ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

NAXIŞLI ADAM

Bu hər adamda olmur

18648    |   2014-11-29 01:58
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Son vaxtlar bir fikir ağlımda əməlli-başlı kök atır. Elə bil ki, qaim-qədim çinar ağacıdır və həmin o kök də sürətlə işləyir bütün hüceyrələrimə. Yəqin düşünəcəksiniz ki, əcəba, bu nə fikirdig bu nə məsələdi, hardan gəlib tapıb bu fağırıg niyə qoymur rahat yaşasıng Lap elə sizin özünüzün mənim barəmdə fikirləşməyiniz ruhumu o qədər xoş edir ki, özümdən ixtiyarsız həmin o hüceyrələrimin kökünə işləyən fikri birbaşa demək istəyirəm. Yəni istəmirəm ki, məni düşünən sizlər üzüntü yaşayasınız. Axı siz mənə rahatlıq istəyirsiniz. Ona görə də mən də qarşılığını verməliyəm, sizə həmin o rahatlığı arzulamalıyam, qarşılığını verməliyəm. Bax, mən həmin o istəklə də keçirəm mətləbə...
Mən indi əmin olmuşam ki, adamın gərək naxışı ola. Söhbət ad "NAXIŞ"dan getmir ha! Söhbət heç hara yazılmayan, amma adamı həmişə üzdə saxlayan, adamı həmişə dəyər sahibi edən, adamı həmişə az qala gözə soxan naxışdan gedir. Bu mənada bax elə düşünə-düşünə, bu fikirlərimi diktə edə-edə həmin o naxışlı adamları gözümün qarşıısna gətirirəm və həsəd hissi az qalır qışqırsın. Amma mən onu birtəhər boğub saxlayıram...
Deməli, adamın naxışı birinci iş yerində gətirməlidi... rəhbərlik səni görməlidi...sənin pulla aldığın təbəssüm bütün günü səninlə birlikdə böyüklərinin gözünün önündə dolaşmalıdı, yaxan tez-tez düymələnməlidi... "Bəli", "baş üstə" dilində bitməlidi... belin bir balaca əyri olmalıdı... rəhbərin ovqatı sənin ovqatına hopmalıdı, köçməlidi... başqasını çağıranda sən iki addım qabağa çıxmalısan və nəhayət, ən vacibi özünün yox, tabe olduğun adamın səhhətini fikirləşməlisən. Bax, bu balaca davranış qaydaları sənin naxışının çiçəyini həmişə çırtladacaq. Əlini işə-gücə vurmasan da nümunəvi olacaqsan. Tədbirlərdə adın hallanacaq, məclislərdə yerin xüsusi olacaq, yəni rəhbərin böyründə. İndi özünüz fikirləşin, mən niyə bu cür adamlara həsəd aparmayım?!. Axı onlar bizim idarə olunmağımıza bir növü vasitədirlər. Addım səsimizdən tutmuş gətirdiyimiz səbrə qədər hamısını bu naxışlı adamlar öz istəklərinə uyğun cilalayırlar. Məgər bunun nəyi pisdir? Naxışlı olmaq həm də evinə, ailənə əlidolu getmək, ən azından arvad danlağından uzaq olmaq deməkdir. Yəni, lap çılpaq desəm, arvada 5000 manatlıq şuba ala bilməsəm də, 100 manatlıq Çin və yaxud Türkiyənin hanısısa bir sexinin istənilən paltosunu, plaşını ala bilərsən, özü də ildə iki dəfə. Evdə də səni bütün günü işdə "çalışıb-vuruşub iynə ilə gor qazan" zəhmət adamı kimi dəyərləndirərlər, yeməyin yaxşı tikəsini, mürəbbənin "ətli" yerini çəkərlər qarşına ki, yorğunsan, ye-iç, bir az özünə gəl, uzan dincəl. Hətta uşaqlara da göz ağardarlar ki, səs eləməyin, atanız işdən yorğun gəlib... Baxın, görün naxışlı olmağın nə qədər gözəl çalarları, əlamətləri var. Amma, vaxtında nə Naxış adında qohumum, nə də naxışım olmadı. Amma buna da şükür, heç olmasa naxış barəsində düşünmək qabiliyyətim var, onu təsəvvür etmək, təqdim etmək imkanım diridi, qımıldanır yerində. Ona görə də artıq o fikir beynimdə sürətlə kök atmağa başlayır. Doğrudur, deyirlər qırxından sonra öyrənən...
Hə, bax indi məni narahat eləyən, məni öz əsarətinə alan fikirdən xəbərdar oldunuz. Hər halda, sizin də qarşılıq nəsə deyəcəyinizə əminəm. Ancaq siz hələ dillənənə kimi mən özüm bir məsələni də diqqətinizə çatdırım ki, sonrakı araşdırmalarınızda məni günahkar saymayasınız. Çünki mənim də naxışım gətirib. O da sevməkdi. Yəni mən insanları, təbiəti, yazıb-oxumağı, musiqi dinləməyi, Allaha gündə üç dəfə əl açıb verdiyi bu sevgiyə görə şükr etməyi bəlkə də hamıdan yaxşı bacarıram. Ona görə də ünvanım da, qibləm də elə o sevgidi. Lakin bu dünyada günahsız bir kimsənin olduğuna hamı kimi mən də inanmıram və düşünürəm ki, o günahkarlar sırasında da yerim var. Ona görə də könlümün pıçıltısını misralara çevirirəm.

Məni
əfv edə bilsən
sevinmərəm...
məni
dəfn edə bilsən
sevinərəm...
təzad axatrma
burda
amma bil ki,
əfvlə dəfnin arasında
mənim
o qədər
günahlarım var ki,
onlar
əfvə düşmür
heç bir qanunla!
Odur ki,
imkan düşən kimi
məni dəfn et -
elə bütün günahlarımla!
sənin də adın
təmizə çıxsın...
***
Bugünlərdə tələbəlik dövründə işıq üzü görən şeirlərimi vərəqləyirdim. Bir şeir diqqətimi çəkdi. Əslində onu tələbəlikdən sonra yazmışdım, təqribən bir il sonra... Və o şeir də ünvanlı idi, oğluma yazmışdım.... Bunun da səbəbi var idi. Oğlum dünyaya gələndən sonra...
Adətən uşaq dünyaya gələndə ağlayır. Çünki nəfəs almağa başlayır və hərəkətə başlayan ciyərlərin ilk sızıltısı ağlamaqla hiss olunur. Ola bilsin ki, bunun elmi cəhətdən başqa izahı da var. Amma mən düşünürəm ki, ana bətnindən dünyaya ilk gəlişini edən, dünyaya ilk addımını atan uşaq bu namərd dünyanın havasını duyan kimi hara gəldiyini, onu nələr gözlədiyini duyur və ona görə də ağlayır. Lakin təsəvvür edin ki, dünyaya gələn oğlum xeyli müddət ağlamadı və həkimlər məcbur olub əl içi boyda uşağı şillələdilər. Hətta sonradan bildim ki, ona hansısa iynəni də vurublar. Məhz bu hadisənin təsiri ilə o vaxtlar "Ağlamayan uşaq" şeirini yazdım. Düşündüm ki, o bu dünyaya etiraz edir, ağlamaq əvəzinə gülmək istəyir (Sonralar türk dünyasının böyük sənətçisi Kamal Sunalın məşhur filmini seyr edəndə fikir oxşarlığı məni çox kövrəltdi - Ə.M.)...
Hə, bu şeiri bir neçə dəfə oxudum və düşündüm ki, böyük bir səhvə yol vermişəm. Çünki oğlum bu dünyaya hələ ki, gülə bilmir. Bəlkə də bunun ən böyük səbəbi doğulduğu torpaqdan körpə ikən uzaq düşməsi, ata-ana nəvazişindən şəraitə görə kifayət qədər yararlana bilməməsi, məcburi köçkün kimi uşaq bağçasında yaşaması, sonra özülsüz evdə səksəkə içində ömür sürməsi... Və bütün bunlar onun taleyinin gülüş payını sabun köpüyü kimi əridib aparır. O ancaq ağrımaq, qayğı çəkmək, düşünmək zorunda qalıb. Bilirsiniz bunu niyə yazıram? Ona görə ki, oğlumun və onun didərgin bölgələrdən olan yaşıdlarının hamısının naxışı bax burda gətirib...
İndi ətrafda cərəyan edən hadisələri, xüsusilə barmaqla idarə olunan telekanalların şou proqramları o naxış məsələsini bir az pərdələməyə, bir az ört-basdır etməyə hesablansa da, ancaq düşünmək, dərk etmək, ən azından görmək qabiliyyəti olanlar necə deyərlər, taleyə bütünlüklə boyun əymirlər. Elə sadəcə bütün bunların qaçılmaz və keçici olduğuna ümid bəsləyirlər. Axı sonuncu ölən ümiddi. Ümidin ölməsinə isə göz görə-görə, ağıl kəsə-kəsə imkan vermək olmaz. Çünki həmin könüllü təslim olmalar sonra böyük peşmançılıqlara yol açır. Bax elə mənim özüm də həmin o peşmançılıq duyğularının açısını ürəyimdən kağıza köçürəndə də təkrar üzülmüşəm.

Peşman olmuşuq
ikimiz də
qaytarmaq istəyirik
dünəni...
ancaq
gücümüz çatmır
kimsə də
əl atmır
kömək üçün...
eşidən yoxdu
nə səni,
nə məni
eləcə
gözümüzün dibində
ürəyimizin
görünməyən küncündə
gizlincə
ağlayırıq -
içimizdə öləni...
neyləyək
geri qaytara bilmirik
ikimiz də
dünəni!..

***

Nədənsə bizim atalar təsəlliyə həmişə düşüncələrində, əxlaqlarında, ürəklərində ayrıca yer saxlayıblar və hətta ötüb keçənlər üçün peşmançılıq hisslərini unutduracaq bir-birindən dəyərli, bir-birindən sanballı müdrik deyimlər də söyləyiblər. Məsələn, "keçənə güzəşt deyərlər", yaxud "ölənlə ölmək olmaz" və yaxud "torpağın üzü soyuqdu, hər şeyi unutdurur". Lap elə "yayından çıxan oxu geri qaytarmaq mümkün deyil" və sair və ilaxır. Görün artıq baş vermiş hadisəyə görə biz özümüzə necə də təsəlli veririk. Üstəlik də vurğulayırıq ki, "son peşmançılıq fayda verməz"...
Mən bu deyimləri və indi yadıma sala bilmədiyim digər məsələləri hər dəfə eşidəndə, oxuyanda bir az fikrə dalıram. Mənə nədənsə elə gəlir ki, bu deyimlər əslində naxışı gətirməyənlər üçündü, onları ayaqda saxlamaq üçündü. Amma əsl gerçəklikdə isə burda ciddi bir məntiq yoxdu. Çünki o deyimlər özündə unutqanlığı da ifadə edir. Necə yəni "keçənə güzəşt" deyərlər və yaxud "son peşmançılıq fayda verməz". Axı keçəndən, peşmançılıqdan nəticə çıxarmasan, o yenə təkrar oluna bilər və beləcə, təkrarlandıqca da dünəni də, özünü də, hər şeyi də unuda bilərsən?!..
Mən bu yanaşmamla atalarımıza etiraz etmirəm. Ola bilsin ki, onların fikirləri redaktə olunub və yaxud da hansısa məqama, şəraitə uyğun deyilib və zaman ötdükcə fikir kimi qalıb, ancaq ilkin mənasından uzaq düşübdü. Bax, bütün bunları bir-birinə qarşı qoymadan mən bir fikri qabartmaq istəyirəm. Yəni nə vaxt içimdə gəzdirdiyim bir mətləbi sizinlə bölüşmək və sizin ona münasibətinizi cavab kimi almaq istəyirəm. Lap konkreti, niyə bu cür qəribə olduğumuzu, bu cür bəxt, naxış davası etdiyimi, bəxt üçün, naxış üçün sinov getdiyimizi və ümumiyyətlə, içimizdəki şeytanı qidalandırıb özümüzlə hər yerə daşıdığımızı bilmək istəyirəm. Axı biz lənət oxuduğumuz bir mələyi, bir şeytanı nədən boğub öldürmürük? Və naxışımızdan istifadə edib həmin o şeytanın pıçıltısıyla haqlının haqqına göz dikirik, haqsızı başa keçiririk?
Deyəsən, qəliz və cavabsız sual oldu. Amma şəxsən mənm üçün çox düşündürücüdü və toyuqla yumurtanın məsəli kimi uzun müzakirə istəyən bu fikir nə vaxtsa öz şərhini tapacaq. Yəni sonsuzluğa qədər belə davam edə bilməz. Ona görə ki, dünyada bir haqq divanı da var, bir sevgi də var. Bu imkan verməz ki, naxışlıların naxışı haqlıların haqqını həmişə tapdasın.
Zənnimcə, bu qarmaqarışıq, amma naxış cizgilərini ifadə etməyə xidmət edən yazının bu yerində mütləq o haqqı, o sevgini təkrar ortaya qoymaq, onu poeziyanın dili ilə səsləndirmək lazımdır.

Unudulmuş adayam
Nuhdan qalmış adamam...
Səsəm, həm də sədayam-
Ölüb dirilənəcən...

Haqqımı haqsız yeyəcək
Haqqımda çox şey deyəcək...
Amma dizinə döyəcək-
Ölüb dirilənəcən...

Bilirəm vaxtsız solmaram
Səbəb olmasa dolmaram...
Qoltuq adamı olmaram-
Ölüb dirilənəcən...

Yoxdu umduğum, küsdüyüm
Yaşla bağlıdı süstlüyüm...
Dəyməz kimsəyə pisliyim-
Ölüb dirilənəcən...

Daşı əzib əridəcəm
Ürəyimi kiridəcəm...
Mən kölgəmi yeridəcəm-
Ölüb dirilənəcən...

... Hə, bütün yazı boyu nədən yazdım, necə yazdım, nəyə işarə vurdum bir özüm bildim, bir Allahım, bir də siz. Ona görə də Allahın və özümüzün xatirinə naxışlılara paxıllıq etməyin. Onlarınkı da belə gəlib. Bizə də nə vaxtsa naxış payı düşər, səbrli olun.






YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-21
2018-04-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
“Bavariya”, yoxsa "Real" Madrid?

“Bavariya” (46.15%)
"Real" Madrid (53.85%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qız falçının yanında:
- Məni iki oğlan istəyir, Tofiq və Tağı. Deyiniz görüm bunlardan hansının bəxti gətirəcəkdir?
Falçı kartları yayır:
- Tofiqin bəxtı gətirəcək, sən Tağıya ərə gedəcəksən...




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK