ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

BİZ VAXT TAPA BİLMİRİK...

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

18808    |   2017-09-23 09:34
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Onda da vaxt bizi tapır

İndi günün, saatın elə vaxtıdı ki, gərginlikdən özümü bir yerə toplaya bilmirəm, səpələnmişəm hər tərəfə. Necə deyərlər, toparlanmaq, yumruq kim bir yerdə olmaq, ayaqda durmaq yaman çətinləşib. Hətta mümkünsüz olubdu. Bir-birinin ardınca yükləndiyim ağrı-acılar, itkilər tarazlığımı pozub, müvazimətimi saxlamağa imkan vermir. Elə bil Əzrayıl mənimlə çiling-ağac oynayır... elə bil ki, mənə gözdağı verir... elə bil ki, mənə həddimi göstərir, yerimi nişan verir...

Bilmirəm bütün bunlar nəyə lazımdı? Onsuz da heç bir olacağın qarşısını almaq, heç bir olacağın olmaması üçün bir köklü müqavimət göstərmək gücüm yoxdur. Olan-qalan gücüm itirdiklərimlə, necə deyərlər, kayb etdiklərimlə birlikdə tükənib, əriyib gedibdi. Və mən sadəcə Allahın iradəsinə, onun böyüklüyünə, onun mərhəmətinə sığınıb durmuşam. Əgər buna durmaq, dayanmaq demək mümkündüsə. Axı, ömrümün 50 ilində qazandıqlarım son bir-iki ildə bir ucdan seyrəlirlər. Yarpaq tökümü baş verir çevrəmdə. Bunun olacağını bilirdim. Amma belə erkən, belə vaxtsız olacağını gözləmirdim. Təəssüf...

Bəlkə də təəssüf yox, ondan da qat-qat ağır, qat-qat üzüntülü olan, heyhat!!! Yəni təəssüfün də təəssüfü. Mən bunu necə yaşayıram, ümumiyyətlə, mən bunu niyə yaşayıram bilmirəm, anlamıram. Və bilib anlamaq gücümün tükəndiyi bu yerdə yenə son ümid Allahımdı, bir də Sən!..

Hə, əvvəldə vurğuladığım kimi, bu indiki durumda insanın içiylə, ürəyiylə tək qalması çox ağırdı, çox dəhşətli və qovurucudu. Çünki içində qovrulmaq adamın tüstüsünü təpəsindən çıxarır... adama adamlığın, yəni duyumlu, anlayışlı olmağın bütün nöqtə-vergülünü yaşadır. Onda kimisə, nəyisə gözün axtarır. Əlin toxunmaq, gözün görmək istəyir. Ən azından yaşadığının içindən çıxmaq üçün, yaşadığını arxa plana keçirmək üçün. Mən indi həmin o təsvir etdiyimin bütünlüyünü, toplumunu yaşayıram. Onları sözə, yazıya çevirmək istəyirəm. Amma bu istəyin özü də elə-belə asan iş deyil. Bunun üçün də hissini, duyğunu ram etməyi bacarmalısan. Və səni yandıranla bu yanğıdan duyduqlarını görüşdürəsən, qovuşdurasan, onlardan da əlavə bir qətiyyət ortaya qoymaq lazımdı. Elə bir qətiyyət ki, ağrıdan partlamaq istəyən ürəyini o iradə, o qətiyyət bir anlıq da olsa özünə tabe etsin.

Bax, bütün bu dediklərimi indi bilgisayara diktə etdiyim anda belə ovuclarımla sıxmağa, qucaqlamağa çalışdığım kafamın çatlamaması möcüzə sayılmalıdır. Bəlkə də bu elə bir möcüzədi? Mən hələlik görmürəm, duymuram. Amma bu möcüzənin görünən bir ipucu, parıltısı da var. O da üzümü tutduğum, könlümü tapşırdığım Allahımdı, bir də Sənsən. Mən məhz sizlərə bu anımda pənah gətirib ağrılı, yuxusuz gecəmdə pıçıldadığım misraları dilə gətirirəm.

Yoruldum kədərə sığal çəkməkdən,
Əlim qabar oldu, dilimsə yara...
Kirpiyin ucuna ulduz əkməkdən -
Onun üzü ağdı, mənimki qara...

Qurduğum xəyallar da heydən düşübdü,
Nimdaş köynək kimi süzük-süzükdü...
Kədər ruhumu da dəlib deşibdi -
Boğulan ürəyim qaşsız üzükdü...

Çevrəmdə fırlanır pərvanə ölüm
Gözlərim dirənib - dizim bükülü...
Kirpiyin ucunu silərsən, gülüm -
Yadına salarsan sən bu şəkili...

Bəli, mənim durumumun ifadəsi olan kirpiyin ucundakı ulduzun parıltısı altında çəkilmiş şəkildi bu. O şəklin cizgilərini görmək elə o parıltını unutmaq deməkdi. Təbii ki, bacarsan!..

***
Yolun uzağı-yaxını olmur, heç mənzilin də. Əgər getmək istəsən, ən uzaq yolu da qət etmək mümkündü. Getmək istəməyəndən sonra adam divar qonşusunun evini də uzaq sayır. Bu da onu göstərir ki, hər şey ürəyin, ağlın qərarından asılıdı. Bu qərar verildisə, özü də bu istəyin, qərarın arxasında sevgi, inam dayandısa, bəli, dağı aşacaqsan, yolu keçəcəksən, mənzilə çatacaqsan...
İndi mən də bu uzaq yolu özümə o qədər yaxın bilirəm ki, sanki çalışdığım binanın daha bir mərtəbəsini qalxacam. Amma əslində yol azından 4 saatlıq məsafədi. Özü də bir istiqamətdə. Lakin getdiym yer həsrətini çəkdiyim kəndin beş addımlığında olduğundan ora tez çatmağa çalışıram... ordan boylanıb ətrafa baxmaq istəyirəm... ordan dağ havasını, Ərgünəş mehini özümə hopdurmaq, ruhuma köçürmək istəyirəm. Üstəlik, orda keçən günlərim, ordakı xatirələrim üçün əlimyandıdayam, səbirsizləşmişəm. Hə, bir də burda ziyarət edəcəyim məzarlar mənim yolumu gözləyir. Onlar da bu yolu sanki qısaldırlar. Axı, orda Vahid Əlifoğlu, Rafiq İbrahimov, Vaqif Cəfərli, Oruc Səda, indi isə Dilavər gözləyir məni. O cümlədən də Mətləb Misir və daha neçə-neçə tanıyıb-tanımadığım, ruhən isə özümə doğma bildiyim məzar sahibləri...

Ziyarət həmişə gərəkdi, həmişə olmalıdı. Bunun üçün sadəcə vaxt gərəkdi, vaxt ayırmaq lazımdı. Təəssüf ki, biz vaxtı tapa bilmirik, vaxtı ayırmağı bacarmırıq. Vaxt özü bizi tapır, vaxt özü bizi ayırır və əlimizdən tutub aparır. Apara-apara da o bizə pıçıldayır ki, bu məzar sahiblərini unutmaq olmaz. Çünki tapmadığımız vaxt sizə onları unutdurmaqla sizi həm də unutqan edir. Sizi unudanların siyahısına qoşur. Və zaman gələcək ki, həmin o tapmadığınız vaxtın qəzəbinə gəlib siz də unudulacaqsınız. Bundan qorunmaq, bundan qaçmaq üçün vaxt tapmaq, vaxt axtarmaq prosesini işlək saxlamaq, necə deyərlər, tətikdə tutmaq gərəkdi. Mən elə bilirəm ki, gec də olsa bunu dərk etmişəm. Ona görə də içimə bir balaca sərinlik gəlir, üstümdən bir balaca meh ötüb keçir. Bu sərinlik də, bu meh də mənə həmin o zaman axtarışında yardımçı olur, o vaxtı tapmaqda köməklik göstərir. Hər halda günahın yarısından qayıtmaq da bir işdi. Düşünürəm ki, mən bu gün bütün sıxıntılarıma, ağrı-acılarıma, hətta içərisində olduğum duruma baxmayaraq, üzü Ərgünəşə getməkdə gecikmirəm. Və...

Deməli, gedirəm Ərgünəşə doğru. Söylədiyim kimi, itirdiyim ən əziz, ən doğma dostumun məzarı başında dayanmağa, onun torpağını öpməyə, onun məzarını göz yaşımla islatmağa. Axı, deyirlər ki, torpağın üzü soyuqdu. Onu da deyirlər ki, bir ovuc torpaq son qoyur bütün ümidlərə. Deyəsən bu doğurdan da belədi. Əks halda, mən acı xəbəri eşitdiyim anda yaşadığım sarsıntını indi bu yazını diktə etdiyim anda elə bil ki, yarıbayarı azaltmışam. Bax, bu səbəbdən də mən torpağın üzünün soyuq olduğunu qəbul etmişəm. Çünki xəbəri eşidəndə onun ölümünə o qədər inanmamışdım. İkinci zəngdə artıq onun dəfn olduğunu dedilər. Bax, onda qollarım yanıma düşdü. Artıq inandım ki, o, bizdən ayrılıb gedibdi. Bir daha geri dönməyəcək. Mən də fələyi, Əzrayılı, daha nə bilim kimləri qınaya-qınaya çökdüm. Oturdum elə torpağın da üstündə, hamımızın sığındığı torpağın. Və bir də gördüm ki, gecə uzanıb gedir, səhər açılmaq bilmir. Və bir də gördüm ki, gecə ilə söhbət edirəm, özü də əlimi Tanrıya açıb...

İlahi, bu gecə nə yaman uzun
Nə yaman yüklüdü ağır sükutla?..
İlahi, bu gecə mən bəndə fağır -
Eyni durumdayam qara buludla!..

İlahi, meh göndər, ya şimşək çaxdır,
Pozulsun nizamı ağır sükutun...
İlahi, bu gecə bir yağış yağdır -
Ağarsın qaralmış rəngi buludun!..

İlahi, məni də qopar, at yerə,
Ulduz ətəyindən, ay yaxasından...
Gətirdim sükutu nahaq bu şeirə -
Bir də asılmaram tay yaxasından!..

***
Heç kimə, türk qardaşlarımız demiş, kötü bir şeylər diləməmişəm, arzu etməmişəm. Ümumiyyətlə, insan olanı, Allah bəndəsini heç vaxt qarğışlamamışam. Hətta məni gündə min dəfə qarğışlayana da bircə kəlmə cavabım olub:

- Allah ürəyincə versin! - demişəm.

Bilmirəm, sözümdə, qərarımda nə qədər haqlıyam, ya da ki, yox, amma bir şey var ki, Allah özü nizamlayır və hər kəs də sonda aid və layiq olduğu yerdən asılır. Bu dediklərimin, bu yazdıqlarımın düşünməyin ki, mövzuya dəxli yoxdu. Əksinə, bu elə mənim mövzumun şah damarlarından biridi. Çünki mən həmişə dostlarımın yanında olmuşam və həmişə də dostlarım da məni öz yanlarında görüblər. Onların kədərini, sevincini də böldüyüm kimi, onlar da mənim kədər və sevincimi yerində və ürək böyüklüyü ilə bölüşüblər. İndi isə ondan ağrıyıb, ondan sıxılıram ki, Dilavərin son anında yanında ola bilmədim.

Bax, bu gecikməyimi özümə bağışlaya bilmirəm. Bəlkə də bu mənə yazılan alın yazısının bir incə məqamıdı. Elə belə də olmalıydı. Onu da düşünürəm. Amma niyə məhz belə yazılsın deməyə də, iradımı ifadə etməyə də gücüm çatmır. Axı, yazanın iradəsi və qələmi bütün aləmlərə hakimdi, hökümlüdü. Mən nə karəyəm ki, səsimi çıxaram?..

Bəli, indi bu yazının sonuna gəlib çıxanda düşünməyin ki, yüküm yüngülləşdi, ürəyim bir az rahatlandı. Yox, əksinə, ürəyimin yaddaş kartı bir nömrəni də qara haşiyəyə aldı. Artıq o nömrənin sahibinə də zəng edəndə dili yanmış qız deyəcək ki, "abonent ya əhatə dairəsindən kənardadı, ya zəng çatmır, ya da telefon söndürülübdü". Hansını deyir desin, bu üç yozumun bir məntiqi nəticəsi var. O da apardığın adamla danışa bilməməkdi, onun səsini eşitmək sevincini yaşamamaqdı. Bax, mən də bu qara haşiyəyə aldığım nömrəyə göz dağı verərək onu da digər nömrələr kimi, hər gün arayacam... hər gün axtaracam... Qoy o dili yanmış qız hər gün öz əzbərlədiyi sözləri təkrarlasın. Görək kim yorulub bezəcək. Mən bilirəm və əminəm ki, son nəfəsə qədər sevdiklərimi, özümə doğma bildiklərimi və bir də Allahımı unutmayacam. Çox da ki, Bakıda tıxacdan, əsəbdən, iqtisadi və mənəvi sarsıntılardan əziyyət çəkirəm. Buna baxmayaraq, mən öz sözümdə, öz mövqeyimdə qalıram.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- Ədə, dünən məni evə kim gətirib?
- Mən apardım qaqa, amma eşşək qədər içmişdin haa.
- Ay lom, biz 5-ci mərtəbədə qalırıq, mən səhər 4-cü mərtəbədəki xalaşkanın evində oyanmışam.
- Dəlisən sən? Qapını atan açdı axı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK