ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ALLAHSIZ YERDƏ OTURANLAR...

15500    |   2010-11-20 11:07
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Atalar yaxşı deyib: "Allahsız yerdə otur, böyüksüz yerdə əyləşmə". Düzdü, bu atalar misalında bir qədər köntöylük var. Elə Allahsız yerdə oturmağın özü hardasa böyüksüz olmayan məkanda əyləşmək deməkdir. Görünür, bu deyimə də bir az yenilik gətirmək lazımdır. Ağsaqqal, böyük olan evdə heç vaxt çətinlik olmur və çətinlik olanda belə bu məsələlər elə yoluna qoyulur ki, heç kimin ruhu incimir. Bəlkə də son vaxtlar yaxşı ağsaqqalların olmamasının üzündəndir ki, nə qədər yeni ailə quran gənclər nigahdan ayrılıb və onların qurduğu ailə dağılıb. Çünki ağsaqqallar olub ki, nəinki dağılan ailələri, hətta qan davalarını yoluna qoyublar. Bir-birinə düşmən kəsilən iki nəslin arasında uzun sürən qan davasını su ilə yuyublar. Yəni onlar getdiyi qapıda bir-birinə düşmən olan adamlar belə bu ağsaqqallara görə, düşmənçilikdən əl çəkib yenidən bir-birinə əl uzadıblar və beləcə barış yaranıb.
   
   Mənim də tanıdığım cavan bir ağsaqqal var - Fəxrəddin müəllim. Belə baxanda yaşı o qədər də çox deyil. Amma ağsaqqallıq heç vaxt yaşla və ağ saçın olması ilə ölçülmür. Ağsaqqallıq onunla ölçülür ki, o adamların bir eldə, bir obada, bir rayonda böyük nüfuzu olub və sözü keçib. Ağsaqqallıq heç pulla da ölçüləsi deyil. O qədər pulu, varı, dövləti olan adamlar var ki, onların nəinki el-obada, ailələrinin, uşaqlarının yanında da sözü keçmir. Fəxrəddin müəllim dediyim ağsaqqal indiyə qədər dağılmaqda olan on ailəni bir-birinə yenidən qovuşdurub. Bu da asanlıqla başa gəlməyib. Hər bir barışıq əsəb gərginliyi, stress və ən nəhayət yuxusuz gecələr və saatlar hesabına baş tutub. Bəzən elə olub ki, yenicə nişanlanmış qız və oğlanın valideynləri arasında bir dava qalxıb ki, gəl görəsən. Yəni onların heç birinin sözü boğazlarından keçməyib. Kiçik bir səhv axırda qan davasına qədər yüksəlib. Bu anlarda yenə ağsaqqal sözünə və nəsihətinə ehtiyac duyulub. Belə məqamlarda Fəxrəddin müəllim yenə sinəsini qabağa verib. İki qohumun arasındakı uçurumu aradan götürmək istəyib. Günlərlə, həftələrlə o adamlarla görüşüb, söhbət eləyib, nə var, nə var ki, onların arasında isti münasibət yaransın. Amma bəzən qız adamı ipə-sapa yatmayıb özünü göyün yeddinci qatına çəkib qoyub. Bütün bu hallarda Fəxrəddin müəllimin yenə isti sözünə, mehriban münsibətinə və xeyirxah əməlinə ehtiyac duyulub. Bir barışıq üçün, gənclərin vüsalı üçün o həm oğlan, həm də qız tərəfin acı sözünü udmağa məcbur olub. Daha doğrusu, bu acı söz olsa da, əvvəl-axır bir-birinə qənim kəsilən ailələrin arasında sülh yarada bilib. Çoxları da ona deyib ki, ay rəhmətliyin oğlu, işin-gücün yoxdu, sənə nə düşüb ki, əsəblərini korlayıb, qanını qaraldırsan. Qoy hər iki tərəf canı çıxsın, öz məsələlərini həll eləsin. Ancaq bu sözlər heç vaxt həmin ailələri barışdırarkən min bir çətinliklə üzləşən Fəxrəddin müəllimi o yoldan döndərə bilməyib. Çünki o yol haqqın, ədalətin və qan qohumlarının yenidən birləşdiyi işıqlı aləmdi. Bu yolda hər bir çətinliyə və əzab-əziyyətə dözən Fəxrəddin müəllim ömrünün hər dəqiqəsinə, hər bir anına uzun illərdi qələmə aldığı xatirə gündəliyinə yazır. Əgər onun gündəliyinə baxsan və o gündəliyi vərəqləsən nə qədər insan taleyinin qaranlıq məqamlarını görmək olar. Bu qaranlıq məqamlara isə sonradan onun əməli-saleh işləri yenidən bir işıq salır. Bizim kənddə bir ağsaqqal var idi - Əliş kişi. O deyərdi ki, ağsaqqal nə döyülməkdən, nə söyülməkdən, nə də başının yarılmasından qorxmamalıdı. Çünki o hara gedirsə, böyük bir qan davasını, düşmənçiliyi aradan götürmək istəyir. Bu yolda adam döyülər də, söyülər də. Bax, ağsaqqal odur ki, belə bir yolda həmişə addımlaya bilsin və el-obanın yanında böyük hörmət qazansın. Fəxrəddin müəllim də belə bir yolda addımlayır və hamının işığa, nura çatması üçün öz köməkliyini, qüvvəsini əsirgəmir. Ona görə də el-obada bu cavan ağsaqqala çoxları hörmət eləyir və ona böyük məhəbbət bəsləyir.
   
   
   
   ***
   
   Şair Sərvər Məsum "Rumuda yaşan vətən", "İçimdə göynəyən vətən", "Türkün yolu", "Türkün qədəri", "Özümə yol gedirəm", "Görə nə vaxtdı qurd ulamır", "Ruma doğru" "Yolum millət yoludu" şeirlər kitabının müəllifidi. Onun bir-birindən gözəl şeirləri həmişə insanları vətənpərvərliyə, milləti sevməyə və elin qədrini bilməyə səsləyir. Şairin yenicə çapdan çıxan "Savalanım" şeirlər kitabı da məhz vətənpərvərlik ruhunda qələmə alınıb. Sanki şair burda yenidən vətənin hər qarış torpağını, elini, obasını, ormanını gəzir və bu gözəllikdən doymaq bilmir. Kitabda bir-birindən gözəl şeirlər toplanıb. Bu mənada "Savlanım", "Vətən", Millətim", "Hanı oğllulların", "Sərhəd dirəkləri", "Sən", "Sonuncu dayanacaq", "Türküm" şeirləri çox lokanik və bədii cəhətdən obrazlı qələmə alınıb. Eyni zamanda, şairin "Dünyadı, Tanrıdı", "Olmadı", "Qəbul elə", "Dünya nə sənindi", "Kimsə bilməz", "Dərdimi kimə deyim" şeirləri öz orijinallığı ilə oxucunun diqqətini özünə çəkir. "Dünya nə sənindi" şeirində aşağıdakı misralar öz poetikliyi ilə oxucunun yaddaşında əbədi iz qoyur:
   
   
   
   Namərdə boy verən,
   
   mərdi öldürən,
   
   Ağladıb, sinsidib
   
   sonra güldürən
   
   Haqlının haqqını
   
   nahaqq öldürən,
   
   Dünya nə sənindi, nə də ki,
   
   mənim...
   
   
   
   Beləcə, şairin şeirlərində qırmızı xətt kimi bir fikir səslənir ki, bu dünyadan insan son mənzilə heç nə aparmır. Ona görə də insanlar bir-birinin haqqını tapdamamalı və ən nəhayət bir-birinə hörmətlə yanaşmalıdılar.
   
   Şair "Unut" şeirində yazır:
   
   
   
   O təzə tər qönçələri,
   
   Qəribsəyən küçələri,
   
   Hicran dolu gecələri,
   
   Mən unutdum, sən də unut.
   
   
   
   Yaxud "Allah bilir, mən bilirəm" şeirində bu misralara diqqət yetirək:
   
   
   
   Qönçələyən bir çiçəkdim,
   
   Göz yaşımı daşa əkdim.
   
   Bu yaşımda nələr çəkdim
   
   Allah bilir, mən bilərəm.
   
   
   
   Kədərə, həsrətə nöqtə qoyub vüsala üz döndərən şair insanlara daha xoşbəxt və daha işıqlı günlər arzulayır. Onun şeirlərində belə bir fikir səslənir: dünyada insandan qiymətli heç nə yoxdu və o azad, xoşbəxt yaşamaq üçün haqlıdı.
   
   
   
   
   
   ***
   
   Belə bir rəvayət var ki, günlərin birində çoban qoyunları meşənin yanında otararkən qoyunlardan biri ağacların arasına girir və kor canavarın şikarına çevrilir. Çoban da bu səhnəni görüb yana-yana qalır. Çünki həmişə adətən canavarlar sürüyə hücum çəkib qoyun-quzunu apararmış, çoban da itlərini onların üstünə salar, çomağını götürüb canavarlara hücum çəkərmiş. Amma bu dəfə hər şey əksinə baş verir. Meşənin bir kənarında durub ovunu gözləyən kor canavar çox asanlıqla qoyunu ələ keçirir. Evə qayıdan çoban sabahdan qoyun sürüsünü otarmayacağını və çobanlıq eləməyəcəyini arvadına deyir. Deyir ki, kor canavarın ruzisini yetirən Allah indən sonra çobanlıq eləməsəm də mənim də ruzimi yetirər. Elə həmin gündən çoban nə qoyun otarmağa gedir, nə də evdən çölə çıxır. Arvad nə qədər and-aman eləsə də, çoban evdən çölə çıxmır. Elə hey deyir ki, kor canavarın ruzisini yetirən Allah mənim də ruzimi yetirəcək. Arvad görür ki, kişi evdən çölə çıxmır. O qonşu qadınla birlikdə əlinə bel götürüb yaxınlıqdakı meşənin yanında əkin işləri görür. Beli bir neçə dəfə yerə vurur. Sonra bir də yerə vuranda belin ağzı gedib küpə dəyir. Küpdən səs çıxan kimi qonşu arvad ona yaxınlaşır və hər ikisi küpün içində qızıl olduğunu görürlər. Onlar gündüz olduğuna görə küpə dəymirlər. Şərtləşirlər ki, axşam gəlib küpü çıxarıb apararlar və ordakı qızılları yarı bölərlər. Evə gələndən sonra o biri qonşu arvad ərini götürüb tez həmin yerə qayıdır və küpəni çıxarıb evlərinə aparırlar. Bir azdan çobanın arvadı gəlir ki, gedək küpəni çıxaraq qonşu arvad deyir, nə küpə, nə zad, sən dəli olmusan, nədi? Yəqin səni qara basırmış, biz orda küpə-zad görməmişik. Qayıt xarabana, ərinə yemək ver. Qadın kor-peşiman ərinin yanına qayıdır və heç bir şey demir. O gedəndən sonra qonşu ər-arvad küpənin ağzını açır və bu vaxt ordan ilan-çayanlar baş qaldırır. İlan-çayanın qalxdığını görən ər-arvad tez küpənin ağzını bağlayırlar. Fikirləşirlər ki, aparaq bunları qonşunun bacasından evlərinə ataq, onları ilan-çayan vursun və ev də bizə qalsın. Onlar küpəni gətirib evin bacasına qalxırlar və ordan küpədəkiləri içəri buraxırlar. Çoban görür ki, bacadan çoxlu qızıl tökülür. Qızıl o qədər tökülür ki, çobanla arvadının sevincindən dilləri tutulur. Handan-hana sevincindən dili tutulan çobanın dili açılır və deyir ki, gördün ay arvad, kor canavarın ruzisini yetirən Allah mənim də səsimi eşidib ruzimi verdi.
   
   Hər bir insanın ruzisini ilk növbədə Allah verir. Heç bir bəndə başqasının çörəyini, ruzisini əlindən ala bilməz. O əlləşib-vuruşub nəyinsə qarşısını ala bilər. Ancaq Allahın verdiyi ruzini heç kim insandan ala bilməz. Dünya malından gözü doymayan insanlar papaqlarını qarşılarını qoyub yaxşı-yaxşı fikirləşməli, kasıbların, yazıqların, fağırların haqqını əlindən almamalı, ruzisini basıb yeməməlidi.


YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : O BİR QAYA
2017-12-13 : PARTAPART...
2017-12-05 : UNA NƏ QATAQ?
2017-11-28 : O BALACA UŞAQ
2017-11-22 : QALXIN, OTURAQ!
2017-11-08 : O, BİR NUR İDİ
2017-08-31 : DUZSUZ ADAMLAR
2017-08-28 : İSRAFÇILIQ
2017-08-18 : MÜBARƏK ÖLÜM
2017-08-11 : AY İŞIĞI
2017-07-07 : NƏNƏ VƏ NƏVƏ
2017-06-23 : MÖCÜZƏ
2017-06-06 : ÖLDÜR MƏNİ...
2017-05-23 : ÖLMƏYƏN ÜMİD
2017-05-12 : QARA QOÇ
2017-03-30 : NANKOR OĞUL
2017-03-17 : TUT QURUSU…
2017-02-03 : ÖLÜ XORTLADI…
2017-01-06 : BU ÜRƏKLƏ…
2016-12-09 : SÖZÜN ƏTRİ
2016-11-05 : O YAZ YAĞIŞI...
2016-11-04 : O YAZ YAĞIŞI…
2016-10-15 : AĞ YUXU
2016-07-09 : ÇİNAR AĞACI
2016-04-23 : ŞEYTAN AĞACI
2016-03-08 : BALACA PADŞAHLAR
2016-02-20 : KÖPƏYƏ EHSAN
2016-01-16 : DÜNYA MALI...
2015-11-14 : EŞŞƏK SÜDÜ
2015-08-22 : ZƏRBƏ
2015-07-04 : AĞACLAR QURUYUR
2015-06-13 : QORXMA, OĞUL!
2015-06-02 : ALAÇATI...
2015-05-16 : BİR KƏLMƏ...
2015-05-15 : ARXAYA BAXANDA...
2015-05-01 : ENDİRİMLƏR...
2015-04-11 : YAZ YAĞIŞI
2015-04-03 : BOLLUQ OLACAQ?
2015-03-20 : ELÇİLİK
2015-03-14 : DƏYİRMAN DAŞI
2015-03-05 : "BARI NAXÇIVAN"
2015-02-14 : FALA BAXIRAM
2015-01-24 : GÖZƏL ÖLÜM
2015-01-16 : QARA ÇÖRƏK
2015-01-15 : QARA ÇÖRƏK
2014-12-31 : SƏBRLİ OLSAN...
2014-12-20 : KİRVƏ
2014-12-13 : DİLİN BƏLASI
2014-12-06 : CƏHALƏT QUYUSU
2014-11-29 : LOTU
2014-09-27 : SƏBR ELƏ
2014-09-25 : BELƏ TOY OLAR?!
2014-09-20 : BÖYÜK GÜNAHLAR
2014-09-13 : KÜPƏ
2014-09-06 : BEŞ CANAVAR
2014-09-03 : SU QITLIĞI...
2014-08-16 : BÖYÜK DAYAQ
2014-08-12 : LAQEYDLİK
2014-08-09 : SOYUQ ADAMLAR...
2014-08-02 : TÖHMƏT
2014-07-19 : YALAN...
2014-06-07 : ÇƏTİN GÜN
2014-05-28 : EHSAN
2014-05-17 : ƏLDƏN QALAN...
2014-03-08 : Təmiz adam
2014-03-01 : Qarınotaranlar
2014-02-28 : Yağmurlu hava...
2014-02-22 : GÜN KEÇDİ...
2014-02-08 : TOY GECƏSİ...
2014-01-25 : TAMAH
2014-01-18 : XƏCALƏT TƏRİ
2014-01-11 : YAĞIŞ...
2013-12-28 : DÖNÜŞ
2013-11-23 : SƏDR ATI
2013-11-16 : YURD YERİ...
2013-11-02 : PAXIL
2013-09-07 : BAŞ REDAKTOR
2013-08-31 : CADUGƏR
2013-08-17 : KOBRA
2013-08-03 : POÇTALYON
2013-07-27 : AYRILIQ...
2013-07-20 : SÖZGƏZDİRƏN
2013-07-13 : SƏNGƏR
2013-07-06 : QUDURĞAN
2013-06-22 : DƏMİRÇİ
2013-06-15 : GOPÇU KİŞİ
2013-05-25 : QOHUMLUQ
2013-05-18 : HƏSRƏT YAĞIŞI
2013-05-11 : ƏRİK AĞACI
2013-05-04 : AYRILIQ
2013-04-27 : ELÇİLİK
2013-04-20 : İLDIRIM
2013-04-13 : GÜN İŞIĞI
2013-04-06 : DÖYÜŞ
2013-03-30 : EHSAN
2013-03-20 : YARMARKA OYUNU...
2013-03-16 : ÜRƏK DÖZSƏ...
2013-03-08 : KOR ARVAD
2013-03-02 : YALTAQ
2013-02-23 : ZƏHRİMAR
2013-02-16 : SÖNƏN OCAQ
2013-02-02 : DÜYÜN
2013-01-26 : VƏZİFƏ
2013-01-19 : MƏRDİMAZAR
2012-12-22 : QORXU
2012-12-15 : TƏNHA QOCA...
2012-12-08 : ÜZÜK
2012-11-27 : GÖZ DƏYİB...
2012-11-27 : QAN DAVASI...
2012-09-15 : GECƏYARISI QƏTL
2012-08-18 : GÖZ YAŞI...
2012-08-04 : DAŞ HASARLAR...
2012-06-15 : TOY...
2012-06-02 : DURULAN DÜNYA...
2012-05-12 : KÖÇ...
2012-04-28 : POÇT QUTUSU...
2012-04-07 : ÜNVANSIZ EŞQ
2012-03-03 : ZƏHƏR TULUĞU
2012-02-18 : POLKOVNİK...
2012-02-11 : YALANÇININ...
2011-12-31 : Bir ovuc torpaq
2011-12-24 : DÜZ SÖZ...
2011-12-17 : O DÜNYALIQ...
2011-12-10 : QUTUDA İLAN...
2011-12-03 : ARTIQ TAMAH...
2011-10-22 : DƏRİN QUYU...
2011-08-13 : PARTLAYIŞ...
2011-08-06 : OD İÇİNDƏ...
2011-07-23 : AĞ DÜNYA...
2011-05-07 : QARA EYNƏK...
2011-04-30 : HAQSIZLIQ
2011-04-23 : MÜBARİZƏ...
2011-04-16 : GÜNAH...
2011-02-12 : HARINLIQ...
2010-12-31 : ATƏŞFƏŞANLIQ
2010-11-06 : BAHALIQ
2010-08-28 : DƏLƏDUZLUQ...
2010-07-10 : BƏDNƏZƏR
2010-06-12 : ÇƏTİN GÜN
2010-03-13 : YOLUNU AZANLAR...
2010-02-27 : YASİN PULU
2010-02-20 : ÇİY SÜD
2010-02-13 : YANAR ÜRƏK...
2010-01-09 : YAD QIZI
2009-12-31 : DÜNYA QOPUR
2009-12-19 : UZUN GECƏ...
2009-11-07 : ADAM OL...
2009-10-24 : QURDUN PAYI...
2009-08-15 : DƏLİXANA
2009-06-06 : NADAN
2009-05-09 : BUZ BALTASI
2009-05-02 : PULSUZLUQ
2008-10-30 : ÇİY SÜD
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (73.33%)
Yox (26.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Bir gün üç tənbəl istidə yol gedirlər. Görürlər ki, armud ağacı var. Armud ağacının kölgəsinə uzanırlar.
Tənbəlin biri deyir ki, nə bu armud qırıla düşə ağzıma yeyəm. O biri deyir nə məni aparıb o göldə çimizdirib gətirələr bura. O biri tənbəl:
- Ərinmirsiniz danışırsınız.



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK