Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | DOYMUŞ MƏHLUL Adalet.az | DOYMUŞ MƏHLUL Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

DOYMUŞ MƏHLUL

Səni bircə dəfə ağladacam

8007    |   2018-11-18 11:50
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

BAXIŞ BUCAĞI

Həyatın bir dəfə verildiyi və bizim də bir dəfə yaşadığımız min illərin bəlli həqiqətidir. Amma nədənsə biz təkrar-təkrar bu mövzuya qayıdırıq. Hər qayıdışımızda da, hər dönüşdə də düşünürük ki, yəqin nəyisə dəyişə biləcəyik. Yəni, ya iki dəfə yaşayacağıq, ya da payımıza həyatın pəncərəsindən iki dəfə baxmaq düşəcək...
Təbii ki, bunlar uşağı da güldürə bilən bir məntiqdi. Onsuz da bizim həyat məntiqimiz gülünc gündədi, etdiklərimiz, etmək istədiklərimiz, arzuladıqlarımız və nəhayət, elə içərisində olduğumuz reallıq bəzən elə məqamları kül altından qor kimi üzə çıxarır ki, heyrətlənməyə bilmirsən. Doğrudanmı, insanlar bu qədər nəfsə meyllidilər?! Doğrudanmı, insanlar bu qədər mal-mülk hərisdilər?! Doğrudanmı, insanlar bu qədər acgözdülər?! Doğrudanmı, insanlar bu qədər bir-birlərinin haqqını yeməyə, payını əlindən almağa, yırtıcı xislətilə savaşmaq üçün pusquda dayanıbdı?!
Bəli, günümüz o qədər cansıxıcı və mənasız gəlib keçir ki, adam hərdən həyata da, yaşadığına da, tam səmimi deyirəm, özünün varlığına da etinasız olur. Amma yaxşı ki, bizi bu etinasızlıqdan qurtaran ayrı-ayrı simaların hərəkətləri, atdıqları addımlar, gerçəkləşdirdikləri tədbirlər var. Yəni kimisi toyda dava salır, kimisi restoranda, kimisi borc üstündə o birisini bıçaqlayır, kimisi kasıbın sonuncu qəpiyini talamaq üçün gecə evinə girir... kimisi bir dul qadının son ümidi olan danasını, inəyini tövlədən çəkib aparır... kimisi də şəhidin adından alver edir... Və ən dəhşətli məqamlardan biri də budur ki, dövlətin mötəbər vəzifəsində oturub həmin bu dediklərimi edənlər də, gerçəkləşdirənlər də var. Məhz bütün bunlar da sosial və yazılı medianın aclığını doydurur, gündəmini zəbt edir. Biz də "İlahi, sənin böyüklüyünə şükür" deyib heyrətlə, bəzən də inanılmaz təəccüblə, lap bəzən də dəlicəsinə bir gülüşlə o adamların aqibətinin necə çözüləcəyini gözləyirik. Hətta bəzən dövlətin, xalqın malını boğaza sümük olub ilişdiyini, loxma kimi nəfəs yoluna düşüb gözünü bərəltdiyini dilə gətirənlərimiz də olur. Nə isə...
Bəli, mən bu həyatın özümə aid olan illərini, aylarını, günlərini təkcə gecələr göy üzüylə mizan tərəziyə qoymamışam. Gərək sığındığım dörd divarın arasında boş vaxtlarımın hamısında mən özüm-özümlə sual-cavab etməyə həm maraq göstərmişəm, həm də bu maraqdan yararlanmışam. Çünki öz sualımın cavabını özüm hər kəsdən yaxşı bilirəm. Qarşı tərəf suala öz baxış bucağından cavab verəcək deyə, ona sualımı ünvanlandırmıram. Öz baxış bucağım altında dərk etmək istəyirəm ki, 60-ıma sayılı günlər qalan bu ömürün önəmi nə olub? Kimə lazımdı?! Kimi isidib?! Kimi sevindirib?! Və yaxud bu ömür nə ilə başqalarından fərqlənir?!.
Çox təəssüf ki, uzana biləcək bu suallar mənim cavablarımdan asılıdı. Həm asılıdı, həm də asılı deyil. Çünki mənim verəcəyim cavab mütləq ikibaşlı görünəcək. Oxucu elə biləcək ki, mən bu cavabla oyun oynayıram. Özümü, həyatımı təmizə çıxarıram. Və yaxud da özümü, həyatımı sığortalayıram. Demək istəyirəm ki, bu dünyada məndən asılı olan hər şeyi etdim. Əgər edə bilmədiklərim varsa, deməli, onlar məndən asılı deyillər, onlar mənim gücümdən kənardadılar. Mən də bu gücsüz canımla onların altında tər tökməkdən, ləhləməkdən bezdim, usandım. Ona görə də çəkildim kənara, meydanı boş qoydum...
Elə bu yerdəcə ağlımdan gəlib keçir ki, bir dəfə yaşadığımız bu həyatda bizi yaşadan şərtlərin, bizi həyata bağlayan tellərin, bizi həyatda saxlayan üzlərin qarşısında bəzən günahkar bir duruma düşürük. Yəni həmin o dediyim ümid ünvanları bizi yaşıdır, amma biz onun etibarını doğrultmuruq. Və beləcə, bu dünyanın üzümə açılıb bağlanan qapı-pəncərələrindən ancaq Sən görünürsən. Və mən də qapı-pəncərə arxasındakı Sənə baxa-baxa düşünürəm. Düşünürəm ki:

De, hansı günü səssizcə
Yaddaş kartına atmısan...
Bütün ruhunla bərabər -
Günün şehinə batmısan...

De, hansı məqamı gizlin
Xatirə günü etmisən...
Onu içində almısan -
Həmin o günə getmisən?!

De, hansı sözü deyəndə
Hələ də dilin titrəyir...
Onu əyninə geyəndə -
Təlaş səni itələyir...
De, hansı hissin içində
Dara çəkirsən gecəni...
Toplayıb bütün gücünlə -
Gəzirsən bizim küçəni?!.

De, sən, barı indi danış
Sevginin ruhun sevindir...
Yaddaş kartındakı günlə -
O sevgi sənin evindir...

***
Heç vaxt eşitdiklərimi dərhal tirajlamağı, kiməsə danışmağı sevməmişəm. Eşitdiyim xəbəri həmişə hamıdan sonra dilimə gətirməyə, ona münasibət bildirməyə üstünlük vermişəm. Çünki yer qulaqlı olduğu kimi, xəbər də yüyənsiz atdı. Necə gəldi, hardan gəldi çapıb gedir. Bu xam atı tutmaq, onu cilovlamaq, hər oğulun işi deyil. Ona görə də cilovlanan xəbərlərin izinə düşmək daha məqsədəuyğundur. Mən düşünürəm ki, məhz bu cür xəbərlərdən yararlanmaq, məhz bu cür xəbərlərlə gündəmin mövzusunu, səmtini, sözünü dəyişmək olar. Təəssüf ki, köhnə zamanlarda deyildiyi kimi, "simsiz teleqraf"ların bulaq başında, binanın bloku önündə, ya da hansısa bir telefon söhbətində dilinə gətirdiyi, kökü, bünövrəsi olmayan xəbərlər bəzən elə sürətlə yayılır ki, elə cilalanır ki, o yalanı uyduranın özü də öz yalanına inanmağa başlayır. Bax, həyatın ən məşəqqətli, mən deyərdim ən sarsıdıcı nöqtəsi də burdan qaynaqlanır. Çünki o haqsızlığı ortadan qaldırmaq, onun bəraətini ağzına almaq təbii ki, ömürdən ömür qoparır, ürək ağrısının, könül sızıltımın hesabına başa gəlir. Neyləyək ki, adını İNSAN qoyan, özünü İNSAN sayan "insancığazlar" həmişə sönmüş küllə oynamağı özlərinə peşə ediblər...
Bəli, mən oturub düşünürəm ki, təkcə son günlərdə gördüyüm işlər, iştirakçısı və şahidi olduğum məqamlar məndə insanlara qarşı bir ümidsizlik, bir giley-güzar və hətta mən deyərdim ki, bir laqeydlik büruzə verdirir. Hiss edirəm ki, tutduğum ətək və yaxud da uzatdığım əl hardasa təmənnaya toxunur, hardasa məqsədli görünür. Və bu təmənna da, bu məqsəd də gəlib maddiyyatın üzərində qərar tutur. Hətta ən halal, ən səmimi duyğular belə o maddiyyatın kölgəsində qalır!..
Bax, bu yerdə əlimi ürəyimin üstünə qoyub tam səmimiyyətimlə deyirəm ki, inciyirəm adamlardan, küsürəm çevrəmdən. Çəkilmək, çıxıb getmək istəyirəm, heç kimin, heç kəsin olmadığı yerlərə. İstədiyim bir gün işığı, bir də qələm-kağız olur. O işığın altında duyğularımı, düşüncələrimi, sənə ünvanladıqlarımı kağıza köçürmək istəyirəm. Hətta ürəyimdən gəlib keçir ki, böyük və mərhum şairimiz Hadi kimi qeyb olum. Harda, necə yaşayıb, necə qeybə çəkildiyimi kimsə bilməsin. Bundan heç sənin də xəbərin olmasın. Çünki mənim varlığım, mənim olmağım, mənim düşüncələrim, mənim yazdıqlarım ən çox çevrəmi və xüsusilə səni incidir. Sən özünü o yazıların qəhrəmanı kimi gördükcə sıxılırsan. Düşünürsən ki, bu mənim sənə təzyiqim, səni təslim etmək cəhdimdi. Amma yox! Bütün hallarda və bütün məqamlarda gerçək olan bir şey var: o da dünyanı öz oxu ətrafında fırladan, dünyanın ağırlıq mərkəzi olan, dayaq nöqtəsi sayılan SEVGİdir. O sevgidən kənarda hər şey artıq mənəviyyatdan çıxmağa başlayır. Mən isə həmin vurğuladığım sevgini ürəyimin özü sayıram və sənə yazıram ki:

Ürəyimin gözlərini
Ürəyinə elçi saldım...
Ürəyinin gözlərindən -
Ürəyimə imza aldım...

Ürəyimi açıb sərdim
Ürəyinin düz önündə...
Ürəyimlə mən dərd dərdim -
Ancaq dünya düzənində...

Ürəyimə etdiyim ərk
Səni sevmək - bilir ürək!
Belə olmayaydı gərək -
Ürəyimdən imzalandım...

***
Bəli, mən yazımın əvvəlində vurğulamışdım ki, həyatın bir dəfə verildiyi, bir dəfə yaşadığımız gün işığı kimi bəlli bir gerçəklikdi. İndi təkrar vurğulamaq istəyirəm ki, bu gerçəkliyi biz unuda da, etiraf etməyə də bilərik. Amma heç nə dəyişməyəcəkdi. Dünya, həyat öz axarında, öz fırlanmasında olacaqdı. Biz də onun içərisində axıb gedəcəyik, fırlanacağıq. Əl atıb tutmaq istədiyimiz ən möhkəm dayaq belə bir saman çöpü qədər bizə yardımçı ola bilməyəcək. Çünki biz axınlı olacağıq. Elə bu gün də axındayıq. Ömrümüz həyat axınında öz gəmisinin, öz qayığının bir küncündə oturub...
Mən bu ömürdə kimsəyə pislik etmədim və etmək ağlımdan da gəlib keçmədi. Amma indi hərdən fikirləşirəm ki, bəlkə sənə bir pislik edim. Özü də elə bir pislik ki, o səni həyatında bircə dəfə ağlatsın. Düşünəsən ki, mənə ayırdığın vaxt itirilib, mənlə keçən zaman mənasız olub, məndən ümidləndiyin boşuna imiş. Və nəhayət, mənim sənin həyatında olmağımın özü də və bu həyatdan qəfil "əlvida" ilə getməyim də gözlənilən imiş. Bax, bunları fikirləşəsən, başını qaldırıb məni yox, uzaqdan gördüyün başdaşına baxıb bircə dəfə ağlayasan...
Amma ona qədər hələ nəyisə dəyişmək, nəyisə öz axarına qaytarmaq ümidilə günahkar axtarıb tapmaq araşdırmalarını davam etdirirəm. Deyəsən, o günahkarın izinə düşmüşəm. İndi siz özünüz də diqqət yetirin. Bəlkə o günahkar doğrudan da tapılıbdı?

Mən
uydurduğum
hər cür bəhanə ilə
özü də qəsdən
və bilə-bilə
səsini
eşitmək
istəyirəm
üz-üzə,
ya da telefonda...
Sən isə
bilmirəm
nədənsə
ya da qəsdən
hər cür bəhanəsiz
səsini
gizlədirsən!..
üz-üzə,
hətta telefonda da...
amma
hələ bu da
deyil son
indi
bilmişəm ki,
aramızda günahkar var
o da zəng çatmayan
əhatə dairəsindən
kənarda olan -
telefon!..

Həqiqətən də bu dünya istər saman çöpündən asılı olsun, istər poladdan hazırlanmış dirəklərdən. Dəxli yoxdur, o yerdə ki ümid tükənir, o yerdə ki gərəkli olmaq limiti başa çatır, o yerdə ki gözlər səni axtarmır, xəyallar səni özünə qonaq etmir və nəhayət, o yerdə ki adın çəkiləndə kimsə səksənmirsə, deməli, sən doymuş məhlulsan!.. Mən də hiss edirəm ki, bu həyatda və bu həyatımla doymuş məhlula çevrilməkdəyəm. Ona görə də bir dəfə ağlamağa özünü indidən hazırla...



YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (42.86%)
"Sevilya" (57.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK