ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: GÜVƏNC LİMİTİ

Onu erroziyadan qoruyun

7083    |   2018-06-01 16:06
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İnsan güzgüyə baxanda özünü necə görürsə, olduğu yerə min kilometrlə uzaqdan baxanda da o cür görür. Və bu müqayisə sənə çox mətləbləri açır, çox məqamları xatırladır və bəzən də diqtə edir. Tutaq ki, burda, evinin içində, çalışdığın kollektivdə kimsən, nəçisən, hansı nüfuza sahibsən, bunu özün üçün müəyyənləşdirirsən. Amma bu müəyyənetmə dəqiq olmur. O müəyyənetmə kənarda daha gerçək şəkildə ortaya çıxır. Bu gerçəkliyin təzahürləri axtarılmaqda, aranmaqda, xatırlanmaqda, telefon zənglərində barəndə gəlib çatan söz-söhətdə bəlli olur. Onda bilirsən ki, sən məmləkətində kim olmusan, hansı nüfuzun, hansı sayğının sahibinə çevrilmisən. Eləcə də qürbətdə, uzaqlarda kəndinin, şəhərinin, məmləkətinin necəliyi aydınlaşır. Axı, kənardan sən həm həsrətlə, həm də qəriblik duyğularıyla vətənini kitab kimi vərəqləyirsən, müqayisələr aparırsan... Sonra da görürsən ki, bu vətən sənin üçün ürəyinin bir parçasıdı. Özü də bütün gözəllikləri və özəlliklərilə, yəni qüsurlarıyla da. Axı insan ona aid olan qüsurlu övladdan heç vaxt imtina etmir. O, pəltək də olsa, axsaq da olsa, şikəst də olsa, üzü, bədəni çopurlu da olsa... yəni hansı formada olur-olsun... o sənin övladındı. Sən də ata kimi, ana kimi onu sevmək yükünün məsuliyyətini birmənalı şəkildə daşıyırsan. Nə olsun ki, ömür beş gün... sevgi virtual... çıxış, yəni nitq söyləmək boğazdan yuxarı və daha nələr, nələr bizim günümüzün reallığıdı...

Bəli, mən hər dəfə ölkədən, yəni bu gözəlim Azərbaycandan ayağımı kənara qoyanda elə bilirəm ki, bu, sonuncu gedişdi, geri qayıda bilməyəcəm. Hətta gömrüyün, sərhədçinin yaratdığı problemə baxmayaraq, düşünürəm ki, daha bitdi hər şey, bu son gedişdi. Amma qürbətçiliyin ikinci, üçüncü günündə yenə ürək çəkir, yenə fikir adamı çəkir və yenə gözün doğmaları, dostları, qoyub getdiyin çevrəni axtarır. Zarafatlarını, deyib-gülməni, hətta əsəbləşməni belə içinin göynərtisi ilə anırsan. Və bir çox məqamlar üçün özünü də qınayırsan. Nə isə...

Hə, mən bu səfərimdə də bir daha anladım ki, Azərbaycan mənim üçün təkcə nə sualının cavabı deyil. O həm də kim sualının cavabıdı. Və mən də kim sualının cavabı olan bu torpağın yaralarını da, ağrılarını da, uğur və itkilərini də, sevinc və kədərini də ələyib qarşıma düzəndə görürəm ki, biz hər birimiz ayrı-ayrılıqda kimsəsiz olmaqla yanaşı, həm də KİMİMİZ olan Azərbaycana çox borcluyuq. Onun havasına, suyuna, torpağına vətəndaş kimi baş əymək, qarşısında diz çökmək və etiraf etmək lazımdır ki, biz onun daşı olmaq üçün, çınqısı olmaq üçün o qədər də çox çabalamırıq, çalışmırıq. Ona görə də vətən daşı ola bilmirik. Rəhmətlik xalq şairimiz Məmməd Arazın təbirincə desəm, Vətən daşı ola bilməyən bizlər vətəndaş olmaqda da qüsurluyuq. Və yaxud da burda da gecikirik. Deməli, bütün hallarda mənim qənaətim bundan ibarətdir ki, vətəndə qüsur axtaran özü qüsurludu. Axı, qüsurları biz ortadan qaldırmalıyıq. Biz əgər qaldırmırıqsa, onda onu axtarıb "alabayraq" etməyin nə mənası var ki?! Elə həmin fikirləri içində çək-çevir edə-edə üzümü Tanrıya tutub yazmışdım ki:


Danışmaqdan usandım,

Bu yuxumu yoz, bitir.

Öz-özümdən utandım,

Bu yuxumu poz, bitir -

Tanrım!


Xəyal qurmaq əzabmış

Boyuma biçdin onu...

Kim itirib, kim tapmış

Mənə bu acı sonu -

Tanrım?!


Nədən, kimdən başlayım

Hansı dizə baş qoyum...

Göstər gorgahı ora

Yazılı bir daş qoyum -

Tanrım!


Sevənim də yoruldu

Sevgim də düşür gözdən...

Külümü də yerə ver

Heç nə qalmasın közdən -

Tanrım...


Bax, belə. Əgər heç nəyə yaramıramsa, onda hansısa bir işarənin, işartının qalmasının nə mənası var ki?! Ağır sual deyil?

***

Həyat doğrudan-doğruya insanı hər yerdə, hər məqamda sınamaqla yanaşı, həm də onu püxtələşdirir. Sanki onu sinif otağında parta arxasında oturdub dərs keçir və öyrən deyir. Mən öz həyatımda, öz təcrübəmdə və ən nəhayət, öz çevrəmdə gördüklərimdən belə bir qənaətə gəlmişəm ki, hər şeyi bilməkdənsə, ən zəruri olanları bilmək daha önəmlidi. Çünki ən zərurilər addımbaşı insanın önünə çıxır... insanın qarşısında suala çevrilir. Elə bir suala ki, onun cavabını tapmaq üçün dağa-daşa düşməyə ehtiyac yaranır. Amma dağda-daşda olsa belə, nəyi və necə axtarmağı, ən azından ipucunun nədən ibarət olduğunu bilmədən axtarışa ehtiyac yoxdu. Bu sadəcə özünü yormaq, ömrü boşuna sərf etməkdi. Bunu isə heç kimə, eləcə də özümə arzu etmirəm. Amma neyləyim ki, mənim istəyim, arzum ən yüksək səviyyədə yazılıb, möhürlənmiş qanun deyil. Hər kəs onu tapdaya da bilər, yanından-yörəsindən ötüb gedə də bilər. Çünki baxışlar da fərqlidi, baxış bucaqları da. Nə isə...

Əgər mən qürbətdə də vətəndəki kimi düşünürəmsə, vətəndəki istəyimdə, məramımda, hərəkətlərimdə heç bir dəyişikliyə, heç bir redaktəyə yol vermirəmsə, olduğum qəribliyə uyğunlaşmıramsa, bunun günahkarını axtarmaq nəyə və kimə lazımdır ki? Sadəcə qəbul etmək lazımdır ki, mən buyam, mən beləyəm, bu kökün, bu özülün üzərindəyəm. Yəni məmləkətimin baş kəndinin küləyi kimi gündə neçə dəfə səmtimi dəyişmirəm. Elə həmin o olduğum istəyin, sevginin içərisində də hər yeri gəzib, dolaşıb, ürəyimdəkini də özüm kimi gəzdirib, dolandırıb qələmə güc verirəm və yazıram ki:


Mənim ürəyimin başı dumanlı

Sıxma kirpiyini sən bu dumana...

Yaşaya-yaşaya içi gümanlı -

Alışa bilmirəm mən bu dumana!


Elə pozulub ki, qurduğum düzən

Heyrət də edirəm, nifrət də bəzən...

Mənim ürəyimi tapdayıb əzən -

Dən düşür, gör necə, dən, bu dumana!


Gözlərim olduqca qəmin bulağı

Göynəyir ömrümün hər gün bu dağı!

Əyilir qanadı, sınır budağı -

Qarışır bir çiskin, çən bu dumana!..


***

Hərdən dost-tanış iradını bildirir - bəzən yumşaq, bəzən də sərt. Bu irad da təbii ki, mənim yazı-pozuma, mənim hüznlü və kədər yüklü düşüncəmə, misralarıma yönəlik olur. Hər kəs məni optimistliyə, həyatsevər olmağa, hər andan, hər məqamdan ləzzət almağa, necə deyərlər, ömrün kefini çıxarmağa səsləyir, yönəltməyə çağırır. Amma əvvəldə dediyim kimi mən buluddan da nəm çəkdiyimdən adi bir baxış, heç bir məna ifadə etməyən söz belə yanımdan, içimdən təsirsiz ötüşmür. Elə bil ki, mənim iç dünyam ordan ötüb keçənlərin duracaq yeridi - izlərini, imzalarını qoyub gedirlər. Bax, bu məqamda gözünüzün önünə ən pis halda bir divar gətirin. Görün o divarda nə qədər cavan oğlanın "avtoqrafı" var. Kimisi sevdiyini yazıb, kimisi hansısa bir şəkli çəkib, kimisi telefon nömrəsi qaralayıb və s. və ilaxır.

Mən dost iradını, ümumiyyətlə, ünvanıma deyilən tənqidi dinləməyi də bacarıram, nəticə çıxarmağa da çalışıram. Amma o dediyim "suçəkənliyim, nəmçəkənliyim" südlə gəldiyindən yəqin ki, sümüklə də çıxacaq. Başqa cürə mümkün deyil. Ona görə də dostlar məni üzrlü saysınlar. Düşünməsinlər ki, mən onlara qarşı hardasa sayğısızam və yaxud da onları nəzərə almıram. Axı:


Bir otaqda, bir yataqda yaşayır-

Həyatımdı kədər mənim, dərd mənim...

Hər anını, hər gününü başlayır -

Doğulandan mənlə birgə dərdlərim...


Aramızda aşılmayan tül pərdə

Qonçələnib çiçək pərdə, gül pərdə...

Ürəyimə elə çəkib dil pərdə -

İmkan vermir bircə misra dərd dərim!


Ha yozuma, ha yazıma baxıram

Rəngi solmuş bəyazıma baxıram...

Od ələyən ayazıma baxıram -

Boğur məni için-için dərd tərim!


Elə buradaca mütləq vurğulamalıyam ki, səhhətimlə bağlı etdiyim son səfərdə də bu dünyanın mələk insanı saydığım dostum Əhməd bəy də mənə bu qədər nəmçəkənliyin həyatıma, ürəyimə zorluq yaşatdığını xüsusi vurğuladı. Mən onu bu duyğusallığına görə bir daha bağrıma basıram və qarşısında etiraf edirəm ki, xəmirim belə yoğrulubdu. Artıq dəyişmək, yeniləşmək mümkün deyil. Və elə həyatımda baş verənlərin hamısının da mayasında, damarlarında bu dediyim hisslər axıb gedir, dolaşır. Elə bu məqama qədər oxuduğunuz və bundan sonra da əgər oxumaqda davam eləsəniz, qarşılaşdığınız şeir parçaları məhz Trabzonda, olduğum o duyğusal durumun içərisində doğulubdu. Orada kağıza köçürmüşəm ki:


"Ol"dan olmağa qədər

Məsafədə büdrədim...

Öz içimdə qırıldım -

Öz içimdə kükrədim...


Yaradanın "ol"undan

Sənin olana qədər...

Olduğumu unutdum -

Qəfil solana qədər...


İtirdiyim ayların

Günlərinə "ah" çəkdim...

Mən bütün olayların -

İçində günah çəkdim...


Üzümə gün doğanda

Kölgəsin saldı bulud...

Təklik məni boğanda -

Göz yaşı oldu umud...


"Ol"dan olmağa qədər

Olan yolumda olsan...

Sən də məni "ol!" bilib -

"Ol"dan olmağa yol sal!..


***

Deməli, duyğularımın, düşüncələrimin axarında son həftəmi gəzib dolaşdım, son günlərimi vərəqlədim. Nəticədə öyrənib bildim ki, gecəli-gündüzlü, işıqlı-qaranlıqlı, sevincli-kədərli, bir az da qarmaqarışıq, bir az da sahibsiz, bir az da unudulmuş və nəhayət, bir az da özü olan ömrümün günəşi qüruba doğru əyilir. Bu, qaçılmaz bir prosesdi. Hər kəs bunu bilir. Bilənlərdən etiraf edənlər də var, özlərini görməməzliyə, bilməməzliyə vuranlar da. Amma mənim qənaətim budur ki, mən sevincin də, kədərin də, yaxşının da, pisin də, loyallığın da nə olduğunu bilirəm. Ona görə də bu dünyada Səndən və Sevgidən önəmli və güvənli heç kimim, heç nəyim yoxdu. Çox təəssüf ki, zaman güvəni də xırdalayır, üyüdür, qəlpələyir, parçalayır. Mən bu sözləri bir-birinin ardınca bilgisayara diqtə edə-edə ürəyimdən keçirirəm ki:


Su çilənmiş ocağam

Sönürəm için-için...

Xatirə olacağam -

Bir gün də sənin üçün...


Bəli, bu şeirin hamısını kağıza köçürmək istəmirəm. Çünki fikirlərimin sonunun yenə göz yaşına, sızıltıya, kədərə gəlib bağlanmasını sizlər mənə irad tutursunuz. Mən sizlərlə razılaşıb əlimdəki dəftəri, daha doğrusu, vərəqləri qatlayıb cibimə qoyuram. Cibim o vərəqlər üçün güvənlidi, ürəyim də sənin üçün! Sizlər də çalışın güvəninizi erroziyadan qoruyun.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK