ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: MƏN GÜNAHLAR QATİLİYƏM

Ovqatımı köçürdüyüm yazı

14604    |   2018-04-13 15:36
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu günlər kədərli məqamları xatırlamaq, dərddən uzaq dayanmaq israrında olsam da, amma yaxamı tanıyan, ətəyimi buraxmayan kədər bir an da olsun məndən geridə qalmır. Elə bil ki, nizamlı bir əsgərik, yanaşı addımlayırıq. Addımlarımız da eyni səviyyədə, eyni nöqtədə, yerdən eyni yüksəklikdə... Bax, belə bir durumda qalmağın, yaşamağın nə demək olduğunu, yəqin ki, dərdlilər, anlayışlılar bilər. Bilməyənlərə də demək fikrim yoxdu. Çünki bu deyəcəklərimin xoş ovqat yaradacağına əminlik hissini çoxdan itirmişəm. Yəqin elə siz də mənim kimi düşünürsünüz:

- Dərd kimi sevindirib ki?!

Bəli, günün özündə nə qədər müsbət çalarlar, məqamlar tapmaq olar sualını özüm özümə verib başımı qatmağa çalışdığım hər anın ağırlığı çiyinlərimdən basır. Bu ağırlığın altında nəfəs almaq sudan çıxmış balıq kimi çabalamağa bənzəyir. Neyləyim ki, balığın hayına yemək iştahlılar çatdığı halda mənim hayıma yenə xatirələr, olmuşlar və bir də təbii ki, sən istəyəndə çatırsan. Hə, "sən demişkən"... bilirsən niyə bu sözü xüsusi işarəyə aldım? Ona görə ki, zaman adamı təkləyəndə, dərd yaxasını buraxmayanda, göz öz yuvasına sığınır - axtarır, arayır. Və hər yerdə səni görmək istəyir. Axı güvəndiyi sənsən. Sən də ki...

Bəli, yozumu, bu nöqtələrin çalarlarını tapmaq haqqı səndə qalsın. İstədiyin səmtdən, istədiyin bucaq altdan baxa bilərsən. Mən isə yaxamdan yapışmış dərdin şəklini çəkməyə çalışacam. Könlümdən hansısa bir rəssamlıq gəlib keçir indi. Doğrudur, bunun istədiyim kimi alınacağına ümidim yoxdur. Amma bacardığımı edəcəm. Onsuz da məktəb illərində də rəsm müəllimimin sevimlisi olmamışam. Bəlkə dərdin bir qolu-qanadı sınmış qiymətini ala bildim. Elə ona görə də bütün gücümlə, bütün rənglərdən istifadə etməklə çəkəcəm bu şəkli. Görək necə alınır...

İnanmayacaqsınız dediyimə. İnanmamağa da haqqınız var. Çünki yaşadığımız dövr, içərisində olduğumuz hadisələr, elə az-çox dünya görüşümüz mənim deyəcəyimin nə qədər qəribə olduğunu sizə bildirəcəkdi. Bilirsiniz, həyatımın bütün vərəqlərini son bir ayda az qala yüz dəfə çevirmişəm. Evdəki bütün albomları, bütün şəkilləri tökmüşəm ortalığa. Və...

Və inanın ki, mənim nə atamla, nə də anamla birgə şəklim yoxdur. Bilmirəm necə olubdu, Allah ağlımı harda, necə alıbdı? Amma şəkil çəkdirməmişəm onlarla. Təsəvvür eləyin, 60 yaşın qapısını döyəsən və bu 60 ilin bir anını atanla, ananla şəkil çəkdirməyə ayırmayasan!.. Çox təsir edir mənə bu... Unuda bilmirəm bu boyda günahı, bu boyda qəbahəti və bu boyda dərdi. Ona görə də kağızdan, qələmdən yapışanda fikir məni çəkib həmin o ruhuma, ağlıma hakim kəsilmiş məqama aparır. Və yazıram:


Tarix öz yaddaşına

Kaş məni ata sənlə...

Orda şəkil çəkdirəm -

İlk dəfə, ata, sənlə!


Dünyanın bu üzündə

Güc tapmadım özümdə...

Mən oturub dizində -

Baxım həyata sənlə?!


İçim sözlə alışdı

Başım işlə qarışdı...

Mənim ömrüm yanlışdı -

Çətin boy ata sənlə!..


Bax, ruhdakı əsimə

Sənli, sənsiz kəsinə...

Kim var orda, səsimə -

Dönüb hay ata sənlə!


Nə bəxt, nə biliklədi

Ömür, gün dilikləndi...

Gücüm də çilikləndi -

Bitdi, ay ata, sənlə!..


Yaddaşımdı, yadımdı

Şəklin qoşa adımdı!

Qovuşdum, həyatımdı -

Mən də, o ada sənlə!..

***

Hərdən özüm-özümə təsəlli üçün yapışacaq bir yer axtarıram, bir sözün qulpundan tuturam. Elə bil ki, balaca bir uşaq kimi ovunmaq eşqinə düşürəm. Və tapdığım hansısa bir oyuncaqla əylənməyə çalışıram. Bu oyuncaq yaşıma-başıma uyğun olmasa da, amma uşaqlığımla bağlı olduğundan onunla danışmaq mənə xoş gəlir. Elə bil o nostalji duyğular təzədən qayıdır üzü geri. Və mən hətta bir az təəccüb də edirəm. Çünki paytaxtda, daha doğrusu, onun beş addımlığında olan qəsəbədə hansısa oğlan uşağının, özü də indiki vaxtda, elmi-texniki tərəqqinin at oynatdığı zamanda özünə məftildən maşın düzəldib sürməsi yəqin ki, sizin də diqqətinizi çəkər. Axı, biz kənd uşaqları belə böyümüşük. Özümüzə alüminium məftildən kabinası və cağları olan arabalar düzəldərdik. Və o araba maşınları elə bəzəyərdik ki, indiki bahalı avtomobilləri bəzəyən gənclər kimi... Bax, mən də təsadüfdən gördüyüm o məftildən düzəldilmiş maşın araba bir az istedad, bir az yaradıcılıq, bir az qabiliyyət tələb edən bir işdi. Bizim kənddə onun əsl "usta"ları var idi. Həmin ustalardan biri də mənimlə bir sinifdə 8 il oxudu. Sonra da elə texnika sahəsilə məşğul oldu. İndi Rusiyada yaşayır. Onun düzəltdiyi məftil arabalara söz ola bilməzdi. Əməlli-başlı "əsər" idi. Elə arzu edirdim ki, mən də elə bir maşın araba düzəldim, mən də onu yaşıdlarımla birlikdə məhəllədə, kəndarası yollarda "yüzlə" sürüm... Amma çox arzularım kimi o gözəl maşın arabaları düzəltmək də əlimdən gəlmədiyindən bu da mənə qismət olmadı. Və günlərin bir günü baxıb gördüm ki, oğlum da Beyləqanda qaçqın kimi məskunlaşdığımız uşaq bağçasının həyətində məftillə oynayır, maşın araba düzəldir. Kənardan izlədim. Etiraf edim ki, o bir addım məndən önə getmişdi. Mənim güclə maşın formasına salmağa çalışdığım və uşaqlığımın xatirəsi kimi, özü də uğursuz xatirəsi kimi yaddaşımda qalan məsələni o, xeyli keyfiyyətlə yerinə yetirmişdi. Baxanda onun düzəltdiyi həmin o oyuncaq maşına oxşayırdı. Bu, mənə təsəlli oldu. Fikirlərimi oxuyub gülməyin, nəyə sevindiyimə istehza etməyin. Həqiqətən mən kiminsə (o da ola ailənin bir üzvü - Ə.M) bir iynə boyu irəli çıxmasına həmişə sevinmişəm. O irəli çıxanın, önə keçənin məndən xoşu gəlməsə də, hətta zəhləsi getsə belə mənim içimdə uğura, nailiyyətə fərqli bir baxış var, yanaşma var. Amma neyləyim ki, yaşantılarım imkan vermir həmişə xoş ovqatda olum. Və bu imkansızlıq, yəni basqı altında olmaq ömrü baltalasa da, mən də loru dildə desək, az aşın duzu deyiləm, bildiyimi kimsəyə vermirəm. Və hətta yazıram ki:


Döymə hədər bu qapını

Çırpdı qədər bu qapını...

Sənə qədər bu qapını -

Allah çox açıb, bağladı...


Çəkiləndən çiskin kimi

Ömrümdəki pis gün kimi...

Gözündəki nisgil kimi -

Məni də bir qız ağladı...


Mən bildiyim böyük dayaq

Keçdi qəfil külək sayaq...

Daşmı, yoxsa ürək sayaq -

Dönüb arxaya baxmadı!..

***

Yazımın əvvəlində vurğuladım ki, yaxam, ətəyim kimin, nəyin əlindədi. Üstəlik onu da vurğuladım ki, elə bil sevinmək qadağası altındayam. Bir balaca üzümə təbəssüm, könlümə ümid işığı yol tapanda dərhal hər şey qarışır bir-birinə. Yenə o kədər güc gəlir. O kədərdən qurtulmaq üçün güvəndiyim xatirələr və sən məni özümdən, bu şəhərdən alıb uzaqlara aparırsınız. Bu həmişə belə olur. Yəqin həmişə də belə olacaq. Amma burda bir nüans da var. Hiss edirəm ki, xatirələr də, sən də yorulursunuz məndən. Və mənim sizi yormağım gerçəkliyə çevrilir. Bir də ki, xatirə dəftərini nə qədər vərəqləmək olar? Sənə nə qədər ürəyi açıb, fikirləri çözüb göstərmək, inandırmaq və sənə hopdurmaq cəhdi etmək mümkündü?!

Bəli, mənim bu qəribə tərsliyim özümə də baha başa gəlir. Amma başqa bir yol da yoxdu. Elə bil ki, bütün yollar gəlib mənim xatirələrimdə, mənim sənə doğru gedən yolumda birləşir. Ona görə də hərdən sözün sanbalı da, çəkisi də öz vəznini, öz dəyərini bir az itirir, işığı bir az öləziyir. Və mən də bu öləziyən işığın altında belə özümü inandırmağa çalışıram ki, xatirələrimlə birlikdə sən də son anıma qədər yanımda olacaqsan. Bu inamın işartısı yenə də duyğulardı... həzin, bir az da könül oxşayan misralara çevrilən duyğular... O misraların bir dəstəsini də bax elə indi, necə deyərlər, isti-isti sizə söyləmək istəyirəm.


Ümid budaqların çırpıb əyirsən

Tikanlı baxışla qəlbə dəyirsən...

Mən xəyal qururam, sənsə deyirsən -

Qucaqla yastığı yar əvəzinə...


Külək saçlarını eşib yolanda

Qapıya zillənmiş gözün dolanda...

Bir özün, bir də ki, dizin olanda -

Qucaqla yastığı yar əvəzinə...


Gerçək olanların üstünü basdır

Şəklimi çəkdirib tərsinə asdır...

Adımın yerinə bu sözü yazdır -

Qucaqla yastığı yar əvəzinə...


Sonuncu ümidin səssiz sönəndə

Öpüb başdaşını geri dönəndə...

Günah səndə deyil, günah öləndə -

Qucaqla yastığı yar əvəzinə!..


Deməli, bütün hallarda mən özümlə bərabər çəkdiyim, içərisində çabaladığım dərdlərə səni də şərik edirəm, səni də qoşuram. Bu, bəlkə də həyatımın ən böyük günahı, ən böyük qəbahətidi. Amma neyləyim ki, başdan-ayağa günahlarla bələnmiş bu dünyanın özündə günahsız bir yer tapmaq gücüm yoxdu! Əgər belə bir yer tapa bilsəm, təbii ki, o yer sənə aid olacaqdı. Həmin duyğuların bütün gücünə söykənib ayaqda qalmaq və dilək kimi dilədiyim, ümid kimi göyərtməyə çalışdığım ən böyük istəyim isə dərdlərin sonuna çıxmaqdı. Ona görə də dərdlərdən qurtulmağın yollarını çözməkdə məndən köməkliyini əsirgəməyəcəyinə ümidliyəm. Həmin ümidlə də hətta sənə bir zarafat dolu şeir də ünvanlamışam. Yazmışam ki:


Öldürdüyüm dərdlərin

Tutacaq ahı məni...

İzləyəcək ömürlük -

Qatil günahı məni...


Önümdən ötüb getdi

Hayıma ürək yetdi...

Bu yaşda ovçu etdi -

Bir mələk - ahu məni!


Vaxtın bağrını yardıq

Gör haralara vardıq...

Dustaq edibdi artıq -

Bir qızın mahı məni...


Deyim, vaxtdı, bir dayan

Dərdimi səssiz yayan...

Özünü xanım sayan -

Qoy bilsin şahı məni!..


Bəli, özümü nə qədər toparlamağa çalışsam da, bu yazının ovqatında öz ovqatımdan başqa heç nə görmədim. Yəqin siz də bu ovqatın təsirinə düşməmək üçün yazını oxuyub bitirəndə onun üstünə bir də qayıtmayacaqsınız. Axı bu ovqat məndən başqa heç kimə lazım deyil!..




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Kişi iri supermarketdə alıcı qadınlardan birinə yaxınlaşır:
- Bağışlayın,mən buralarda həyat yoldaşımı itirmişəm. Sizin köməyiniz lazımdı, mənə beş dəqiqə vaxt ayıra bilməzsiniz?
- Necə?!
- Bilirsiniz ,gəlin bir az söhbət eləyək ,sınamışam ,mən nə vaxt qəşəng qadınla söhbət eləmişəm ,mənim yoldaşım tez tapılıb. Qəfil hardansa üzə çıxıb ,başıalovlu kimi bizə yaxınlaşıb...




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK