldı. Yurda sarı həsrətlə baxdı. Çat-çat olan ürəyində bircə arzusu vətənə ayaq basıb sonra ölməkdi. Yaşadığı yerlə düşmən qəsb etdiyi torpaq arasında az məsafə vardı. Bu məsafəni keçib kəndə qaçan və erməni əsgərləri tərəfindən güllələnən itə də həsəd apardı. Olmadı, istəkləri baş tutmadı. Yaşı çox olmasa da, bu dərdin onu tez aparacağını bildiyindən vəsiyyətə bənzər bir ön söz yazdı çap olunmamış kitabına: "Bu kitab Qarabağ faciəsindən doğulmuş, hələ ki, taleyimizə "çadır şəhərcikləri" adlanan milli xəcaləti yazmış, heç də baş ucalığı gətirməyən hadisələrdən danışan dördüncü və sonuncu kitabdı. Mən son nöqtəni qoydum. Bəs millət və tarix necə? Və ümumiyyətlə, bu son nöqtədimi?
... Mənim yaşıdlarım ata-babalarımızın itirdiklərini qaytara bilmədi. Əksinə, Göyçə, İrəvan, Zəngəzur mahallarının üstünə Qarabağ da gəldi... Bacarsanız, bizi bağışlayın..."
"Göyçə", "Zəngəzur", "İrəvanın səsi", "Qarabağ", "Qarabağa aparan yol" və sair adda qəzetlərimiz var. Hər nömrələrində itirdiklərimizdən yazırlar. İtirilən yurdların övladları xeyirdə-şərdə, öz içlərində danışırlar dərdlərini. Danışmayanlar da öz içlərində o dərdi yaşaya-yaşaya bacardıqları işləri görürlər. Amma Vahid Əlifoğlu demişkən: "Qulağı kardı dünyanın, eşitmir..." Elə parlamentimizdə də görünür, eşitməyənlərimiz var...

Fəridə RƏHİMLİ
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-14 : ŞİLLƏTERAPİYA
2018-03-30 : YAS DƏFTƏRİ
2018-01-20 : KİTAB OXUYAQ
2018-01-12 : ƏLÇATMAZ ARZU
2017-12-22 : TƏMİZ ADAM
2017-12-08 : SÖZ
2017-12-02 : AĞ XALATLI BƏLA
2017-09-23 : AYRILIQLAR
2017-08-31 : ŞAYİƏBAZLIQ
2017-08-11 : ANAMIN QOXUSU...
2017-06-30 : ŞƏHİDİM
2017-06-02 : ANAMIN QOXUSU...
2017-05-26 : NƏ VAXT QOCALDIM
2017-04-07 : QEYRƏT
2017-02-10 : QƏNAƏT
2017-02-03 : Əl vurmayın...
2017-01-27 : ÜMİD ÖLƏNDƏ
2016-12-23 : SƏBR
2016-12-17 : DEPRESSİYA
2016-12-10 : Sindrom
2016-11-05 : SON BAHAR
2016-10-22 : İNANCIM
2016-08-20 : SƏRHƏD
2016-07-30 : NƏFS...
2016-06-11 : KİŞİ SÖZÜ
2016-02-20 : YALTAQ
2016-02-06 : ÜMİD QAPISI
2016-01-30 : ÇƏTİN XİDMƏT
2016-01-16 : ACLIQ
2015-11-28 : AD QOYANIN...
2015-11-14 : ÜMİD KÖRPÜSÜ
2015-10-17 : YAĞIŞ YAĞIR...
2015-09-12 : DOST
2015-08-29 : LOĞMANLARIMIZ
2015-07-11 : İMAN BAYRAMI
2015-06-03 : İT ÖMRÜ
2015-05-02 : HACI ... LEYLƏK
2015-03-20 : YAŞAM SEVGİSİ
2015-02-21 : BÖHTAN
2015-01-17 : ÇÖPÇÜ
2014-12-27 : HƏMRƏY OLUN
2014-12-20 : SON İSTƏK
2014-12-13 : XƏZİNƏ
2014-11-08 : YÜK
2014-10-11 : HARAM SÜFRƏ
2014-09-20 : NOOLDU BİZƏ?..
2014-09-13 : UDUŞ
2014-09-06 : İSLAHAT
2014-08-30 : YAŞAM SEVGİSİ
2014-08-23 : YUXU
2014-07-26 : Əzrayıl andı
2014-07-19 : DİLƏNÇİ
2014-07-05 : DÖN
2014-06-14 : ÖZGƏ DƏRDİ
2014-06-07 : TUTİYƏ
2014-04-26 : MƏNƏMLİK
2014-04-05 : EVDAR KİŞİLƏR
2014-01-18 : ACI XATİRƏLƏR
2013-12-21 : QƏLPƏ
2013-12-07 : YAŞAMAQ ƏZMİ
2013-11-23 : GETMƏ...
2013-11-16 : ARXALI...
2013-11-09 : GÜNLƏR...
2013-10-26 : SARI GƏLİN
2013-10-19 : DƏLİ
2013-10-05 : FÜZULİ NAĞILI
2013-09-28 : VAXT OĞRUSU
2013-09-07 : ÖZÜNÜ TANI
2013-08-17 : ÇÖRƏK OĞRUSU
2013-08-03 : ZƏKAT
2013-07-27 : TALE
2013-07-20 : TALE
2013-06-15 : YAD AĞLAR...
2013-05-25 : DƏVƏ DÖZÜMÜ
2013-05-11 : ŞUŞANIN HİMNİ
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-22


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Vəli Xramçaylını hakim qarşısına çıxarırlar. Hakim:
- Sizi bu iki nəfərə qarşı soyğunçuluqda günahlandırırlar. Bu barədə nə deyə bilərsiniz?
Vəli:
- Vallah, axşam evə gedeyerdim, bu iki qardaş mənə yaxınlaşdı, dedilər ki, saatı və ayaqqabını çıxart. Mən də neyniyim, yazığım gəldi , birinin saatını, o birinin də ayaqqabısını çıxartdem. Polis də məni tutub sizin yanınıza gəteyrdi.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK