ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: ZAMAN YÜKÜ

Hüdud və hüdudsuzluq

11633    |   2018-04-07 11:04
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hər zamanın öz yükü var. Bu yük zamanın boynunda olmur... ovcunda olmur.. Heç onun harda yerləşdiyini, harda əyləşdiyini də bilmək mümkün deyil. Bircə o bəllidir ki, zaman öz yükünü bizlərə yükləyir. Və biz də bu zamanın içərisində olduğumuzdan o yükü daşıyıb aparmaq zorundayıq nəfəsimiz çatan yerə qədər... O yerin özündə də zaman var... O zamanın da yükü başqa bir məsafəyə qədərdir. Onu hər adam daşıya bilmir, yəni hər bəndəyə nəsib olmur. Və beləcə, biz çiynimizdəki zaman yükünün altında yaşlaşırıq, qocalırıq, əriyirik. Deyə bilərsiniz ki, hamı yaşlaşmır axı, hamı qocalmır axı. Razıyam, amma bir şərtlə. Kim harda ömrünü tamamlayırsa, elə onun yaşı ora qədərdir. Deməli, o artıq qocalıb, o artıq yaşlaşıb. Və bir də ki, qocalığın özü, yaşlaşmağın özü biz insanların durumumuza verdiyi adın ifadəsidi. Yəni əslində qocalmaq, yaşlaşmaq bir söz olaraq bizim əynimizdə illəri görüntüləyir. Ona görə də siz razı olsanız da, olmasanız da, hər ötən yaşla o yaş sahibinin yaşlaşdığına, qocaldığına daha çox inanıram. Və inandığım çox şeylərdən biri kimi bu məqamın özündə də müəyyən ştrixlər axtarmağa, müəyyən impulslar tapmağa çalışıram. Elə bilirəm ki, o duyumlar mənim həm də dünyayla anlaşmama bir körpüdü, bir vasitədi. Ona görə də üzümü zamanın sahibinə tuturam və deyirəm:


Hələ də bağlı tutmusan

Açmırsan sirli qapını...

Sirlə birgə unutmusan -

Bu tozlu, kirli qapını...


İçimdən külək də əsib,

Könlümü xışlayıb, əzib...

Ruhumun damarın kəsib -

Suvardım sirli qapını...


Hər yerə havam tək getdin

Axır ki, arzuna yetdin...

Sən mənə and yeri etdin -

Ocaqlı, pirli qapını!..


Bəli, bax, o dediyim zaman bu qənaəti, bu inancı formalaşdırıb məndə. Və mən bütünlüklə əmin olmuşam ki, hətta artıq bütünlüklə güvənirəm ki, bu dünyanın sənə olan hər nöqtəsi pirdi, ocaqdı... bu dünyanın hər bir qarışına toxunduğun yer yenə müqəddəsdi, yenə əzizdi. Və mən bu müqəddəsliyin içərisində tapdığım ümidi, inamı sənə borcluyam, səni yaradana borcluyam...

İndi həyatın kirkirəsi zaman yükünü əritməkdə biz insanlara müəyyən mənada köməkdi, dəstəkdi. Təbii ki, o kirkirənin sapından tutmağı bacarana, onu işlətməyi bilənə bu məsələ bir az asan gəlir. Onun əzabı da sevinci də, dözümü, etirazı da bir az fərqli olur. Bir anlıq gözünüzün önünə gətirin, naşı bir adam ilk dəfə gördüyü kirkirənin sapından yapışıb onu bütün gücüylə, özü də ikiəlli fırlatmağa çalışır. Dərhal da yorulur, təngnəfəs olur. Amma onun dilini bilən yaşlı bir qadın elə astaca fırladır ki, o kirkirəni. Özündəki dən üyünüb qovuda çevrilir. İndi ağzının dadını bilənlərdən soruşun, görün qovud barəsində sizə nələr deyəcəklər. Onda biləcəksiniz kirkirəni işlətməyin nə demək olduğunu. Və onda biləcəksiniz ki, kənd yerlərində o kirkirəni asta-asta işlədən nənələrimiz, analarımız qollarının gücüylə ömürlərini də, həyatlarını da üyüdürlərmiş şirinliyini qovuda qatmaq üçün.

Hər bir halda, hər bir yerdə sözün təsir gücü var. Üstəlik, sözün o təsir gücü təkcə sahibinin yox, onu dinləyənin də düşüncəsinə, məntiqinə və bir də içində olduğu zamana uyğun gəlməlidi. Belə olan halda söz havada qalmır. Çox təəssüf ki, zaman yükü bəzən boynumuzun ardından üzü aşağı elə basır ki, deyəcəyimiz söz də şikəst olur, ağrılara bələnir. Bax, belə bir zamanda mənim də ağlımdan gəlib keçir ki:


Mən çırpıb tökürəm fikir yükümü

Kağız üzərinə, qələm üstünə...

Hər gün də gedirəm gözüyümülü -

Fərqinə varmadan ələm üstünə!..


Qapını üzümə bağlayıb mənim

Ürəyim kökündən laxlayıb mənim...

Əlimi havada saxlayıb mənim -

Daş qoyur o mənim şələmin üstə...


İçimdə qarıyır vüsala xiffət

Azalır, sozalır, tükənir ülfət...

Nə də adam kimi ölmür Əbülfət -

Yığışıb dost kimi gələm üstünə...


Bəli, indi özünüz fikirləşin. Bu dünyanın hər üzünə bələd olub və sonra qara daşının göyərmədiyini bəyan edən böyük söz xiridarının söylədiyi kimi, zaman yükünü daşımağı boynuna çəkmiş bizləri nə vaxtsa bütün arzularımızla qol-boyun olacağımıza, yəni göyərəcəyimizə inanmaq, güvənmək olarmı? Məncə yox! Çünki bizim arzularımızın, istəklərimizin hüdudu yoxdu. Amma Yer kürəsi hüdudludu. Bütün insanların hüdudsuz arzularını, istəklərini hüdudlu Yer kürəsinə necə sığışdırmaq olar?! Təbii ki, bu bir az iddialı, bir az da sərsəm sualdı. Neyləyim, içimdən gəlib keçdi, deməyə bilmədim. Necə deyərlər, susmamaq haqqımdan istifadə etdim. Axı mən də bu zamanın hər üzünü yavaş-yavaş tanımağa başlamışam. Düzdür, bu tanışlıq deyəsən gecikib, daha doğrusu, qatar kimi ötüb keçib məndən. Amma heç tanınmamaqdan az tanınmaq da fərqlənir. Özü də müsbət mənada. Ümumiyyətlə, isə zamanın bütün üzlərini, cizgilərini tanımaq özü böyük bir elmdi. O elmin sahibləri də bu missiyanı Tanrıdan alanlardı. Yəni demək istəyirəm ki, müqəddəslərlə özümü bir cərgədə görmək istəyim heç iynə ucu boyda da deyil. Sadəcə, az-çox oxuduqlarımdan çıxardığım nəticə budur ki, bu dünyayla baş-başa gəlmək kölgə ilə vuruşmaqdı!..

Doğrudan da mən hər bir anla, hər bir günlə özümdə belə bir yəqinlik hasil edirəm ki, insanın şəxsi həyatı, şəxsi yaşamı özü bir kitabdı. Və o kitabın müəllifi də hər kəsin özüdü. Və hər kəs də öz kitabını özü yazdığından orda kənar izləri, kənar sözləri görməyə o qədər də maraq göstərmir. Bax, elə mənim bu məntiqimlə razılaşsanız, onda bir az nəşə gətirəcək, əhvalı xoş ovqata kökləyəcək misraları pıçıldayaram. Bax, belə:


Dan yeri ləng sökülür

Mən necə görüm səni...

Günəş yatanda Ay ol -

Mən gecə görüm səni...


Ürək seçmiş sərvətə

Bir ümid qat, şərbətə...

Bu sevgidə hər vədə -

Heç-heçə görüm səni...


Tanrımsan, həm pirimsən

Əbədi dipdirimsən...

Birsən, birsən, birimsən -

De, neçə görüm səni!..


Doğrudan da lap dərindən, necə deyərlər, yerin yeddinci qatından əl uzadıb fikir götürüb çözəndə belə adam öz içini başqalarından daha yaxşı görür, öz ürəyini digərlərindən daha çox vərəqləyir, səhifələyir. Və bu gerçək olan həqiqətin hər bir anı reallığın özü olmaqla yanaşı, həm də o əvvəldən dediyim zaman yükünün ağırlığı altında necə qıvrıldığını, necə bir-birinə pərçim olduğunu yaşayıb susmaq zorunda qalırsan. Yəni bir az da sadə formada ifadə etsəm. Daxilindəki dünyayla səni əhatə edən dünyanın bir-birinə tərs münasibəti bütün vurma, çıxma, toplama əməliyyatlarına baxmayaraq, yenə sənin uduzmağınla, sənin iç dünyanın məğlubiyyətiylə başa çatır. Bunun da səbəbi əvvəldə dediyim kimi arzuların, istəklərin hüdudsuz, Yer kürəsinin isə hüdudlu olmasıdı.

Hara gedirəmsə, sonunda divar görürəm... hara üz tuturamsa, sonunda sərhəd var. Bax, bu dediklərimin hüdudsuzuluğu, sərhədsizliyi yalnız iç dünyamda gerçəklikdi. İnsan isə bir varlıq olaraq əzəldən hüdudsuzluğa meyl göstərib. Hətta böyük Səməd Vurğun özünün məşhur "Vaqif" dramında da Vaqifin diliylə deyib ki: "Əzəldən hüdudu yoxdu kamalın!" Zənnimcə, elə o hüdudsuzluqdu bizləri yaşadan, bizləri yaşamağa həvəsləndirən, inandıran. Təbii ki, inamsız, həvəzsiz yaşamaq sadəcə mövcud olmaqdı. Yaşamaq tamam fərqli bir şeydi. Onun parametrlərini hər kəs özü cızır, özü çəkir. Mənim yaşadığım dünyanın layihəsi də, karandaşı da, fırçası da bir əldədi. O əl də sahibinin ixtiyarında. Hə, nə demək istədiyimi yəqin ki, anladınız. Ona görə də bu əlin sahibindən başqa kimsənin iç dünyama üz tutması mümkünsüzdü. Və mən də məhz bu yanaşmayla demək istəyirəm:


O qədər dərddən danışdım

Dərd hopdu canıma, Allah...

Mən bir günahkar aşiqəm

Göndərmə yanıma, Allah

heç kimi!


Hər kəsə uzağam, yadam

Tüstüsü boğulan odam...

Dirəyi əyilmiş odam -

Cəlb etmir şanıma, Allah

heç kimi!


Ürəyim qurd tək ulasın

Gözüm üzümü sulasın

Qoyma, əlinə bulansın

Qaşığı qanıma, Allah

heç kimi!


Deyəcəm düşüb tinimə

Ömür yaraşmır sinimə

Mənim eşq adlı dinimə

Öyrədib qınama, Allah

heç kimi!


Hər görüntü ülfət deyil

Hər çəkilən xiffət deyil

Heç kəs də Əbülfət deyil

Tay bir də sınama, Allah

heç kimi!


Hə, demək içərisində olub yükünü daşıdığım zamanın mənim həyatımdakı yeri, izi elə heç kim olmağımdı. Yəni mənim heç kimliyim Allahın da, elə Sənin də necə deyərlər, umrunda deyil. Əgər olsaydı, bu qədər daxili sıxıntıların içərisində sozala-sozala qaralmağa üz tutan bir ömrün sonunu kənardan seyr etməzdin.

Mən yazımın əvvəlində bu zaman yükünün müəyyən işartılarından söz açmağa çalışdım. Bilmirəm, aldıra bildim, yoxsa yox, amma tam səmimi deyim ki, hər kəs öz yükünü necə çəkməyi daha yaxşı bilir. Və mənim dediklərim sizlər üçün, eləcə də hər kəs üçün qəbul olunmaya bilər, hətta bu yazını oxumağı da kənara qoyub digər işlərlə məşğul olmaq mümkündür. Ancaq hər bir halda bilmək lazımdır ki, biz bir-birimizə söykək, dayaq olmalıyıq... bir-birimizə haqqını yemədən bir-birimizin yoluna işıq salmağa çalışmalıyıq. Bax, onda ömrümüzdə zamanın bütün diqtələrinə, bütün sıxıntılarına, bütün yüklərinə baxmadan korlanmalar, qaralamalar az olacaq. Biz iç dünyamızın işığını vaxtsız sönməyə, öləziməyə daha çox vaxt ayırıb cəhd göstərəcəyik. Və heç biriniz mənim indi söylədiyi misralardakı duyğuların təsirsiz yazıldığını düşünməyəcəksiniz.


Günlər lap namərdlik edir

Bir aylıq kefi korlayır...

Qışda xəyalın qurduğum -

Bir yaylıq kefi korlayır...


Tuş eləyib qərib yerə

Üzü üstə sərib yerə...

Atıb kimsə dərib yerə -

Tapdayıb nəfi korlayır...


Tökülür üstümə ələm

Qoymur ki, özümə gələm...

Bəxtəvər qırmızı qələm -

Düzü, həm səhvi korlayır...


Bəli, indi nəyin düz, nəyin səhv olduğunun seçimini edə-edə, ələyini istədiyiniz səmtə fırladıb özünüz zamanın yükünə verdiyiniz çiyninizin dözümü barəsində də düşünün. Axı, düşünmək heç vaxt gec deyil!..




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK