warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | MÜƏLLİM Adalet.az | MÜƏLLİM Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MÜƏLLİM

31657    |   2011-03-12 08:46
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Vərəsəlik məsələlərini nəzərə alsaq, əslində mən bu universitetin yetirməsiyəm və həm də deyiləm. O vaxt bircə universitet vardı və həmin universitet də tamam başqa yerdə idi. İndi tələbələriylə görüşə gəldiyim bu auditoriyalar mənə yaddı, o illəri yadıma salan - dərsə çağıran zəng səsi və bizə dərs demiş müəllimlərdi. Sayları azalan müəllimlər. Yox, müəllimlərin sayı azalmır, bizim olanlar azalır. İlbəil. Bunun qarşısını alacaq bir qüvvə yoxdu, amma xatırlananlar həm də yaşayırlar axı...
   
   Azacıq əvvəl TV-lərdən biri bizim sevimli müəllimlərimizdən biri olan Tofiq Rüstəmovla bağlı bir süjet vermişdi. Kiçicik bir süjet - məni də danışdırmışdılar. Onunla bağlı özəl hisslərimdən, duyğularımdan söz açmışdım. Həmin yerləri qayçılayıb nələrisə saxlamışdılar. Neynək, qayçı onların əlindədi, qələm mənimg Tələbənin öz müəlliminə aşiq olmağında qeyri-adi heç nə yoxdu, amma bu günün prizması ilə yanaşsaq müəllimin bunu görməzdən gəlməsi qeyri-adidi. Qeyri-adidi, nə deyirsiniz deying
   
   Zəng səsi məni diksindirir və mən diqqətlə yenə təmizlik adası kimi okeanın içində tək-tənha qalmış jurnalistika fakültəsinin müəllimlərinə baxıram - bizim olanlara. Bizim də, onların da yaşı artıb. Amma yenə müəllimlərimizdilər. O olub keçənlər ki, var, heç vaxt dəyişməyəcək. Keçmiş mühafizəkardı, bəs gələcək?!.. Bu gün nədi bəs?! İşıqlıydı o keçmiş, bu günümüzə də yayılır şəfəqləri - çünki müəllimlərimiz aydın insan idilər. Amma "bu gün" gözlərinə kədər kölgəsi salıb. Səbəblər çoxdu, çoxdu, çoxdu...
   
   
   
   ***
   
   
   
   O günü heç unuda bilmirəm. Beş il ştatdankənar müxbir kimi işləyəndən sonra nəhayət, əmrimi verib Nahid müəllimin yanına göndərmişdilər. O da könülsüz-könülsüz ərizənin üstünü yazıb məni hələ nə olacağı bəlli olmayan bir proqramın kollektivinə qoşmuşdu. (Nahid Hacızadə qızları həvəssiz götürürdü işə və indi mən də bu aləmin içindəyəm, mən də qızları işə götürmək istəmirəm). Amma həmin proqram o vaxt bomba kimi partladı və bəndəniz də ilk publisistik təcrübələrini həmin proqramda eləməyə cəhd göstərirdi. TV-nin bütün ulduzları həmin şöbədə işləyirdilər və bunların içində baş çıxarmaq lazım idi. "Dalğa" adlanan həmin proqram həftədə bir dəfə efirə gedirdi, hər həftənin öz aparıcısı, öz rejissoru, öz redaktoru vardı. Bütün maneələri dəf edəndən sonra Nahid Hacızadə adlanan bu sərt qayanın "viza" qoyması gərəkirdi yazıların üstünə. Ürkək-ürkək girirsən kabinetə:
   
   - Nə yazmısan?
   
   - İçəri şəhər, "Bərpaçı"nın bərbad işindən.
   
   - Olmaz!
   
   - Tənqidi yumşaldaram.
   
   - Bu nə cümlələrdi?
   
   - Mənim cümlələrimdi...
   
   - Sənin hələ "mənim" deyəcək vaxtın deyil.
   
   ... Başqa bir gün - daxili telefon zəng çalır. Nahid müəllim yuxarı çağırır, (bizim otağımız lap aşağıda, zirzəmidə idi. Həmin otağa gəlmək üçün əsas qapıdan birinci mərtəbəyə qalxıb, yenə aşağı düşmək lazım gəlirdi. Biz də ərindiyimizdən elə pəncərədən çıxıb-düşürdük həyətə. Bu yaxınlarda getmişdim ora - həmin pəncərələrə dəmir barmaqlıqlar vurublar). Qanım qaralır. Yenə danlanacam. Yox, deyəsən kefi yaxşıdı:
   
   - Gəl səni keçirdək teatr şöbəsinə...
   
   - Niyə, Nahid müəllim, istəmirəm. Mənə maraqlı deyil.
   
   - Orda maraqlı nəsə eləyirsən ki...
   
   - Qoysanız eləyərəm.
   
   - Yaxşı, get.
   
    Aşağı enə-enə ürəyimdə fikirləşirəm ki, hamıyla mehriban, hamıyla xoşrəftar Nahid müəllimin məndən niyə zəhləsi gedir? Eybi yox, Nahid Hacızadə, bir gün özün etiraf eləməyə məcbur olacaqsan "mənim cümlələrimin" yaxşı olduğunu. Otağımıza qayıdıram və Şahin Əlibəylinin şən söhbətləri məni güldürür.
   
   
   
   ***
   
   Baxış otağında efirə gedəcək verilişə baxırıq. Nahid müəllim çox diqqətlə izləyir, hər sözü tutur:
   
   - Saxla, fırla geriyə.
   
   - Nə oldu?
   
   - O nəsə dedi orda.
   
   - Nə dedi?
   
   - Dedim, geriyə!
   
   
   
   Kaseti geriyə fırlayırıq və məlum olur ki, çıxışçı məşhur bir müğənni haqqında "hambala oxşayır" sözünü işlədir. Yavaşca deyir, amma o vaxt dövlət televiziyasında belə bir söz işlətməyin nəticəsi nə olardı,bir düşünün... Necə olub ki, mən bu sözü tutmamışam?.. Düzdür süjeti başqa adam hazırlayıb, amma bu məni məsuliyyətdən qurtarmır ki...
   
   - Na-hid mü-əl-lim...
   
   - Məni tər basdı, ay qız. Hara baxırsan? Bu nədi! - Az qala qışqırır.
   
   
   
   Düz sözə nə deyəsən? Hara baxıram?
   
   
   
   ***
   
   Böyük ideoloji maşının sözə söykəndiyi vaxtlar bu respublikada bircə TV mövcud idi. Buradan söylənilən hər bir söz "söz" ağırlığında idi, yalanlar olsa da. Və bu mənada televiziyanın ən böyük redaksiyasının, televiziyanın bel sütunu olan redaksiyanın işinə rəhbərlik eləmək sizə asan görünməsin. Üstəlik dövlətin ərköyün elədiyi hikkəli yazıçıların kaprizlərinə də dözmək lazımdı. Nahid müəllim uzun illər "Ədəbi-dram" verilişləri baş redaksiyasında baş redaktor işləmişdi. Təsəvvürünüzə gətirin Mərkəzi Komitənin nomenklaturası olan vəzifə, yuxarının sərt üzü, özünü dahi sayan yazıçıların nazı və Moskvaya baxıb da bizi bəyənməyən tamaşaçılarn narazılığı. Bunların fonunda da uzun illər təmiz adla bu vəzifədə otura bilmək bacarığı. Çox böyük vəzifə idi - Nahid müəllimin əlinin altında işləyənlər çox nəsnələrə sahib idilər o vaxtlar. Pulları da vardı, maşınları da, təmtəraqlı evləri də. Sonradan Nahid müəllim daha böyük vəzifədə çalışdı, nazir müavini statusunda idi vəzifəsi, amma güzəranı dəyişmədi. Elə necə vardı, elə də qaldı. Bir keyfiyyətini də mütləq qeyd edəcəm - yaraşıqlı kişi idi, hündür, yaşıl gözlü, ağbəniz. O boyda vəzifə və qadınlara münasibətdə (televiziyada təsəvvür edin) sui-istifadə yox . Deyə bilərsiniz ki, o dövr başqa idi. Razıyam, burda bir "partbilet" qorxusu da var idi, amma onda da indiki kimi çox olmasa da belə münasibətlər mövcud idi və Nahid müəllim başqa əxlaq sahibi idi (indi necədi deyə bilmərəm, indi hamı dəyişib. Dünyada qeyri-sabitlik qədər sabit heç nə yoxdu). Günümüzdə də partbilet kimi bir qorxu mövcud olsaydı bəlkə çox adamlar çox rüsvayçılıqdan çəkinərdilər. Bir də bu partbilet məsələsiynən bağlı bir xatirəm də, həm də Nahid müəllimlə bağlıdı.
   
   Bir az inqilabçılıq eləmək istəyəndə (gənc idik, ağlımız yox idi) Nahid müəllim ürəyini tutub:
   
   - Siz neynirsiz, sizə görə partbiletimi itirə bilmərəm - deyərdi. İndi bunları təbəssümlə xatırlayıram. Amma acı təbəssümlə xatırladığım nələrsə də var. 20 yanvar hadisələrindən sonra televiziyada sədr dəyişikliyi oldu. Təbii, hər gələn öz komandasını formalaşdırmaq istəyirdi. Və Nahid müəllimin də, bizim də qara günlərimizin təməli qoyulurdu. Az sonra Nahid Hacızadə işdən çıxarıldı. Yadımdadı otaqda bir sürü (qəsdən belə deyirəm) adam təzə sədrin qarasına deyinib-danışandan sonra qərara alındı ki, sədrə etirazımızı bildirmək üçün qəbuluna gedək. 3-cü mərtəbədən 1-ə düşənə qədər yolda bu kişilərin 90%-i buxarlandı. Sədrin otağına girəndə 5-6 adam qalmışdıq, bircə qadın mən idim. Kişilər bir olmur atam balası... Qorxağı var, igidi var. Amma Nahid müəllimin sevimli işçiləri yoxa çıxıb da "qara paltarlı" qadına ehtiyacı olacağına heç özü də inanmazdı. Demirəm e, dağı dağ üstünə qoyduq, amma hər halda münasibət idi də...
   
   
   
   ***
   
   Əslində o vaxtlar Nahid müəllimin rəhbərlik elədiyi kollektiv bəlkə həmin məkanda ən demokratik ortamda çalışırdı. Yaradıcı ortamda. Yəni saat 9-da gəlib 6-da çıxmağı tələb etmirdi, işə gəlməyəndə bülleten tələb etmirdi. Tələbi ancaq təhvil verdiyin proqramın, verilişin, ya da süjetin keyfiyyətli olması, mətnin necə yazılması ilə bağlı ola bilərdi. Burda çox ciddiydi , sözə zərrəbinlə baxırdı. Sərt, intizamlı Nahid Hacızadənin yumşaq ürəyinin xüsusi qayğı, güzəştlə yanaşdığı adamlar da varıydı. O vaxtın teleməkanına bələd olanlar Şahin Əlibəylini yaxşı tanıyırlar. Şahin tanınmış şair Ənvər Əlibəylinin oğlu idi. Ənvər Əlibəyli isə vaxtilə Azərbaycan Tele-Radio Komitəsinin sədri olmuşdu və bu azacıq müddətdə o qədər böyük hörmət qazanmışdı ki, insanların ürəyində bu hiss uzun illər yaşadı. Uşaq kimi şıltaq, ərköyün, amma təmiz qəlbli Şahinə Nahid müəllim riqqətlə yanaşırdı. Bu münasibətlərdə istedadlı rejissor Şahin faktorundan çox, Ənvər Əlibəylinin xatirəsi dayanırdı. Bəlkə işçilərinin içində ən dözümlü yanaşdığı insan da elə söyüşcül, heç vaxt böyüməyən, böyük uşaq olan Şahin idi.
   
   Montajdan çıxıb proqramı bitirdiyimi bildirmək üçün 3-cü mərtəbəyə qalxıram. Nahid müəllimin kabinetinə yaxınlaşıram və Şahinin hay-küyünü eşidirəm...
   
   - Qol çək, ərizəmə, Nahid müəllim.
   
   - Mirzə, get evə, sabah danışarıq.
   
   - Yox, getməyəcəm, qol çək. Sabah gedirəm Qarabağa.
   
   - Hə də, mən də onu deyirəm. Sabah qol çəkərəm - deyir və mənə işarə edir ki, çıx otaqdan. Şahinin söyüşləri otağı başına götürüb. Qarabağ hadisələrinin yenicə başlanan vaxtıdı. Hər kəs özünün də bu vəziyyətdə laqeyd qala bilməyəcəyini düşündüyü zamanlardı. Şahin Nahid Hacızadədən işdən çıxmaq ərizəsinə qol çəkməyi tələb edir. Nahid müəllim də çılğın Şahini sakitləşdirməyə çalışır. Bilir ki, sabah keçib gedəcək bu hal. Səbəbini bilir... (Şahin haqqında yazı çoxdan beynimdə fırlanır. Yaza bilmirəm, nəsə mane olur).
   
   
   
   ***
   
   O qədər qarışıq vaxt idi ki, az qala hər 6 aydan bir sədr dəyişikliyi, hər sədrin özünün nazı, hikkəsi... Elşad Quliyevdən az sonra Nahid müəllim də getdi və bizi zirzəmidəki kiçicik otağımızdan çıxarıb üçüncü mərtəbəyə qaldırdılar, proqramı efirdən götürdülər. Xoş günlər bitdi. Ətrafda bu qədər hadisələr qaynayarkən ayrıca bir zirzəmidə bəxtiyar olmaq mümkünsüz.
   
   
   
   ***
   
   ... Sonra qayıtdı Nahid müəllim televiziyaya. Yeni gələn sədrlərə bu sahəni dərindən bilən, işləyən adam lazım idi, onun yaşıl gözlərinə aşiq olmamışdılar. Əvvəldə qeyd elədiyim kimi nazir müavini (Tele-radio Komitəsi sonra şirkətə çevrildi) oldu və 3-cü mərtəbə ilə 1-ci mərtəbə arasında "buxarlananlar" yenə başına yığışdı. Və yenə Nahid müəllim onlara hər şərait yaratdı, özünə bir gün ağlamadı. Təsəvvürünüzə gətirə bilərsiniz, nazir müavini olasan - birotaqlı evdə yaşayasan, nazir müavini olasan maşının olmaya, sabahkı günə bir ehtiyatın olmaya?
   
   Amma necə ehtiyac var onun kimi təmiz, saf, professional, ciddi adamlara... Necə ehtiyac var onun sərt sözlərinə, təmənnasız münasibətinə... Doğrudanmı yeni gələn nəsil Nahid müəllimin bu günki güzəranını görüb də ona yox, oğruya, quldura, əclafa oxşamalıdı? Niyə nümunələr Nahid müəllimlər deyil? Niyə mən cavanlara "oxuyun, savadlı olun , o zaman layiq olacağınız yeri tutacaqsınız" deyəndə "siz niyə tutmadınız" sualını verməlidilər? Cavab verimmi? Mənim müəllimlərim cəsarətli olmadılar. Amma mən yenə onlarla fəxr edirəm, qürur duyuram. Nahid Hacızadə də müəllimim olub, çox şeylər öyrənmişəm ondan. İşə münasibət öyrənmişəm. Vərəsəlik məsələlərini nəzərə alsaq, mən də onun yetirməsiyəm. Yenə eyni məkanda çalışırıq. Amma indi mən 6-cı mərtəbədəyəm, o 5-də. Fərq eləməz, Müəllim hər zaman yüksəkdədi! Bizim olanlar azalır. İlbəil. Var olun, Nahid müəllim! 75-ci yaş gününün astanasında hələ neçə-neçə belə yeni günlər arzulayıram! Nə qədər sizlər varsınız, bizlər də özümüzü cavan hiss edəcəyik. Böyüklərimiz var olsun!


YAZARIN ARXİVİ

2019-04-07 : Olsunmu?!
2018-11-27 : SEVGİ ADASI
2018-09-22 : LEYSAN ÖZLƏMİ
2018-06-23 : İNSAN
2018-05-27 : 100 cavan oğlan
2018-05-10 : SEÇİLMİŞ
2018-02-13 : Qızım...
2018-02-09 : GEDİŞ
2018-01-19 : MÜƏLLİM
2017-11-25 : Sincab günü
2017-09-24 : Miqr - A - siya
2016-12-16 : CANAVAR VAXTI
2016-07-04 : Polis günü...
2014-12-11 : SEÇİLMİŞ
2014-11-07 : BU DA MƏN...
2014-08-21 : BEŞ
2014-04-02 : Elegiya
2014-03-14 : Quo vadis?..
2013-09-18 : LEYSAN ÖZLƏMİ
2012-11-02 : ƏQRƏB BÜRCÜ
2012-10-11 : KÖRPÜ
2012-08-18 : NEKROFİLİYA...
2012-06-23 : İNSAN
2012-02-22 : SOYQIRIM
2011-12-15 : CANAVAR VAXTI
2011-10-29 : Yol ROMANI
2011-10-22 : Yol ROMANI
2011-10-08 : Yol ROMANI
2011-10-05 : MÜƏLLİM GÜNÜ
2011-05-21 : TELESKOP
2011-04-30 : MAY NƏĞMƏSİ
2011-04-23 : SEVGİ ADASI
2011-04-16 : SEVGİ ADASI
2011-04-09 : SEVGİ ADASI
2011-03-12 : MÜƏLLİM
2010-12-18 : MÜSAHİBƏ
2010-10-02 : WOMAN IN LOVE
2010-09-22 : LEYSAN ÖZLƏMİ
2010-05-08 : SEÇİLMİŞ
2010-05-01 : MAY NƏĞMƏSİ
2009-11-14 : SARI ODALAR
2009-08-22 : BEŞ
2009-05-19 : ATA OLMAQ HAQQI
2009-03-20 : ƏNƏNƏLƏR
2009-02-28 : FALA BAXIRAM
2009-02-07 : ANANIN KİTABI
2009-01-31 : BLOKADA
2009-01-24 : YADA DÜŞDÜ
2009-01-17 : İKİ SEVGİ
2008-12-31 : BİS SEXTUS...
2008-07-12 : SEZON FİNALI
2008-06-28 :
2008-06-24 : İNSAN
2008-06-21 :
2008-06-07 : NATURALİST YAZI
2008-05-31 : 555
2008-05-24 : YÜZ CAVAN OĞLAN
2008-05-17 : SORĞU
2008-05-03 : MAY NƏĞMƏSİ
2008-04-26 : ƏLAC NƏDİR?
2008-04-05 : DEPRESSİYA
2008-03-20 : ƏNƏNƏLƏR
2008-03-15 : QUO VADIS?..
2008-03-12 : ETİRAF
2008-02-16 : PAY
2008-02-12 : MƏN VƏ SƏN
2008-01-08 : İKİ ÜZLÜ AY
2007-12-12 : SEÇİLMİŞ
2007-11-24 : RƏĞBƏT
2007-11-17 : AY ÖLKƏSİ
2007-11-15 : ƏZİZ İNSAN
2007-10-06 : YOLDAŞ ÇE
2007-09-29 : DAMA ÇIXAQMI?
2007-09-15 : LEYSAN ÖZLƏMİ
2007-09-11 : BİR GÜN...
2007-07-09 : SƏS
2007-06-30 : HAVA AXINLARI
2007-06-23 : İNSAN
2007-06-09 : İMTAHAN
2007-05-26 : J F K
2007-05-19 : ATA OLMAQ HAQQI
2007-05-09 : SEÇİLMİŞ
2007-05-05 : BƏHANƏ
2007-04-28 : NAĞIL
2007-03-10 : İT DƏFTƏRİ
2007-03-08 : QADIN BAYRAMI
2007-02-24 : SOYQIRIM
2007-02-17 : KÖRPÜ
2007-02-16 : TƏZADLAR
2007-02-16 : İMTAHAN
2007-02-16 : SAKİT MÖVSÜM
2007-02-16 : MÜƏLLİM GÜNÜ
2007-02-16 : DAŞ
2007-02-12 : QƏLƏBƏ GÜNÜ
2007-02-10 : MÖVZU
2007-01-27 : İKİ ÜZLÜ AY
2007-01-20 : SAKİT MÖVSÜM
2007-01-13 : Ehtiyac
2006-12-30 : HƏMRƏYLİK
2006-12-16 : CANAVAR VAXTI
2006-12-13 : QOVŞAQ
2006-12-09 : QOVŞAQ
2006-11-25 : ZƏİF BƏND
2006-11-11 : ƏQRƏB BÜRCÜ
2006-11-04 : PASSİO
2006-10-28 : ŞƏKİLÇİ
2006-09-25 : DAŞ
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-21
2019-05-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (71.43%)
"Qəbələ" (14.29%)
"Sumqayıt" (7.14%)
"Zirə" (7.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK