ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: HƏR KƏSİN BİR KƏSİ

Yola çıxmaqdan qorxmayın

8504    |   2018-05-25 14:54
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hər dəfə gözümün önünə bu uzun yolu, onun dolanbaclarını gətirəndə içimdən bir ilıq əhval-ruhiyyə gəlib keçir. Elə bil illərlə görməyib həsrətində olduğum doğmaların, əzizlərin görüşünə gedirəm... onun əhval-ruhiyyəsini, ovqatını yaşayıram. Əslində bu, bir bucağın altından baxanda gerçəklikdi. Və həqiqətən getdiyim ünvanda məni gözləyən səmimiyyəti, doğmalığı burda, yaşadığım məmləkətdə çox az-az hallarda hiss etmişəm. Amma orada həyatın, taleyin qarşıma çıxardığı adamların əhatəsində özümün kimliyimi də, dəyərimi də, yerimi də, hətta bir insan kimi kimsənin yerini tutmadığımı da o qədər aydın bir şəkildə dərk etmişəm ki, özüm-özümə təəccüb etmişəm və demişəm ki, doğrudanmı, bu mənəm, bu münasibət mənədi?!

Təbii ki, bu münasibətin doğruluğu və mənə yönəldilməsi artıq bir gerçəkliyə çevrilib. Ona görə də mən yolun uzunluğunu, narahatlığını, xüsusilə də keçid məntəqəmizdəki xoşagəlməz məqamları onların yaratdığı xoş olmayan ovqatı gözümün altına almıram. Çalışıram yadımdan çıxarım, bunlara əhəmiyyət verməyim. Axı mən doğmalara, dostlara doğru gedirəm... onların qapısını döyməyə, onlarla dünyanın ən gözəl şəhərlərindən, ən gözəl guşələrindən birinin havasını udmağa, mənzərəsini, gözəlliyini və özəlliyini ruhuma köçürməyə gedirəm. Əhməd bəyin... İbrahim hocanın... doktorum Mustafa bəyin...Rəcəb... Həyati... İsa... Hüseyn... və digərlərinin... Necə deyərlər, dost yolunda boran olar, qar olar. Amma dost yolu əgər doğrudan da bütün inamım və inancımla dost yoludursa, mən ağlıma gətirmirəm ki, orda boran, qar olsun. Dostların doğmalığı, onların ürəklərinin istisi borana, qara da, şaxtaya, sazağa da qalib gəlmək gücündədi...

Bəli, hər bir insan kimi mənim də həyatımda elə məqamlar var ki, onu ya Allaha pıçıldamalısan, ya da ürəyindəkilərə. Bax, bu mənada mən ürəyimdəkilərin də ürəyimlə bağlı narahatçılığını nəzərə almaq zorundayam.

Çünki ürək ağrısı onları da sıxır, onların da probleminə çevrilir. Nə qədər desəm də ki, ağrıyan ürək yaşayır, döyünən ürək yaşayır, amma bu, kimsəni ovutmur. Çünki deyilən sözün kökündə bir ağrı var. Ağrı da ki, həmişə elə ağrı olaraq qalır. Ümumiyyətlə, mən sağlam ağrı barəsində heç nə eşitməmişəm və heç bir təsəvvürüm də yoxdu. Bildiyim odur ki, ağrı südlə gəlib sümüklə çıxır. Deməli, mənim söylədiklərimin mayasında, canında bax elə ağrının özü durduğundan yolun da ağrısını arxa plana keçirməyə, onun da mənzil başına çatanda bitəcəyinə özümü həmişə kökləyirəm. Elə bu gün də kökləmişəm. Elə ona görə də yazmışam ki:


Yenə yüklənmişəm qayğılarımla

Yenə yol gedirəm səhərə tərəf...

Məni əldən salan ağrılarımla -

Gedirəm o uzaq şəhərə tərəf.


Gözümün önündə tanış çöhrələr

Doğma adamların odu əlimdə...

Mənim içimdəki ümid pöhrələr -

Gedirəm, dostların adı dilimdə.


Sevgi aparıram ürək dolusu

Keçirdim sərhəddən heç kəs duymadı...

Mənim bir adım da ağrı yolçusu -

Urək ağrımaqdan heç vaxt doymadı...


***

Deməli, ovqatın neçə olmasından asılı olmadan bir istək mənə həmişə hakim kəsilib.

Yəni anlamışam və qəbul etmişəm ki, ürəkdə olanın ürəyə verdiyi təsəllidən önəmli heç bir dava-dərman yoxdu.

Güvəndiyin, özünü, sözünü, həyatını həsr etdiyin, əgər ürəyinə iynə ucu boyda təsəlli verirsə, bu artıq ürəyin yaşamasına, öz yolunu davam etdirməsinə yandırılmış bir yaşıl işıqdı. Yox əgər ürəyin güvəndiyi ürəyə iynənin ucunu toxundurursa, bu da ürəyin kəndirini kəsmək, yolunda qırmızı işıq yandırmaq deməkdi. Bax, bu bir az fəlsəfi, bir az pafoslu deyimin arxasında dayanan gerçəyi gözlərinin içinə baxa-baxa demək istəyirəm ki, həqiqətən özünü güclü, toparlanmış hiss etmək üçün anlayanların, xüsusilə anlayanının yanında, diqqətində olmalısan.

Əgər bu dediyim varsa və sən də anlayanın yanındasansa, onda sənə birmənalı şəkildə demək olar ki, zaval yoxdu.

Əks halda, nə qədər güclü olursan ol, həmişə stresin, sarsıntının, əzab-əziyyətin, ən çox isə cizgilərdə ifadə olunan sərt baxışın nişangahına çevriləcəksən. Bu nişangah olmaqdan qurtulmağın isə yolu heç də asan deyil. Ona görə də mən hərdən öz-özümə düşünür və düşündüklərimi də kağıza köçürüb sonra da öz-özümə oxuyuram. Və görürəm ki, yazmışam:


Sən gələn yollara düşmürsə əgər

Mən adlı işığı söndür ki, sönüm...

Səsimdən səsinə çatmırsa xəbər -

Səbəb soruşmadan öldür ki, ölüm...


Sən bir dan üzünü dur aç üzümə

Xəyal saydığımı qur, aç üzümə...

Dağılsın, səpilsin qulac üzümə -

Məni bu halımda güldür ki, gülüm!


Gözüm səndən başqa görmür heç kimi

Göstər qərarını, keçir seçkini!..

Sonuncu nəfəsim olan eşqini -

Sən də etiraf et, bildir ki, bilim!


Bəli, deməli, bütün hallarda etiraf insanı yüngülləşdirir. Onun ağırlığı, onun acısı, onun fəsadları nə boyda olur olsun, dəxli yoxdur. Edilən etiraf Tanrıya çatan səslərin birinciləri sırasındadı. Və bu o deməkdir ki, sən etirafınla ayaqda qaldığını, yerdən qalxıb yerimək gücündə olduğunu göstərirsən. Elə bu gücü də sənə verən həmin etirafı qəbul edən Tanrıdı.

Bütün bu söylədiklərim bir də onun göstəricisidir ki, sən etiraf edənin içini görürsən. Əgər onun dilinin altında çöp yoxdursa, əgər o gözlərini gözlərindən gizlətmədən və etiraf etdikcə səyriyən dodaqları və puçurlayan alnıyla qarşından qaçmırsa, çəkilmirsə, deməli...

Bəli, deməli, etirafın böyüklük olduğu öz təsdiqini tapır. Çox təəssüf ki, həmin böyüklüyə imza atmaq, həmin etirafın bağışladığı yüngüllüyü əyninə geyinmək hər kəsin bacarığı, hər kəsin qabiliyyəti deyil. Və deməli, hər kəsin bacarmadığı etiraf onun özünə ömürlük yükə çevrilir. Ürəkdəki ağrı kimi, dilin ucundakı söz kimi gözün nurunu pərdələyən nəm kimi. İndi baxın görün hazırsınızmı bu etirafa?!

Ən azından Allahınızın qarşısında, sonra sevdiklərinizin qarşısında, sonra da ürəyinizin qarşısında. Axı, sizə Allahınızdan və ürəyinizdən yaxın kimsə yoxdu.

Mən bütün bu sualların cavablarını özüm üçün içimdə səsləndirsəm də bu cavablar şərtidi. Çünki hər kəsin etirafı da özünə bəllidi, cavabı da.

Necə deyərlər, kimsə kimsənin günahını daşımır. Deməli, günahını daşımadığı halda o günahın savabının da daşıyıcısı olmur.

Olsa-olsa onun müəyyən bir məqamlarının reallaşmasına vasitəçilik edir. Mən də içimdə söylədiyim və cavabını da içimdə saxladığım bütün hallarımın daşıyıcısı özüməm, yaşayanı özüməm, səbəbkarı da, günahkarı da, halallığı da, haramlığı da mənə aiddi.

Ona görə də düşüncələrimi, hətta bütün incəlikləri bir kənara qoyub ifadə etməyə çalışdığım çılpaqlıqları da normal qəbul etmək və ona öz ürəyimdən, öz dünyamdan baxıb qiymət vermək istəyimi özümdə saxlamaqla yenə misralara köklənirəm, yenə sənə deyirəm:


Sənsiz keçən anım odda

Elə et ki, yanım odda...

Külə dönsün canım odda -

Sənin də canın qurtarsın,

mənim də.


Gözün sulansın tustümdən

Telin ütülsün istimdən...

Əlin çəkilsin üstümdən-

Sənin də canın qurtarsın,

mənim də.


Üstünə sər, tik, anlasın

Dilim dərddən tikanlansın...

Qəddim də tay dik qalmasın

Sənin də canın qurtarsın,

mənim də.


Düşünəcəksiniz ki, o hardasa yaşamaqdan, sevməkdən, ümumiyyətlə, mövcudluqdan bezməkdi. Amma yazımın bir məqamında mən etirafı xüsusi vurğulamışdım. Ona görə də sizin dediyinizi, təxmin etdiyinizi elə etiraf kimi də qəbul edirəm. Çünki Allah insanı dəmirdən, daşdan yaratmayıb.

İnsan ruhdan və bir də o ruhun yuvası olan ürəkdən ibarətdi. Əgər ruh da inciyirsə, ürək də param-parça olursa, onda təbii ki, yaşamaq da mənasını itirir. Mən bu etirafın içərisində olduğum anın nə qədər məsuliyyəli olduğunu bilirəm. Və elə o məsuliyyətlə də çəkilmək, meydandan sadəcə bir şəkildə qeyb olmaq istəyimi gizlətmirəm. Özü də elə bir şəkildə ki, kimsəyə zədəsi, ağrısı, qəlpəsi toxunmasın. Və bir də o çəkilməni görməsin, duymasın, yaddaşında, xatirəsində saxlayıb yaşatmasın...

***

Bəli, bütün həyatımızın sevinc və kədər, ağrı və acı, işıq və qaranlıq, od və kül, daha nələr, nələr.... olmasına baxmayaraq, hər birimizin həyatının bir dayaq nöqtəsi, bir güvənc yeri, bir şah damarı, bir udum nəfəsi var.

Və biz də həmin o dayaq nöqtəsinin, o bir udum nəfəsin həm girovuyuq, həm də pərvanəsi. Ona görə də ömrümüz əriyir, yanır, ütülür. Çünki odun başına fırlanırıq.

Özü də "canım!" deyə-deyə. İndi görün mənim söylədiyim fikirlərdə, ifadə etdiyim məntiqdə hansı təzadı görürsünüz? Nədən narazı qalırsınız?

Hər halda mənim sual vermək hüququm qəbul olunandı və mən də sizin sualları dinləməyə hazır olmaqla bərabər, həm də sizdən də etiraf gözləyirəm. Axı...

Bütün yollar ümidə, işığa, məqsədə və bütövlükdə sevgiyə doğru gedir. Çünki bütün yolların sonunda hər kəsi bir kəs gözləyir. Siz də gedin, gözləyəninizi gözü yolda qoymayın. Gözü yolda qalmağın nə demək olduğunu mən də, elə bilənlər də bilir.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK