ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

AVTOBUS TUĞA GETMİR

"TUĞ"u reklam edir

85863    |   2014-07-26 02:31
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bir anlıq özümü də unutmuşdum, bu dünyanı da. Və o bir anlığın nədən yarandığının, nədən baş verdiyinin də fərqində deyildim. Eləcə dünyanın ən xoşbəxt adamı kimi kefim ala buludlarda, ayağım yerdə, ürəyim sinəmdə, ağlım da başımda yol gedirdim. Birdən elə bil kimsə mənə yuxudan ayıl, dedi. Bu səs o qədər hökmlü idi ki, ayılmaya bilməzdim və yuxudan ayıldım. Gördüm kig
Şəhərin ən möhtəşəm prospektlərinin biri ilə sərnişin avtobusu hərəkət edirg İri tutumlu bir avtobusdug Kifayət qədər də sərnişini varg Ağır-ağır, ləngərləyə-ləngərləyə gedir avtobus. Mən avtobusun arxasınca baxıram, heç bir maraqsız-filansız. Sadəcə, məni yuxudan oyadan səsin hökmü ilə baxıram. Birdən diqqətimi avtobusun arxa şüşəsindəki trafaret çəkir. İri hərflərlə yazılıb:
- Tuğ!
İnana bilmirəm. Şəhərdaxili avtobus Tuğa gedir? Mənim xəbərim olmayıb?! Bəlkə nə isə baş verib? Bəlkə Tuğ azad olunub? Bəlkə artıq "Bakı-Tuğ" marşrutu fəaliyyətə başlayıb? Axı bir zamanlar belə bir marşrut fəaliyyət göstərirdi. Bakıdan üzü Qarabağa gedənlərin böyük əksəriyyəti paytaxt avtovağzalından səhər saat 6:30-da hərəkətə başlayan və vağzalı ilk tərk edən bu avtobusu yaxşı xatırlayır. Həmin avtobusa təkcə Tuğa gedənlər sərnişin olmurdular. Bu avtobusun sərnişinləri arasında Bərdəyə gedənlər də, Ağdama gedənlər də, Füzuliyə gedənlər də özlərini çox rahat hiss edirdilər. 7 saatdan artıq yolda olan bu avtobus haralardan keçib getmirdi kig Kürdəmirdən, Ağdaşdan, Göyçaydan, Ucardan, Yevlaxdan, Bərdədən, Ağdamdan, Füzulidəng və gəlib çatırdı Tuğa. Bu avtobusla kəndimizə gedib-gələndə neçə-neçə insanla tanış olmaq, dostlaşmaq imkanı qazanmışam. İndi isə xəbərim olmayıb. Bakıdan Tuğa hərəkət edən marşrut bərpa edilib, mən isə fil qulağında yatıb qalmışam. Türk qardaşlarımız demiş, lənət olsun belə övladlığa. Bir övladın ki, öz kəndinə gedən marşrutdan xəbəri yoxdur, ona necə övlad demək olar?..
Hələ də gözlərimi önümdə hərəkət edən avtobusun üzərində yazılmış trafaretdən çəkə bilmirəm:
- TUĞ!
İlahi, deyəsən mən havalanıram, deyəsən mən dəli oluram. Bu boyda hadisə baş verib, bu boyda avtobus Tuğa gedir, mən isəg Yox, doğurdan dəli oluram. Özü də artıq yavaş-yavaş yox, birdən-birə. Məni yuxudan oyadan səsin sahibi çiynimə toxunur:
- Gördün?
- Gördüm. Amma indiyə kimi niyə görməmişəm onu fikirləşirəm. Ya kor olmuşam, ya da bu avtobusla heç qarşılaşmamışam.
Öz-özümə verdiyim sualı necə ucadan ifadə etdimsə, yanımda əyləşib məni yuxudan oyadan dostum özü də diksindi. Elə onun diksinməyi ilə də məni gic gülmək tutdu. Elə bir gülmək ki, daha çox ağlamağa bənzəyirdi. Özüm özümü ağlayırdımg Özüm öz günümə ağlayırdımg özüm öz kəndimi, evimi, xatirələrimi ağlayırdım. Sadəcə, göz yaşlarım içimə axırdı. Ürəyimə göz yaşları ilə bərabər qor da səpilirdi, çıtır-çıtır yanırdı, tüstüm təpəmdən çıxırdı. Bu tüstünü Allahdan başqa kimsə görmürdü. Yəni bəndə istəsə də görə bilməzdi. Çünki bu yanan ürəyimin tüstüsü idi. Ona görə də heç kimə heç nə demədim, səsimi də çıxarmadım. Eləcə tüstülənə-tüstülənə:

Sakitləşdirmə məni
qoy yansın ürəyim
yansın hislərim,
yansın duyğularım,
yansın xatirələrim,
yansın yuxularımg
Sakitləşdirmə məni
ovutma, təsəlli vermə
heç necə yandığımı da
hiss etmə, görmə
və sadəcə
oturduğun kimi otur
baxdığın kimi bax
və sən də
yanan bir şamın
işığında dua et!
Dua et ki
necə yandığımı,
niyə yandığımı
və yana-yana da ağladığımı
Allahdan və səndən başqa
kimsə bilməsin.
birdən bilərlər
və məni dəli hesab edib
dəlinin ağlamağına gülərlər!..

Hə, indi təsəlli istəmirəmg İndi kiminsə əlimi ovcunun içinə alıb başımı sinəsinə sıxıb "dözümlü ol!" deməsini də arzulamıram. Çünki bütün bunların hamısından keçmişəm, bütün bunların hamısını eşitmişəm. Səbrin boyundan da, yaşından da xəbərim var. Düz 23 il, hələ bir az da artıq, mən səbrin boyuna baxa-baxa, yaşını saya-saya gözləyirəm. Amma heç ağlıma gəlməyib ki, boyuna baxdığım, yaşını saydığım səbir, sən demə reklama işləyirmiş. Sən demə, həmin o avtobusun Bakının küçələrində gəzdirdiyi trafaret reklam imiş. Özü də peçenye reklamı. Dadlı-duzlu "tuğ" peçenyesi. Bu da bir xoşbəxtlikdi. Öz-özümə deyirəm bunug öz-özümə ağlımdan, ürəyimdən keçirirəm. Hətta bir az qürrələnmək istəyirəm, kəndimin adı peçenyedə reklam olunur. Amma sonra fikirəşirəm ki, görəsən o peçenyeni istehsal edənlərin Tuğdan xəbəri var? Görəsən, onlar Tuğ kəndini necə yandırıldığını, necə odlara qalandığını bilirlər? Özü də bircə dəfə yox, birinci dəfə yox, ilk dəfə 1905-ci ildə odlara qalanıb bu kənd. Böyük Cəfər Cabbarlı da tarixi həqiqəti səhnələşdirib. Görünür, o böyük dahi o böyük faciəni teatr səhnəsinə çıxarıb ki, biz baxıb, görüb özümüzü tanıyaq. Amma biz bədbəxtlər baxıb görüb Allahverdi, İmamverdi dostluğuna qiymət vermişik, tarixi həqiqətə yox, faciəyə yox... Buna görə də təkrar olundu. Özü də 1905-ci ildəkindən daha ağır, daha dəhşətli bir formadag
Tuğ yandı, Tuğ işğal oldu, biz bir-birimizə səbirli ol, dözümlü ol, dedik. Mənə də dedilər, mən də dedim. Amma bilmədim ki, səbr, də dözüm də 40 arşınlıq quyudu. Ordan çıxmaq hər oğulun işi deyil.

Öz-özündən qorunub
Ruhum candan sorulubg
Bir cümlədə yorulub -
Bir sözdə də əridimg

Quru canım, yaş adım
Çalışdım ki yaşadım!..
Mən bir gözdə yaşadım -
Bir gözdə də əridimg

Yuxularda ucaldım
Yuxularda qocaldımg
Mən bir "döz"dən güc aldım -
Bir "döz"də də əridim.

Bir az dərin düşünəndə əslində həyat elə səhnədi. Və biz də dahilərin dediyi kimi, bu səhnənin istedadlı-istedadsız, bacarıqlı-bacarıqsız oyunçuları, daha doğrusu, aktyorları. Bu mənada avtobusun üzərindəki trafaretlə bağlı yazdıqlarımı, keçirdiyim hissləri aktyor oyunu saymayın. İnanın ki, mən həmin hissləri doğrudan-doğruya yaşadım və doğrudan-doğruya bir anlıq özümü Tuğa gedən avtobusun sərnişinləri arasında gördüm. Amma neyləyim ki, gerçək saydığım o bir an əslində reklamın mənə güc gəlməsi, məni öz təsir dairəsinə salması idi. Düşünürəm ki, həmkəndlilərimin ən azı 50 faizi mütləq bu təsiri yaşayıblar, bu təsirə düşüblər. Deməli, reklam şirkəti öz istəyinə çata bilib. Axı ona alıcı diqqəti lazım idi. O da bu diqqəti özünə çəkə bilib. Hətta mən o andan bir xeyli sonra marketlərin birindən həmin o "tuğ"dan birini aldım. Reklamda deyilənlər gerçək idi. Tuğ dadlı-duzlu idi. Amma "tuğ" Tuğ deyildi, heç onun həndəvəri də deyildi...
Hər kəsə öz yuvası doğmadı, öz ocağı istidi. Düşünməyin ki, mən kəndimi beləcə reklam edirəm, sevdirmyə çalışıram. Yox, o kəndin reklamını tarix özü edib. Heç bir təbliğatsız, heç bir təqdimatsız. Ən azı bu kənddə Mir Mehdi Xəzani, Üzeyir Hacıbəyov və daha kimilər, kimlər müəllim işləyibg
Hə, deyəsən reklam şirkətinin bazarına daxil oldum, haqqını tapdaladım. Amma neyləyim ki, bu məndən asılı olmadı. Əslində onlar mənim yaramın qaysağını qoparmışdı, mənim haqqımı tapdalamışdı. Mən də özümdən asılı olmadan, özüm də bilmədən, istəmədən gördüyüm həmin o anı yuxu bilmişdim, yuxu saymışdım. Əgər o hökmlü səs olmasaydı. Yəqin ki, mən o yuxudan ayılmayacaqdım və bu misraları diktə etməyəcəkdim.

Nə söz dedi, nə baxdı
Dan sökülür, sabahdıg
Perik düşüb nə vaxtdı -
Çağır yuxularımıg.

Oddu, yoxsa ocaqdı,
Dəlisovdu, qoçaqdıg
Şimşək kimi o çaxdı-
Ağır yuxularımıg

Gözümü bağlayıram
Nəm kiprik saxlayıramg
Hələ də ağlayıram -
Fağır yuxularımıg


***

Bütün bunlar bir anın, bir trafaretin, bir reklamın, kəsəsi, bir yaşamın qarmaqarışıq ifadəsi idi. Və mən həmin bu yaşananları yazmaya bilməzdim. Çünki həyat gerçəkliyi adamı həmişə divara söykəyir. Və sən o divardan canını qurtarmaq üçün mütləq gerçəyi etiraf etməlisən. Mən də heç bir qeyri-adi gücü olmayan, yazı yazmaqdan başqa əlindən bir iş gəlməyən bir Allah bəndəsi kimi həmin o bir anın təsirindən çıxmaq məcburiyyətində idim. Yəni divardan qopub ayrılmaq bir insan olaraq mənim də haqqım idi və mən də o haqdan istifadə etdim. Necə alındı, necə baş verdi deyə bilmərəm. Amma tam səmimiyyətimlə deyim ki, bu cür ağrılı yaşantını heç kimə arzu etmirəm. Arzu etmək zorunda qalsam, onda öncədən pıçıldayaram ki:
- Ürəyi və əsəbləri zəif olanlar oxumasınlar!!!
Bu dünyanın hər üzünü görmək, hər qatına baş vurmaq bir ömürdə mümkün deyil. Çünki insan təkcə yazıb-yaratmaq ömrünü yaşamır. Onun çiynində yatıb-durmaqdan tutmuş, çörək yeməkdən ailə qayğısına, fizioloji tələbata qədər çox sanballı, ağır bir yük var. Yəni insan bu yükü də mənzil başına aparmalıdı. Ona görə də əvvəldə söylədiyim həmin o hər dəfə baş vurmaq üçün vaxt, ömür kifayət eləmirg
Bir gerçəklik də var: vaxtı, ömrü paylaşmaq, bölmək. Bax, bunun özü də bir ustalıqdı və məharət tələb edir. Mən ürəyimə yaxın buraxdığım, özümə yaxın bildiyim bir çoxunun vaxtla, zamanla necə vuruşduğunun şahidiyəm. Onlara bu mübarizəsində kömək edə bilmədiym üçün ancaq tamaşaçı lojasında əyləşirəm. Elə həmin əyləşdiyim yerdən də hərdənbir özümə də baxıram. Görürəm ki, sən demə, həyatın əksər səhifələrində, əksər məqamlarında trafaretlər böyük işlər görür. O qədər böyük işlər ki, o işlər adamın ürəyini partladır. Özü də izinsiz-filansız, haqlı-haqsızg
Mənim içində olduğum həmin o durumun pik nöqtəsində telefonuma mesaj gəldi:
- Gözləmə! Gedə bilməyəcəm, bir iş çıxdıg
Bu mesaj təsadüf deyildi, bu mesaj həyatın real üzü idi. Elə bir üzü ki, bizlər onu yaşayırıq, onu yaşamağa məhkumuq. Çünki biz indi daha çox güzəran ovundayıq, çörək ardınca qaçırıq. Özü də təkcə yemək üçün yox, həm də yaşayıb yaşatmaq üçün.

Gözləmə
Yolunu davam et
Mənsiz get
Mən bu gün
Daşdan çörək çıxaracam
Ürəyimin
Qoluna girib
Çörək qapısına aparacam
Bəlkə də
Fələk qapısıdı bug
Əlim
Cibimdə utanır
Gözlərim
Uşaqlarımın gözlərində
Sən
Gerçəyi gör
Gerçəyə bax
Sətiraltı heç nə axtarma -
Bu çılpaq sözlərimdəg
Bir də indi daşdan da
Çörək çıxarmaq olmur
Sahibi icazə verməsə
Axı karxanalar
Dədə mülküdü
Bizlər isəg
Hər nəysə!..

Hə, "tuğ" avtobusda hər gün hərəkət edir, Bakını gəzib dolaşırg "Tuğ" ekrandan özünü göstərir. Tamaşaçı ağzını ləzzətlə marçıldadır. Mən isə Tuğa gedə bilmirəm. Heç ora avtobus da getmir!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK