Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | Rafiq Yusifoğlunun uşaq poeziyası Adalet.az | Rafiq Yusifoğlunun uşaq poeziyası Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Rafiq Yusifoğlunun uşaq poeziyası

28548    |   2018-08-08 22:21
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

(əvvəli ötən sayımızda)

HƏDİYYƏ ŞƏFAQƏTİN "QAPI"SI. Şeir həm də ruhun nəfəsidir. Ruh insanın psixi aləmi, onun hiss və duyğuları, əhvali-ruhiyyəsinin maksimal ifadəsi deməkdir və ruh deyəndə ən çox ürək-qəlb yada düşür.Gənc şair Hədiyyə Şəfaqətin şeirləri məhz ruhdan gələn səsləri xatırladır. Onun "Qapı"sından (şeirlər kitabının adıdır) içəri girib ruhunun səslərini dinləyək.

Dənizin sinəsində yanıb-sönür işıqlar
Pəncərəyə çırpılır damcılar gecəyarı
Axı sən nə bilirsən yollar niyə uzaqdır
Qadın niyə oyaqdır.
...Yer qarışıb yuxuya
Göy qarışıb yuxuya
Qadının nə eyninə...
Axşamların istisinə,
Gecələrin üstünə dərin bir ağrı enib...
Qadının göz yaşları yastığında göyərib,
Qadının göz yaşları
Ağ çiçəyə çevrilib...

Hədiyyə Şəfaqətin hər hansı şeirində təbiətdən gələn və insan ruhu ilə harmoniya-vəhdət təşkuil edən çox şey var. Çiçək, su, dəniz, ağ duman, axşam, səhər,çöl, alma çiçəkləri,göy, yer, külək, yol, yarpaq,, kövşən, ay işığı, qış gecəsi, payız, tufan, sel, günəş, bulud və s. Doğrusu, Hədiyyənin yaşıdları arasında təbiətlə baş-başa verən ikinci bir şair görmədim. Amma təbiət atributları onun şeirlərində "fiziki" göstərici kimi iştirak eləmir, həmin o ruh dediyim nəfəslə, hisslə, duyğuyla qaynayıb-qarışır. Baxın:

Bəlkə
Bir köynək qoxusudur sevgi,
Bəlkə
Bir dəstə çöl çiçəyi ətri.
Sahil...
Üzü dənizə
Dayanmışam...
Gözəldir...
İnsanlar gəlib keçir
İnsanlar gülüb keçir
İnsanlar dənizləşib
İnsanlar tərtəmizdir.

Onun şeirlərində ruhun təhtəlşüur siqnallarını eşidirsən. Səbəbsiz bir kədərlə ürəyin sıxılmasından baxışlar elə donmuş ki, min ilin yorğunluğundan boşluqlara yıxılmış kimidir ürək. Bu ürək nigaran bir sevginin əsiridir, amma bu əsirlik Leyli əsarətinə bənzəmir. Ağlamaq, hıçqırtı, göz yaşları - bunlar qadın sevgisinin kədərdi bəlirtiləridir, amma əbədi deyil bunlar. Çünki:

Döyüntülər deyir ki,
Döyüntülər-
Hər şey gözəldir.
Nə qədər ki,
son ağacları kəsməyiblər,
Dağıtmayıblar son sehrli xəyalları,
Qəlbimizdə kəpənəklər uçuşur.

İlk baxışdan Hədiyyə Şəfaqətin şeirləri "pıçıltı şeirləri" təsiri bağışlayır. Amma yox! Bu şeirləri hətta yavaşdan oxuyanda belə pıçıltıdan əsər-əlamət görməzsən. Qəlbin, ruhun müxtəlif səs çalarlarını xatırladan fəryadları, ahları, ağrıları və bir də görürsən ki, sevinc tonqalları fışqıran çırtılları eşidilir.
Amma lap fəryad olsun, lap ah, lap sevinc qışqırtıları- qadın düşüncəsinin rasionallığı ilə də qarşılaşırsan. Bu şeirlərdə fikrin ya hisslərin-hansının birinci olduğu qətiyyən səni düşündürmür. Fikirlər hisslərə, hisslər fikirlərə qarışıb. Baxın:

Ağac-ağac qanadlanıb çöl
Üfüqə sarı
Üfüq yoxdur.
Başını qaldırıb göylərə yalvarır-
Qovuşdur-deyir-məni sevdiyimə.
Göylər neyləsin?
Gözlərinin yaşı
Bənövşə-bənövşə açıb
Kiprik-kiprik kolların arasında
Çölün...
Sinəsindən keçib gedən
Qan damarlarıdır cığırlar
-Ürəyi hanı bəs?
-Üfüqün arxasında...
Üfüq...
Yoxdur...

Bu şeir müasir şeir təfəkkürünün-modern şeirin bir nümunəsidir. Çöl-üfüq sevgisi - qovuşmazlıq və yoxluq - ürəyin üfüqün arxasında qeybə çəkilməsi doğrudan da assosiativ təfəkkürdən doğur.
Beləcə, Hədiyyə Şəfaqətin "Ümid, Arzu, Xəyal, Yuxu, Qoxu-Sevgi" ruhlu şeirlərindən müxtəsər söz açdım. "Qapı" kitabındakı sonuncu şeirinə qədər Hədiyyə Şəfaqət, əgər belə demək mümkünsə, öz içinin-daxili dünyasının-ruhunun ona diqtə etdiyi səsləri, sözləri, kəlmələri ifadə edirdi. Sonuncu şeirində isə sanki yuxudan, xəyallardan ayılır, pəncərəni sındırır və dünyaya - insan cəhənnəminə, axıdılan qanlara, sındırılmış boyunlara, zindanlara boylanır. "Hər şeyi unutmuşuq Beynimiz dumanlanıb...Qəfəslərə sıxışdırılmışıq...Hələ bu azmış kimi də bimr-birimizi daşlayırıq...Savaş içimizdə, çölümüzdə Ölməyə başlayırıq". Məncə, bağlı qapıları sındırmaq gərək ki...qəlbin zaman və məkan qəfəsindən uçmağı bacarasan.
(ardı gələn sayımızda)




YAZARIN ARXİVİ

2014-08-02 : LİRİKA - 2013
2012-04-21 : "ARAZBARI" ÜSTƏ
2012-01-20 : 20 YANVAR: 22 İL
2011-08-20 : ƏDƏBİ HƏYAT
2011-08-13 : ƏDƏBİ HƏYAT
2011-08-06 : ƏDƏBİ HƏYAT
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (66.67%)
"Sevilya" (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK