ANA SƏHİFƏ / ƏDƏBİYYAT

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: ASILIB

"Özümdən özümə" yazdıqlarımdan

10093    |   2020-05-04 10:10
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Ruhum elə göynəyir
Elə bil dağ basılıb...
İsa kimi çarmıxa -
Dipdiri - sağ asılıb!..

Gözlərim də qıyılır,
Əhvalım da sıyılır...
Nəsə...nəsə duyulur -
Od üstdən yağ asılıb...

Ümid bitir içimdən -
Hallandım bu biçimdən...
Yatağımın küncündən -
Beş arşın ağ asılıb!..

Qəfil tutuldum, doldum
Sən gəlib - gedən yoldum!
Bəylə bostançı oldum -
Çiynimdən tağ asılıb!




İmza:
SON XƏBƏRLƏR
2020-05-24
2020-05-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (89.23%)
Pullsuz (10.77%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki qonşu olur: biri hamıya pislik edən, bir neçə villanın sahibi, gününü eyş-işrətdə keçirən, Allahı, peyğəmbəri tanımayan bir məmur. O birisi də Allahı, peyğəmbəri tanıyan, xoş xasiyyətli müəllim.

Bir gün Allahı, peyğəmbəri tanımayan məmur ölür. İki-üç aydan sonra müəllim də ölür.

İnkir-minkir müəllimi sorğulayır, görürlər yaxşı adamdı, amma onun da günahları var. Deyirlər:

- Davay, cəhənnəmə.

Bir söz demədən gedir girir cəhənnəmə.

Bir az fırlanmış görür ki, məmur qonşusu oturub stolun başında, böyür-başında da əyanları. Məmurun başında da dəfnə çələngi. Yaxınlaşıb deyir:

- Qonşu, o dünyanı qatıb-qarışdırdın, min günaha batdın, cəhənnəmdə də stolun başında oturmusan, yanında da əyanların, başında da dəfnə çələngi.

Məmur deyir:

- Ə, yaxşı bax, məni ağaca keçiriblər, başımda çiçəkləyib.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK