hacklink Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU:TƏKLİYİMİN MONOLOQU Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU:TƏKLİYİMİN MONOLOQU Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU:TƏKLİYİMİN MONOLOQU

Özümlə daha bir söhbət

7515    |   2018-12-17 11:05
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hər dəfə təklənəndə, kimsəsizləşəndə, tənhalaşanda özümdən də, sözümdən də uzaq düşürəm. Dünyanın qatlarına, sevincinə, kədərinə mənasız, əhəmiyyətsiz bir heçlik kimi baxıram. Yəni düşünmürəm ki, hardasa məni sevinc gözləyir, hardasa yolumun üstünə şadlıq, şadyanalıq kölgə salır. Və yaxud da kədər, qəm öz sırasıyla boy-boya dayanıb gözləyir məni...

Hə, mən bütün bunları artıq keçib getmiş qatarla, başa çatmış günlə eyniləşdirirəm. Ona görə də içimdəki sadəcə bir təəssüf hissidi. O hiss də məni sakitləşdirməyə çalışır. Demək istəyir ki, heç nəyi dəyişə bilməyəcəksən. Bu yazı, bu qismət Haqqdan gəlir. Doğrudur, mən elə bu yazının özünə da asi olmaq, ona üsyan etmək niyyətini içimdə qoruya-qoruya bəzən şeirimdə də yazmışam ki:


Bu qismət yazılıb - sınıq qələmlə

Süstlənib hər sözü dərdlə, ələmlə...

Boyuma biçilmiş ağır şələmlə -

gəlirəm...


İndi bu misraların ovqatına bəlkə də bir az əsəbi, bir az istehzalı, bir az da laqeyd baxanlar olacaq. Hətta aranızda kimsə məni ağrını, dərdi təbliğ edən birisi kimi qınayacaqdı. Mən bütün bunların hamısını rahatlıqla qəbul edirəm. Bilirəm ki, taleyimə yazılan, boyuma biçilən hər şey çəkilməlidi və çəkiləndi. Çünki dərdi-səri insan çəkməlidi, dağ-daş yox. Ona görə ki, Allah dərdi-qəmi insana verir...

Bəzən söz adamları, elə mənim özüm də dağı, daşı, ağacı qınayırıq. Onların bizsiz necə var olduğuna, necə dözüb durduğuna üsyan edirik. Amma bilmirik ki, bizim obrazlaşdırdığımız, canlandırdığımız, nəfəs verdiyimiz dağ, daş, ağac və digər bütün görünənlər, mövcud olanlar öz dillərindən başqa heç bir dili bilmirlər, öz həyatlarından başqa heç bir həyat yaşamırlar. Necə ki, mən sənin dilini bilirəm... sənin üçün yaşayıram. Və hətta bircə anlıq da olsa gözümü yummaq, dilimi dişləmək istəyəndə belə misralar özü-özlüyündə sənə ünvanlanır:


Qəribsədim səninçün

Sözünçün qəribsədim...

Adam dolu dünyada -

Özünçün qəribsədim...


Bəli, bax bu gerçəkliyin, bu yaşamın içində nə qədər özümü toparlamağa, xəyallarımı, yuxularımı gerçəklik kimi qəbul etməyə çalışsam da, amma istəklərim çin olmur. Çünki onların çin olmasına dəstək ala bilmirəm. Və hətta dünyamı alt-üst edən ifadələr, sözlər, fikirlər qapımı döyür. Onlardan hansısa biri mənə güllə kimi dəyir... Və o güllə də qanımda, canımda, varlığımda dolaşa-dolaşa gəlib sənə ünvanlanan məktuba çevrilir... oxumadığın məktuba...


Səndən ayrılıb getmək -

Ağrıtmır! - məni dedin...

Mənisə yola salmaq -

Ağrıdır! - səni dedin...


Sözlər güllə tək yağdı

Yaralarım tağ-tağdı...

Dərənin başı dağdı -

Dağıdır çəni dedin...


Bitdi olan gücüm də

Bu dəyirman içimdə...

Çat yeri var küncündə -

Axıdır, dəni - dedin...


Görürsünüzmü, yaşamımı, duyğumu və bu yaşamın, duyğunun ifadəsi olan fikri. Yəqin ki, görürsünüz! Çünki siz də bu və ya digər formada bu yaşamı köynəyinizdən keçirmisiniz. Özünüz də baş verənlərin daşıyıcısı, iştirakçısı olmusunuz. Yəni məzmun sizin üçün də məlumdu. Sadəcə, siz fərqli formaların görüntülərini izləyirsiniz. Ona görə də öz yaşamınız, öz düşüncəniz sizə daha doğmadır, nəinki mənim yazdıqlarım?!.

***

Əlindən-ətəyindən tutduğum fikirlər hərdən o qədər soyuyur ki, onun sazağı iliyimə işləyir, canımdan soyuq cərəyan kimi keçir. Üşütməsi barmaqlarımı göyərdir, dişlərim bir-birini taqqıldadır. Təbii ki, bunu kənardan kimsə görmür. Çünki bu mənim iç dünyamdı, özəl dünyamdı. Onun qoruyucusu da sənsən, sənə olan sevgimdi. Deməli, həmin yaşamı görmək imkanı ancaq sənə aiddi. Hiss edirəm ki, sən də onu görmək istəmirsən. Bəlkə yanılıram? Kaş ki, belə olaydı! Yanılaydım duyğularımda və:


Gözlərin yol yüklüdü

Gəlmirsən yüngülləşsin...

Dərin bağrını dələn -

Kipriklər süngüləşsin...


İçimdə lövbər salıb

Oturuşmuş qoca dərd...

Bir həmsöhbət də yoxdu -

Alım təzə - borca dərdə...


Göz yüküm sözə hopur -

Misralar ağılaşır...

Ömürdən günlər qopur -

Həsrətim ahıllaşır...


***

Bütün zamanların, bütün

yaşamların özünə görə, çəkisinə, tutumuna görə, ölçüsünə görə, sevinci, kədəri, sevgisi, məhəbbəti təbii ki, həm də həsrəti var. Bunu düşünə-düşünə götür-qoy edirəm. Yəni sənli anlarımı, günlərimi, bütövlükdə həyatımın vərəqlərini çevirirəm. Sanki yuxudan ayılıram. Və içimdən bir sevinc dolu "ah" qopur. İnana bilməzsiniz! Axı sevinclə "ah"ın bir yerdə olmasını kim ağlına gətirə bilər ki?!. Amma mən həqiqətən bunu yaşadım və inandım ki, sevincin də "ah"ı var. "Ah"ın da sevinci olduğu kimi. Mənim sevincimin "ah"ı ömrümün mənası olan sevgimin yaşı demək imiş. Mən bunu indi dərk etdim, indi anladım. Və...

Və bildim ki, əslində bütün həyatm, bütün dünyam, bütün yaşamım sən demə o sevginin özüymüş, o sevginin ifadəsi, diqtəsiymiş... Sən demə mən elə bu həyatı bax, o içimdən qopan "ah"ın özü kimi sevginə sığınıb, sevginə bələnib yaşamışam. Bunu nə sən demisən, nə də mən bilmişəm. Sadəcə, mən ömrün axarında özüm də hiss etmədən, özüm də fərqinə varmadan o sevgiylə birlikdə axıb gedirmişəm.


Bu gün sənə yazmadım...

Susdum ki, qayğısız ol...

Nə ürəyin yüklənsin -

Nə gözün dolsun bir yol...


Bilirəm ki, nə yazsam

Qəlbinə bir xal salır...

Yazdıqlarımdan sənə -

Ancaq sıxıntı qalır...


Mən bir sevgi çaşqını

Qibləsin səndə tapan...

İçimdəki daşqını -

Eşqdi yoğurub yapan...


Duyğularım cilovsuz

Dilbilməzdi ruhum da...

Tutulmuşam tilovsuz -

Ovcundaydım yuxumda...


İçimin, dünyamın ifadəsi olan bu misraların ardınca özüm də bilmədən bir sükuta qərq oluram. Sanki bütünlüklə yoxluğa, ilğıma çevrilirəm. Elə bil ki, bir qəfil külək alıb aparır məni. Və mən də o küləyin caynaqlarında heç çırpınmıram da... heç nəfəsimi də çəkmirəm, səsimi də çıxartmıram. Çünki dünyam təkliyin, tənhalığın diqtəsi altındadı. Bu şəhər mənə tamam bomboş görünür... Boşluqda var olmaq görəsən mümkündürmü? Bilmirəm! Bildiyim odur ki:


Mən duaçı, sən isə

Duaların ünvanı...

İsit pıçıltılarla -

Sinəmdəki yuvanı.


Qanadlanan xəyalım

Pərvanəndi - səbirsiz...

Sənsiz ötən anlarım -

Dəfn olunur - qəbirsiz...


Dayan, arxaya dön, bax

Dizim torpağa çatır...

Göyərib olub tağ-tağ -

Ürəyimdəki yatır...


Dualarla suvarıb

Göz yaşımla yumuşam...

Əl vurma, ürpənərsən -

Tay daş kimi soymuşam...


***

Bəli, mən nə qədər bu təkliklə, bu tənhalıqla vuruşsam da ona qalib gəlmək gücündə deyiləm. Bilirsiniz niyə? Ona görə ki, mənim gücüm özümə aid deyil. Bəlkə də pafoslu səslənir... bəlkə də çox böyük görünür... Amma bütün hallarda bu bir həqiqətdi, bu bir gerçəklikdi. Həmin həqiqətin və həmin gerçəkliyin də adı sevgidi! Bax, mənim gücüm də ondadı. Amma neyləyim ki, o sevginin qarşı tərəfi - onun ünvanı bu Allah bəndəsini görmür, onun səsinə səs vermir. Və beləcə, söndürür bir şamı... qaraldır bir ocağı...Gücsüzləşdirir və süquta aparır bir ürəyi...

Olsun! Bəlkə də elə bununla yaşayacaq sevgi... bununla şərəflənəcək və yaxud da bunun özü də bir yazıdı. Axı, mən əvvəldə mən vurğuladım ki, sınıq qələmlə yazılıb bu ömür yolum. Və mən də onun nöqtə-vergülünə toxunmadam yaşamağı bir zərurət kimi qəbul etmi şəm. Sadəcə, hərdən duyğuların, hisslərin cilovunu ovcumda saxlaya bilməyəndə yazıram:


Mən susuram, danışmaq

İmkanım zədələnib...

Sevmək qadağan olmuş -

Ürəyim hədələnib...


Uyub sözün çapına

Kim var eşqə tapına?!

Ürək sənin qapına -

Verdiyin vədə gəlib!..


Çoxaldıqca yar dağı

Sınıb ruhun bardağı...

Mənə də gün ortağı -

Dərd adlə gədə gəlib!


Yaşadığım gün nəfə

Yer qalmayıb tay səhvə...

Artıq düz iki dəfə -

Ölümdən hədə gəlib!..


Hə, biz, daha doğrusu, mən və sən aid olduğumuz dünyanın, vətəndaşı olduğumuz məmləkətin özünə oxşayırıq. Hopub bizə bu dünyanın bütün problemləri. Və biz də çevrilmişik təbii ki, özümüz istəmədən o problemlərin, o dərdlərin daşıyıcısına. Olsun, daşıyaq dərdimizi, yaşayaq dərdimizi. Yəni yaşadaq sevgimizi, daşıyaq sevgimizi... Büdrəmədən, yıxılmadan Haqqa, İşığa doğru gedənlər kimi gedək yolun qalanını da!..

Sizə də uğurlu yolçuluqlar!..




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
SON XƏBƏRLƏR
2019-11-11
2019-11-09
2019-11-08


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (92.31%)
Pullsuz (7.69%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qazaxda Aslanbəyli kəndinin camaatı sünnüdür, Ürkməzli kəndinin camaatı isə şiədir. Həmin kəndlərə 10 dəqiqə intervalnan iki avtobus işləyir.

Bir dilənçi Aslanbəyli kəndinə gedən avtobusa minib əl açıb yolboyu camaatdan sədəqə istəməyə başlayır:

- Siz Həzrəti Əli xatrinə mənə kömək eləyin!

Bir-bir hamıya yaxınlaşır, amma heç kim pul vermir.

Şair Elnur Aslanbəyli də oturubmuş arxada. Üzünü dilənçiyə tutub deyir:

- Ay dayı, bu Ömərin avtobusudur, sən düş arxadan gələn Əlinin avtobusuna min!




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK