ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

GÜNÜN GERÇƏK ÜZÜ…

Ovqatı qarışıq yazı

61514    |   2013-03-20 01:44
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İlin son çərşənbəsinə açılan səhəri demək olar ki, ürək sıxıntısı ilə, çox dalğın duyğularla qarşıladım. Daha doğrusu, bu səhər mənim üzümə belə açıldı. Axşamın xoş əhval-ruhiyyəsindən demək olar ki, heç nə qalmamışdı. Bütün günü şəhəri başına çevirən, altını üst edən dəli külək, tozanaq ara versə də, onun yerində sanki mənim üçün kütləşmiş, halsızlaşmış, duyğularını nizamlıya bilməyən bir ürək qoyub getmişdi. Nə qədər çalışsam da son çərşənbəyə açılan bu səhərdən xoş impulslar ala bilmirdim, aura məni sıxırdı. Amma...g

Mən bir gün öncə yazacağım yazını demək olar ki, bütünlüklə yaddaş kompüterimdə çap etmişdim. Ona görə də içimdə bir rahatlıq hakim idi. Düşünürdüm ki, son çərşənbə günü bilgisayara diktə edəcəyim yazı üçün sadəcə mənə qısaca bir zaman kəsiyi lazım olacaq və Allahın köməyi və eləcə də bilgisayar yazarımız Gülər xanımın sürətli yazısı ilə öncədən yaddaşımda olanı "Ədalət"in səhifəsinə çıxaracam. Təəssüf ki, belə olmadı...

Bəli, fələk heç vaxt biz sayanları saymır. Onun öz hesab kitabı var. Bəzən saymağa ya sondan başlayır, ya da ortadan. Heç kim də ona sıra sayını gözləməyi, ona əməl etməyi diktə etmək gücündə deyil. necə deyərlər, özü öz istəyinin ağasıdı. Elə görünür buna görə də fələkdi - adı da, özü də! Bax, elə bunu bilə-bilə, bunu anlaya-anlaya, bunu görə-görə də biz nədənsə özümüzü, ətrafımızı heç vaxt diqqətdə saxlamırıq, nəzərə almırıq. Unuduruq ki, fələyin at oynatdığı dünyada hər anın da hökmü var və biz də o hökmə tabeyik. Bu mənada mənim öncədən fikirləşdiklərim, bəzi məqamları nəzərə almadığım üçün, doğulmamış, daha doğrusu, ürəyimdə doğulub, yaddaşımda yazılıb və özümdən başqa digər bir Tanrı bəndəsinə bəlli olmayan yazım da eləcə silindi, soldu, öldü getdi. Bir də onun nə vaxtsa yenidən yazılması mümkün deyil. Axı bütün yazılar bir dəfə yazılır. Sadəcə, bir dəfə yazılan yazıları korrektə, redaktə etmək mümkündü, onu da hər adam bacarmır...

Hə, bu da son çərşənbə günü... Verilən proqnozlara görə, hələ azı beş il də Novruzun gəlişi mart ayının 20-nə düşəcək. Deməli, son çərşənbə tonqalından atlananda özümüz də bilmədən Novruza qədəm qoyacağıq, Bahara qovuşağacıq. Yeni ilin, yeni günün nə qədər xoş, önəmli olduğunu isə hər kəs özü-özlüyündə, öz dünyasında, öz ölçülərində görəcək. Çünki biz tonqallardan da öz boyumuz uzunluqda atlanırıq. Boyundan hündür atlananların aqibətləri göz önündədir. Yəni heç də həmişə yaxşı olmur. Ona görə də boyumuzun ölçüsünü bilsək də, bilməsək də atlandığımız tonqalın ağrı-acımızı, dərd-kədərimizi yandırıb kül edəcəyinə mütləq inanmalıyıq. İnamsız yaşamaq həmin o ağrılara-acılara, ümidsizliyə boyun əymək kimi bir şeydi. Boyun əydinsə, onda təkcə içində deyil, hətta çevrəndə də tonqal qalasalar da isinməyəcəksən...

İndi bu bir-birinə dolaşmış, az qala mənasız mükalimə təsiri bağışlayan cümlələrin bilgisayara yazıldığı anda hardansa mənə elə gəldi ki, öz ovqatımla təkcə özümü, iç dünyamı deyil, həm də oxucuların da, məni oxuyanların da ovqatına bir az narahatlıq toxumu sərdik. Adamların əhvalında bir balaca dilxorçuluq yaratdım. Ona görə də köhnə kişilər demiş, valı dəyişməyə üz tuturam. Axı siz bu yazını oxuyanda məmləkətimiz bahar günlərini yaşamağa başlayacaq. Pəncərələrdən, qapılardan otağa dolan bahar havası ömrünüzün baharlı günlərinin ilk səhifəsi, ilk yarpağı olacaqdı. Bu gözəldir, özü də lap gözəldir. Hər şeyin ilki gözəl olduğu kimi, sevginin də ilki unudulmazdır. Belə deyiblər, belə yazıblar... belə görmüşük, belə görürük... Yəqin ki, həmişə də belə olacaq.

Məndən Məcnun olmaz- olsa inanın

Mələklər adını dəyişər onda...

Bütün gözəlliklər çəkilər göyə-

Bu yer də dadını dəyişər onda...

Dünyanın rəngini adamlar seçir

İndi adamların başı dərddədi...

Adamlar doğulur, adamlar köçür

Məntiq düşüncədə, məna şərtdədi...

Mələklər başını itirir hərdən

Mənim Məcnun olmaq istəyim dinir...

Qopub öz-özündən, qopub bu yerdən-

Ürək Məcnun olmaq dalınca gəlir...

Dünya mələklərin xeyir-şər yeri

Mən də nöqtə boyda yer arayıram.

Mələklər, siz məni imtahan edin-

Görün Məcnunluğa mən yarayıram?!.

***

Hə, valı dəyişəndən sonra sözün ip ucunu ətrafımdakı doğmalardan almağa başlayıram. Otağa daxil olan qızların gətirdikləri bayram şirniyyatları adamın əhvalını yavaş-yavaş sarı sim üstə kökləyir. Bu, sadəcə xanım qızların əl qabiliyyəti deyil, həm də bayram ovqatı və bir də onlarla birlikdə çalışan, bir ailəyə çevrilən qarşı cinsə olan diqqətləridi. Belə münasibətdə bayramı lap boş süfrə ilə də keçirmək olar. Çünki bu qızların təkcə adları özü-özlüyündə artıq bir ovqat, bir bolluq-bərəkət, bir səmimiyyətdi. İnanmırsınızsa, adların sırasına baxın: Mehriban, Gülər, Vüsalə!

Hər halda, mehribançılığın, gülüşün sonda vüsala qovuşması elə özü bayram torbamıza qoyulmuş ən gözəl paydı. Allah bütün evlərin belə gözəl paylarını çox etsin və onlar da öz gözəllikləri ilə öz gözəl qismətlərinə qovuşsunlar!

Deməli, hər ağızda bir dua var deyiblər. Elə biz də həmin duaların işığında könlümüzdən keçənləri açıb qoyduq ortaya. Axı bütün gizlinlər gec-tez faş olur. Əgər bu çərşənbə gecəsində də içimizlə çölümüz, ürəyimizlə dilimiz üst-üstə düşmürsə, yanaşı getmirsə, onda diləklərimizin boğazdan yuxarı olduğu mütləq bəlli olacaq. Ən azı kimlərsə qapı pusanda, kimlərsə yastığının altına bıçaqdan, qayçıdan nə isə qoyub yatanda, ya da fal açanda... onda hər şeyi biləcək. Bax, bəri başdan gerçəyi, səmimiyyəti söyləmək daha gözəldir, daha dürüst qərardı... Mən də məhz həmin o dürüstlüyü bayraq edib onun dalğalanmasına göz qoya-qoya içimdə göyərtdiyim, dilimə gətirdiyim şair duasını söz adamının xoş niyyəti kimi bilgisayara diktə etdim. Bununda iki əsas səbəbi var idi. Birincisi, duanın həqiqətən ürəyimdən gəlməsi, ikincisi, bu dünyada səmimiyyətdən başqa heç nəyin hamı tərəfindən qəbul edilməməsidi. Yəni nə qədər gizləsən də, gizlənsən də mütləq üzündəki pərdə götürüləcək. Ona görə də üzündəki pərdəni özünün götürməyin və ümumiyyətlə, olduğun kimi görünməyin daha dürüstü, daha ağıllı bir seçimdi...

Hə, indi biz baharın ilk səhərini yaşamağa başlayırıq və yaşamağa başladığımız bu səhərin bayram ovqatı da bizim üçün təkcə yeni səhifə, yeni yazı-pozu, yeni iş günü deyil. Bu həm də ruhun, duyğuların, hətta damarda qanın yenilənməsi, təzələnməsi deməkdir. Həmin təzəlik isə hər şeyin ilki kimi gözəl olan ilk sevginin də gözəlliyini yaddaşda təzələyir, xatirələrdə yaşadır və pıçıldayır.

Demə boş keçirmişəm

Neçə ayı, ili mən.

Hələ ki, öyrənirəm -

Sən danışan dili mən.

Yuxuları qovurub

Dan üzünə sovurub

Öz içində ovulub-

Solan gördüm gülü mən!

O səs pırıl-pırıldı

Bulandı, gah duruldu...

Düşdü sim-sim qırıldı-

Yerdə tapdım zili mən...

Sinəm üstü oylağın

Nazdı ürək soymağın

Dincəldiyin yaylağın-

Torpağı mən, gili mən.

***

Hə, yazının əvvəlində ovqatdan danışdım, əhval-ruhiyyəni xatırlatdım. Çox şükürlər ki, səmimiyyət ilk cümləmdəki ovqatı pərən-pərən saldı. Necə deyərlər, bir az bulud avazıdı, bir az günəş göründü, bir az da...

Hə, bir az da özümün özümə daxili iradlarım köməyə çatdı. Elə həmin saydıqlarımın da ətəyindən tutub baharın ilk yazısını davam etdirmək və bu ilk yazının da bəxtinin bahar ətirli olması üçün söz dünyasında gəzişmələr etməyə başladım. Yadıma böyük Səməd Vurğunun misraları düşdü. Sonra xoş gələn baharın tərifini yazmış digər söz adamlarımız - Süleyman Rüstəm, Bəxtiyar Vahabzadə, Məmməd Araz, Cabir Novruz, Nüsrət Kəsəmənli, Əli Kərim və daha kimlər, kimlər düşdü. Onların misraları yaddaşımda təzələndi. Həmin ovqatla da pəncərədən küçəyə boylandım. Şəhərimizin sakinləri bu gün daha çox harasa tələsirlər. Əməlli-başlı qaynayır şəhər. Maşınlar da yaman sıxdı. Hərəkət az qala məhdudlaşıb. Görünür bayram ovqatlı adamlar dükan-bazara, eləcə də şəhərdən kəndlərə, kəndlərdən şəhərlərə tələsdiklərindən belə bir durum yaranır. Zənnimcə, onsuz da tıxaca alışmış şəhər sakinləri ilin son çərşənbə günü o qədər də dilxor deyillər. Çünki bu günün özündə bir anlayış var. Adamlar hamının hara tələsdiyini az da olsa fəhm edirlər. Yəni bir-birini yola verməyə çalışırlar. Bunun özü də bir gözəllik, bir sayqıdır...

Mən bu kələfi dolaşmış yazının xoş ovqatla başa çatması üçün öz-özümü içəridən kökləsəm də, deyəsən o qədər də istəyimə müvəffəq ola bilmədim. Necə deyərlər, bir əli yaxamda olan ağrılı fikir öz işini görməkdədi. İstər-istəməz yadıma böyük Mirzə Fətəlinin məşhur dramlarından birində söylədiyi "meymunu yadınıza salmayın" (Kimyagərin qızıl məsələsini yəqin ki, xatırladınız - Ə.M.) fikri məndə təbəssüm yaratdı. Ona görə də üzümü ətrafımda olanlara, sevdiklərimə, məni sevənlərə, bütövlükdə hər kəsə tutub bu baharın onlar üçün xoş gəlişini, xoş müjdəsini, ruzi-bərəkətini bol etməsini dilədim. Axı bolluğun, sağlamlığın, sevginin bir ünvanı, bir daşıyanı və arzusunda olanı var - o da bizlərik. Təbii ki, məhz bu səbəbdən bir-birimizə həmişə can sağlığı, ruzi-bərəkət, xoşbəxtlik arzu edirik. Düşünürəm ki, bu arzu öz məramına görə, Tanrının da qəbul edəcəyi, eşidəcəyi bir duadı. İnşallah, Azərbaycan adlı məmləkətimiz həmin o duların işığında bundan da gözəl aylara, illərə qovuşacaq, baharlarla bəzənəcəkdi...

Deməli, baharın gəlişi ilə könlümün pıçıltılarını qoşalaşdırmaq, onların bir-birinə səs verməyə yardımçı olması üçün içərisindəki olduğum ovqatdan bir az uzaqlaşmaq, bir az kənara çıxmaq istəyirəm. Zənnimcə, bu bahar günü ilham pərisinin ətəyindən tutmağın əsl məqamıdı. Axı bahar özü həm də sevgi deməkdi, sevilmək deməkdi. Dünyanın da xilası məhz sevgidə, sevilməkdədi. O cümlədən də iç rahatlığı da halal, əbədi sevgidən keçir. Elə həmin sevgi də misralarda, sözlərdə ifadə olunur, qanadlanır, dildən-dilə, könüldən-könülə üz tutur. Mənim bütün misralarımın mayası olan yaşantılarım da bir növ sizlərə bayram hədiyyəmdi - Novruz payımdı.

Məni mənə tanıtdın

Mən ki, bilmirdim kiməm!

Məni sənə tanıtdın-

Sən ki, bilmirdin kiməm!

Çözələdin ruhumu

Könlümiü şum elədin...

Təzələdin ruhumu-

Özümü mum elədin...

Çözələndi ruhun da

Könlün də çiçək açdı

Təzələnən ruhun da-

Mənim üstümə qaçdı...

Məni mənə tanıtdın-

Bildim indi mən kiməm!

Mən bütün varlığımla-

Varlığına hakiməm!..

Bəli, biz bir insan olaraq dünyanın sevincini və qəmini yaşamağa, çəkməyə, daşımağa məhkumuq. Kimliyimizdən asılı olmadan bundan sığortalanmamışıq. Ona görə də daşıdığımız yükün çəkisi və mənası özümüzdən asılıdı, özümüzün ona yanaşmağımızdan, ona münasibətimizdən keçir... Yəqin ki, nə dediyimi hiss etdiniz... Bayramınız mübarək!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

[email protected]



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-26


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Arsenal”, yoxsa "Atletiko”?

"Arsenal” (25%)
"Atletiko” (75%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Arvad ərinə:
- Əzizim, işdə bizə zərərli işə görə 15% əlavə pul ödəyəcəklər.
- Sən getdin ordakıları da zəhərlədin?




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK