Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | ÖLÜMÜN ALNINA ADINI YAZDIN... Adalet.az | ÖLÜMÜN ALNINA ADINI YAZDIN... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÖLÜMÜN ALNINA ADINI YAZDIN...

Vətən, başın sağ olsun!

20799    |   2012-04-14 08:26
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu yazını yazmaq mənim üçün çox çətindi. İnanın ki, yas mərasimində həmsöhbət olduğum adamlar, eşitdiyim bir-birindən maraqlı fikirlər, adamın içini alt-üst edən ifadələr mənim bütün varlığımı elə bürüyürdü ki, harda olduğumu və cavan bir oğlan barəsində eşitdiklərimi qavraya bilmirdim. Ağlıma da sığışdıra bilmirdim ki, ilin-günün bu vaxtında, günün günorta çağı insan terrorun qurbanı ola bilər. İnsan insana qarşı ən amansız və ən sonuncu tədbirə əl atar. Bunu düşündükcə də kimin insan, kimin şeytan olduğunu da dərk etmək son dərəcə çətinləşirdi. Çünki görünən, ortada olan fakt, reallıq adamı divara söykəyirdi. Söykəndiyim bu divar o qədər keçilməz, o qədər sərtdir ki, aşılmaz qaya təsiri bağışlayır: çılpaq və sərt qaya.
   
   Azərbaycanda törədilən terror hadisələri ilə bağlı insanlarda müəyyən təsəvvürlər var. Doğrudur, bu terrorların böyük əksəriyyəti işğalçı dövlətin xüsusi xidmət orqanları tərəfindən zaman-zaman bu və ya digər bölgədə, o cümlədən paytaxtda törədilib, dinc insanlar şəhid olub. Bu şəhid qanları bizləri sındırmayıb, qorxutmayıb, əksinə daha da birləşdirib, daha da bir-birimizə güvəncli yaşamağa, yaratmağa həvəsləndirib. Digər tərəfdən həmin o terrorçulara qarşı adi vətəndaşlarla yanaşı, müvafiq dövlət qurumlarının da fəaliyyəti gücləndirilib, müasirləşdirilib. Nəticədə biz aldığımız zərbədən bir növü dərs alaraq daha mübariz, daha mətin, daha peşəkar olmuşuq. Bu, həyatın gerçəkliyidir.
   
   Azərbaycanın müstəqilliyinin düşməni olan kifayət qədər qüvvələr var. Bu qüvvələr güdükdə, marıxda elə yatıblar ki, fürsəti əldən vermək ağıllarına belə gəlmir. Hər andan yararlanır, hər zəif nöqtədən bəhrələnməyə çalışır. Özü də bizi ən çox ağrıdan odur ki, həmin o düşmən güclər bəzən özümüzdən, evimizin içindəki zəif nöqtələrdən, düşüncəsi, dərrakəsi, dünya görüşü pərakəndə olan insanlarımızdan yararlanırlar. Onların əlində alətə çevrilən sapı bizlərdən olanlar öz evimizin, öz metromuzun, öz avtomobilimizin, nəhayət özümüzün altına rahatca bomba qoyur və partladır. Bu da bir gerçəklikdir. Çünki faktlar həmişə baş verən terrorlarda daxili "yardımçının" olduğunu üzə çıxarıb.
   
   Son günlərin ən dramatik hadisələrindən biri Azərbaycanın güc strukturlarının, xüsusilə Milli Təhlükəsizlik Nazirliyinin ölkənin müxtəlif bölgələrində keçirdiyi əməliyyatlardı. Bunların içərisində ən çox diqqəti çəkən Gəncədə MTN-nin "Qartal" xüsusi təyinatlı dəstəsinin yüksək peşəkarlıqla həyata keçirdiyi təxribat-pozuculuq və antiterror əməliyyatıdır. Artıq bu əməliyyatla bağlı rəsmi açıqlamalar da olmuşdu. Həmin rəsmi açıqlamada bildirilir ki, qara xəbər verildiyi kimi, Gəncə şəhərində ictimai-siyasi sabitliyi pozmaq, əhali arasında vahimə yaratmaq məqsədi ilə təxribat-pozuculuq və terror aktları planlaşdırılan silahlı qrup Azərbaycan Respublikasının Milli Təhlükəsizlik Nazirliyinin "Qartal" Xüsusi Təyinatlı dəstəsi tərəfindən xüsusi peşəkarlıqla həyata keçirilmiş əməliyyat nəticəsində zərərsizləşdirilmişdi". (AzərTAc)
   
   Bəli, AzərTAc-ın aprel ayının 10-da yaydığı rəsmi məlumatdan götürdüyümüz bu ixtibas bizi baş verənlərlə daha yaxından maraqlanmaq üçün bir neçə gün öncəyə yönəldir, daha dəqiq desək, aprel ayının 6-na. Həmin gün Azərbaycan öz adi həyatını yaşayır. Azərbaycanın içərisində nələr baş verdiyini yalnız aidiyyəti qurumlar bilirdi. Heç kim ağlına da gətirmirdi ki, həmin gün Azərbaycanın tarixində, xüsusilə Milli Təhlükəsizlik Nazirliyinin tarixində önməli bir fədakarlıqla xatırlanacaq, yazılacaq, qalacaq. Hətta Azərbaycanın bir parçası olan qədim Gəncə də daxilində nələr baş verdiyini, onu nələrin gözlədiyini hiss etmirdi. Heç hiss etmək də mümkün deyildi. Çünk hadisələr anbaan izlənir, nəzarətdə saxlanır və insanlar da sakitcə öz həyatlarını davam etdirirdilər. Gəncədə adi günlərdən biri idi. Bu adi gün cəmi bir neçə saatdan sonra tarixə çevriləcək idi, elə çevrildi də.
   
   ...Bakıda Yeni Günəşli qəsəbəsində sükutun güc gələ bilmədiyi, ağrı-acının əyməyə gücü çatmadığı bir yas mərasimində əyləşib ətrafdakı söhbətləri dinləyir, mənzərəni, xüsusilə mərhumun doğmalarının, dostlarının hərəkətlərini, sifət cizgilərini, gözlərinin lap dərinliyindəki işıq qarışıq kədəri yaddaşıma, duyğularıma köçürürəm. Onlardan xəbərsiz onların duyğularını bir növu oğrulayıram, özümünküləşdirirəm. Bu anları yaşamaq həqiqətən çətindi. Çünki yas mərasiminin yuxarı başında qara haşiyədə gəlib-gedənləri seyr edən və hər kəsə də sanki bir təbəssüm bağışlayan mərhumun şəklinə baxmaq o qədər də asan deyil. Mən elə hiss edirdim ki, divardakı şəklin sahibi özü gəlib-gedənlərdən başsağlığını qəbul edir, özü onları yola salır. Sanki bu insan canlıdı. O qədər canlıdı ki, hətta mən onun dilindən böyük şairimiz Məmməd Arazın mənə tanış misralarını eşidirəm:
   
   
   
   Dindirmisən
   
   könül bağı xəzandır,
   
   Bülbül küsən bağ
   
   nəyimə gərəkdir?
   
   De bir can ki,
   
   can almaya sevgidən,
   
   Min il qala sağ -
   
   nəyimə gərəkdi?..
   
   
   
   Bilmirəm, niyə qulaqlarımda səsləndi bu misralar. Bəlkə bizim, ətrafın bu ölümə, bu baş verənlərə biganəliyindənmi və yaxud onun halal haqqına etinasızlığımızdanmı? Yoxsa, bu dünyada bir çox normaların, qayda-qanunların, yanaşmaların dolaşıq düşməsindənmi? Axı biz bu qədər laqeyd, bu qədər soyuqqanlı ola bilmərik. Bəlkə elə bu qədər laqeyd və soyuqqanlı olduğumuza görə, mərasimə gələnlərə təbəssüm bağışlayan Elşad o təbəssümlə bizlərə həm də "qayıdın!", "özünüz özünüzə dönün!", "özünüz özünüzə baxın və sonra özünüzdən də ətrafınızda baş verənlərə açıq gözlə, açıq fikirlə baxın, qiymət verin!".
   
   Yanımda əyləşən tanımadığım mərasim iştirakçısı mənim hər tərəfə, necə deyərlər, çay paylayanlara da maraqla diqqət yetirdiyimi görüb yavaşca pıçıldadı:
   
   - Qardaş, sən də rəhmətlik Elşadın dostlarındansan?
   
   Sual qəflətən gəldi. Bir anlıq duruxdum və bilmədim nə deyim. Tez də özümü ələ aldım:
   
   - Hə, bir elin, obanın adamlarıyıq.
   
    Cavabım bir az mücərrəd idi. Hiss etdim ki, sual verən bilmədi ki, mən mərhumun eloğlusuyam, yoxsa dostu. Mənə də elə bu lazım idi. İstəmirdim ki, jurnalist olduğumu bilib quru, bər-bəzəkli fikirlərin dinləyicisinə çevrilim. Adətən jurnalistlərlə söhbət eləyəndə əksəriyyətimiz çalışırıq ki, standart, şablon danışaq. Elə edək ki, dilimiz başımızın bəlasına çevrilməsin.
   
   Deyəsən istəyim alınmışdı. Yanımda əyləşib mənə müraciət edən mərasim iştirakçısı mücərrəd cavabımdan istifadə edib daha bir sual verdi (burda yadıma düşdü ki, əslində sualları mən verməliyəm- Ə.M.)
   
   - Zəngilanın hansı tərəfindənsiniz?
   
   Mən işğal olunmuş bütün ərazilərimizi qarış-qarış gəzib dolaşmışam. Zəngilanın sovet dönəminin də, işğal günlərinin də şahidiyəm. Ən ucqar kəndlərindən tutmuş rayon mərkəzinə qədər neçə-neçə evdə çörək kəsmişəm. Yəni bu el-obaya çox yaxın bağlılığım var. Odur ki:
   
   - Xocavənddə, keçmiş Hadrud rayonunun Tuğ kəndində doğulmuşam. Amma Zəngilanı öz kəndim kimi tanıyıram. Qohumlarım, dostlarım var zəngilanlılar arasında. Niyə soruşursunuz?
   
   - Rəhmətlik Elşadın atası Vəli həkim Zəngilanda ən sayılıb-seçilən insanlardan biri olub, elə bu gün də elədir. Həyat yoldaşı Kəsirə xanım da zəngilanlıların sevimlisi olub. Onlar Tibb Universitetini bitirəndən sonra Vəli həkim özü ilə birlikdə Zəngilana təkcə ömür-gün yoldaşı yox, həm də həkim-ginekoloq gətirmişdi. O neçə evə övlad bağışlayıb, neçə ana-bacımızı ölümün pəncəsindən alıbdı. Vəli həkim cərrah olsa da, üstünə gələn, gecənin istənilən vaxtı qapısını döyən heç bir xəstəni bu evdən ümidsiz geri qaytarmayıb. Çox ziyalı ailədilər. İndi də zəngilanlılar onların başına and içir. Allah bu sevgini, bu səmimiyyəti layiqincə qiymətləndirmişdi, üç övlad vermişdi onlara. Üçü də bir-birindən savadlı, tərbiyəli və üçü də ailəsinə, ocağına layiqli övlad! Amma Elşad böyük qardaşı Elnurdan və bacısı Afətdən bir az öndə idi, bir az fərqli idi...
   
   Həmsöhbətim bir anlıq duruxdu, xəyala daldı. Mən hiss etdim ki, o, bu ailəni yaxşı tanıyır. Axtardığımı tapmış adam kimi indi də mən ona sual verməyə başladım.
   
   - Deyəsən, Vəli həkimin ailəsini yaxşı tanıyırsınız?
   
   - Bəli, mən Elşadla həm bir sinifdə, həm də institutda birlikdə oxumuşam. Bir yerdə böyümüşük. Adım da Mehmandı.
   
   - Elşadın məktəb illərini, uşaqlığını, institut dövrünü necə xatırlayırsınız?
   
   - Müəllim, doğrusu indi də fikirləşirəm ki, Allah həmişə hər şeyin yaxşısını özünün ən çox sevdiyinə verir. Çünki ən çox sevdiyini də özü üçün götürür. Bax, rəhmətlik Elşad da son dərəcə təmkinli, hər şeyin yerini bilən, böyük-kiçik hörmətini saxlayan, torpağını, xüsusilə türkçülüyü canı qədər sevən bir oğlan idi. Oturub-durub dediyi sözlərin ən birincisi "biz niyə turk qardaşlarımız kimi Vətən sağ olsun, deyə bilmirik" sözü idi. Elə bil o bu vətən üçün doğulduğunu, bu vətən üçün şəhid olacağını hiss eləmişdi. İdmana xüsusi marağı var idi. Boş vaxtlarında idmanla məşğul olurdu. Müəllimlərin hansısa birinin ona irad tutduğunu nə görmüşəm, nə də eşitmişəm. Bu oğlan o qədər intizamlı idi ki, bəzən danışanda da üz-gözündən tökülən həya hissi yanındakılara təsir edirdi. Günahkarlar öz-özlərindən xəcalət çəkirdilər. İnstitutda oxuduğumuz illər ərzində ictimai fəallığı hamının diqqətini çəkmişdi. Müəllimlərimiz onu yaman çox istəyirdi. Onun mərasiminin əvvəlki günlərində burda olsaydınız, müəllimlərinin, tələbə yoldaşlarının necə kədərləndiklərini özünüz görərdiniz. Heç kim, o cümlədən mən də hələ inanmıram ki, Elşad şəhid olub. Şəklinə baxıram, sanki mənimlə danışır.
   
   - Ümumiyyətlə, siz yaxın olduğunuz üçün soruşuram, görüşəndə nədən danışırdınız?
   
   - Doğrusu, mən Elşadla həm də qohumam. Onun övladlarının kirvəsiyəm. Vicdanıma and olsun ki, Elşad bir dəfə də olsun işi barəsində kəlmə də kəsməzdi. Televizordan, qəzetlərdən hansısa bir əməliyyat barəsində məlumat alanda soruşurdum ki, Elşad sən də orada olmusan? Deyirdi ki, qardaş, gəl özümüzdən, uşaqlardan danışaq. Heç vaxt onun harda işlədiyini, hansı işlə məşğul olduğunu heç kim nə bilməyib, nə də o bildirməyibdi. Çox savadlı idi. Ədəbiyyatdan, tarixdən, musiqidən saatlarla söhbət edirdi. Baxdığı hansısa bir filmi, tamaşını bizimlə rahatca müzakirə edir,münasibətimizi öyrənir, sonra da özü öz münasibətini açıqlayırdı. Bizim evə gələndə və yaxud biz onlara gedəndə elə bil ki, bir ədəbi-bədii məclisə gedirdin, bu dünyanı unudurdun. Söhbətlər, müzakirələr, hamısı da torpaqdan, vətəndən, Zəngilandan, tələbə yoldaşlarımızdan, bir də ailəmizdən, şəxsi həyatımızdan. Nə qədər çalışdım bir dəfə də onun dilindən işi ilə bağlı bir kəlmə ala bilmədim. Bu baxımdan çox qapalı idi. Onu ilk görən fikirləşərdi ki, bu qaraqabaq, ünsiyyətdən qaçan adamla bir yerdə olmaq, yoldaşlıq etmək yəqin ki, çox cansıxıcıdı. Amma o adamın qəlbini elə rahatca ələ alırdı ki, sən bu dünyanı unudurdun. Bütün fikirlərini rahatca açıb tökürdün ortalığa. Uşaqlarını, ailəsini yaman çox sevirdi. Amma mən müşahidə eləmişdim ki, o hər bir uğurundan sonra öncə evinə yox, atasının, anasının yanına tələsir. Gəlib onlara hesabat verir, onları sevindirir, sonra xanımının, oğlanlarının yanına qayıdırdı. Qəribə əxlaq idi, qəribə tərbiyə idi ondakı. İki oğul atası, ailə sahibi, necə deyərlər, MTN-nin polkovnik-leytenantı və son dərəcə sadə bir oğul.
   
   ...Həmsöhbətim kövrəlir. Onun gözünün necə buludlandığını aydınca görürəm. Hiss edirəm ki, əlavə suallarla onu ağlada bilərəm. Odur ki, əlimi qarşımdakı çaya tərəf uzadıram. O da belə edir. Deyəsən söhbətimiz artıq məclisdəkilərin də diqqətini çəkir. Çünki mənimlə üzbəüz əyləşən oğlan da sakit bir şəkildə söhbətə başlayır:
   
   (ardı var)


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK