ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÖMÜR QIRIQLARI

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

23843    |   2017-02-10 17:21
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bunu da ozümə yazmışam

Hər bir zamanın sözü və diktəsi var. Mən zamanın sözünü deməyi bacaranlara həmişə həsəd aparmışam. Çünki zamanın sözü əbədiyaşardı, içdən gələndi, xalqın və dövlətin özünü ifadəsidi. Bax, bu mənada çox fikirləşəndən sonra özümə görə belə bir qənaətə gəldim ki, indi zamanın sözünü demək həm çox asan, həm də çox çətindi. Asandı ona görə ki, kifayət qədər media (həm yazılı, həm də elektron) və kifayət qədər də sözü dinləyəcək insanlar var. Çətindi ona görə ki, bu media və insanlar indi həm qruplaşıb, həm də dünyanın iqtisadi burulğanında tarazlığını itirib. Heç kimin sözü heç kimin boğazından keçmir. Ona görə də zamanın sözündən daha çox öz sözümü deməyə üstünlük verdim.

Bu qənaətə də ona görə gəldim ki, kimsə eşitmək istəməsə, oxumaq istəməsə belə, ən azından öz çevrəm, öz ətrafım eşidəcək və oxuyacaq. Necə deyərlər, bir adamın da eşidib yaddaşına yazdığı söz yaşayan sözdü.

Ən azından həmin adamın ömrü ömrü olacaq o sözün. Və beləliklə, bu gün çiynindən daş kimi asılmış, ürəyimi dəyirman daşı kimi sıxıb əzən qayğıların, gərginliyin içərisində bir fikrə istinad edib, dayanıb durmuşam. O da Allahın böyüklüyü, varlığı, bir adının da səbir olmasıdı. Böyüklərdən eşitmişəm ki, səbirli insan gec-tez məqsədinə, məramına yetişir. Görünür elə ona görə də böyük şairimiz Sabir yazır:

Səbrlə halva bişər, ey qora səndən,

Bəsləsən, atlas olar tut yarpağından..

İndi mən də bax həmin o ümidin ətəyindən tutub yaşamağa çalışıram. Basqılara, sıxıntılara, həmlələrə, təzyiqlərə, iqtisadi problemlərə, ürəyimin özəl duyğularına baxmayaraq, yaşamaq və gözlədiyim nöqtəyə yetişmək istəyirəm. Buna ömür aman verəcək, yoxsa yox, bu tamam başqa mövzüdür. Amma ən gerçəyi, ən vacibi odur ki, istəyim var. Özü də bütün varlığımla, bütün canımla, qanımla istədiyim o gerçək hansısa bir zirvəni fəth edib ora bayraq sancmaq deyil, nə də dünyanın bir nömrəli kitabına adını yazdırmaq deyil. Bu, sadəcə bir yuvanın qorunması, bir ocağın öz sahiblərini ətrafından pərən salmamasıdı. Və bu həm də odur ki, mən qarşıma qoyduğum məqsəd naminə heç kimin haqqını tapdamıram, heç kimin bostanına daş atmıram, heç kimin toyuğuna kiş demirəm və ümumiyyətlə, heç kimin haqqında gözüm yoxdur. Mənə aid olanı, mənə Allahın verdiyini, mənə dostlarımın bağışladığını və mənə ürəyimin etibar etdiyini istəyirəm və qorumağa çalışıram. Bax, bu məqamda əvvəldə xatırlatdığım media bolluğu, insan çoxluğu gözümdən düşür. Çünki bunların hər biri ayrı-ayrılıqda, nə də toplum şəkildə haqqı qoruya bilmir haqqı ünvanına çatdırmaq missiyasını yerinə yetirmir.

Onda yenə güc ürəyimə düşür və məcbur oluram ki, ürəyimin ağrısını, ürəyimin yükünü, ürəyimin pıçıltısını misralara çevirim və onları sizə də öz dilimlə çatdırım. Siz də onu necə qəbul edəcəksiz, artıq bu sizin öz işinizdir. Mən burda başqa heç nə deyə bilmərəm. Bax, elə bu şeirdəki kimi:

Duyğuların karvanı

Xəyallara köklənib...

Bu ünvanın sarvanı -

Qayğılanıb, təklənib...


Sığınıb bir qırağa

Ötən günə "ah" çəkir...

Teli gəlmir darağa -

Yaxasın günah çəkir...


Zaman ötüb, bir ürək

Öləziyir şam kimi...

Dizin üstə, ay mələk -

Gəl, ölüm adam kimi!..

***

Allahın insana ən böyük mükafatı zənnimcə, ona duyğulu ürək verməsidi. Elə bir ürək ki, bu ürəklə tək Allaha bəlli olanı bölüşür, onu sirr yeri, ümid yeri, bəzən ağrılarının yuvası kimi ovudur və yaxud da elə ağrıları çəkməyə məcbur edir. Ürək də ki dözür-dözür, o yerə, o məqama qədər ki, artıq dözüm bitir, partlayış baş verir. Ayağını basdığın mina partlayan kimi. Hayına kimsə çata bilmir, çünki onu özün partladırsan. Partlayışların da sonu hər kəsə məlumdu.

Bax elə mən də ürəyə hər gün ağrılar yükləyirəm... sirlərimi yükləyirəm... düşüncələrimi yükləyirəm... xəyallarımı yükləyirəm... Düşünmürəm ki...

Yenə dayanıbdı üzü qibləyə -

Ölən ümidlərə məzar ürəyim.

Hərdən düşünürəm bunca sitəmə -

Görən nə vaxtadək dözər ürəyim?!


Anları çinləyib günə çevirdim,

Hissimi, duyğumu dinə çevirdim...

Zərrə sevincimi minə çevirdim -

Bununla nə qədər gəzər ürəyim?!


İlahi, əlini sən telimə çək,

Ümid ver - içimdə bir qığılcım ək!

Sıxılıb ovcumda gül ləçəyi tək -

Hərdən öz-özünü əzər ürəyim...

***

Mən tanış olduğum söz adamlarının demək olar ki, təkcə yazılarını yox, onların iç dünyasını da oxuyub görməyə çalışıram. Dili və sözü bir-birindən uzaq düşənlərin yazıları məndə adətən xoşagəlməz fikirlər yaradır.

Ona görə də daha çox şəxsən tanımadığım müəllifləri oxumağa çalışıram. Elə bilirəm ki, həmin əsərlər öz müəllifləri kimi danışır mənimlə. Və mən də bu söhbətin ləzzətini canıma hopdururam. Hətta bəzən ondan yeri gələndə istifadə də edirəm.

Amma neyləyim ki, cəmiyyətdə yaşayırıq və bir neçə dili, sifəti, qayəsi olan insanların əsərləri əlimə düşəndə çaşıb qalıram. İlahi, insan nə qədər özündən uzaq düşə bilər? Ümumiyyətlə, bu özündən uzaq düşmə nəyə lazımdı ki? Bilmirəm. Hər halda, bu da onların öz qərarları, öz yolları, öz istəkləridi. Adama deyərlər ki, bacardığım və istədiyim kimi yaşayıram, bundan sənə nə var? Təbii ki, mən bu iradın qarşısında sadəcə susmalı olacam. Çünki danışsaq, onda bir müəllif itirəcəm. Bunu isə istəmirəm. Bax, bu səbəbdən yazı adamları ilə həmişə məsafə saxlamağa çalışıram. İstəmirəm onların içlərini bütünlüklə görüm. Təəssüf ki, bu da hər zaman mümkün olmur. Və mən bu mümkünsüzlüklərin və mümkün olanların içərisində bir orta nöqtə görürəm. Və istinadı da ora edirəm. Bu da SÖZdü.

Bax elə indi bu yazını oxuduğumuz zaman kəsiyində mənim fikirlərim də söz olaraq sizinlə üz-üzə dayanıb. Siz onu elə yəqin ki, mənim özüm kimi görürsünüz.

Əlimi ürəyimin üstünə qoyub Allah qarşısında, elə sizin də qarşınızda demək istəyirəm ki, o sözlər elə həqiqətən mənim özümdü və mən heç vaxt dilimin altında çöp gəzdirməmişəm.

Amma görünür hərdən gəzdirmək lazımdı. Axı, zaman mənim istəklərimlə, mənim arzularımla, mənim xəyallarımla, hətta mənim haqqımla yüzə yüz üst-üstə düşmür. O məni sıxır, vurur, büdrədir və bütün bunların hamısı da ömrümün, ürəyimin ağrılarına, qırıqlarına çevrilir və ömür qırıqlığı yaşayıram. Bunu isə heç kəsə arzu etmirəm. Çünki ömür qırıqlığı hərdən insanı asiliyə də gətirib çıxarır. Asilərin isə sevildiyini və sona kimi dərk edildiyini tarix az-az hallarda, bəlkə də təkəmseyrək bir şəkildə öz yaddaşında, arxivində saxlayıb. Nə isə...

Hə, deməli, ömür qırıqlığı təkcə özəl, şəxsi faciələrdən, düşüncələrdən başlamır. Bunun həm də ictimai müstəvisi var. O ictimai olan fərdi sıxdıqca, fərdi əzdikcə qırıqlıqlar da yaranır - damla-damla, zərrə-zərrə. Və beləcə boy artımı verir.

Mən yaşadıqlarımın günahkarlarını tanıyıram, kimliyini bilirəm. Amma neyləyim ki, güclərinə gücüm, maddi imkanlarına imkanım, özlərinə də sözüm çatmır. Bircə sözüm çatan, gözüm görən Sənsən, bir də həmişə başımın üstündə, ürəyimdə olan Allah! Ona görə də üzümü Sənə və Ona tutub deyirəm, özü də Allah xatirinə deyirəm. Özü də bu şeirdəki kimi:

Şübhələri at, gülüm

At, Allah xatirinə...

Gözümdəki busəni

Dad, Allah xatirinə!..


Biz bir halıq isimdə

Mən həsrətin qəsdində

Sən qolumun üstündə -

Yat, Allah xatirinə!..


Ürək əbədi məşəl

Uzanıbdı bir cüt əl...

Bir azca da yeyin gəl -

Çat, Allah xatirinə!..


Seçib yalnız Cənnəti

Götürmə bu minnəti...

Sevginə Əbülfəti -

Qat, Allah xatirinə!..

Bəli, mən bu yazının adını tamam fərqli bir şey düşünmüşdüm və tamam fərqli bir yazını içimdə də yazmışdım. Sizdən nə gizlədim, adı "Quş südü" idi. Amma yazmadım. Çünki indi hər kəsin özünə görə, cibinə görə istəyi var. Düşündüm ki, oxuyanlar elə bilər ki, könlümdən quş südü keçir. Amma yox! Mən hara, qüş südü hara! Mənim indi yaşadığım qırıqlardı - ömrün qırıqları. Sizə bunu arzu etmirəm.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-22
17:29 ÜMİD
15:24 İNSAN


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (22.23%)
Argentina (11.11%)
İspaniya (22.22%)
Almanıya (44.44%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK