ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SALAM, 57, XOŞ GÖRDÜK, SALAM

41108    |   2016-01-05 16:37
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Salam , 57, xoş gördük, salam 

Salam, xoş görüşdük ay Nuh adamı! 

Gəlmişəm əlini sıxıb deyəm ki, 

Sən yeni təqvimsən, mən ruh adamı!


Hə, zarafat-zarafat gəlib çıxdıq 2015-in sonuna. Doğrudur, yolun əvvəlini biz başqa tərkibdə, başqa əhval-ruhiyyədə addımlamağa başlamışdıq. Arzularımız, xəyallarımız yerə-göyə sığmırdı. Elə bilirdik ki, 2015 bütün ağrı-acımızı, bütün problemlərimizi çözəcək və bizim ən böyük nisgilimiz olan Qarabağın başının üstündəki qara buludlar çəkiləcək, yolumuz Şuşaya düşəcək… Laçına düşəcək… Kəlbəcərə düşəcək… Amma…

Amma biz saydığımızı zaman saymadı. Çünki onun sayğacı da, bu sayğacın mexanizmləri də bizim ruhumuza köklənməmişdi. Biz sadəcə özümüzü ona kökləyib arzular, xəyallar qurmuşduq. Təbii ki, birtərəfli köklənmə elə birtərəfli də qaldı. Bizim arzumuz ürəyimizdə, 2015-in sürəti və istəyi də öz işində. Bax belə bir qəribə, bir az maraqlı, bir az təzadlı, bir az da havası bizə xoş gəlməyən 2015 ömrümüzün səhifəsini öz istədiyi kimi yazdı. Xüsusilə lap son nəfəsində elə bir oyun oynadı ki, bunu nə demək, nə yazmaq, nə də göstərmək mümkün deyil. Sadəcə bu, isti bir odun, alovun üstünə ələnən buz kimi sudan da betər idi. Ona görə də hamımız qar-buza döndük. Yəqin ki, son olayları, maliyyə «fırtınasını» və bizim manata qoşulub üzməyimiz artıq hər kəsin içində həmin o buzun soyuqluğunu yaşadır. Ona görə də dərdin qaysağını qoparmadan bircə onu deyirəm ki, 2015 bizim kürəyimizi sığallaya-sığallaya sonda kürəyimizə xəncər sapladı. Bu, onun namərdiliyi oldu. Üstəlik…

Bəli, yazımın ilk cümləsində vurğulamışdım ki, biz fərqli bir komanda ilə başlamışdıq 2015-i. Mən indi o komandanı gözümün önünə gətirəndə öz-özümə daxili bir sızıltını boğmaq istəsəm də gücüm çatmır. Çünki «Ədalət»in 25 illik həyatında bu cür sızıltılar olub və nə qədər ki, həyat var, yəqin ki, olacaq da. Bu qaçılmaz bir gerçəklikdi və heç kim də ondan sığortalanmayıb. Deməli biz, 25 ildə qəzetin yazan qələmlərinin, döyünən ürəklərinin sırasından bir yarpaq tökümünün necə gəlib keçdiyini müşahidə və müşayiət etmək zorunda qalmışıq. Bu yarpaq tökümü öncə Yusif Misiroğlundan başladı. «Ədalət»in oxucuları onun dadlı-duzlu yazılarını, xüsusilə «Poçt qutusu»nu yəqin ki, xatırlayırlar. Sonra Yusif İsmayılı itirdik… Ərşad Mirzəni itirdik… Və günlərin birində də namərd əcəl Pərviz Əliyevin qapısını döydü. Elə gözümüzün önündəcə alıb apardı əlimizdən… Sonra Vahid Əlifoğlunu… Həmişə əhatə dairəsindən kənarda olan, qaçqın həyatımızın bütün nüanslarını sözə, misraya çevirən, hər fikrində bir yeni dünya açan və oxucunu da o dünyanı görməyə həvəsləndirən Vahid Əlifoğlu… Onu da aldı əlimizdən… Sonra «Ədalət»in ən sevimli və hamının həmişə duzlu zarafatları ilə kefini ala buludlara qaldıran Oqtay Salamov. İnanın ki, onun necə Tanrı dərgahına çəkildiyini düşünə də bilmirəm. İnana bilmirəm ki, bu qədər şux bir adam necə təslim oldu fələyə. Amma görünür, min illərdi deyilən fikir gerçək imiş. Yəni hamıdan və hər kəsdən güclü fələk imiş. Heç kim onunla qalibiyyət dilində danışa bilmir…

İtirdiklərimizin sırası günlərin birində Çingiz Ələkbərzadə ilə davam etdi. Bir faciənin qurbanı oldu Çingiz.

Azərbaycan ədəbiyyatında və bütövlükdə türk mətbuatında öz yeri, öz sözü olan Tofiq Abdin. Hamımızın sadəcə olaraq abi dediyimiz nurlu bir insan. Həmişə başqalarının sağlamlığı ilə maraqlanan, onun sağlıq durumunun qayğısına qalan, məsləhətləri ilə, diqqəti ilə adamı yaşamağa həvəsləndirən Tofiq abi! Özü bu dedikləri ilə, yəni diqqət yetirdiyi sağlamlıqla nə qədər can bir qəlbdə olsa da, amma o da fələyə qarşı heç bir etiraz, heç bir müqavimət göstərə bilmədi. Qəzetimizin xanım köşə yazarı, öz fikirləri ilə, telefon zəngləri ilə mövzuya fərqli münasibəti ilə seçilən Vəsilə Usubova… Bir dəfə də olsun kimsənin xətrinə dəymədi, kimsədən nə isə ummadı. Sadəcə, yazdı və yazılanlarla bağlı aradabir telefon vasitəsilə mənə fikirlərini bildirdi. Necə deyərlər, fikirlərimizi bölüşdürdük. Və… Elə bugünlərdə də Məmməd Dəmirçioğlu tərk etdi bizi. Yazıları ilə Azərbaycanın folklorunu, xüsusilə Gəncəbasar bölgəsini və bu bölgənin aydınlarını «Ədalət»in oxucularına tanıdan və sevdirən şair, publisist, rəssam, heykəltəraş, ən vacibi isə təpədən-dırnağa bir nur olan Məmməd Dəmirçioğlu. O da ürəyin namərdliyinin qarşısını ala bilmədi və fələk onun da ürəyini susdurdu. Lakin ruhunu oxucularından, dostlarından, «Ədalət»çilərdən ayrı sala bilmədi…

Bəli, ilin sonunda belə bir kövrək notlar üzərində etdiyim gəzişmələr sadəcə hesabat deyil. Bu həm də mənim və həmkarlarımın itirdikdlərimizə sayqımızdı, bir ehtiramımızdı. Biz onları özümüzlə birlikdə 2016-ya aparırıq. Təbii ki, 2016-ya keçənlərimiz bu yükü daşıyacaqlar. Hələ arada bir günün zaman kəsiyi var və hər anın da öz hökmü olduğu üçün mən o bir günü yaradacağı ab-havadan, münasibətdən ehtiyatla danışıram. Axı hər şey ola bilər…

***

Bütün kədərlərin o biri üzü sevincdi və bütün sevinclərin də o biri üzü kədər. Deməli, biz iki hissin üzləri arasında yol gedirik. Təbii ki, meylimiz daha çox sevincədi. Amma bizdən asılı olmay an və bəlkə də bizi idarə edən ilahi güc alnımıza yazdığı qədərin öncədən oxunmasına icazə vermədiyi üçün biz sevincə, yoxsa kədərə daha çox tuş gələcəyimizi bilə bilmirik. Ona görə də həyatımız rəngarəng olur. Sevincə tələsdiyimiz yerdə kədərlə qarşılaşırıq, kədərə müqavimət göstərəndə bir də görürsən ki, üzümüzə sevinc gülümsədi. Və biz də həm daxili potensialımızdan, həm həyata, insanlara olan münasibətlərimizdən formalaşdırdığımız ümidin ətəyini əldən buraxmadan kədərli anda «bu da keçər» deyirik, sevincli anlarda «bəd gözdən uzaq olsun» söyləyirik. Təbii ki, bu bizim bir Allah bəndəsi kimi özümüzün özümüzə verdiyimiz bir təsəlli, həm də bir növü içimizdə yandırdığımız şamdı. O şamın işığında həyatı və həyatdakıları görməyə çalışırıq. Amma necə görürük, onları necə dəyərləndiririk və onlar bizə hansı təsirləri edir, təbii ki, bu başqa bir mövzudu.

Bax, bu söylədiklərimin içərisindən bir xətt gəlib keçir. Bilmirəm, onu hiss etdiniz yoxsa yox. Bu da kədərdən sevincə doğru gedən, bizi yaşamağa, anlamağa və anlatmağa həvəsləndirən, inandıran sevgidi. Bax elə o sevgi notları da günü-nə calayır, ömrü-ömrə qovuşdurur. Biz də calanan, qovuşan ömrün içərisində sevginin bizə bəxş etdiyi hər türlü məqamı yaşayırıq. Onun bizi nəşələndirən anını da, bizə ələm bəxş etdiyi məqamı da. Könüllü təslim olduğumuz bu sevgidən heç vaxt qaçmırıq və ümumiyyətlə, qaça da bilmirik. Çünki onun yuvası, onun sığındığı yer ürəkdi. Məlumdu ki, ürək də hökm sahibidi. Ona görə də mən indi bir şeir məqamının yetişdiyini hiss edirəm.

İnciyirəm özümün

Özümdə olmağıma.

Bu qədər ağrılarla

Dözümdə olmağıma…

Sevinirəm özümün

Özümdə olmağıma.

Ürəyimə sığınıb

Gözümdə olmağına!

İnciməklə sevinmək

Qarışıb bir-birinə…

Sındırsan nə qoyacam

Ürəyimin yerinə?!

****

Hər yeni il mənim üçün təkcə təqvim dəyişməyi deyil. Bu yeni il əslində elə mənim bu dünyaya qədəm qoymağımın başlanğıc günüdü. Ona görə də hərdən özümü unudub az qala kimlərləsə müqayisə edirəm, hansısa iddialara düşürəm. Elə ki, yeni ilin ilk ayının ikinci günü başladı, onda qayıdıram əvvəlki durumuma. Necə deyərlər, göylərdən enirəm yerə. Düzdü, o bir günlük hökmranlıq da, xəyalpərvərlik də, tay nə bilim təriflərə bürünən əhvalım da həm dostların, həm doğmaların, həm ətrafımın və ən vacibi Allahın mənə mükafatıdı. Necə deyərlər, bir ilin içərisində öncədən bir gün mükafatlandırılmış şəkildə seçilirəm, fərqlənirəm və bundan açığını deyim ki, bir az da imtiyazlı adamlar kimi istifadə etməyə çalışıram. Yəni doğum günüm olan 1 yanvarda mən ərk etdiyim adamlarla zarafatlaşmaq, əylənmək, deyib-gülmək fürsətini qaçırmamağa çalışıram. Doğrudur, son illərdə müəyyən problemlər, xüsusilə qaçqın taleyini yaşamağım bu məsələni bir xeyli arxa plana atıb, üstünə pərdə çəkib və yalnız ən yaxınlar yadlarına düşəndə həmin pərdəni qaldırıb nə isə pıçıldayırlar. Bunun özü də indiki parametrlərlə götürəndə çox böyük diqqət və mükafatdı. Buna görə də yadında olduğum adamların hər birinə minnətdaram. Elə həmin o minnətdarlıq hissləri ilə də hərdən öz-özümə pıçıldayıram ki, yaxşı ki, duyanlarımız və duyduqlarımız var. Yoxsa bu dünya, daha doğrusu, bu dünyada at oynadan namərdliklər bizim üstümüzdən tank kimi keçib sağa-sola gedərdi…

Hə, deməli, yeni ilin ilk günündə hər kəsin içindəki ovqatın necə formalaşması mənim inamıma görə, onun sonrakı günləri üçün də bir ipucu olacaq. Bu səbəbdən də yaşadığım illər ərzində ilin ilk gününü xoş qarşılayıb, xoş da yola çalmağa çalışmışam. Doğrudur, həyatın hər üzünü görən bir Allah bəndəsi kimi bu inancın dəyişməz bir qanun olduğunu heç kimə sübut edə bilmərəm. Çünki hadisələr özü-özlüyündə şəxsən məni zaman-zaman sual qarşısında qoyub və inancımı alt-üst edibdi. Nə isə…

Bəli, mən bu yazıda bir ovqat yaratmağa çalışdım. İstədim ki, yaşadığımız 2015-in tarixin arxivinə daxil olduğu bu anlarda bir az kədərdən, ağrı-acıdan uzaqlaşaq. Amma nə qədər etdimsə də, alınmadı. Çünki 2015-in soyuq üzü hamımızın gözünün qarşısındadı. Ondan nə gözümüzü çəkə bilirik, nə də o bizim üstümüzdən buz kimi nəfəsini çəkib aparmır. Ona görə də mən yenə üzümü sevgi misralarına tuturam. Düşünürəm ki, qalib gələn mütləq sevgi olacaq.

Günahkardı bir sevgi

Alışmana, sönmənə.

Ondan çıxış yolu var –

Qolunu aç, dön, mənə!

Həsrət payım qol qalıb

Sağ budanıb, sol qalıb.

Bir nəfəslik yol qalıb -

Bir Leyliyə, - dön mənə!

Könlümün əhd amanı

Dili, dini, imanı.

Olum hava limanı -

Sən də göydən en mənə!

Bəli, bu da 2015-in sonu və mənim də 2015-də yazdığım sonuncu köşəm. Oxuyun. Sadəcə ona görə yox ki, sizin üçün özümü yazıb, özümü göstərirəm. Oxuyun ki, siz də içinizdəki duyğularla baş-başa qala biləsiniz və 2015-in ağrı-acısı yadınızdan çıxsın.

Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Kişi iri supermarketdə alıcı qadınlardan birinə yaxınlaşır:
- Bağışlayın,mən buralarda həyat yoldaşımı itirmişəm. Sizin köməyiniz lazımdı, mənə beş dəqiqə vaxt ayıra bilməzsiniz?
- Necə?!
- Bilirsiniz ,gəlin bir az söhbət eləyək ,sınamışam ,mən nə vaxt qəşəng qadınla söhbət eləmişəm ,mənim yoldaşım tez tapılıb. Qəfil hardansa üzə çıxıb ,başıalovlu kimi bizə yaxınlaşıb...




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK