ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

AYRILIQ

17806    |   2013-05-04 00:37
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

... Bir göz qırpımında mərmi gəlib düz kəndin ortasına düşdü. Mərmi kəndin ortasına düşəndən sonra möhkəm partladı. Camaat bir-birinə dəydi: ayaq altında qalan kim, qışqıran kim və canını götürüb qaçan kim! Mərminin partlayışı o qədər güclü idi ki, çoxları qulaqlarını tutub dizüstə oturmuşdu. Eləsi də vardı ki, nə mərminin partlayışından qorxurdu, nə də "erməni gəldi qaçın" deyən kiminsə çağırışından...

... Yenə ətrafa göz gəzdirdi. Doyunca həyətlərindəki iri palıd ağacına baxdı. Bu palıd ağacının 150 yaşı vardı. O qədər palıd ağacının kölgəsində əyləşib nərdtaxta oynamışdılar ki! Elə bu palıd ağacı da onlara sanki bir arxa idi. Kənddə bu hay-küydən sonra hərə bir tərəfə qaçmışdı. Amma Məhəmməd müəllim heç nə olmayıbmış kimi bir də palıd ağacına baxdı, kənd qəbiristanlığında uyuyan insanların məzarına baxdı, gözləri doldu. Gözlərindən axan yaş sifətinə doğru axdı. Əlinin arxasıyla çöhrəsindəki yaşı sildi. İstədi ki, hamı getsə də o elə oturub kənddə qalsın və ov tüfəngi ilə axırıncı patrona qədər ermənilərlə döyüşsün...

Çox fikirləşəndən sonra bu qərara gəldi ki, ailə-uşağını götürüb kənddən çıxsın. Çünki bir az ləngisəydi, hər şeyin axırı pis qutarardı: topların gurultusu, mərmilərin səsi lap yaxından gəlirdi! Lap yaxından gələn səsə diqqətlə hakim kəsildi, üzünü həyat yoldaşına və övladlarına tutub dedi:

- Kənddən hamı çıxıb. Heç özüm də bilmirəm nə eləyim?! Ancaq ləngimək ölümə bərabərdi. Gərək 5-10 dəqiqəyə kənddən çıxaq!

Məhəmməd müəllimin həyat yoldaşı Sevinc dilləndi:

- Bayaqdan baxıram, görürəm, gözlərin dolub. Səni qınamıram, bu yurdda atalarımızın, babalarımızın qəbirləri qalır. Evimiz qalır, eşiyimiz qalır. Bir də qoca palıd ağacı qalır. Ayağımız gedir, ürəyimiz getmir. Neynəmək olar?! Elnən gələn qada-bala toy-bayramdı!..

Məhəmməd müəllim:

- Belə də bayram olar?! Hər şeyimiz əlimizdən çıxır, biz də aciz vəziyyətdə arvad-uşağı götürüb kənddən qaçırıq...

- A kişi, görmürsən, bütün ordu, əsgərlər, komandirlər hamısı aradan çıxıblar. Sən indi durub burda ermənini qarşısında ov tüfəngi ilə nə eləyə biləyəcəksən?! Yaxşısı budur, ləngimə, maşını işə sal, tez çıxaq, - deyə həyat yoldaşı Məhəmməd müəllimə ürək-dirək verdi.

Məhəmməd müəllim axırıncı dəfə həyətlərinə baxdı, palıda baxdı və uşaqlara işarə elədi ki, maşına əyləşsinlər. Uşaqlar maşına əyləşdi, o da sükan arxasında oturub maşını üzü Horadiz şəhəri istiqamətinə sürdü. Ordan da düz Bakıya üz tutdu...

Çox çətin idi onlar üçün, qaçqın həyatı yaşamaq. Amma Məhəmməd müəllim heç vaxt ruhdan düşmürdü. Fikirləşirdi ki, dünyanın işini bilmək olmaz, bir də görərsən ki, hər şey dəyişdi, bizimkilər işğal altında olan torpaqlarımızı azad elədi. Hər gün evə gələndə dilxor qayıdırdı. Həyat yoldaşı Sevinc isə ona təsəlli verib, deyirdi:

- Ay Məhəmməd, tək biz deyilik ki, yurdundan didərgin düşən. Gör nə qədər qaçqın var?! Ay rəhmətliyin oğlu, onların sayı 1 milyondan çoxdur ey! Sən də elə bil ki, dağ uçub altında qalmısan.

Elə Məhəmməd müəllim uçan dağın altında qalan adama bənzəyirdi: bir az dərdli, bir az qəmli, bir az da kədərli. Başının açılan vaxtı olmurdu. Düzdü, məktəbə gedib uşaqlara dərs deyər və üstəlik də direktor olduğu kollektivdə vaxtını keçirərdi. Buna vaxt keçirmək yox, Əzrayılla əlləşmək demək idi. Məhəmməd müəllim çətin anda, ağır gündə ailəsinə, balalarına sığınırdı. Onları bir yerdə görəndə, çöhrələrində təbəssüm hiss eləyəndə, bir balaca eyni açılırdı və qanı durulurdu...

... Qızlarından biri ağır xəstəliyə düçar oldu. O, yer qalmadı ki, Məhəmməd müəllimin qızı Gülbaharı ora aparmasın. Həkimlər müayinə etdilər, müalicə yazdılar, amma bunun da bir faydası olmadı. Hər gün qızı Gülbahar onun gözünün qarşısında şam kimi əriyirdi. Bu ata üçün çox böyük dərd idi. Atanın gücü çatmırdı ki, balasını bu sağalmaz dərddən xilas eləsin! Həkimlər də demişdilər ki, biz bacardığımızı elədik, bundan sonra hər şey Allahdan asılıdı. Məhəmməd müəllim və həyat yoldaşı Sevinc isə hər gün Allaha dua eləyər, balasına şəfa verməsini arzulayardı.

Gülbahar yataqdan qalxıb atasına baxdı. Gördü ki, atası qəm dəryasındadı. Əllərini Məhəmməd müəllimin əlinə toxundurdu:

- Ata, qəm eləmə, şükür Allaha, o biri uşaqlarının canı sağ olsun. Bir də mənim üstümdə nə əziyyət çəkmisən, halal elə! Neçə aydır o həkim qalmayıb ora aparmayasan. Amma görünür, mənim taleyim belə yazılıbmış: yurdumuzdan didərgin düşməliymişəm və gəlib qərib yerdə dünyamı dəyişməliymişəm.

Qızının sözlərindən sonra Məhəmməd müəllimin gözləri daha da doldu. İstədi göz yaşlarını Gülbahara bildirməsin. Gülbahar isə hər şeyi görürdü və bilirdi. Atası onun saçlarını sığallayaraq:

- Qızım, sən niyə ümidsiz danışırsan?! Hər şeyi həyata gətirən də Allahdır, aparan da. Allah səni heç vaxt darda qoymaz. Allah məni də, ananı da darda qoymayacaq, - deyib susdu.

Qızı da bilirdi ki, atası ona təsəlli verir və atası Gülbaharın yaşaması üçün bir ata kimi hər şeyi artıqlaması ilə eləmişdi. Gülbahar da yaxşı bilirdi ki, Məhəmməd müəllim onun yaşaması üçün həyatını da verməyə hazır idi...

... Səhər saatlarında Gülbahar keçindi. Məhəmməd müəllimin dağ boyda olan dərdi daha da böyüdü. Həyat yoldaşı Sevincin bu dərdən beli büküldü. Amma dərdi verən Allah, səbri də verir. Həmin an Allah-Təala Məhəmməd müəllimə elə bir səbr verdi ki, o səbr olmasaydı, yəqin ki, qızının dərdindən onun ürəyi partlayardı. Allah heç vaxt bəndəsini darda qoymur. Sadəcə olaraq, onu çətinə salmaqla, sınamaqla imtahana çəkir. Bu imtahandan çıxanlar Allahın ən çox sevdiyi insanlar olurlar. Elə Məhəmməd müəllim də bu dərdli anında Allaha olan sevgisini qorudu...

Yaxın dostu ilə Binəqədidəki qəbiristanlığa getdi. Orda münasib bir yer tapıb qızını dəfn elətdirmək istəyirdi. Qəbiristanlıqda qəbirlər üçün yer ayıran adama yaxınlaşdı:

- Bu yer mənim xoşuma gəlir: həm çökəklik deyil, həm də bir az hündürdür. Nə qədər desəniz hörmət eləyəcəm. Bu yeri bizə verin ki, uşağı dəfn eləyək!..

Yeri ayıran adam:

- Buranı sizə verə bilmərəm. Çünki həmin yer çox bahadır. Başqasına satacam. Sən də qaçqın adamsan, o qədər pulun nə gəzir ki, o yeri alasan?!

Məhəmməd müəllim:

- A kişi, sən pulunu de, mən verərəm!

- Bilirsən qardaş, o yeri satmıram ey! Yaxşı müştəri çıxanda bilmirəm verəcəm, verməyəcəm?! Elə yaxşısı budur, bax bu yeri götürün!

- Axı bura çökəklikdir. Yağış yağanda su qəbri basacaq!

- Mən bilmirəm, bundan artıq yer verə bilmərəm. Özü də pulu indi ver!

Məhəmməd müəllim əlinin cibinə salıb o dediyi məbləğdən 10 manat az pul verdi. Bildirdi ki, cibində olan pul bu qədərdi. Bir-iki saatdan sonra dəfin başa çatanda o 10 manatı da verərəm.

Oğlan əsəbi halda dilləndi:

- Bilmirəm, bax mütləq verərsən ha, pulu?! Verməsən, ailəmi bir-birinə qataram...

Dəfn mərasimi başlaynada yenidən həmin adam Məhəmməd müəllimə yaxınlaşdı. Məhəmməd müəllim dərdin-qəmin içində canını qoymaya yer tapmayanda o adam onun qulağına pıçıldadı:

- Bayaq nə danışmışdıq. Demişdin ki, 10 manatı verəcəksən. amma bu azdır, 10 manat da əlavə elə!

Məhəmməd müəllim baxışlarını onun üzündə gəzdirdi və sonra da bu adamın qulağına pıçıltı ilə dedi:

- A kişi, görmürsən ki, bütün camaat qəbiristanlıqda bizə baxır. Bir səbrini bas, gözlə, dəfn qutarsın, mən özüm sənə yaxınlaşıb dediyin məbləği verəcəm!

Artıq ətrafdakılar da hiss eləyirdilər ki, Məhəmməd müəllim hansı anları yaşayır: bilmir dəfn olunan qızının dərdini çəksin, yoxsa qəbiristanlıqda yer satan adamın nazıyla oynasın. Dəfn mərasimi bitdi və Məhəmməd müəllim həmin adama o əlavə pulu da ödədi.

Qızının 7-si günü bütün qohum-əqrəba Gülbaharın məzarını ziyarət eləməyə gəlmişdi. Həmin qəbrin yaxınlığındakı yerdə isə başqa bir adamı dəfn edirdilər. Qəbir qazan çox nurlu və halal bir adam idi. O, Məhəmməd müəllimə yaxınlaşaraq bir daha ona Allahdan səbr dilədi və dedi:

- Məhəmməd müəllim, bilirsən, orda dəfn olunan adam kimdir?! Yeddi gün bundan əvvəl o yeri sizə vermirdi ha, qəbir yeri satan adamı deyirəm. Bax həmin adam qəfildən rəhmətə gedib, indi onu dəfn edirlər. O vaxt ona dedim ki, ay kişi, Allahından qorx, dərdli adamla bazar açma. Görürsən ki, onun qızı rəhmətə gedib, özü də abırlı, ziyalı adamdı, nə qiymət "oxuyursan"?! Bilirsən, həmin adam sənin kimi nə qədər dərdli insanın dərdiylə alver edib, pul qazanıb?! Deyirdim a bala, belə yolla qazanan pulu yemək olmaz! Amma nə mənası var, dünya vecinə deyildi. Bu qulağından alıb, o qulağından verirdi. Allahın səbri böyükdür. Sənin çəkdiyini mən yaxşı bilirəm. Mən bilirəm ki, övlad itirmək, nə deməkdir! Düz 40 ildir bu qəbiristanlıqda işləyirəm. İmkansız adamların çoxundan qəbir qazanda pul almamışam. Axı mənim də iki cavan oğlum bu qəbiristanlıqda yatır...

Məhəmməd müəllim qəbir qazan Əşrəf kişini dinləyəndən sonra bildirdi:

- Qurban olum Allaha! Mən heç vaxt haqsız iş görməmişəm. Amma qəbir yeri satanın o əməli yadımdan çıxan deyil. Görünür, Allah onun belə işlərinə dözmədi və cəzasını verdi. Əşrəf kişi mənim qızımın məzarını sən qazmısan. Bilirəm ki, halal adamsan, o pulu da sənə zornan veriblər. Amma adam ki, başının üstündə Allahı görür, Allah heç vaxt o insanı darda qoymur...

Allah Məhəmməd müəllimi də darda qoymadı. Çünki o biri övladları çox fərasətli, bacarıqlı çıxdılar. Ali tibb təhsili aldılar və Məhəmməd müəllim övladlarına baxanda sevinirdi. Hələ nəvələri isə onun qucağına atılanda ən ağır dərdini belə unudurdu. Nəvələrini bağrına basır və deyirdi:

- Allah sənə şükür! Bunları vermisən, bunları həyata gətirmisən, bunlar da məni yaşadır!

Nəvələri Məhəmməd müəllim evə gələndə üstünə qaçırdılar. Hamısı bir ağızdan qışqırırdı: babamız gəldi, babamız gəldi...

Məhəmməd müəllim evə qayıtdı və sevinclə dilləndi:

- Ay uşaqlar, ay Sevinc, hamınız hazırlaşın, sabah Füzuliyə gedirik...

FAİQ QİSMƏTOĞLU

[email protected]



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : O BİR QAYA
2017-12-13 : PARTAPART...
2017-12-05 : UNA NƏ QATAQ?
2017-11-28 : O BALACA UŞAQ
2017-11-22 : QALXIN, OTURAQ!
2017-11-08 : O, BİR NUR İDİ
2017-08-31 : DUZSUZ ADAMLAR
2017-08-28 : İSRAFÇILIQ
2017-08-18 : MÜBARƏK ÖLÜM
2017-08-11 : AY İŞIĞI
2017-07-07 : NƏNƏ VƏ NƏVƏ
2017-06-23 : MÖCÜZƏ
2017-06-06 : ÖLDÜR MƏNİ...
2017-05-23 : ÖLMƏYƏN ÜMİD
2017-05-12 : QARA QOÇ
2017-03-30 : NANKOR OĞUL
2017-03-17 : TUT QURUSU…
2017-02-03 : ÖLÜ XORTLADI…
2017-01-06 : BU ÜRƏKLƏ…
2016-12-09 : SÖZÜN ƏTRİ
2016-11-05 : O YAZ YAĞIŞI...
2016-11-04 : O YAZ YAĞIŞI…
2016-10-15 : AĞ YUXU
2016-07-09 : ÇİNAR AĞACI
2016-04-23 : ŞEYTAN AĞACI
2016-03-08 : BALACA PADŞAHLAR
2016-02-20 : KÖPƏYƏ EHSAN
2016-01-16 : DÜNYA MALI...
2015-11-14 : EŞŞƏK SÜDÜ
2015-08-22 : ZƏRBƏ
2015-07-04 : AĞACLAR QURUYUR
2015-06-13 : QORXMA, OĞUL!
2015-06-02 : ALAÇATI...
2015-05-16 : BİR KƏLMƏ...
2015-05-15 : ARXAYA BAXANDA...
2015-05-01 : ENDİRİMLƏR...
2015-04-11 : YAZ YAĞIŞI
2015-04-03 : BOLLUQ OLACAQ?
2015-03-20 : ELÇİLİK
2015-03-14 : DƏYİRMAN DAŞI
2015-03-05 : "BARI NAXÇIVAN"
2015-02-14 : FALA BAXIRAM
2015-01-24 : GÖZƏL ÖLÜM
2015-01-16 : QARA ÇÖRƏK
2015-01-15 : QARA ÇÖRƏK
2014-12-31 : SƏBRLİ OLSAN...
2014-12-20 : KİRVƏ
2014-12-13 : DİLİN BƏLASI
2014-12-06 : CƏHALƏT QUYUSU
2014-11-29 : LOTU
2014-09-27 : SƏBR ELƏ
2014-09-25 : BELƏ TOY OLAR?!
2014-09-20 : BÖYÜK GÜNAHLAR
2014-09-13 : KÜPƏ
2014-09-06 : BEŞ CANAVAR
2014-09-03 : SU QITLIĞI...
2014-08-16 : BÖYÜK DAYAQ
2014-08-12 : LAQEYDLİK
2014-08-09 : SOYUQ ADAMLAR...
2014-08-02 : TÖHMƏT
2014-07-19 : YALAN...
2014-06-07 : ÇƏTİN GÜN
2014-05-28 : EHSAN
2014-05-17 : ƏLDƏN QALAN...
2014-03-08 : Təmiz adam
2014-03-01 : Qarınotaranlar
2014-02-28 : Yağmurlu hava...
2014-02-22 : GÜN KEÇDİ...
2014-02-08 : TOY GECƏSİ...
2014-01-25 : TAMAH
2014-01-18 : XƏCALƏT TƏRİ
2014-01-11 : YAĞIŞ...
2013-12-28 : DÖNÜŞ
2013-11-23 : SƏDR ATI
2013-11-16 : YURD YERİ...
2013-11-02 : PAXIL
2013-09-07 : BAŞ REDAKTOR
2013-08-31 : CADUGƏR
2013-08-17 : KOBRA
2013-08-03 : POÇTALYON
2013-07-27 : AYRILIQ...
2013-07-20 : SÖZGƏZDİRƏN
2013-07-13 : SƏNGƏR
2013-07-06 : QUDURĞAN
2013-06-22 : DƏMİRÇİ
2013-06-15 : GOPÇU KİŞİ
2013-05-25 : QOHUMLUQ
2013-05-18 : HƏSRƏT YAĞIŞI
2013-05-11 : ƏRİK AĞACI
2013-05-04 : AYRILIQ
2013-04-27 : ELÇİLİK
2013-04-20 : İLDIRIM
2013-04-13 : GÜN İŞIĞI
2013-04-06 : DÖYÜŞ
2013-03-30 : EHSAN
2013-03-20 : YARMARKA OYUNU...
2013-03-16 : ÜRƏK DÖZSƏ...
2013-03-08 : KOR ARVAD
2013-03-02 : YALTAQ
2013-02-23 : ZƏHRİMAR
2013-02-16 : SÖNƏN OCAQ
2013-02-02 : DÜYÜN
2013-01-26 : VƏZİFƏ
2013-01-19 : MƏRDİMAZAR
2012-12-22 : QORXU
2012-12-15 : TƏNHA QOCA...
2012-12-08 : ÜZÜK
2012-11-27 : GÖZ DƏYİB...
2012-11-27 : QAN DAVASI...
2012-09-15 : GECƏYARISI QƏTL
2012-08-18 : GÖZ YAŞI...
2012-08-04 : DAŞ HASARLAR...
2012-06-15 : TOY...
2012-06-02 : DURULAN DÜNYA...
2012-05-12 : KÖÇ...
2012-04-28 : POÇT QUTUSU...
2012-04-07 : ÜNVANSIZ EŞQ
2012-03-03 : ZƏHƏR TULUĞU
2012-02-18 : POLKOVNİK...
2012-02-11 : YALANÇININ...
2011-12-31 : Bir ovuc torpaq
2011-12-24 : DÜZ SÖZ...
2011-12-17 : O DÜNYALIQ...
2011-12-10 : QUTUDA İLAN...
2011-12-03 : ARTIQ TAMAH...
2011-10-22 : DƏRİN QUYU...
2011-08-13 : PARTLAYIŞ...
2011-08-06 : OD İÇİNDƏ...
2011-07-23 : AĞ DÜNYA...
2011-05-07 : QARA EYNƏK...
2011-04-30 : HAQSIZLIQ
2011-04-23 : MÜBARİZƏ...
2011-04-16 : GÜNAH...
2011-02-12 : HARINLIQ...
2010-12-31 : ATƏŞFƏŞANLIQ
2010-11-06 : BAHALIQ
2010-08-28 : DƏLƏDUZLUQ...
2010-07-10 : BƏDNƏZƏR
2010-06-12 : ÇƏTİN GÜN
2010-03-13 : YOLUNU AZANLAR...
2010-02-27 : YASİN PULU
2010-02-20 : ÇİY SÜD
2010-02-13 : YANAR ÜRƏK...
2010-01-09 : YAD QIZI
2009-12-31 : DÜNYA QOPUR
2009-12-19 : UZUN GECƏ...
2009-11-07 : ADAM OL...
2009-10-24 : QURDUN PAYI...
2009-08-15 : DƏLİXANA
2009-06-06 : NADAN
2009-05-09 : BUZ BALTASI
2009-05-02 : PULSUZLUQ
2008-10-30 : ÇİY SÜD
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (22.23%)
Argentina (11.11%)
İspaniya (22.22%)
Almanıya (44.44%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Zakir Fəxri səhər-səhər nəşriyyata gəlir. Hidayət müəllim:
- Ə, Zakir, deyəsən yenə axşamdan babat vurmusan, ayaqqabılarının birini qara, birini də ağ geyinmisən. Tez get evə ayaqqabılarını dəyiş.
Zakir Fəxri:
- Qağa, vallah, evdən çıxanda qonşum da dedi. Tez qayıtdım evə dəyişəm, gördüm ayə, evdəkilərin də biri qara, biri ağdı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK