Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | "MAYOVKASIZ" MAY Adalet.az | "MAYOVKASIZ" MAY Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

"MAYOVKASIZ" MAY

İndi daha kövrəlməyin yeri yox...

20832    |   2013-05-04 00:37
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bir-iki gün bundan öncə özümə çox doğma olan bir nəfərlə apreli də başa vurmağımızdan danışırdıq. Necə deyərlər, söz sözü çəkdi və birdən hardansa yadıma yeni ayın ilk günü gəlib düşdü. Yəni 1 May! Yenə özümdən asılı olmadan nostalji hisslərin təsiri altında həmin o könül dostuma üz tutdum:

- Bəlkə 1 mayı qeyd edək? Axı "mayovkadı"..

O da gülümsəyərək məni başdan-ayağa, bir də ayaqdan-başa süzdü. Bilmədim bu baxışların altında əriyib-itim, yoxsa bu baxışlardan tutub uzaq aylara, illərə qayıdıb gedimg Və elə deyəsən sonuncu mənə güc gəldi, təslim oldum. Bir də onda ayılıb gördüm ki, Bakıdan 460 kilometrlik bir məsafədəyəm. O məsafənin adı Tuğ kəndidigo məsafəyə çaparaq gedən o kəndin qaçqın bir övladıdı, xatirələrinin dalınca gedir...

Daha dağdan enirəm

Yavaş-yavaş sönürəm...

Yenə sənə dönürəm -

Salam, xatirələrim!

Əlin dolu bir camla

O ləzzətlə, o tamla

Gəldim yenə bir damla -

Alam, xatirələrim!

Bir də bu yol salınmaz...

Bir də o ney çalınmaz...

Bircə sənsən, alınmaz

Qalam, xatirələrim...

İçdin qəlbimin yağın

Öpdün gözümün ağın

Mənə hamıdan yaxın -

Balam, xatirələrim

Salam, xatirələrim!

Hə, bizim nəslin yadındadı. Bizdən sonrakılar da bir azacıq xatırlaya bilirlər. Amma onlardan sonrakılar bu yazacaqlarımı, deyəcəklərimi köhnə sovet filmlərində izləyiblər. Təbii ki, əgər baxıblarsa. Axı indi daha çox qanqsterlərdən, linzalardan, zorakılıqdan, qətldən, zorlamalardan, kəsəsi tük ürpədən məqamlardan bəhs edən filmlərə baxırlar, bu filmləri daha çox yayımlayırlar. Hətta cizgi filmlərində də, hətta müəyyən reklamlarda da həmin o qorxunc nüanslardan istifadə olunur. Məsələyə dəxli olmasa da bir də görürsən ki, kimsə kimisə bıçaqla vurur, qan tökülür köynəyinə və yaxud xalı-xalçanın üstünə və hansısa müasir bir paraşoku və yaxud mayeni gözəl bir xanım rahatca səpir o qanın üstünə dərhal da iz silinir. Necə deyərlər, heç tozu da qalmır. Mən bu cür reklamları açığı anlamıram. Amma neyləmək olar, görünür həyatımız reklama köklənib. Əks halda ət tökən şoular bizi bir az da cılızlaşdırardı. Nə isə...

Hə, həmin o qədim filmlərdə kifayət qədər insan coşqusu, insan təbəssümü, insan həmrəyliyi elə təbii təsvir və tərənnüm olunur ki, istər-istəməz bizim dövrün adamlarının xəyalı qanadlanır, kipriklərinin ucu nəmlənir. Biz də özümüzdən asılı olmadan həmin o coşquya, həmin o təbəssümə qarışırıq. Doğrudur, o dövrün öz basqıları, öz qüsurları, öz riyakarlıqları və sairələri var idi. Ancaq o dövrün həm də insanı nəyə isə ruhlandıran, harasa səsləyən, hansısa not üzərində kökləyən elementləri də az deyil. Bax, onlardan biri də "mayovka" idi...

Hələ orta məktəbə getmirdim. Amma özümdən böyük uşaqların hərəkətlərini yamsılamağa çalışırdım. Elə çalışırdım ki, tez böyüyəm... elə çalışırdım ki, məktəbə gedəm və düşünürdüm ki, məktəbə gedib məndən böyük uşaqların keçirdikləri, bütün siniflə, məktəblə birlikdə qeyd etdikləri tədbirlərə qatılsam, onun iştirakçısına çevrilsəm, onda həyatım başdan-başa dəyişəcək. Uşaq ağlımla elə bilirdim ki, dünyanın dadı, ləzzəti həmin o məndən böyük uşaqların bulaq başında qeyd etdikləri "mayovka"dadı. Zarafat deyildi, həmin gün valideynlər də uşaqlara qarşı daha çox diqqətli olurdular, onların istəkləri ilə daha tez və daha çox razılaşırdılar. O uşaqlar da həmin gün tamam fərqli uşaqlara çevrilirdilər... Necə də gözəl idi, İlahi, həmin o uşaqların üz-gözlərindəki təbəssüm, səslərindəki işıq, zarafatlar və kənddən üzü meşəyə, üzü dağlara, üzü bulaqlara tərəf uzanan cığırla baş alıb gedən qəhqəhələr. Elə bil hamı məhz həmin gün zarafat etməyə daha çox meyil göstərirdi, daha çox gülürdü. Bilmirəm niyə? Heç onda da bilmədim. İndi də yaşlaşmışam. Düşüncələrimi yazıb kimlərinsə qınaq obyektinə çevrilmək istəmirəm. Çünki mənim yaşantılarım həmin o dövrün, o ilin, o kəndin mən yaşda olan adamlarından başqa heç bir kimsəyə normal görünə bilməz. Hamı ən yaxşı halda ya mənə əhəmiyyət verməz, ya da bunu bir dəlilik, yaxud sərsəmləmə sayıb ötüb gedər...

Bu da məktəb illərim. Birinci sinfin birinci "mayovkası". Axşamdan evdə əl-ayaq üst-üstə qoymuram. Gah anamın yanına qaçıram, gah özümdən böyük bacımın, gah da sinif yoldaşlarımın. Kimin sabah bulaq başına nə götürəcəyini xatırlamaq istəyirəm. Çalışıram ki, sinifdə axırıncı dərsdən sonra razılaşıb boynuma çəkdiyim ərzaq payı məsələsini tez həll edim. Torbamın ağzını bağlayıb evimizin az qala giriş qapısının ağzında qoyum ki, tezdən yuxudan duran kimi götürüb aradan çıxım. Axı 23 nəfərin arasında şərt olub. Mən on dənə soyutma yumurta, on dənə soyutma kartof, bir yekə yumuru pendir, iki təndir çörəyi, bir dənə də "kilki" balıq konservası götürməliyəm. Təbii ki, bunların birindən başqa hamısı evdə var idi və onları götürmək problem deyildi. Sadəcə, anam kartofu axşamdan qaynatmağa razı olmadı və bildirdi ki, axşamdan qaynatsam boyatlaşacaq. Tezdən sən durmamış yumurtanı da, kartofu da qaynadıb torbanı hazırlayacam. Get yat, dincəl. Mənim isə yatmaq fikrim yoxdu. Öncə nənəmin qılığına girirəm. Ondan pensiyasının bir rublunu alıb kənd mağazasına qaçıram. 68 qəpiyə bir kilki konservası, qalan qəpiklərə də "bublik" alıram. Fikirləşirəm ki, bulaq başında "daş" kimi bubliklər əməlli-başlı işimizə yarayacaq...

Evə qayıdıram. Artıq pendir-çörək qoyulmuş torbama konserva ilə bublikləri də yerləşdirirəm. Çox qəribədi, bax indinin özündə bu sözləri bilgisayara diktə edəndə də özümü həmin uşağın yaşında, həmin uşağın yerində, onun duyğularında hiss etdim. Yuxuya gedənə qədər bəlkə də həmin o torbaya 50 dəfə baxıb qayıtdım və...

Səhəri hamımız məktəbin qarşısında toplaşdıq. Sinif rəhbərimiz hamının gəlib çıxdığını görəndən sonra: hə uşaqlar, gedək, dedi. "Salman" bulağına tərəf elə gedirdik ki, sanki o bulağı birinci dəfə görəcəkdik. Sanki heç bu yerləri tanımırdıq. Amma əslində biz hər gün o bulağın ətrafında quzu otarırdıq, bənövşə də toplayırdıq, hətta o bulağın suyunun axıb qarışdığı çayda çimirdik də. Amma nədənsə məhz həmin gün "Salman" bulağı mənim üçün tamam fərqli oldu. Elə bil ki, kimsə aylarla, illərlə pul toplayır, arvadın-uşağın boğazından kəsir və qarşısına məqsəd qoyur ki, Bodruma gedəcək, Antalyaya gedəcək və yaxud da elə bizim İsmayıllıya, Qəbələyə, Gədəbəyə, Yardımlıya, Ağcakəndə, Hacıkəndə qalxacaqdı. Bax, o illərlə, aylarla hazırlaşan adamın ilk dəfə görəcəyi yerlərə marağı, təşnəsi nədirsə, necədirsə, mən onu ilk "mayovka"da "Salman" bulağına qarşı yaşadım. Elə ona görə də bu gün həmin o ölkədaxili və onun hüdudlarından kənardakı gəzməli-görməli yerlər üçün heç bir təşnəlik, heç bir narahatlıq, intizar yaşamıram. Axı mənim o hisslərim Tuğda qalıbdı və məni Tuğdan kənarda kimsə gözləmir!..

Hə, biz bütün siniflə birlikdə "mayovka"ya gedirdik. Sonra məktəb yaşımız artdıqca yuxarı siniflərdə artıq məktəbin həyətində, kənd mədəniyyət evinin qarşısında, rayon mərkəzində keçirilən 1 May parad-gəzintisinə çıxırdıq. Oradan isə birbaşa "mayovka"ya, bulaq başına, meşənin gözdən iraq sakit bir guşəsinə toplaşırdıq. Onu da deyim ki, ilk dəfə "mayovka"da 10-cu sinifdə oxuyanda sinif yoldaşlarımızdan biri bir şüşədə böyürtkən çaxırı gətirmişdi. Hamımız heyrətlənsək də, ilk dəfə onda mən məktəb uşağının özü ilə birlikdə içki götürdüyünü gördüm. Qızlı-oğlanlı həmin sinif yoldaşımıza necə etiraz etdiksə, yazıq utandığından evdə çəkilib hazırlanmış bir şüşə böyürtkən çaxırını elə böyürtkən kolunun da dibinə səpdi. Bu da bir əxlaq idi...

Hə, mən xəyalların gücü ilə gedib çıxdığım o uzaq və qaim-qədim Tuğ kəndində bir mayovka yaşadım. Amma ovcunun içində olduğum, hər gün küçələrini sola-sağa dolaşdığım, çiynimdə bir yurd nisgili gəzdirdiyim Bakıda bir könül dostumla mayovka keçirə bilmədim. Çünki Bakı "mayovka" keçirmir... Çünki həmin könül dostum "mayovka" keçirmək istəyimə dəstək vermədi. Sadəcə, bir özünəməxsus təbəssümlə baxarıq, fikirləşərəm, imkan olsa gələrəm, birlikdə bulvara düşərik, dənizə baxarıq, arxada qalan illəri xatırlayarıq... "Azadlıq" meydanından keçərək sakit bir yerdə əyləşib, o illərdə olduğu kimi olmasa da, bu illərə uyğun bir "mayovka" keçirərik - dedi.

Amma görünür, nə fikirləşməyə, nə baxmağa vaxtı olmadı, nə də imkan tapmadı. İnanmıram ki, saydığım bu üç şərtin içərisində o məni sındırdı. Yox, ən azı ürəyimə dəyməmək xatirinə o, mənə vaxt ayırardı. Görünür alınmayıb... Eh, bir də ki,özüm deyib, özüm yazıb, özüm də məna çıxarmağa, münasibət göstərməyə çalışıram. Axı indi hərənin qayğısı özü üçün bir dağdı... hərənin problemi özü üçün yüz dəvə yüküdü. Belə olan halda mən kimə lazımam, duyğularım kimə lazımdı, lap elə mənim "mayovka" ilə bağlı yazdıqlarım nə anlam kəsb edir ki?! Olsa-olsa, ən yaxşı halda nostalji bir pıçıltıdı. O da yenə özüm üçün, öz ətrafım üçün.

Könlümü oxşayıb gözümü çəkir

Canımdan tük kimi sözümü çəkir...

Yaramın üstünə dözümü çəkir-

Torpaqda bu boyda gücə bax, Allah!

Xəyalım göylərdən asılıb qalır

Yaddaşda xatirə yazılıb qalır...

Budaqda günəşə qısılıb qalır-

Yarpaqda bu boyda gücə bax, Allah!

Qatır bir-birinə dağı, dərəni

Yerindən oynadır bir cür hərəni...

Qəlblərə qəflətən düşən zərrəni-

Məcnuntək göyərdən gücə bax, Allah!

Sirlərin sonsuzdu, bucağın geniş

Aşiqlər sığınan qucağın geniş...

Mənim də canıma bu yaşda sinmiş-

Dilləri öyrədən gücə bax, Allah!

Hə, əslində bu şeirin "mayovka"ya heç bir dəxli yoxdu. Amma məni yaşadan, xatirələrimi göyərdən, duyğularımı Məcnun duyğusuna tən tutan elə bir güc var ki, onu da mənə Tanrı verib. Bir Tanrı bəndəsi olaraq mən də həmin o üz tutub getdiyim yerlərin gözəllikləri qarşısında diz çökdüyüm kimi, verdiyi gücə, ömrə görə də Tanrı qarşısında diz çökürəm. Axı insan, xüsusilə onun güclü cinsi Allahın, ananın, torpağın və bir də sevginin qarşısında əyilməkdən, diz çökməkdən heç vaxt çəkinməyib. Əksinə, bunu şərəf bilib.

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

abulfatm@box.az



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (42.86%)
"Sevilya" (57.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK