Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | Faiq QİSMƏTOĞLU: MƏNİM FUTBOL KOMANDAM Adalet.az | Faiq QİSMƏTOĞLU: MƏNİM FUTBOL KOMANDAM Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Faiq QİSMƏTOĞLU: MƏNİM FUTBOL KOMANDAM

3553    |   2019-05-17 12:53
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

...Uşaqliq dostum Seyid Əsgər qardaşının həyat yoldaşının yas məclisində dedi ki, sən hər şeydən yazmısan, amma o vaxtlar oynadığımız futboldan hələ bir şey qələmə almamısan. Uşaqlıq dostum mənə yeni mövzu verdi və bu mövzu da düz 10 gündür ki, ürəyimdə dolanır. Axır ki, o yazını Allahın və bilgisayar yazarımız Gülər xanımın köməkliyi ilə diqtə eləyirəm. Tay bilmirəm yaxşı olacaq, ya pis?! Ona uşaqlıq dostlarım və bir də məni izləyən oxucular dəyər verəcək...

Bəhmənlidə 3 futbol komandası vardı: birinə gözəl insan, uzun müddət prokurorluq orqanlarında işləmiş Şirxan Adıgözəlov kapitanlıq edirdi, birinə böyük şair Vaqif Bəhmənli və birinə də bəndəniz! O komandanın biri "Çalıağay”da, biri dəyirmanın yaxınlığında, biri də "şirəlik”də futbol oynayırdı. O biri komandalara nisbətən bizim komandanın meydançası daha yaxşı idi: zastavada xidmət edən əsgərlər dəmirdən qapı düzəltmiş, tor asmışdılar. Çox vaxt "şirəlik”də elə biz zastavanın əsgərləri ilə futbol oynayardıq. Odessadan bizim kəndə hərbi xidmətə gəlmiş Puşkin pişik kimi cəld idi. O, zastavanın komandasının qapısını qoruyurdu. Nə illah eləsək də, çox çətinliklə onun qapısından top keçirərdik. Əsgərlər də bundan əsəbləşib bizim qapımıza 5-6 top vurardı.

Bir dəfə futbol oynayanda rus əsgərlərinin birinin ayağını bizim uşaqlar vurub sındırdı. Bunu görən o biri əsgərlər havalanmış kimi oldu. İstədilər bizi döysünlər, amma gördülər ki, mənim dədəm və başqaları bizə "balet” eləyir. Əsgərlər dədəmin qırımını görüb sakitləşdilər və ayağı sınan əsgəri xəstəxanaya çatdırdılar. Tay 3-4 ay əsgərlər bizimlə futbol oynamadılar. Deyəsən, zastavanın naçalniki Poznakov onlara möhkəm təpinmişdi. Ancaq bir müddətdən sonra əsgərlər qonşu Kərimbəylidən gələn digər əsgərlərlə futbol oynadılar. Bu oyunda da Puşkinin komandası uddu.

...Və bu Puşkin də bizim gözümüzün "odunu” almışdı. Sarı rəngdə idman forması vardı, qəşəng də yaraşırdı. Ancaq urusduğunu göstərirdi. Biz yaxşı oynayanda dodağını gəmirər və bizə yuxarıdan aşağı baxardı. Bizə yuxarıdan aşağı baxan Puşkinə də biz elə yuxarıdan baxardıq, o da yanıb tökülərdi...

Bizim futbol komandamızın üzvləri bunlar idi: İldırım, Mehman, Tehran, Təbriz, İnşallah, Tərlan, Zülfüqar, Seyid Əsgər, Rəfael, Tubunun oğlanları Dilavər, Yavər və bir də Abbasın oğlu Veysəl! Və bu uşaqlar hər gün şirəlikdə 3-4 saat mənimlə birlikdə top qovardılar. Bəzən dədələrimiz görərdi ki, otardığımız qoyun-quzunu buraxıb düşmüşük topun dalına. Və bu topun dalına düşmək də o qədər də şirin idi ki, vaxtın necə gəlib keçdiyini bilməzdik. Tər-suyun içində ciyərimiz yananda şirəlikdəki kanala qaçar, ağzımızı suya dirəyib acgözlüklə içərdik. Sonra da futbol oynayanda su qarnımızda lakka-luk edərdi. Axırda bizə böyüklərdən biri möhkəm təpindi. Dedi ki, a bala, su içib futbol oynamazlar. Ən yaxşı halda soyuq su ilə yuyunub sərinləyə bilərsiniz. Elə o ağsaqqalın sözü də beynimizdə qaldı. Həmin gündən bir də ağzımızı kanaldakı suya dirəyib içmədik...

... Ən çox bizim komanda qonşu Yağlıvəndə gedərdi. Və qonşu Yağlıvənddə də bizdən yaxşı futbol oynayanlar çox idi: kolxoz sədri Əvəz kişinin oğlu Qurban, məktəb direktoru Şükür müəllimin oğlu Musa, Həşim və adları yadıma düşməyən başqaları... Həşimlə Qurban topu o qədər ayaqlarında oynadırdılar ki, ona baxmaqdan ləzzət alırdıq. Ən azından hər ikisi topu ayağında beş-altı dəqiqə çiləyirdi...

Mamam oğlu Təbriz də yaxşı futbol oynayırdı. Amma mamam oğlu Tehran ondan da yaxşı futbol oynamağı bacarırdı. Təbriz mamam oğlunun bir üstünlüyü onda idi ki, çox savadlı, məntiqli və hər şeyi sübut etməyi bacaran bir uşaq idi. Yağlıvəndin qapısına 11 metrlik cərimə zərbəsi təyin olundu. O vaxtlar qapı indiki kimi dirəkdən və tordan ibarət deyildi. İki balaca daşdan ibarət futbol qapısı düzəltmişdilər. Və mən də 11 metrliyi vurdum, top o daşın üstündən keçdi. Yəni qapıdan keçmədi. Amma mamam oğlu Təbriz yağlıvəndliləri inandırdı ki, top qapıdan keçib! Bu yalana mənim özüm də inandım. Amma Allaha and olsun ki, top qapıdan keçməmişdi. O topa görə də biz Yağlıvənddə onları udduq. Hələ birinci dəfəydi ki, yağlıvəndlilər öz meydançasında 2:3 hesabıyla uduzurdular. Qurbanın da, Həşimin də, Musanın da qanı qapqara qaralmışdı. Elə bil ki, "Dinomo” Kiyev "Neftçi”yə uduzmuşdu.

"Neftçi” dedim yadıma bu komanda uduzanda mamam oğlu Təbrizin necə ağlamağı düşdü. Elə ki, "Neftçi” uduzurdu, mamam oğlu Təbrizin də qara günləri gəlirdi. Ha deyirdim ki, boş ver getsin, o da bizimlə razılaşmır, yenə komanda uduzanda oturub ağlayırdı. Mən 9 nömrə oynayırdım. O da Banişevskinin nömrəsi idi. Başımla qapıdan top keçirdiyimə görə, Mansurun oğlu Maqsud mənə Banişevski deyərdi.

... Bir dəfə stadionda məşq eləyirdik. Nəcəfin qardaşı Eldar tövşüyə-tövşüyə özünü bizə çatdırdı. Mən də məşq zamanı akrobatik hərəkətlərlə topu qapıya vururdum. Eldar da bu uşağın kim olduğunu bilmək üçün stadiona gəlibmiş. Məni görəndə sevindi. Dedi ki, maşallah, yaxşı futbol oynayırsan. Elə bildim topla bu cür davranan Yağlıvəndin uşaqlarıdı. Sən demə, qohumum Qismətin oğluymuş...

Horadizə tez-tez yarışa gedərdik. Amma bu dəfə bizim komanda deyil, kəndin yığmasıyla. Kəndin yığmasında da uşaqlıq dostlarımız: Şirxan, Həsən, Vaqif, Əbiş, Kolya oynayardılar. Horadizdə futbol oynamaq çox çətin idi. Birincisi, oyunu idarə edən hakim Yusif Horadizdən idi. İkincisi də o qədər azarkeş olurdu ki, hay-küyləri və qışqırıqları bizi "mondraja” salırdı. Yusif top qapıdan keçməyə-keçməyə onu hesaba aldı. İkincisi də 11 metrlik cərimə zərbəsi təyin etdi. Hansı ki, topa heç birimizin əli nə dəyməmiş və rəqib futbolçularını cərimə meydançasında yıxmamaışdıq. Amma noolsun ki, Yusif 11 metrlik verirdi. Topu vurdular, rəhmətlik Şirxan tutdu. Sonra oyunçular bizimlə davaya qalxdılar. Bizi yarışa aparmış Yüsür müəllim də bərk əsəbləşdi. Axır ki, hər kəs sakitləşdi, hesab 4:4 idi. Oyunun bitməsinə bir dəqiqə qalmış Şirxanın sinif yoldaşı Əbiş (biz ona Amaral deyirdik) uzaqdan vurduğu güclü zərbəylə top horadizlilərin qapısından keçdi. Yüsür müəllimin sevincdən gözləri yaşardı. Stadiona girib Əbişi bağrına basdı. Və topun vurulması ilə də oyun başa çatdı...

Məktəbə qayıdanda direktorumuz Əvəz müəllim bu çətin oyunda qələbəmizi qiymətləndirdi və bizi mükafatlandırdı. Mükafat da nə kubok idi, nə də hədiyyə: "çox sağ olun!” idi. Əvəz müəllimin "çox sağ olun”u eşitmək kubokdan da, hədiyyədən də daha qiymətli idi. Görün bizi kim tərifləyirdi: Füzulinin ən hörmətli direktorlarından və müəllimlərindən biri olan Əvəz Əliyev!

... Uşaqlıq yoldaşlarımla tez-tez görüşürəm... Təbrizlə tez-tez görüşürəm, Zülfüqarla tez-tez görüşürəm... Seyid Əsgərlə tez-tez görüşürəm... Rəfaellə tez-tez görüşürəm... Bircə görüşmədiyim Yavərdi. Qardaşı Dilavər isə bir neçə il bundan əvvəl rəhmətə gedib. Heç yadımdan çıxmaz. Bir dəfə Yağlıvəndlə futbol oynayanda Yavərin idman formasını əynindən çıxartdırıb geyindim. Dədəsi Məhərrəm kişi ona yaxşı mayka və tuman almışdı. Mən də ha dədəmə dedim ki, Puşkinin sarı maykasından və idman formasından birini də mənə al, kişi almadı. Nə isə...

... Uşaqlıq dostları heç vaxt yaddan çıxmırlar. Adını çəkdiyim o uşaqlar da mənim Bəhmənlidəki dostlarımdı. Elələri var dünyasını dəyişib. Allah onlara rəhmət eləsin! Sağ qalanlarla da kəndə gedəndə xeyirdə, şərdə görüşürük. Yazıq Rəfael ha deyir ki, bir dəfə bizə gəl, bir tikə çörək kəsək! Şükür Allaha, qapımda qoyunum, quzum, toyuğum, cücəm! Allah ürəyinə görə versin!..

... "Şirəlik”də indi də stadion var və bu stadionun dirəkləri, toru da var. Uşaqlar futbol oynayanda ötən əsrin 60-70-ci illərinə qayıdıram. Və yadıma bizim uşaqlığımız düşür... Və yadıma Puşkinin qapısına vurduğum top düşür... Yadıma mamam oğlu Təbrizin Yağlıvəndin qapısından keçməyən topu hesaba aldırmağı düşür... Və bir də yadıma böyük Vaqif Bəhmənlinin yazdığı "Mənim futbol komandam” şeirindən iki bənd düşür:


Dəyirmanla üzbəüz

Meydançamız var idi,

Bizim futbol yerimiz

Düz idi, hamar idi.


"Qol” üstündə qoyub can

Səhərdən axşamacan

Ayrılmazdı oyundan

Yanan, susayan, acan!..



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-24 : ONLUQ QIZIL
2017-12-15 : O BİR QAYA
2017-12-13 : PARTAPART...
2017-12-05 : UNA NƏ QATAQ?
2017-11-28 : O BALACA UŞAQ
2017-11-22 : QALXIN, OTURAQ!
2017-11-08 : O, BİR NUR İDİ
2017-08-31 : DUZSUZ ADAMLAR
2017-08-28 : İSRAFÇILIQ
2017-08-18 : MÜBARƏK ÖLÜM
2017-08-11 : AY İŞIĞI
2017-07-07 : NƏNƏ VƏ NƏVƏ
2017-06-23 : MÖCÜZƏ
2017-06-06 : ÖLDÜR MƏNİ...
2017-05-23 : ÖLMƏYƏN ÜMİD
2017-05-12 : QARA QOÇ
2017-03-30 : NANKOR OĞUL
2017-03-17 : TUT QURUSU…
2017-02-03 : ÖLÜ XORTLADI…
2017-01-06 : BU ÜRƏKLƏ…
2016-12-09 : SÖZÜN ƏTRİ
2016-11-05 : O YAZ YAĞIŞI...
2016-11-04 : O YAZ YAĞIŞI…
2016-10-15 : AĞ YUXU
2016-07-09 : ÇİNAR AĞACI
2016-04-23 : ŞEYTAN AĞACI
2016-03-08 : BALACA PADŞAHLAR
2016-02-20 : KÖPƏYƏ EHSAN
2016-01-16 : DÜNYA MALI...
2015-11-14 : EŞŞƏK SÜDÜ
2015-08-22 : ZƏRBƏ
2015-07-04 : AĞACLAR QURUYUR
2015-06-13 : QORXMA, OĞUL!
2015-06-02 : ALAÇATI...
2015-05-16 : BİR KƏLMƏ...
2015-05-15 : ARXAYA BAXANDA...
2015-05-01 : ENDİRİMLƏR...
2015-04-11 : YAZ YAĞIŞI
2015-04-03 : BOLLUQ OLACAQ?
2015-03-20 : ELÇİLİK
2015-03-14 : DƏYİRMAN DAŞI
2015-03-05 : "BARI NAXÇIVAN"
2015-02-14 : FALA BAXIRAM
2015-01-24 : GÖZƏL ÖLÜM
2015-01-16 : QARA ÇÖRƏK
2015-01-15 : QARA ÇÖRƏK
2014-12-31 : SƏBRLİ OLSAN...
2014-12-20 : KİRVƏ
2014-12-13 : DİLİN BƏLASI
2014-12-06 : CƏHALƏT QUYUSU
2014-11-29 : LOTU
2014-09-27 : SƏBR ELƏ
2014-09-25 : BELƏ TOY OLAR?!
2014-09-20 : BÖYÜK GÜNAHLAR
2014-09-13 : KÜPƏ
2014-09-06 : BEŞ CANAVAR
2014-09-03 : SU QITLIĞI...
2014-08-16 : BÖYÜK DAYAQ
2014-08-12 : LAQEYDLİK
2014-08-09 : SOYUQ ADAMLAR...
2014-08-02 : TÖHMƏT
2014-07-19 : YALAN...
2014-06-07 : ÇƏTİN GÜN
2014-05-28 : EHSAN
2014-05-17 : ƏLDƏN QALAN...
2014-03-08 : Təmiz adam
2014-03-01 : Qarınotaranlar
2014-02-28 : Yağmurlu hava...
2014-02-22 : GÜN KEÇDİ...
2014-02-08 : TOY GECƏSİ...
2014-01-25 : TAMAH
2014-01-18 : XƏCALƏT TƏRİ
2014-01-11 : YAĞIŞ...
2013-12-28 : DÖNÜŞ
2013-11-23 : SƏDR ATI
2013-11-16 : YURD YERİ...
2013-11-02 : PAXIL
2013-09-07 : BAŞ REDAKTOR
2013-08-31 : CADUGƏR
2013-08-17 : KOBRA
2013-08-03 : POÇTALYON
2013-07-27 : AYRILIQ...
2013-07-20 : SÖZGƏZDİRƏN
2013-07-13 : SƏNGƏR
2013-07-06 : QUDURĞAN
2013-06-22 : DƏMİRÇİ
2013-06-15 : GOPÇU KİŞİ
2013-05-25 : QOHUMLUQ
2013-05-18 : HƏSRƏT YAĞIŞI
2013-05-11 : ƏRİK AĞACI
2013-05-04 : AYRILIQ
2013-04-27 : ELÇİLİK
2013-04-20 : İLDIRIM
2013-04-13 : GÜN İŞIĞI
2013-04-06 : DÖYÜŞ
2013-03-30 : EHSAN
2013-03-20 : YARMARKA OYUNU...
2013-03-16 : ÜRƏK DÖZSƏ...
2013-03-08 : KOR ARVAD
2013-03-02 : YALTAQ
2013-02-23 : ZƏHRİMAR
2013-02-16 : SÖNƏN OCAQ
2013-02-02 : DÜYÜN
2013-01-26 : VƏZİFƏ
2013-01-19 : MƏRDİMAZAR
2012-12-22 : QORXU
2012-12-15 : TƏNHA QOCA...
2012-12-08 : ÜZÜK
2012-11-27 : GÖZ DƏYİB...
2012-11-27 : QAN DAVASI...
2012-09-15 : GECƏYARISI QƏTL
2012-08-18 : GÖZ YAŞI...
2012-08-04 : DAŞ HASARLAR...
2012-06-15 : TOY...
2012-06-02 : DURULAN DÜNYA...
2012-05-12 : KÖÇ...
2012-04-28 : POÇT QUTUSU...
2012-04-07 : ÜNVANSIZ EŞQ
2012-03-03 : ZƏHƏR TULUĞU
2012-02-18 : POLKOVNİK...
2012-02-11 : YALANÇININ...
2011-12-31 : Bir ovuc torpaq
2011-12-24 : DÜZ SÖZ...
2011-12-17 : O DÜNYALIQ...
2011-12-10 : QUTUDA İLAN...
2011-12-03 : ARTIQ TAMAH...
2011-10-22 : DƏRİN QUYU...
2011-08-13 : PARTLAYIŞ...
2011-08-06 : OD İÇİNDƏ...
2011-07-23 : AĞ DÜNYA...
2011-05-07 : QARA EYNƏK...
2011-04-30 : HAQSIZLIQ
2011-04-23 : MÜBARİZƏ...
2011-04-16 : GÜNAH...
2011-02-12 : HARINLIQ...
2010-12-31 : ATƏŞFƏŞANLIQ
2010-11-06 : BAHALIQ
2010-08-28 : DƏLƏDUZLUQ...
2010-07-10 : BƏDNƏZƏR
2010-06-12 : ÇƏTİN GÜN
2010-03-13 : YOLUNU AZANLAR...
2010-02-27 : YASİN PULU
2010-02-20 : ÇİY SÜD
2010-02-13 : YANAR ÜRƏK...
2010-01-09 : YAD QIZI
2009-12-31 : DÜNYA QOPUR
2009-12-19 : UZUN GECƏ...
2009-11-07 : ADAM OL...
2009-10-24 : QURDUN PAYI...
2009-08-15 : DƏLİXANA
2009-06-06 : NADAN
2009-05-09 : BUZ BALTASI
2009-05-02 : PULSUZLUQ
2008-10-30 : ÇİY SÜD
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-21
2019-09-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (60%)
"Sevilya" (40%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK