Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | BU DA BELƏ BİR DÜNYADI Adalet.az | BU DA BELƏ BİR DÜNYADI Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

BU DA BELƏ BİR DÜNYADI

55 yaşın tamamından gec xəbər tutduğum şair dostuma

24182    |   2012-04-06 13:20
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Son vaxtlar heç belə sıxılmamışdım. Doğrudan-doğruya ürəyim elə sıxıldı ki, sanki çox böyük bir günah işlətmişdim. Əslində doğrudan da günah olmuşdu, amma bilməyərəkdən. Bilməməyimin də əsas səbəbi zamanın qayğıları, artıq yaşadığım mənzilin divarlarına gəlib çatan söküntü və bir də yazı-pozularg
   
   Bütün bunlar məni müəyyən məqamlarda çıxılmaz duruma salır. Sonra da qalıram çapalaya-çapalaya. Amma yaxşı ki, söhbətlərin birində yaxınlardan eşitdim ki, sən demə onun 55 yaşı tamam olub. Özüm də bilmədən dilimdən bir söz çıxdı:
   
   - Ey, gidi dünya
   
   Bəli, səssiz-səmirsiz gəlib çatıb 55, heç kimin xəbəri olmayıb. Əslində xəbəri olanların və yaxud da xəbəri olmalıların bu 55-ə heç dəxli də yoxdur. Çünki indi adamların böyük bir qismi şəraitə, vəzifəyə, mövqeyə uyğun yanaşır hər şeyə. Bu yerdə istər-istəməz böyük Səməd Vurğunun bir misrası yadıma düşür. Çox qəribə misradı:
   
   
   
   Dünən hökm sürən,
   
   Bu gün can verir...
   
   
   
   Hə, heç bilmirəm hardan-hara getdim və necə gəlib yadıma düşdü bu misra. Amma əslində elə bu misranın da yeridi, məqamıdı və mən də həmin o məqama üz söykəyib xəyala dalıram, yadıma tələbəlik illərim düşür. O məndən iki kurs öndə oxuyurdu və onun qrup yoldaşlarından biri, yəni Mehdi mənimlə səmimi münasibətlərdə idi. Tez-tez ədəbiyyatdan, həyatdan danışırdıq onunla. Günlərin birində Mehdi mənə dedi ki, xəbərin var, sənin həmyerlin çox gözəl şeirlər yazır... Doğrusu, həmin o sözə qədər mən onun şeir yazdığını bilmirdim. Hətta Mehdi onun bir neçə şeirini əzbər dedi. Misralar məni əməlli-başlı özünə çəkdi, özünə bağladı...
   
   Bu hadisədən sonra o, təhsilini davam etdirmək üçün Moskvaya gedi. Əlaqələrimiz müəyyən müddətdə qırıldı. Sonra onu Dövlət Televiziyasının verilişlərindən birində gördüm və beləcə yavaş-yavaş onun adını, imzasını verilişlərin titillərində oxumağa başladım. Bunun ardınca həmin televiziyanın "Gənclik" baş redaksiyasında dəfələrlə görüşdük. Həyatımda özünəməxsus izlər buraxdı. Özü də təmannasız, minnətsiz...
   
   Bütün bunlar keçmiş xatirələrin bir yarpağıdır. Ona görə keçmiş deyirəm ki, o illər mənim üçün şirin bir xatirə kimi gəlib keçib. O illərdə mən sözün bütün mənalarında ürək dostları, könül sirdaşları qazanmışam. Təəssüf ki, Əzrayıl bizdən də yan ötməyib, bizim də sıramıza əl gəzdirib. Buna baxmayaraq, biz o bağlılığı, o səmimiyyəti qoruyub saxlaya bilmişik. Yenə də təmənnasız, yenə də minnətsiz...
   
   
   
   Səndən sonra yağan qar
   
   yağar bu şəhərin küçələrinə.
   
   Yağar bu şəhərin-
   
   ayı qaçırılmış,
   
   ulduzu doğranmış gecələrinə.
   
   
   
   Tənha küçələrdə qarılar gəzər,
   
   Yeriyər ağappaq qayğıları da.
   
   Bir gün bu şəhərin qarı ərisə,
   
   Əriyər ağappaq qarıları da.
   
   
   
   Hə, bu şeirin adı "Səndən sonra yağan qar" olsa da, əslində bu qar deyəsən elə sən olanda da yağır. Bilmirəm, zamanındandı, yoxsa təbiətdə baş verən son fəsadlardan. Hər nədisə, yağır ömrümüzə. Təəssüf ki, bu yağan qar elə sənin dediyin kimi: "Bu qar quşlara da çörək olmadı"!!!
   
   Allah sənə kömək olsun, bu zamanında yağmayan qar kimə kömək oldu ki, quşlara da çörək olsun. Amma yenə deyirəm, bu yağan qarı vecinə almayanlar da kifayət qədərdi. Bir dəfə məclislərin birində dostların israrından sonra bir şeir oxudum. Çox qəribə şeir idi. Bütün zamanlara, bütün məclislərə aid olan şeir.
   
   
   
   ...Fələk, bu qarnı tox, qalın
   
   Adamlar,
   
   Başdan ayağacan qarın
   
   adamlar
   
   Qoymur bu dünyada yolumu
   
   gedim
   
   Qoymur söz söyləyim, ümid
   
   eləyim...
   
   
   
   Qırıb budağını göy çinarların
   
   qarınlı adamlar gələr üstümə,
   
   Kabab döşəyərlər quzu
   
   ətindən,
   
   Qaçıb sığınaram göy
   
   tüstüsünə...
   
   Görən nə istəyir dəli adamlar,
   
   Bu sümük adamlar, dəri
   
   adamlar...
   
   
   
   Bilmirəm, dediklərim yerinə düşdü, yoxsa yox, amma həqiqətən biz yaman yaddaşsız oluruq son zamanlar. Unuduruq bizlə bir sırada duranı, bizə çiyin söykəyəni, biz güvəndiklərimizi... Elə bil dünən əlimizdən tutan, bizlə bir səngərdə dayanan və yaxud bizimlə fikir bölüşən kimsə olmayıb, elə tək olmuşuq, təkbaşına yol getmişik, yaşamışıq, vuruşmuşuq. Lakin bilməmişik ki, kimsə yanımızdadı! Görəsən niyə beləyik axı? Bəlkə bizdə nə isə çatmır? Nəyəsə ehtiyacımız var? Nədənsə müalicə olunmalıyıq?
   
   Eh, yenə suallar uzandı, calandı bir-birinə. Sonra da başlayacam öz-özümü qınamağa ki, niyə dünəni alt-üst elədim, xatirələrə əl uzatdım. Onları da pərən saldım, ürəyimi də...Və sənin bu yerdə misraların çatır köməyimə və alır məni sualların əlindən.
   
   Mən
   
   sakit baxa bilmirəm
   
   insanlar,
   
   dünyanın bu gedişinə-
   
   üzümüzə gələn gələcəyinə,
   
   üstümüzdən keçən keçmişinə.
   
   Bu
   
   səbri kasaların işidir,
   
   Bu
   
   səbrindən asılanların işidir.
   
   Mənimsə indidən əllərim əsir
   
   ömrümün bu çağında.
   
   Bir balaca ürəyim var-
   
   döyə-döyə öldürəcəm
   
   gözlərinizin qabağında.
   
   
   
   Ürəyimizi onsuz da paran-parça eləyiblər...dağlayıblar... yurdumuzu-yuvamızı viran qoyublar... bizə öz torpağımızda ad da tapıblar... ad da qoyublar. Və biz də bu yaralı ürəyimizi üstəlik özümüz sıxırıq, özümüz döyəşdəyirik, özümüz ağrıdırıq, özü də bilə-bilə... Bu da bizim çıxış yolumuzdu deyəsən. Amma qardaşım, biz heç, bəs bizdən sonra gələnlər, bizim böyütdüklərimiz? Onlar necə, onlar da bu ağrını yaşasın? Doğrudu, sən deyirsən ki:
   
   
   
   Bu uşaqlar
   
   heç nə bilmək istəmirlər-
   
   buludların yaxasını istəyirlər
   
   ulduzların ən uzağını
   
   sevincin
   
   ürəyin dözməyənini
   
   istəyirlər
   
   həsrətin ən qorxağını...
   
   
   
   Hə, deyəsən sağa-sola çox getdim. Amma məni qınama, bu var-gəl etməyim də elə-belə deyil. Çünki səninlə bölüşəndə, səninlə bir-birimizin iç dünyasından xəbər tutanda həm o yerlərə qayıdıram, həm də yüngülləşirəm. Mənə elə gəlir ki, hər şey keçəcək. Sular yenə öz səmtinə axacaq, zirvələrin qarı, dağların dumanı seyrələ bilər, pərən düşə bilməz. Bu mənim daxili əminliyimdi. Sadəcə, gözləmək, bir az səbrli olmaq qalır bizə, sənin dediyin kimi.
   
   
   
   Gözləyirəm nə vaxt keçər
   
   bir də burdan qatar yolu.
   
   Gözləməkdən çiçək açdı
   
   gözlərimdə bahar yolu.
   
   
   
   Qurtarmayan məhəbbətdir,
   
   Tükənməyən səxavətdir,
   
   Ömür ki, var - əmanətdir
   
   Gedər özü, qalar yolu.
   
   
   
   Tanrım, dağda güllər soldu,
   
   Külək vurdu, dən sovruldu,
   
   Hər şeyin ki, sonu yoldu-
   
   Apar ömrü, qaytar yolu.
   
   
   
   Bura qədər özümü birtəhər saxladım, hətta çox dəyərli bilgiyazarımız Gülər xanımın israrına baxmayaraq, kimdən yazdığımı, şeirin kimə aid olduğunu gizlətməyə çalışdım. Amma indi məqamı çatıb. Necə deyərlər, oxucuları intizarda qoymaq olmaz. Ona görə də üzümü sənə tuturam:
   
   - Qardaşım Bəxtiyar Qaraca! Mən sənin barəndə saatlarla danışa, saatlarla bilgisayar arxasında oturub yaza bilərəm. Amma sənin öz şəxsiyyətin, sənin öz dəsti xəttin məni bir az diqqətli olmağa məcbur edir. Bilirəm ki, qeyri-səmimiliyi, həddən ziyadə və bəzən də yersiz tərifləri heç xoşlamırsan. Bir şirin "salam!" sənin üçün saatlarla deyiləcək tərifdən irəlidi. Ona görə də mən heç bir əlavəsiz sənin 55 yaşını təbrik edirəm. Bağışla ki, əvvəldə dediyim kimi, qayğılardan gec ayıldım. Amma bilirəm ki, dost-qardaş təbriki gecikəndə də ləzzətini itirmir. Çünki ürəkdə olanın yeri təkcə doğum günü ilə bəlli deyil ki, onunla qiymətləndirilmir ki. Hər həlda biz bir-birimizi anlayırıq. Və...
   
   Bütün yazı boyu səninlə üz-üzə dayanmış kimi içimdən keçənlərin bir hissəsini bzümün sözümlə, sənin isə şeirlərinlə elə sənin özünə ünvanladım. Amma sonda bilmirəm nədənsə içimdən bir vaxtlar yazdığım şeirlərdən birinin sonluğu gəlib keçdi. Bu bənd əslində bir növü ad gününə hədiyyə edirəm.
   
   
   
   yoldaşlıq elə, yol gedək
   
   düşək bir sevgi izinə...
   
   ömrü bənövşə tək səpək
   
   dünyanın kömür üzünə...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK