warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: KƏSİŞƏN YOLLAR Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: KƏSİŞƏN YOLLAR Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: KƏSİŞƏN YOLLAR

Ağdərədə ayrılıb, Naxçıvanda görüşdük

20254    |   2018-06-25 14:54
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Adətən bir yerə gəzməyə və yaxud elə-belə, yolüstü maraq xatirinə səfər edəndə özümdən asılı olmadan hər şeylə maraqlanmağa, tanış simalar axtarmağa çalışıram. Öncədən deyim ki, göz yaddaşım məni çox az-az hallarda aldadıb. Bir dəfə gördüyüm insanı illər sonra görəndə də tanıyıram. Hətta bir az söhbət edəndən sonra az qala həmin adamla olan tanışlığımızın tarixini də danışmağa başlayıram. Çoxlarına qəribə gəlsə də, ünsiyyət qurmaq, adamları yaddaşıma köçürmək bir növ məndə vərdiş halını alıbdı. Hətta bəzən yaxınlarım bu qədər insanları necə tanıdığıma, necə yadımda saxladığıma şübhə ilə yanaşırlar. Olsun... Hər halda tanışlığın kimsəyə zərəri olmaz. Üstəlik, hər kənddə, hər eldə bir dostun olması elə həmin kənddə, həmin eldə özünə bir ev, bir sığınacaq tapmağın kimi bir şeydi. Naxçıvan səfərim zamanı onunla üz-üzə gəldik. Tam səmimi deyim ki, öncə yerişi, boy-buxunu diqqətimi çəkdi. Hiss etdim ki, bu yeriş, bu boy-buxun mənə tanışdı, onunla hardasa yolumuz kəsişib. Sonra söhbət başladı...

Haşiyə: Şulan Məşdi oğlu Abışov 1966-cı ilin avqustunda Naxçıvanın Babək rayonunun Cəhri kəndində doğulub. Elə bu kənddə də 8 illik məktəbi bitirdikdən sonra Naxçıvan şəhərindəki 32 nömrəli orta texniki peşə məktəbini bitirərək avtomobil çilingəri peşəsinə yiyələnib. Sonra Sovet Ordusunda xidmət edib. 1986-cı ildə hərbi xidməti başa vurduqdan sonra Kalininqrad vilayətində qalıb: həm işləyib, həm də qiyabi ali təhsil alıb. Qiyabi ali təhsilini Ukraynanın Dnepropetrovsk şəhərində davam etdirərkən bu ali məktəbin mexanika fakültəsində milliyyətcə erməni olan müəllimlə sözləri düz gəlməyib. Onun azərbaycanlı olduğunu bilən millətçi erməni açıq şəkildə bildirib ki, mən erməniyəm və sənə də heç vaxt qiymət verməyəcəm. Vəziyyətin bu cür alınması onun təhsilini yarımçıq qoymağa məcbur edib. Yenidən Babək rayonuna qayıdıb. Və...

Bəli, mən Qarabağla, torpaqlarımızın işğalı ilə bağlı yazdığım yazılarda həmişə cəbhədə, ön səngərdə, hətta əsgər və qaçqın düşərgələrinə yardım aparan karvanlarda kifayət qədər maraqlı insanlarla qarşılaşdığımı vurğulamışam. Və onların çoxunun adı o illərdən qalan yaddaş dəftərimdə hələ də saxlanılır. Əksəriyyəti də özlərini ya adları, ya soyadları, ya da kəndləri ilə qeyd etdiriblər. Tək-tək ünvan sahibləri var ki, onlar mənə müsahibə verərkən özləri barəsində də ətraflı danışıblar...


Bugünkü kimi yadımdadı, ilk dəfə Dağlıq Qarabağın azərbaycanlılar yaşayan kəndlərinə o vaxtlar OMON adlandırılan könüllülər gəlmişdilər. Doğrudur, sonradan OMON-çular artıq rəsmiləşdi, onlar Daxili İşlər Nazirliyinin təkibində xüsusi bir qurum oldular. Və yadımdadı ki, o zamanlar Daxili İşlər naziri olan mərhum Məhəmməd Əsədovun əmri ilə yaradılmış həmin quruma general Ramiz Xosrov oğlu Məmmədov rəhbərlik edirdi. Bu "uşaqlar" ölümün üstünə gedirdilər. Onların adı da, onların sorağı da düşmənin bağrını çatladırdı. Sadə dildə desəm, bu laydivar oğlanların canında bir pələng, bir şir gücü var idi. Təəssüf ki, sonradan bu qüvvəni siyasətə qatdılar, siyasiləşdirdilər. Şükür ki, indi hər şey öz axarındadı, öz yerindədi. Nə isə...

Hə, yollarımız kəsişmişdi Şulan müəllimlə. Onda o, Bakıda Polis Akademiyasında təhsil alırdı. Həmin vaxt könüllülərdən ibarət xüsusi qrup ön cəbhəyə, yəni Ağdərə istiqamətinə göndərilmişdi. Bax, orada, Ağdərədə qarşılaşmışdıq Şulan müəllimlə. Ona qədər isə...

Haşiyə: Düşmən torpaq iddiasına düşəndən sonra həyasızlığı getdikcə artmağa başladı. Təkcə Dağlıq Qarabağda və onun ətrafında deyil, Naxçıvanda da artıq silahlar susmurdu. Demək olar ki, Ermənistanla sərhəd bölgədə vəziyyət təhlükəli bir həddə gəlib çatmışdı. Düşmən Sədərək istiqamətində hər gün təxribatlar törədirdi. Bax, belə bir vaxtda Naxçıvan Muxtar Respublikasının Daxili İşlər Nazirliyinin tabeliyində xüsusi təyinatlı polis dəstəsi yaradılmışdı. Əsasən könüllülərdən, silahla davranmaq bacarığı olanlardan ibarət olan bu dəstə Nazirliyin əməkdaşları tərəfindən təlimlərə cəlb edilib və onların döyüş qabiliyyəti yüksəldilirdi. Və xüsusi təyinatlılar da artıq Naxçıvanın müdafiəçiləri sırasına daxil edilmişdilər. Şulan Abışov bu müraciətdən xəbər tutan kimi dərhal nazirliyə gəlmiş və qısa söhbətdən sonra onu Xüsusi Təyinatlıların sıralarına qəbul etmişdilər. İndi o, bir vətənsevər övlad kimi öz döyüş dostları ilə birlikdə səngərdəydi. Artıq Sədərək, Havuş, Yuxarı Buzqov, Gərməçataq, Şada, Batabat, Bəyəhməd, Kirid və digər sərhəd kəndlərinin qorunması uğrunda gedən döyüşlərdə xüsusi təyinatlıların göstərdiyi şücaət təkcə Naxçıvanda yox, onun hüdudlarından kənarda da danışılırdı. İndi Şulan Abışov xüsusi təyinatlıların çavuşu kimi daha məsuliyyətli, daha diqqətli olmağa çalışır, onun komandanlığı altında olan döyüş yoldaşlarının hər biri üçün daxili bir məsuliyyət hissi yaşayırdı. Döyüş dostları kimi o da həm torpaq uğrunda döyüşür, həm də ona bir komandir kimi inanan dostlarının taleyi üçün narahat olurdu. Özü özünə hesabat verir, özü-özündən bu cavan oğlanlar üçün əlavə diqqət, əlavə canıyananlıq tələb edirdi. Onun hər kəsə olan münasibəti döyüş dostlarına yaxşı məlum idi. Onlar da Şulan müəllimi həm böyük qardaş, həm dost, həm də komandir kimi çox istəyir, güvənirdilər. Elə Sədərək kəndindəki Qaraburun və Miltəpə uğrunda gedən ağır döyüşlərdə Şulan müəllim iki dəfə yaralandı. Ciddi yaraları sağalandan sonra 1992-ci ilin iyul ayında nazirliyin göstərişilə onu Bakıya - Polis Akademiyasına yola saldılar. Akademiyada uğurlu imtahanlardan sonra o, kursant adını qazandı. İndi Babək rayonundan gəlmiş və döyüş yolu keçmiş bu cavan oğlan hər bir polis zabitinin keçib mənimsədiyi elmin sirlərini öyrənməklə məşğul idi. Lakin...

Ölkədə siyasi hadisələr öz məcrasından çıxmaqda idi. Müstəqillik əldə etmiş Azərbaycanda 1993-cü ilin sonlarına qədər demək olar ki, bir hakimiyyətsizlik, bir başıpozuqluq hökm sürürdü. Ona görə də müxtəlif şəxslərin özəl dəstələri, eləcə də özünümüdafiə hissələri açıq-aşkar məhz həmin şəxslərin iradəsini yerinə yetirirdi. Bax, belə bir vaxtda Akademiyanın rəhbərliyi təqribən 50-60 nəfərlik bir qrupu Ağdərə şəhərinin müdafiəsi üçün Kasaped şəhərinə göndərdi. Ağır döyüşlər gedirdi. Tam formalaşmamış Milli Ordunun hissələri, könüllülər... eləcə də Xüsusi Təyinatlılar... polis qüvvələri... bir sözlə, belə bir durumda Kasaped kəndindən əks hücuma keçən qrupun bu qeyri-bərabər döyüşdə iki nəfəri yaralandı. Döyüş 1993-cü ilin mart ayının 7-də olduğundan həmin tarix Şulan müəllimin dəqiq yadında qalıb. Çünki o özü də həmin döyüşdə üç gün Ağdərə şəhərində tək döyüşmək məcburiyyətində qalmışdı. Yalnız üç gündən sonra ərazidə olan qüvvələr Nəcməddin Sadıqov və general-mayor Ramiz Məmmədovun rəhbərliyi altında əks hücuma keçərək Qlobus, Vışqa və Qəbiristanlıq adlanan yüksəklikləri düşməndən geri ala bildi. Bu döyüşlərin iştirakçısı olan Şulan Abışov Akademiyaya qayıdandan sonra öz raportuna əsasən könüllü şəkildə 43 nəfərlə birlikdə Murov dağını aşmaqla Kəlbəcərin müdafiəçilərinin köməyinə getmişdi...

... Söhbət edirik. Əslində bu, söhbətdən daha çox o illərə qayıtmaq idi. O illərə ki, onda yer, göy qan ağlayırdı... onda Azərbaycan qan içində idi... onda qaçqınların, köçkünlərin fəryadı, evləri gözləri önündə yandırılıb yağmalanan insanların "ah"ı ayaq tutub yeriyirdi. Biz hər ikimiz bu hadisələrin canlı şahidi kimi bir-birimizin sözünü kəsə-kəsə danışırdıq, xatırlayırdıq gözlərimizin önünə gətirirdik. O günlərimizin şahidi olan dostların, tanışların adını çəkirdik. Daha çox isə general Ramiz Xosrov oğlu Məmmədovdan danışırdıq. Onun tabeçiliyində olanlara qayğısından, diqqətindən, peşəkarlığından söhbət edirdik. Və bu söhbətin içərisində mən yaddaşımda ilişib qalmış bir məqamı da təzələyirəm. Xatırlayıram ki, həmin Kəlbəcər uğrunda gedən döyüşlərdə düşmənin vurduğu Mİ-8 vertolyotumuzun həlak olmuş ekipaj üzvlərinin nəşini məhz Şulan dostumun də daxil olduğu dəstə qarlı aşırımlardan keçirib aşağıya endirə bilmişdi. Bu döyüşlər anbaan Şulanın yaddaşına həkk olunub. Ona görə də o, hər bir hadisəni bütün detalları ilə elə danışır ki, bəzən mən özüm də heyrət edirəm. Şahidi olduğum məqamlar sanki gözümün önündə yenidən baş verir, yenidən o barıt qoxusu, o qan qoxusu bürüyür ətrafımı. Və belə bir məqamda Şulan xatırlayır ki, may ayının oratalarında onlar yenidən Polis Akademiyasına qayıdıblar. Təhsilini davam etdirmək istəyi bu qayıdışda da baş tutmayıb. Çünki iyun ayında həyəcan siqanlı verilib. Avtobuslarla Binə hava limanına, oradan isə TU-154 tipli təyyarə ilə Gəncə hava limanına uçublar. General-mayor Ramiz Məmmədov, polkovnik-leytenant Mahir Əhmədov, eləcə də Daxili İşlər Nazirliyinin bir neçə yüksək rütbəli əməkdaşı da onlarla birlikdə olublar. Gəncədə baş vermiş qiyamın qarşısını almaq, eləcə də Gəncə hava limanını qorumaq tapşırığı almış 100-130 nəfərlik qrup artıq ilk dəqiqələrdən bu qədim şəhərdə nələr baş verdiyini anlamağa başladılar. Açıq-aydın görünürdü ki, Gəncədə hakimiyyət uğrunda silaha sarılan bir dəstə vətəndaş müharibəsindən, qardaş qırğınından çəkinmir. Ancaq general-mayor Ramiz Məmmədovun qətiyyəti, cəsarətli qərarları qiyamçılara hava limanına daxil olmaq imkanı vermədi. Akademiyanın kursantları müdafiəni düzgün təşkil etdiyindən onların istəkləri reallaşmırdı. Üç gündən artıq davam edən həmlələrə baxmayaraq, kursantlara üç nəfər qiyamçını həbs edib Bakıya yola salmaq müəssər oldu. Lakin məqsədlərinə çatmaq üçün qan tökməkdən belə çəkinməyən qiyamçılar dördüncü gün hava limanını iriçaplı silahlardan, döyüş texnikalarından istifadə etməklə atəşə tutdular. Atılan mərmilər hava limanını tamamilə yararsız hala saldı. Necə deyərlər, qardaş qardaş üzərinə tank, top, hətta qırıcı təyyarə və "krokadil" tipli vertolyotlar da qaldırmışdı. Bütün bunlar nə qədər acınacaqlı və üzücü olsa da, kursantlar sona qədər hava limanının müdafiəsində qaldılar. Yalnız yaralıları və şəhidləri çıxartdıqdan sonra sonuncu iki nəfərlə birlikdə Şulan da hava limanını tərk etdi. Onlar Samux istiqamətində Mingəçevir Su Anbarının kənarından keçməklə Gürcüstan-Zaqatala istiqamətində hərəkət edib Şamaxı yolu ilə Bakıya qayıtdılar.


...Və bir neçə gün sonra isə onlara paytaxtda asayişi təmin etmək göstərişi verildi.

Biz söhbət edirik. Bu söhbət zamanı fikrimiz yenidən Naxçıvana, Sədərək hadisələrinə tərəf yönəlir. Şulan dostum onunla birlikdə döyüşmüş Xüsusi Təyinatlıları xatırlayır. Onların arasında qəhrəmanlığı ilə fərqlənən, hamıya can yandıran, necə deyərlər, hamıdan çevik olan İlkin barəsində söhbət açır və İlkinin adını çəkəndə gözləri yaşarır. Vurğulayır ki, İlkin od parçasıydı. Sovet ordusunda xidmət keçmişdi, idmançıydı. Bir anın içərisində səngərdə yerini elə dəyişirdi ki, düşmən onu hədəfə ala bilmirdi. Sürünə-sürünə düşmənin beş addımlığına qədər gedirdi. Atdığı qumbaralar birbaşa səngərin içərisinə düşürdü. Ona görə də düşmən snayperləri onu izləyirdilər. Axır ki, onların bu qara niyyəti baş tutdu. Nişanlı olan, yaxın günlərdə ailə quracağını hamımıza öncədən söyləyən İlkin məhz snayper gülləsilə şəhid oldu. Bu günün özündə də onun adı gələndə, onu xatırlayanda özümə yer tapa bilmirəm. Və inana bilmirəm ki, İlkin şəhid olub...


Bəli, söhbətimizin mövzusu yenidən Bakıya qayıdır. Daha doğrusu, Bakıdakı günlərin ifadəçisinə çevrilir. Şulan deyir ki, 30 nəfərlik bir qrupla məni Daxili İşlər Nazirliyinə göndərdilər. Mən qrupun rəhbəri idim. Akademiyanın rəhbərliyi bizi yola salarkən şəxsən mənə bildirdi ki, nazirliyə gedib orada əmr və göstərişləri yerinə yetirməliyik. Biz əmrə uyğun olaraq nazirliyə gəldik. Mənə nazirliyin komendantı vəzifəsi tapşırıldı. Bir müddətdən sonra nazirlikdə işlər öz rəsmi axarına düşəndən sonra yenidən Akademiyaya qayıtdım. Yalnız 1996-cı ildə təhsilimi başa vuraraq Naxçıvana göndərildim. O vaxtdan təqaüd yaşımın tamam olduğu 2013-cü ilə qədər Naxçıvanda müxtəlif vəzifələrdə çalışdım. Və nəhayət, 2013-cü ildə polkovnik-leytenant kimi təqaüdə göndərildim...

Bəli, mənim həyat yolu barəsində artıq kifayət qədər bilgi əldə etdiyim Şulan Abışov üç övlad atasıdı. İki oğlu, bir qızı var. Qızı Naxçıvan Dövlət Universitetində, oğlanları isə orta məktəbdə təhsil alır.

Bəlkə də Şulan qardaşımın döyüş yolundan, keçdiyi çətinliklərdən xəbəri olmayan şəxslər üçün bütün bu yazdıqlarım elə bir önəm kəsb etməz. Amma unutmaq lazım deyil ki, məhz Şulan kimi oğulların cəsarəti, qeyrəti, şücaəti, fədakarlığı Sədərəyin müdaifəsini təmin etmişdi, qardaş qırğınının qarşısını almışdı və Azərbaycanın bugünkü inkişafına zəmin olmuşdu. Axı hər kəs ayrılıqda bir fərddi, bir zərrədi. Amma o fərdlər, o zərrələr birləşəndə, bir araya gələndə artıq bu ordudu, bu gücdü, bu həm də Azərbaycandı.


Bax, bu mənada mən Qarabağda, işğal olunmuş torpaqlarımız uğrunda gedən savaş yollarında tanıdığım Şulan Məşdi oğlu ilə Naxçıvanda yenidən görüşəndə qədim bir atalar sözünü ağlımdan keçirdim. Yəni, "dağ dağa rast gəlməsə də, insan insana rast gəlir". Həm də inandım ki, mən səngərdə tanıdığım hər kəsə öz mənəvi borcumu ödəmək missiyasını hələ bitirməmişəm, hələ yazmalı qəhrəmanlarımız, tanıdılası oğullarımız çoxdu. Bax, onlardan biri də Şulan Məşdi oğlu Abışov idi ki, onun barəsində mən sizə danışdım. Amma hələ danışılası, yazılası o qədər sözlər, mövzular qaldı ki... İnşallah, o da nəsib olar...



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-23
2019-05-22


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (66.66%)
"Qəbələ" (20%)
"Sumqayıt" (6.67%)
"Zirə" (6.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK