viagra sipariş viagra satış viagra fiyatları viagra fiyatı time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri hacklink Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | "ÇAT"DAKI SEVGİLƏR... Adalet.az | "ÇAT"DAKI SEVGİLƏR... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

"ÇAT"DAKI SEVGİLƏR...

Həftəbecər sonluq

20791    |   2012-02-18 08:44
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Artıq həftə sona çatdı. Daha doğrusu, sonuncu günü yaşayırıq və siz də bu sonuncu gündə yəqin ki, öz-özünüzə hesabat vermək imkanı qazanırsınız. Həftə ərzində gördüyünüz işlərin, reallaşan fikirlərinizin və yaxud da itirib tapa bilmədiklərinizin yaratdığı ovqatı canınıza təkrar hopdurur, təkrar yaşadırsınız. Mən bunu təbii qəbul edirəm. Adətən hər günün sonunda yaşadıqlarımı, eşitdiklərimi, gördüklərimi heç kimə demədən, heç kimə hiss etdirmədən yalnız Allahla özümün aramda yenidən vərəqləyirəm, yenidən saf-çürük edirəm. Bu artıq məndə kök salmış, oturuşmuş bir adətdi, vərdişdi. Bilmirəm, nə qədər faydalıdı. Ancaq onu bilirəm ki, həmin o, Allahla özümün aramızda olan vaxt zamanında saf-çürük etməyim məni sabaha azacıq da olsa hazırlayır. Daha doğrusu, sabahkı işlərimə bünövrə olur, zəmin yaradırg
   
   Deməli, başa çatmaqda olan həftə ərzində mənim üçün ən kədərli məqamlardan biri kəndimin, doğulduğum rayonun, bütövlükdə Qarabağın işğalı ilə bağlı faktları yenidən araşdırmaq, yenidən onlarla qarşı-qarşıya gəlməyim oldu. Qaradağlı faciəsinin fonunda Tuğun da, Xocavəndin də, Salakətinin də, Malıbəylinin də, Xocalının da, bir sözlə, bu gün işğal altında olan o doğma yerlərin hər birinin necə işğal olunduğunu və nələr itirdiyimizi sanki indicə baş vermiş kimi ürək ağrısı ilə xatırladım, yaşadım. Tuğda itirdiklərimin - Amilin, Oqtayın, Vahidin, Əlinin, İbişin, Teyyubun, Elşadın və digərlərinin Xocalıda şəhid olan doğmalarımın, hələ də izini-sorağını tapa bilmədiyim, ölüb-qaldığından xəbərdar olmadığım qan-can qohumlarımı bir də yada saldım. Çöhrələri gəlib dayandı gözlərimin önündə, səsləri qulaqlarımda eşidildi, hərəkətləri yadıma düşdü. Bir sözlə, mənim üçün ölməyən, əslində ölümü öldürən bu adamlar üzbəüz oturub həmsöhət oldularg
   
   Bu həftə telefonuma gələn bir zəngdə mərhum şair dostum Vahid Əlifoğluyla bağlı xatirələri dinləyib onun dünyadan vaxtsız köçməsini təzə və əbədi bir itki kimi yaşamaqla bu dünyada qalan sözünün işığına üz tutdum. Yazılarını, şeirlərini oxudum, qızlarına zəng çaldım və bir də telefonumun şəkil yaddaşında saxladığım başdaşını zaman-zaman göz qırpmadan seyr etdim. Başdaşındakı şəklinə həmişəki və təkrarı məni yormayan sualları ünvanladım, amma cavab gəlmədi. Və beləcə bu həftənin ağır yükü altında köməyimə çatan dostların təzə yazıları, mənə hədiyyə edilmiş bir-birindən maraqlı kitablar oldu. Və bir də mənim üçün qələm dostum Məzahir Əhmədoğlunun vasitəsilə kitablarını oxuyub oxuculara təqdim etdiyim Vaqif Alıyevin təşəkkür dolu diqqətin yaratdığı ovqat oldu. Deməli, bu dünyada hələ səmimiyyət və diqqət bitib tükənməyib. Var, yaşayır və yəqin ki, hələ müəyyən bir zaman kəsiyində də mövcud olacaq.
   
   Bəli, bu həftənin içərisində sözünü həmişə böyük sözlərin sırasında gördüyüm mərhum Akif Səmədin yenicə çapdan çıxmış kitabı ilə də baş-başa qala bildim və şairin dostlarının, onun böyük sözünün təbliğatçılarının, havadarlarının ortaya qoyduqları bu kitabı oxuduqca candan, qandan, özü də vəyhlə gələn sözün həmişə urvatlı olduğunu, həmişə yaşadığını və sahibini də yaşatdığını təkrar anladım. İçimdən Akif Səmədə rəhmət duaları ilə yanaşı, bir səmimi qibtə hissi də gəlib keçdi. Etiraf edim ki, bu gün imkanlı, layiqli, anlayışlı varisi olmayan elə dəyərli insanlarımız var ki, onlar dünyanı cismani tərk edəndən sonra çox az-az hallarda yada düşüb xatırlanırlar. Şükürlər olsun ki, bu cür insanları yada salan, yaşadan və onların əməlini yenidən həyata qaytaran dostlar, təbliğatçılar, dəyər verənlər var. Zənnimcə bu, cəmiyyətimiz üçün son dərəcə nümunəvi bir haldır. Kaş bu cür insanların, bu cür təəssübkeşlərin sayı hər gün artsın!
   
   İndi qarşımdakı dəftəri vərəqlədikcə həftə ərzində məni özünə çəkən və yaxud da məndə özünü tapan duyğuların şeirə çevrilib misralaşan məqamlarını əvvəl özüm üçün pıçıldayıram, sonra da bilgisayar üçün. Çünki öz-özümə pıçıldadıqlarımı ancaq Tanrı eşidir. Amma hərdən mənim də içimdən hamı tərəfindən eşidilmək gəlib keçir. Buna haqqım çatsa da, çatmasa da.
   
   
   
   can atıram alınmır
   
   canım cansız ağrıyırg
   
   yaralarım sarınmır
   
   yaram qansız ağrıyırg
   
   
   
   tək açılır hər danım
   
   üzülürəm nə danımg
   
   sənsiz ötən hər anım-
   
   qalıb ansız ağrıyırg
   
   
   
   pərən düşüb xəyalım
   
   ötüb keçib bəy halım?!
   
   necə dözüm, dayanım-
   
   yar - amansız ağrıyırg
   
   
   
   ***
   
   
   
   Mənə görə dünyanın ən ağır yükü, ən ağır dərdi bəlkə də ən böyük müşkülü haqqın nahaqqa verilməsi, yəni atın qənşərinə ət, itin qənşərinə ot qoyulmasıdı. İnsan bəlkə də bunu ilk anda hiss etmir, dəyərləndirmir və yaxud da bu hərəkətləri mexaniki olaraq edir. Sonradan fərqinə varanda anlayır ki, otu ata, əti itə verməli idi. Amma həmin anlamaq artıq heç nəyə yaramır, yəni qatar getmiş olur. Nə qədər onun arxasınca baxrısan bax, nə qədər başına-dizinə döyürsən döy, o qatar geri dönməyəcəkg
   
   Burda söhbət həmin o andan gedir. Əslində bütün qatarlar istənilən mənzil başına çatıb yenidən hərəkətə başladığı vağzala - perrona qayıdır. Lakin qatar həmin qatar olsa da, an həmin an olmur. Ona görə də qatar tərpənməmiş, çarxlar hərəkətə düşməmiş o anı qiymətləndirmək, o zamanı dəyərləndirmək lazımdı. Əks halda, geçikmək, ləngimək yumuşaq desək, itirməkdi. Bu itkini isə tapıb yerinə qoymaq, əvəz etmək mümkün deyil. Bu günə qədər kimsə itən vaxtı tapıb yerinə qoya bilməyibg
   
   Sözümün canı ondadı ki, gözümün işığı olan bu Azərbaycan adlı məmləkətdə hərdən qəribə-qəribə hadisələr baş verir. Sizli-mənli bu hadisələri kənardan müşahidə edirik və yaxud da hadisələrin iştirakçısına çevrilirik. Hətta vaxtımız qalmır bu hadisənin hardan, nədən qaynaqlandığını və bizim onun içərisində nə axtardığımızı öyrənməyə. Biz o vaxtı öyrənirik ki, onda dizimə daş dəyir, yəni atalar demiş, "daş dəydi dizimə, ağlım gəldi özümə". Amma özümə və yaxud da özümüzə gələn ağlımız uzun zaman o daşın ağrısını yaşamalı olur. Hətta bəzən o daş dizə elə dəyir ki, sındıra da bilir, əlil edir. Bunun özü də başqa bir mövzudu. Neyləyək ki, bizim məşhur şeirlərin birində deyildiyi kimi, "başqa bir şəhərimiz yox"!!! Əgər olsaydı, təəssüf hissinin çəkisini, ölçüsünü, dərəcəsini müəyyən qədər azaltmaq olardıg
   
   Qarın Bakıya gətirdiyi problemlərin içərisində sola-sağa var-gəl edən məmur tanışlarımdan biri özündən asılı olmadan qeyzlə dedi:
   
   - Əşi, heç deyən lazımdı ki, qar yağsın? Qurban olum Allaha, qarı dağlara yağdırmır, gətirib Bakıya yağdırır. Guya işimiz-gücümüz azdı, indi də əlimizə bel alıb qar təmizləyirik?..
   
   Mən onun əsəbini müəyyən qədər anlasam da, amma məntiqini qəbul edə bilmədim. Çünki yer üzünün bütün künc-bucaqları kimi Bakı da Allaha məxsusdu, Allahın ixtiyarındadı. Hakimi mütləq olan Allah qərarı da özü verir. Qarı hara və nə vaxt yağdırmaq onun iradəsindən asılıdır. Hansısa bir məmurun deyinməsi, özündən çıxması ən yaxşı halda elə onun özünün deyinə-deyinə qalmasından başqa bir şey deyil. Çünki nə o sual, nə də o səsin tonu heç hara gedib çatmır və heç kimə də maraqlı görünmür. Bu dünyada ən maraqlısı odur ki, qar da, yağış da, çovğun da, Günəş də ilin istənilən fəslində Allahın iradəsiylə yer üzünə səpələnir. Bax, maraqlı budur. Şəxsən mən doğulduğum kənddə may ayında necə gözəl qar yağdığını indi də xatırlayıramg
   
   Hə, bu məmləkətin söz adamlarının bəziləri fikirlərini kağıza köçürəndə onun alt qatına fikir vermirlər. Düşünmürlər ki, yazılan söz ifadə etdiyi mənalarla birlikdə sahibini də ortaya qoyur. Əgər həmin tərəflər bir-birini tamamlayırsa, onda söz də, onun sahibi də bütöv görünür. Yox, fərq ortaya çıxırsa və yaxud uzaqdan çağırırsa, onda nə sözə, nə də onun sahibinə baş qoşan olmur. Mən də düşünürəm ki, sözün bolluğunda axtarıb heç kimin ağlına gəlməyən sözü axtarıb tapmaq, gün işığına çıxarmaq heç də asan iş deyil. Bu işin dalınca düşdünsə, gərək qətiyyətin, dözümün və xüsusilə inadın, səbrin sonsuz olmalıdı. Yoxsa xırda bir təsir, kiçik bir laqeydlik, ötəri bir istehza ilhamı küsdürə bilər. İlhamın küsməsi isə qələmlə kağızı bir-birinə həsrət qoyur.
   
   
   
   yaman küsdürdün məni
   
   bircə anda özündən
   
   çəkib endirdin məni-
   
   ucalığın gözündəng
   
   
   
   düşdüm köhlən atımdan
   
   adım çıxdı yadımdan
   
   ağrıdım hər qatımdan-
   
   keçib gedən sözündəng
   
   
   
   nə səs çıxdı, nə səmir
   
   qəlbimi sükut dəlirg
   
   su aparır bu xəmir-
   
   naşılığın üzündəng
   
   
   
   bir səmt göstər oturum
   
   ildırımı ötürümg
   
   bir az çınqı götürüm-
   
   ocağının közündəng
   
   
   
   
   
   ***
   
   
   
   Yadımdadı, 20 Yanvar faciəsinə qədər hər kəsin, xüsusilə cavanların səbirsizliklə gözlədiyi bir gün də var idi. Yəqin ki, hiss etdiniz söhbət hansı gündən gedir. Əgər yadınıza düşmədisə, hiss etmədinizsə gəlin, mən sizə xatırladım. Bir vaxtlar fevralın 14-nü - Segililər günü (Valentin günü) kimi maraqlı, dəbdəbəli bir şəkildə qeyd edirdik. Sevənlərin görüşünə bir bəhanə olan həmin gün maraqlı anlarla, qarşılıqlı anlayışla, xüsusilə hədiyyələrlə yadda qalırdı. Lakin 20 Yanvar şəhidlərinin, xüsusilə, İlham və Fərizənin faciəsindən sonra Sevgililər günün - yəni 14 fevral tarixinin qarşısında qırmızı işıq yandı.
   
   Təbii ki, bəzi müqəddəs dəyərləri təkcə konkret bir tarixlə bağlamaq, yalnız həmin tarixlə xatırlamaq o qədər də doğru deyil. Bax, bu mənada 14 fevralın bəxtinin gətirməməsi çox da böyük faciə sayıla bilməz. Zənnimcə, ən böyük faciə həqiqi Sevgilərin, həqiqi Sevənlərin, həqiqi Sevginin get-gedə azalması, xərclənib qurtarması, maddiləşməsi, oyuncağa çevrilməsi və ən vacibi isə internet səhifələrində çatlaşa-çatlaşa partlamaya düşməsidi. Yəqin "partlamaya düşməni" anladınız. Çatda sevgilər o qədər odlu-alovlu, atəşli olur ki, bir də görürsən kompüteri də söndürürgsonra da tərəflərdən biri də sönür və yaxud da ikisi də. Həmin o "sevgililərin" sevgisi də ölür, günü də. Bax, bu mənada fevralın 14-nün indi əvvəlki təmtəraqla, əvvəlki həyəcanla qeyd edilməməsi faciə sayıla bilməz. Ən azı çatdakı sevgilərə görəg
   
   Bəli, amma elə günlər, elə tarixlər də var ki, o hər kəs üçün fərdi qaydada daha doğma, daha əzizdi. Tutaq ki, kimsə yanvarın 1-də və yaxud martın 20-də, 8 martda, lap elə fevralın 14-də doğulubdusa, bu, onun üçün ikitərəfli əziz və yaddaqalan gün hesab olunur. Həmin əlamətdarlığın çox kiçik bir hissəsi olan ad günü pafoslu desək, bayramın bayrama, şənliyin şənliyə qarışmasıdır. Əvvəldə dediyim kimi, 14 fevralın ikiqat bayram olması anlayışı 20 Yanvar faciəsindən sonra bir az arxa plana keçdi, necə deyərlər, adiləşdi.
   
   Bu da bir xatırlatma. O ki, qaldı içimdən gələn və əslində ən böyük sevgilərə ünvanlanan xatırlatmayagOnu yəqin ki, bu misralardan tuta biləcəksiniz:
   
   
   
   mən zəng gözlədim
   
   bütün günü
   
   sən isə
   
   guya başın qarışdı-
   
   işlərin çoxluğundan
   
   unutdung
   
   mənimlə
   
   şəklin danışdı
   
   sirr verdi
   
   mənim
   
   sənin üçün
   
   yoxluğumdang
   
   və
   
   bu qəfil xəbər
   
   Günəş tək
   
   yardı buludu
   
   kirpiklərimi qurutdug
   
   mən hələ də
   
   zəng gözləyirəm
   
   sənin də
   
   hələ də
   
   işlərin çoxdu
   
   mənim gözləməyimin
   
   sənin işlərinin
   
   ortada qalıb
   
   əzab çəkən
   
   sevgiyə
   
   heç dəxli yoxdu!..


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-22
2019-07-19
2019-07-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (76.85%)
İşdə (23.15%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK