ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

YADDAŞIMDAKI ANIN İZİ

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

15482    |   2017-09-08 15:08
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Və bir də hər kəsə gözmuncuğu arzusu

Mən hər dəfə həyatımın müxtəlif məqamlarını qəzet səhifəsinə çıxaranda həqiqətən içimdən bir ağrı keçir. Təkcə ona görə yox ki, özüm haqqında yazıram. Həm də ona görə ki, bu yazdıqlarımla təkrar həmin anları yaşayıram və təkrar da onların nədən qaynaqlandığını, niyə baş verdiyini düşünmək zorunda qalıram. Digər tərəfdən də bu baxış bucağı oxucunu da, məni az-çox izləyənləri də haldan çıxarır, onlara da müəyyən təsirlər edir. Onun da bir tərs şilləsi yenə mənə dəyir. Deməli...

Bəli, indi bu həyat lövhələrindən bir yarpağı, bir vərəqi, bir anı gətirmişəm gözümün önünə. Və gözümün önündə dayanmış həmin o bir yarpağa, bir vərəqə, bir ana baxa-baxa düşünürəm. Düşünürəm ki, 29 il bundan öncə həmin bu gündə, bu tarixdə, bu saatda baş verən hadisə ilə bu günün, bu anın, bu tarixin nə qədər bağlılığı, nə qədər əlaqəsi var. Deyəcəksiniz ki, bu sadəcə bir söz adamının içindən gəlib keçən sualdı. Və yaxud da yaddaşımın sandığını açıb içərisindən götürdüyüm naftalinli hansısa bir xatirədi. Yox, bu sizə belə gəlir. Əslində həmin tarix 1988-ci ilə təsadüf edir. Həmin ilin, həmin dediyim günündə, tarixində elə sizin bu yazını oxuduğunuz anlarda Tuğ kənd orta məktəbinin həyətində ermənilər ilk qətlim törətdilər. Məktəbli Teymuru bıçaqla qətlə yetirdilər. Bax, o andan, o tarixdən Dağlıq Qarabağın ərazisində "daş dövrü"nün Tuğ kəndinə aid qanlı səhifəsi yazılmağa başladı. Dərs ilinin ilk həftəsində, ilk on günündə bir məktəbli Vətən üçün şəhid getdi. Sinif yoldaşları, müəllimləri, onun necə can verdiyini izləyə-izləyə, görə-görə heç nə edə bilmədilər. Çünki bıçaq ürəyə sancılmışdı. Heç onda qətli törədəni də tutub cəzalandırmadılar. Qaçırıb apardılar Ermənistana. Bu, həmin dövrün bir anormallığı idi. Qarabağda Sovet hökuməti yox idi. Qarabağda Azərbaycan hökumətinin dizi yerə gəlmişdi. Dağlıq Qarabağda Azərbaycan KP MK-nın sözünü heç arı vızıltısı da saymırdılar...

Hə, mən tarixi xatırladım. Və gözümün önündə dayanan həmin anın cizgilərini film lenti kimi irəli-geri fırladıram. Adamların həyəcanını, təlaşını, məktəbli uşaqların qorxudan çatlamış dodaqlarını, kirpiklərində qurumuş yaşı, bir sözlə, hər şeyi, məktəb direktorundan tutmuş məktəbin təsərrüfat işçisinə qədər hamının durumu gözümün önündədi. Hamının halını təkrar-təkrar canımda hiss edirəm. Hətta hadisə yerindən təqribən 300-500 metrlik məsafədə dayanıb olayların hansı istiqamətdə davam edəcəyini izləyən erməniləri də bu anda izləmək imkanım var. Amma tam səmimi deyim ki, onda ermənilərin bir ayağı qaçaq idi. Onlara elə gəlirdi ki, indi hadisə yerinə şanlı Sovet milisi gələcək... araşdırmalar başlanacaq... günahkarlar cəzalanacaq... Amma...

Amma doğurdan da şanlı Sovet milisi gəldi, bir barmaq kağız yazdı hadisə yerindən və sonra da sovet-rus əsgəri məsələləri öz nəzarətinə götürdü. Hələ də öz nəzarətində saxlayır. Biz isə ürəyimizdə gəzdiririk o itkini, o ağrını. Hələ nə qədər də gəzdirəcəyik onu bilmirəm. Bildiyim bircə odur ki, mən indi bu yazını yazanda məhz o hadisənin kino lentini yaddaşımın arxivindən çıxarıb qoymuşam gözümün önünə və baxıram... Sizi də o lentə baxmağa özüm də bilmədən dəvət edirəm...

Hərdən Qarabağda, bütövlükdə cəbhə bölgəsində baş verən hadisələrlə bağlı dostlarla, yaxınlarla, həmkarlarla müəyyən fikir mübadiləsi aparırıq. Yaxşı haldı ki, sonda gəldiyimiz qərar torpaqların gec-tez öz halal sahibinə qaytarılacağını, daha dəqiq desəm, geri alınacağını hamımız təsdiq edirik. Amma zaman məsələsində heç razılığa gələ bilmirik. Bizi bu məsələdə birləşdirən bir söz, bir fikir var. O bədbəxt sözün də, fikrin də adı LAZIMDI. Hamımız deyirik ki, LAZIM gələndə. Günü qara LAZIM da ki, gəlib çıxmır. Nə isə...

Hər dəfə dözümlə, iradəylə bağlı ağlıma fikirlər gətirəndə nədənsə daha çox Dözümlü Xalq ifadəsi yaddaşımda təzələnir. Görünür, mən də, elə biz hamımız da bu qədər dözümlü olduğumuzdan LAZIMın da xəbəri var. Ona görə də hələ ki, ayağına xına qoyub və yerindən də tərpənmir. Belə davam eləsə, onu ancaq top atıb tərpətmək olacaq. Çünki səbir kasasının daşıması da bu dözümlü xalqa məxsus fikirdi. Bax, bütün bunların hamısını gözümün önünə gətirib, yaddaşımda təzələyib bir qərara gəlmək istəyirəm. Amma elə mən də LAZIMı gözləyənlərdən olduğum üçün köklü-köməcli, yerli-yataqlı bir nəticə əldə edə bilmirəm. Yenə hər şey qalır Allahın ümidinə. Allahın ümidinə demişkən, elə mənim də...

Deməli, bütün ümidlər Allahadı və Allah da bütün ümidləri təbii ki, öz iradəsiylə, öz istəyilə, özünün tutduğu cədvələ uyğun şəkild də göyərdir. Mənim ümidimin də nə vaxt göyərəcəyi onun yazısından asılıdı. Və mən də o yazırın həsrətini sevgimin həsrətinə qatıb yenə üzümü Sənə tuturam:


Yandırırsan, yaxırsan

Yanmağıma baxırsan...

Ölümdən də ağırsan -

Həsrət!..


Kipriyimi ütürsən

Necə gəldi ötürsən...

Tən ortada bitirsən -

Həsrət!..


Nəvazişli və həlim

Ətəyindədi əlim...

Yaman qısalıb dilim -

Həsrət!..


Bir az insaf, bir az da

Səndən gəlsin muraz da!

Barı, ax get Arazda -

Həsrət!..

***

İndi də həsrətini çəkdiyim o daş, o divar, o ağac, o kol, o çiçək, bir sözlə, dizlərimdə mərmi bitən yerlər üçün ürəyim göynəyir. Və mənə elə gəlir ki, bitib-tükənməyəcək bu göynərti... südlə gəlib sümüklə çıxacaq bu göynərti. Sonra da özümü qınayıram... özümə irad tuturam... ümidsizliyə qapıldığıma görə... öz içimə, öz dünyama çəkilib özümü məşhər ayağına çəkdiyimə görə... Bəzən belə məqamlarda yadıma rəhmətlik Sücaətin məşhur şeirinin iki misrası düşür. Sücaət yazırdı ki:

Uşaqları gülə-gülə yatırdıb

Yatmıram ki, ağlayıram gecələr...

Bəli, bu böyük bir həqiqətdi. Çünki insan yaşlaşdıqca yurd, torpaq onu daha çox çəkir. İstəyirsiniz inanın, istəyirsiniz yox. Bunu mən kəşf etməmişəm. Amma içimdə buna inanıram ki, insan yaşlaşdıqca torpağı daha çox sevməyə başlayır. Bunun da səbəbi, yəqin ki, torpaqla insanın arasındakı məsafəni günbəgün qısalmasıdır. Yəni insan sonuna doğru addımlayır, torpaq qollarını daha geniş açır... Hə, mən deyəsən daha çox qapıldım hisslərə və bu hisslərin dərin quyusundan çıxmaq üçün Məlikməmmədi də xilas edə bilməyən kəndir də indiki halda heç nəyə yarayan deyil. Burda köməyə çatsa Yaradan çatacaq, bir də onun ürəyində göyərtdiyi Sevgi. Şükürlər olsun ki, bunların hər ikisinə də birmənalı şəkildə tapınmışam. Onlar mənim ümidim, həm də xilaskarımdı. Ona görə də düşümədən, özümü dağa-daşa salmadan hər şeyi öz yerində, öz sırasında görmək arzusu ilə əlimi qələm-kağıza uzadıram. Yazmaq istəyirəm, bir də görürəm ki, artıq yazmışam.


Düşünürəm, düşünmək -

Heç nə deyil bəlkə də?!

Səni gülüm, kəşf etmək -

Nur tapmaqdı kölgədə!..


Mən təqvim dəyişmirəm

Əriyirəm təqvimdə...

Yaşadıram hər anı -

Ürəyimdə, əqlimdə...


Həyatın hər anını

İlahi sevgi etdik...

Bu sevgiylə hamını -

Səssizcə ötüb getdik...


Baş əyirəm təqvimə

Yazılan bu tarixə...

Düşünürəm biz onu -

Yaşayırıq fəxr ilə...


Gördünüzmü, çəkib çıxardı məni o quyudan, ağrıdan əli və verdiyi Sevgi. Və mən də o sevginin dünyaya gəlişini ömrümə, ömür kitabımın səhifələrinə hopdurdum. İndi o kitabın vərəqlərindən mənə tərəf baxan hər anı, hər sözü, hər şəkli birmənalı şəkildə anlayışla qarşılamağ çalışıram. Axı, bunlar mənim yaşantılarımdı və mən o yaşantılarla hələ də yaşayıram!.

Bəli, zaman öz axarını özünün istədiyi sürətlə və istiqamətlə davam etdirir. Onu azacıq da olsa ləngitmək, dəyişmək mənim kimi adi insanların gücündən çox uzaqdı. Odur ki, öz gücümü bilib mən o axına, o sürətə, o istiqamətə tərəf çevrilib baxmıram da. Anlayışlı olmaq mənim üçün daha önməlidi. Çünki anlayış göstərəni anlayışla da qarşılayırlar. Mənim anlayışımın kökündə əvvəldən dediyim kimi, ancaq İnam və Sevgi dayanır. Elə o inam və Sevgiylə də yazımı tamamlamaq istəyirəm.


Bir az da uzadaq əllərimizi

Bir az da sevgiyə yaxın dayanaq...

Yaşayaq ay gülüm, bir-birimizi -

Baxışla, nəfəslə candan duyaraq!


Bir az səsimiz bir kökə düşsün

Bir az da gözümüz gözdə oyansın...

Bizim ikimizə bir kökə düşsün -

Bizim yolumuzda ruzi dayansın...


Bir az da güvənək, bir az da artıq

Nə varsa hamısın kəsib tullayaq...

Səninlə birlikdə cəbhəni yardıq -

Həsrətdən nə qalıb əzib tullayaq...


Bir az da şıltaqlıq, bir az da gənclik

Həvəsi saxlayaq qocalıq üçün...

Sevgiyə dözümdən, bir də güvəndən -

Başqa nə lazımdı, ucalıq üçün?!


Doğurdan da bugünün ovqatı heç ürəkaçan olmasa da, mən özümü yazı boyu izlədiyimiz duyğulara kökləməyə çalışdım. İstədim ki, oxucu qarşısında gözükölgəli olmayım... İstədim ki, yazdıqlarım könül bulandırmasın... istədim ki, həmin o gözümün önündə dayanan ömrün bir anını özüm üçün arxivdən çəkib çıxarım, əl atıb götürüm... Bilmirəm, bütün bunlar oldu, alındı, ya yox. Ümumiyyətlə, bütün bu istəklərimin kökündə nələr durduğunu hamı az-çox bilir. Amma daha dəqiqini Allahım bilir, bir də ki, Sən! Ona görə də özüm-özümə pıçıldayıram və elə həmin o pıçıltını da dörd misra etmişəm, cəmi dördcə misra. O misranın da ovqatını sizinlə bölüşürəm. Bəlkə xoşunuza gəldi, bəlkə ovqatınıza ovqat qatdı. Bu da Allahın işidi, ola da bilər, olmaya da. Olan isə hələlikdə o dörd misradı:


Talehim o qədər qəribədi ki,

Sevincə kədərim gözmuncuğudu...

Mənim kədərimi sənin sevincin -

Görmək istəməyib göz yumduğudu!..


Son olaraq hər kəsə bir gözmuncuğu arzu edirəm -taleyinin sevincinin, sevgisinin gözmuncuğunu.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK