ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

DİVARIN O ÜZÜNDƏKİ ADAM

Məni dəli etdin, indi dur, dincəl...

61187    |   2013-02-09 00:46
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Əməlli-başlı çaşıb qalmışam. Nədən yazacaığımı bilə-bilə kələfin ucunu tapmaq zülmə çevrilib. Elə bil kimsə qəsdimə dayanıb, kimsə mənimlə düşmənçilik edir. Mən də bu kimsənin kim olduğunu fəhm edə-edə qaranlıqda yox, lap günün günorta çağı otaqda adam axtarıram. Təbii ki, kənardan baxana bu, dəlilik əlaməti kimi də görünə bilər. Amma inanın ki, doğru sözümdü, indi təkcə mən yox, az qala bütün dünya dəli olub...

Mən belə götürəndə yer üzünün bütün insanlarının sırasında bəlkə də heç bir nöqtə boyda yerdə tutmuram və yer üzünün də bütün insanları təbii ki, bu nöqtədən xəbərsizdi. Xəbəri olanlar üçün də bu nöqtə sıradakı sadəcə bir yerdi. Bax elə bu yerin nöqtə boyda olmasına baxmayaraq, içimə dolan dəlilik, başıma vuran dəlilik, tay bilmirəm nə mənədisə məni əməlli-başlı çaş-baş salıb. Və...

Bu günlərdə rus qəzetlərindən birində maraqlı bir şey oxudum. Sizə maraqlı gəlməsə də mənə maraqlı gələn həmin o bir abzaslıq yazıda bildirilirdi ki, dünyanın ən böyük, ən qorxulu və ən qaçılmaz xəstəliyi sevgidi. Bunu bilə-bilə insanlar ona doğru gedirlər!..

Doğrudan da səni nə gözlədiyini, nələr yaşayacağını, nələrə tuş gələcəyini, nələrdən keçəcəyini və nəhayət, sonunun sual altında olduğunu bilə-bilə gedirsən... Doğrudu, bizim müdriklər də deyib ki, sevgi insanı kor edir. Təbii ki, bu, məcazi mənada deyilmiş bir ifadədi. Ancaq maraqlıdı, biz kor olmağı da qəbul edirik və gedirik... Bax, yazmaq istədiyim yazının mövzusu yəqin ki, sizə bəlli oldu. Amma bu yazının hardan başlamağın ip ucunu tapa bilməmək məni həm də hövsələdən çıxarır. Elə bil ki, sözlər də pərən-pərən düşüb. Görəsən, sözlərə nə olub? Bəlkə sözlər də hardasa mitinq edirlər və yaxud kiminsə qapısına daş atılar, bilmirəm. Sadəcə hiss edirəm ki, yazmaq, demək istədiyim sözlər indiki məqamda nə dilimin ucundadı, nə da ağlımda. Heç ürəyimdə də deyil...

Ona görə də adi qaydada, adi üslubda yazmağa cəhd göstərirəm və yazduqca da hiss edirəm ki, deyəsən axtardığım adam divarın o biri üzündədi. Oturub orda öz sükutunun içində kölgəsini ətrafıma dolandırır, kölgəsi mənə nəzarət edir, kölgəsi mənimlə baş-başa qalır...

Çox maraqlıdı, insanın özü divarın o biri üzündə, kölgəsi burda mənim yanımda. Az qala yadıma böyük Üzeyir bəyin Məşədi İbadın dilə ilə dediyi o məşhur nəğmə düşür: "Yar o yanda, mən bu yanda..."

Elə bilməyin ki, indi səsimə kimsə səs verəcək və yaxud kimisə köməyə çağıracam. Yox, adama gülərlər. Gülünc duruma düşmək, dəlilik əlamətlərinin artmasına səbəb ola bilər. Axı bizdə daha sevənə Məcnun demirlər, dəli deyirlər! Hətta sevənin cinsinə də fərq qoymadan işlədirlər bu sözü. Çünki indi sevgi dəbdə deyil, mesaj dəbdədi...internet saytları məsələləri həll edir... körpü rolunu oynayır...

Deyəsən mövzudan uzaqlaşdım. Amma qınamayın, axı əvvəldə dedim ki, yazıya ipucu tapa bilmirəm. Mən bu çaşqın durumun içərisində mənimlə bərabər dəli olan, daha doğrusu, mən dəlini də öz dəliləri sırasına qatan dünyanın bir neçə dəliliyinə etiraz etmək istəyirəm. Onlardan ən birincisi, olduğun kimi görünməməkdi. Bax, bu səbəbdəndir ki, olduğu kimi görünməyənlərin üstünə qoşun-qoşun dəlilər gedir, basqılar olur... Əslində qoşun-qoşun gedən dəlilər də, basqı edənlər də haqlıdılar. Çünki onlar hər şeyi bir rəngdə, bir sifətdə, bir təqdimatda görürlər, belə qəbul edirlər. Onlar üçün ürəklə sözün, əməllə sözün arasında insan dayanır. Elə bir insan ki, o əmələ də, o sözə də həmişə və hər yerdə sahib çıxır. Daha demir ki, o söz, o əməl mənim tiplərimin ifadəçiləridi, onların məzmunudu, onların mənasıdı...

İndi bax, bu dəliliyin bir nümunəsi olan və divarın o biri üzündə oturub bu dəliliyi müşayət edən Adama üz tutub pıçıldayıram:

Sözümün işıq payın

Sözümdən alma, nolar?

Bu sevdalı dünyamı -

Gözümdən salma, nolar?

Şam kimi əriyənə

Kölgə tək yeriyənə,

İçində kiriyənə -

Biganə qalma, nolar?

Həsrətə göz yumuram

Dözə-dözə sınıram!

Mən haqqımı umuram-

Sən fikrə dalma, nolar?

***

Bu gün hamı ondan danışır, hamı onu qınayır. Əslində danışan da, qınayan da heç də hamı deyil. Sadəcə, təqdimatlarda hamının danışdığı, hamının qınadığı ifadə olunur və oxucuya da, tamaşaçıya da elə gəlir ki, hamı danışır. Zənnimcə, heç hamının danışmağına da ehtiyac yoxdu. Çünki görünən kənd də, o kəndə gedən yol da, elə o yoldakı adam da açıq-aşkar göz önündədi. Onu kimdənsə soruşmaq, ona kimdənsə tanışlıq almağa ehtiyac yoxdu. Belə olan halda təbii ki, hamının danışmağı bir az məni sıxır, bir az mənə kütləvilik təsiri bağışlayır. Elə bil hansısa tamaşada kütləvi səhnəni seyr edirəm. Amma hamımız da yaxşı bilirik ki, kütləvi səhnədə iştirak edən aktyorlar o qədər də yadda qalmır, diqqəti çəkmir. Çünki o səhnənin elə adından bəllidi: kütləvi səhnə!

Hə, indi hamının danışdığı mövzunu təkrar etmək istəmirəm. Onsuz da söhbətin nədən getdiyi məlumdu. Sadəcə, mənim üçün ağrılı olan bu söhbətin içində bir məqam var ki, onun üstündən sükutla keçmək istəmirəm. Həmin o məqamı "Yeni Müsavat" qəzetinin dünənki sayında Nəsiman Yaqublunun və Azər Ayxanın yazılarındakı müəyyən nöqtələrdə təkrar gördüm, tutdum və elə bildim ki, onların həmin replikalarıdımı, mesajlarıdımı, yoxsa atmacalarıdırmı, yoxsa hər nədirsə mənim içimdən səsləndi. Nəsiman bəyin adlarını çəkdiyi, doğulduğu ünvanları işğal altında olan dəyərli ziyalıların, eləcə də Azər bəyin yazının lap sonundakı faciəni yaşamış söz adamlarının susqunluğuna, müdafiə mövqeyi tutmasına yönəlik fikirləri mənim demək istədiklərimlə tam üst-üstə düşdü. Ona görə də dəyərli qələm adamlarına, yəni hər iki bəyə sayğımı ifadə edirəm.

Məmləkətin indiki durumunda gözlənilməz qasırğaların baş verməsi adamı üzür. Çünki biz adətən təbiət hadisələrindən sığortalanmırıq. Yəni Tanrının hökmü ilə baş verən zəlzələyə, qəfil uçquna, selə, tufana insan nə qədər hazır olsa da, o, tam sığortalana bilmir, təbiət ona gücünü göstərir. Ancaq görünür, biz cəmiyyətdən gələn hadisələrə də heç sığortalı deyilik. Ona görə də cəmiyyətin istənilən bir üzvünün atdığı addım, "yaratdığı qasırğa" bizi elə yerdə yaxalayır ki, necə deyərlər, əlimiz yerdən də, göydən də üzülür. Məhz həmin anda Divarın o biri üzündəki Adamın niyə məhz divarın o biri üzündə olduğu üzə çıxır. Onda anlayırsan ki, kölgəsi özündən uzaqda olan adamlar elə-belə sıradan biri deyilmiş.

Sözün sözə çalandığı, sözdən söz çıxarıldığı indiki anda istər-istəməz dünənə tərəf boylanıram. Boylanıb görmək istədiyim və bəzən də gördüyüm dünəndə qalanlar mənə doğma gəldikləri qədər də yad, ögey görünürlər. Sanki dünəndən uzaqlaşdıqca, o dünəndə qalanlar da məndən uzaqlaşır, mənə ögeyləşirlər. Bilmirəm niyə? Burdadamı dəli olmuş dünya günahkardı, yoxsa özəl sevgilərindən dəli olanlar? Deyəsən, maraqlı sual alındı. Elə bu səbəbdən də həmin o maraqlı sualın cavabını araşdırmaq istəyirəm, bu təşəbbüsə üz tuturam, maraq gösətərirəm. Düşünürəm ki, bəlkə nə isə alındı. Ancaq deyəsən yox. Çünki elə əvvəldə dediyim kimi, dəlinin biri də özüməm. Onda belə çıxır ki, indiki vaxtda dəlidən doğru xəbər gözləmək o qədər də ağıllı iş deyil. Çünki bir dəlinin quyuya atdığı daşın səsi heç sakitləşmək bilmir. Sanki anasından zorla ayrılmış körpədi. Eləcə hıçqırtılarının içərisində boğula-boğula "Ana!" deyir.

Yəqin ki, bu qarışıq, dolaşıq düşən fikirlərin içərisində də bir dəlilik görürsünüz. Amma çox istərdim ki, gördüyünüz o dəliliyi normal qarşılayasınız. Ən azı ona görə ki, dəlinin sahibi olmalıdı, dəliyə sahib çıxmalıdılar! Bax, bu qəti və dəyişməz inamımla da fikirlərimi bir az da çözmək, bir az da şaxələmək istəyirəm. Çalışıram ki, bu şaxələnən, bu çözələnən fikirlərin içərisində özüm də əriyim, itim ki, dünyanın bir dəlisi azalsın. Təəssüf ki, Divarın o biri üzündəki Adam buna imkan vermir. Daha doğrusu, divarın o biri üzündəki adama olan sevgi məni tutub saxlayır və mən məhz həmin anda ona bu misraları pıçıldayıram:

Mən şeir yazanda

Yadımda və yanımda

Səndən başqa

Kimsə olmur...

Mən şeir yazanda

Yəni bax onda

Əslinə baxanda

Yadımda və yanımda

Səndən başqa

Kimsənin olmadığı

Təəccüb doğurmur...

Mən şeir yazanda

Yadımda və yanımda

Kimsənin olmadığı

Misralardan oxunmur...

Mən şeir yazanda

Yadımda və yanımda

Olan sən

Sevdiyim gündən

Ruhumda və qanımda

Ola-ola

Anbaan

Hər bir halda

Təkrar

Ürəyimə yazılırsan!..

***

İlin-günün bu çağında, yəni təbiətin qış fəslinin əslində özündə olmadığı, yəni onun bütün görkəmi ilə duyulmadığı bütün məqamda adam elə bil ki, içindən yorulur, içindən qocalır, süstləşir, halsızlaşır. Çünki baş aça bilmədiyin bu fəsil, daha doğrusu, onun indiki durumu təkcə sıxıntı gətirmir, həm də adamı avara qoyur. Bilmirsən səni hansı sürprizlər gözləyir, bilmirsən necə geyinəsən, bilmirsən necə görünəsən və s. və ilaxır. Amma bəziləri bunu Allahın kasıba, evsizlərə lütfü kimi qiymətləndirirlər. Deyirlər ki, Tanrı imkansızları, orda-burda gecələyənləri nəzərə alıb, ona görə qarı, şaxtası, sazağı yoxdu. Hələ üstəlik onu da deyirlər ki, guya Allahın maddi durumu zəif olan işıq, qaz pulu verə bilməyən bəndələrə də rəhmi bu günlər özünü daha çox göstərir. Nə bilim vallah, deyilənlərin nə qədər həqiqət olduğunu hər kəs özü-özlüyündə daha yaxşı bilir. Fakt odur ki, həqiqətən indi yaşadığımız qış fəslinin adıdı. Özünü isə...

Dediyim yorğunluğun, sıxıntının içində yaşamağımda Divarın o biri üzündəki Adamın da payı var. Çünki həm söhbət olmaqdan, pıçıltılarıma qulaq asmaqdan, duyğularıma düzəm verməkdən qaçır. Elə bil daha çox sıxılmağımı, daha çox pərişan olmağımı və daha çox dəlilik həddini aşmağımı arzulayır. Bilmirəm niyə? Bəlkə bu da mənim uydurmamdı? Bəlkə onun heç belə bir fikri yoxdu, bunu da deyə bilmirəm. Buna da şərh tapa bilmirəm. Amma içimdən gəlib keçir bu yazdıqlarım, bu dediklərim...

Bir də ki, mənim düşüncəmə görə insan özünə qapılanda, özünə çəkiləndə çox ağır yük daşımış olur. O qədər ağır ki, o yük adamın çiyinlərindən torpağa doğru basır, elə bil ki, torpaq adamı çəkir. Düzdü, indiki durumda, indiki düşüncədə torpağın adamı çəkməsi təbii haldı. Ən azı ona görə ki, həmin o yazdıqlarım, o ifadə etdiklərim elə torpağın özündən qaynaqlanır, onun verdiyi enerjidən dirçəlir, pərvəriş tapır. Bu da torpağın açılan qolları, açılan yaxasıdı - səni özünə səsləyir!

Bütün bu yazdıqlarım ola bilsin ki, sonda heç nəyi ifadə eləmədi. Bəlkə də heç sənin xoşuna da gəlmədi. Beləcə, qəzet qarışıq büküb atdın bir tərəfə. Bax, onda da hiss eləmədin ki, o büküb atdığın ipucunu tapmadığım, sağa, sola əl-qol atıb içində çabaladığım və daha çox səninlə bölüşmək istədiyim fikirlərin, duyğuların çox kiçik bir hissəsidi. Təəssüf ki, sən Divarın o biri üzündəki Adam olmaqla mənə divarın bu biri üzündə rahatca, heç nə olmamış kimi səni düşünməyi diqtə edirsən. Mən də sənə dəlicəsinə, bəlkə də ondan artıq dərəcədə sevgisi olan birisi kimi divarın bu biri üzündə səndən xəbərsiz, sənə demək istədiklərimin çur-çubuğunu, əl-ətəyini kağıza köçürürəm. Xoşuna gəlsə də, gəlməsə də.

Ovduram özümü-

hələlik...

sınayıram dözümü-

hələlik...

Dırnağım torpaq cırır

Yumruğum yarpaq qırır

Dərd mənə tor, bax, qurur-

hələlik...

Yaş deyəsən güc gəlir

Göz yaşlarım güclənir

Sözüm tək-tək cücərir-

hələlik...

Bir ağ yolu aşıram

Bir dağ yolu aşıram

Guya sağollaşıram-

hələlik!

İndi bildiniz də mən Divarın o biri üzündəki Adamla niyə dil tapa bilmirəm. Əgər bilmədinizsə, eybi yoxdu. Nə vaxtsa lazım bilsəniz araşdırıb öyrənərsiniz. Amma yox, heç vaxtınızı itirməyin. Çünki Divarın o biri üzündəki Adam orda olduğunu təkcə mənə hiss etdirir. Sizi öz dəliliyimə şərik etmək istəmirəm. Hələlik...

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

[email protected]



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-19
2018-06-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (25%)
Argentina (12.5%)
İspaniya (12.5%)
Almanıya (50%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Zakir Fəxri axşam maşını blokun qabağında saxlayır, pəncərəsinə də bir kağız yazıb yapışdırır ki, maşının radiosu yoxdu, maqnitofonu yoxdu, motoru yoxdu, mobil telefonu da özümlə götürmüşəm.
Səhər gəlib görür ki, kağıza yazıblar ki, "Ta onda təkərləri nəyinə lazımdı ki?!




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK