Ücretsiz php script indir eskişehir escort Orkide Mavi orkide Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: GÖRÜNƏN VƏ GÖRÜNMƏYƏN GERÇƏKLİK Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: GÖRÜNƏN VƏ GÖRÜNMƏYƏN GERÇƏKLİK Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: GÖRÜNƏN VƏ GÖRÜNMƏYƏN GERÇƏKLİK

Sən məni məndən yaxşı görürsən

5099    |   2019-02-10 11:21
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hələ köhnə kişilərin zamanında belə bir fikir işlədilirdi ki, "ömür bir karvan yoludur". Təbii ki, bunu deyən kişilərin zamanında yolların sahibi karvanlar imiş. Daha dəqiq ifadə etsək, yollara iz salan, toz qoparan karvanlar imiş. İndi həmin o karvanlar bir xatirəyə çevrilib, bir nağıla çönüb və buradaca onu da əlavə edim ki, həmin o karvanlar yaxşı insanlar və yaxşı atlar kimi dünyanın xeyir-bərəkətini də özü ilə aparıbdı. Sürət əsri, elektrotexnika fontanı-püskürmələri dünyanın dadını, duzunu qaçırıb. Və təndirə yapılan çörəyin, nə bostandan dərilən tərəvəzin əvvəlki ətri, dadı qalmayıb. Düşünə bilərsiniz ki, yəqin biz insanların da damağının dadı qaçıbdı. Buna şübhə etmirəm, ola bilər. Axı indi insanların nə boy-buxunu, nə cüssəsi, nə də dizinin, qolunun gücü əvvəlki deyil. Bu yerdə adamları da qınamıram. Ona görə ki, ana südü "malış" olub, ana laylası da zarafatla desəm, "nu, poqodi". Və yaxud da analardan çox dayələrin oxuduqları genimizə, soy kökümüzə yeddi ağac uzaqdan gələn qeyri millətlərin sınıq-salxaq şəkildə dilimizə çevrilmiş nağılları...

Bəli, belə böyüyən uşağın da qazancı ancaq sürət ola bilər. Çünki yedikləri kimyəvi məhsullardı. Əgər yanılmıramsa, kimya elminin bir xüsusiyyəti də reaksiyalar, hüceyrələrin parçalanıb bölünməsi və s. və ilaxırdı. Deməli, kimyəvi reaksiyalar bizə sürət verir, amma istiqamət göztərilmir. Hara qaçacağımızı mənzilbaşına çatanda bilirik. Bu məqamda unudulmaz şairimiz Rəsul Rzanın bir misrasını xatırlatmaq ürəyimdən keçir. Böyük şair yazıb ki:

Adam var ki,
tut ayağından
at dalına -
ağzı hara düşə, düşə...

Bəli, indi bütün bu dediklərimin işığında məni daha çox çəkən ömür yolunun ləngərləri, dolayları və bir də bu ləngərli, dolaylı yolun sakinlərinin mənəvi durumu, mənəvi məsuliyyəti, mənəvi kimliyidi. Əslinə baxanda bu dediyim üç halın üçü də əslində hər birimizin özündə formalaşır, daha dəqiq desəm, formalaşmalıdır. Bu bir təbii zərurət olsa da, bir çox hallarda həmin üçlüyün bizdə tamlığını görə bilmirik. Necə deyərlər, biri olanda ikisi olmur, ikisi də olanda biri. Nəticədə bir qüsur, bir kasadlıq, bir şikəstlik yaranır. Bu şikəstlik də həyatımıza zaman-zaman nüfuz edir. Nəticədə həyatımız da qüsurlu olur, günümüz-güzəranımız da, hətta sevgimiz də. Belə olan halda suallardan qaçmaq mümkünsüz olur. Axı suallar ədalətli və yerində verilmiş... Elə qüsurlar da yerindədi, amma ədalətli deyil. Qüsurların yerində və ədalətsiz olması isə dediyim o yolların karvansız qalmasından, bizim meylimizi sürətə salmağımızdan qaynaqlanır. Bu yerdə yenə yadıma böyük Cəfər Cabbarlının bir misrası düşür:

- Öz cəzandı, çək, Balaş!

Hə, öz cəzamız olan kökdən uzaqlaşmaq, dəyərlərə laqeydlik, başımıza min bir olay gətirir və bu olayların davamlı olacağı da heç bir şübhəyə yer qoymur. Nəticədə zərbələr də bizə, xüsusilə ürəyimizə dəyir. Ürək demişkən... Söz-sözü çəkir və yadıma bir vaxtlar yazdığım "Ürəyimizə" şeirim düşür. Yazmışdım ki:

Şəhər yatır, işıqlar
Pərən-pərən, dağınıq...
Ömrün bax bu anında
İşıqlardan yaxınıq -
Ürəyimizə...

Yuxu görən uzaqda
Uzaq görən yerində...
Həsədi var bu anda
Göyün də, lap yerin də -
Ürəyimizə...

Səs işıqdan qaçaraq
Dua çatdırır göyə...
Ay sanki dil açaraq
Gülür, xoşbəxtsiz! - deyə
Ürəyimizə...

Gecənin bu çağında
Tanrım da yerə ensin...
Kimin nə var ağlında
Eşq duası tək desin -
Ürəyimizə!..

***
Neçə gündür bir suala cavab, bir məsələyə çözüm axtarıram. Əslinə baxsam bu məsələ də, bu sual da konkret halda mənə heç bir isti-soyuqluq yaşatmır. Yəni məsələ və yaxud sual bütövlükdə bir ictimai məzmun kəsb edir və insanın düşüncəsini, dözümünü, kimliyini, əqidəsini və ətrafa baxışını bir müstəvi üzərinə gətirir. Sən də o müstəviyə, yəni müstəvinin üzərində olana baxa-baxa düşünürsən:

- Bu nə deməkdi? Və bununla nəyi göstərmək iddiası qabardılır? Və ümumiyyətlə, bunlara ehtiyac varmı?

Hə, bir oxucu olaraq siz də maraqlana bilərsiniz ki, bu suallar nəyə işarədir, söhbət nədən gedir? Mən çox da dərinliklərə sizi çəkmədən elə özüm də alt qatlara enmədən birmənalı şəkildə deyə bilərəm ki, söhbət başqalarını avam, anlayışsız, türklər demiş, gerizəkalı hesab etməkdən gedir. Olanı, olmuşu, baş verəni daldalamaq, onu nəyəsə büküb başqa bir formaya salmaqla iz itirmək heç də ağıllı, çoxbilmiş olmaq demək deyil. Onsuz da dədələr demiş, "xoruzun quyruğu koldan görünür". Deməli, özünə zəhmət vermək burda faydasızdı. Düzü düz, olanı olduğu kimi demirsənsə, susmaq daha yaxşıdı. Onda hər kəs öz gördüyü kimi görər, öz anladığı kimi düşünər. Və necə deyərlər, babal da səndən yan keçib gedər, yəni günaha batmazsan.

Bax, elə mənim də baş verən olaylara, danışılan sözlərə, yayılan bilgilərə olan münasibətim də və onlardan doğan suallar da sonda gəlib həmin o milli lətifələrimizdən birində deyildiyi kimi, küftənin kələmə bükülüb dolmaya çevrilməsinə bənzəyir. Burda məzmun bir adda dəyişilir, bir də görüntüdə. Yəni bütün halda söhbət döyülmüş, çəkilmiş ətdən gedir.
Çox qəribə bir mənzərə yaranıb. Adamlar sanki özlərini gizlətməkdən, öz içlərini bükülü saxlamaqdan zövq alırlar. Amma unudurlar ki, bu özünü gizlətmə etimadsızlığa, etinasızlığa, soyuqqanlığa gətirib çıxarır. Nəticədə qarşılıqlı güvənc azalır, ortaya düşən soyuqluq bütün vücudu bürüyür və nəticədə də özünü gizlətmə özündən uzaqlaşmaya aparıb çıxarır. Belə bir halda da dərdin, kədərin əli-qolu açılır, sürəti artır və özündən, öz içindən uzaqlaşdırdıqların sənin hayına çatmır, sənə ən azı məsləhətçi ola bilmir. Və...

Və mənim də yadıma yenə özümün özümə yazdığım misralar düşür:

Gör nə qədər kədər var
Qalıb ortada, ortada...
Dünyaları olun dar -
Vallah, orda da, ordada...

Oxşamaq səbb alammır
Bir ümidə calamır...
Heç belə çabalamır -
Balıq torda da, torda da.

Düçünmə ki, dadacaq
Siqar kimi atacaq...
Tikan üstə yatacaq -
Qəlbim gorda da, gorda da...

Çöp qoymadın dil altda
Şeh üstədi, gül altda...
Xatirə var kül altda -
Qalan qorda da, qorda da...

***
Hər ötən gün özüylə birlikdə nələrisə aparır və yaxud da nələrisə gətirir. Deməli, boşalan dünyanın dolan tərəfi də, yəni çıxışı olduğu kimi, girişi də var. Və biz insanlar da bunu bilə-bilə əməllərimizdən çəkinmirik, başqasının haqqını mənimsəmək, başqasına quyu qazmaq, başqasının kədıərinə qol götürüb oynamaq adi bir hala çevrilir bizim üçün... Bu məqamda bizim necə, nə cür məxluq olduğumuz da ortaya çıxır?!..

Bəli, bu təəssüf doğuran məqamı ağıldan keçirməyin özü də əzabvericidi. Və mən bu əzaba qatlaşıb ömrüm boyu iştirakçısı olduğum, gözümün önündə baş vermiş və yaxud da barəsindıə eşitdiyim çox-çox halları, hadisələri xatırlayıram. Ürəyimin necə göynədiyini hiss edirəm. Və həmin anda ürəyimdə sənin də göynədiyini, sənin də sıxıldığını hiss edirəm. Həmin hissiyyat da məni məcbur edir ki, özümə çəkilim, özümə qayıdım... özümü öz günahlarımın ayağından asım. Ən böyük günahım olan sevginin önündə boynumda ağ kəfən dayanım...

... Hər bir yazısı ola bilsin ki, nəyisə təkrar edirəm, nəyəsə yenidən qayıdıram. Bunu günaha yazmayın. Heç qüsur da saymayın. Ona görə ki, öncə təkrar yaddın ömrünü uzadır, sonra da mən kimsəni deyil, özüm-özümü təkrarlayıram. Deməli, sözün bütün mənalarında mənim yazdıqlarım mənim yaşamımdı və mən də göz önündəyəm. Odur ki, göz önündə olanın gizlənməsi uğursuz bir cəhddir mənə görə. Gec-tez bu gizlənənin pərdəsi qalxacaq və kimin hardan çıxdığı bəlli olacaqdır. Ramiz Rövşənin təbirincə desək, gecə günəş doğsa, hər kəsin kimliyi gün işığında görünəcək...

Hə, bütün olanlara rəğmən mən də sözümü uzatmadan, eləcə olduğum və göründüyüm kimi, qarşınızda və Onun qarşısında dayanmışam. Dayandığım məqamda da sizə də ona da üz tutub deyirəm:

- Yəqin ki, bu mənzərə çoxunuza tanışdı. Elə Sən də bu mənzərəni göz önünə gətirə bilərsən. Mənim boynumdakı o iki arşınlıq ağ parçanın nı demık olduğunu anlayarsan və yadına düşər ki, bir vaxtlar sənə yazmışdım və sən də oxuyub demişdin ki... Nə dediyini bəyan etmirəm, amma nə yazdığımı yenidən dilə gətirirəm.

Səni düşünürəm, indiki anda
Həyat da, ömür də, hər an da sənsən...
Hələki ayaqda dayanan canda -
Döyünən ürək də, bir qan da sənsən...

Şəkillər önündə xəyala dalıb
Gördüm ki, arxada bir ömür qalıb...
Şair ürəyimi ovcuna alıb -
Oxşayan da sənsən, yaran da sənsən...

Mənim üz tutduğum, qiblə saydığım
Nəfəsin ömrümə nur tək yaydığım...
Bütün aydınlardan daha aydınım -
Sevgimə yaylaq da, aran da sənsən...

Nələr düşünürəm tək Allah bilir
Mən nələr çəkirəm tək, Allah bilir...
Nələr çəkdirirsən çək, Allah bilir -
Mənim and yerim də, Quran da sənsən...

Bəli, bu yazının mayasında mənim bir Allah bəndəsi olaraq düşündüyüm bir məntiq və bir sual dayanmışdı. O da bundan ibarətdir ki, biz İNSANıq. Bizi yaradan bizim ilkinliyimizlə yanaşı, kimliyimizi də müəyyənləşdirib. Belə olan halda yaxşılardan, yaxşılıqlardan, lap elə özümüz-özümüzdən niyə qaçırıq?

Əsrin adını sürət sözüylə şərəfləndirib hara tələsirik belə? İlkinlərdən, yəni yaranışda necə olublarsa, bu cür olanlardan süni, peyvənd yollarla, qazandıqlarımızın əsl mahiyyətində nələr dayanır? Bununla nə demək istəyirik? Robort Sofiyaları və daha nələri yaratmaq aramızdakı manqurtlardan guya çoxmu fərqlənir? Ümumiyyətlə, suallar çoxdu. Məntiq isə birdi. O da şəxsən mənə deyir:

- Özün ol, özün kimi ol!

Və mən də özümü, özüm olanın sevdalısıyam. Sən bu sevdadan və bu sevdalıdan hansı sürətlə istəsən də qaça bilməzsən. Çünki məni sevdalı edən mənim Tanrımdı. O Tanrının bir adı da SEVGİDİR!


Əbülfət MƏDƏTOĞLU



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2019-02-17
2019-02-16


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kim istedadlıdır?

Ayxan Ayvaz (75.76%)
Oğuz Ayvaz (24.24%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nə olub belə, qanın qaradır?
- Oğluma bir cüt təzə ayaqqabı aldım və ona dedim ki, pilləkənləri çıxanda iki pillə-iki pillə çıxsın ki, ayaqqabı bir az çox getsin.
- Hə, nə baş verdi ki?
- Bu axmaq gör neyləyib, iki pillə əvəzinə üç pillə çıxıb şalvarını cırıb.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK