Adalet.az | HƏR GÜN OTUZ YEDDİ Adalet.az | HƏR GÜN OTUZ YEDDİ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

HƏR GÜN OTUZ YEDDİ

Xəlil Rza, ruhun şad olsun!

67868    |   2013-06-15 01:04
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Heç bilmirəm hardan gəlib düşdü yadıma, necə oldu və ümumiyyətlə, indiki məqamda, indiki durumda heç otuz yeddinin yeridirmi? Və bir də, bu dünya otuz yeddidən qurtulmayıb? Bəlkə mən yanılıram? Bəlkə hər şeyi dolaşıq salmışam? Yox, deyəsən doğrudan - doğruya bir şeirimdə yazdığım kimi:

Mən dəli olurum, mən yavaş-yavaş...

Dəlinin ki, buynuzu olmur. Belə götürəndə elə bu gün əksəriyyətimiz dəli deyilikmi? Bilirəm, sözümü min yerə yozacaqsınız, qulp qoyacaqsınız, fikirlərimi çırpib mitilini çıxaracaqsınız. Olsung islanmışın yağışdan nə qorxusu! Onsuz da gözgörəti bir yağışın altında, bir bulağın gözündə, bir dənizin ləpələrində və nəhayət, bir haqsızlıq məngənəsinin burulğanında hər gün, hər saat, hər an islanıram. Nə qurumağa yerim, dəyişməyə köynəyim, bir az da obrazlı desəm, heç qurutmağa canım da qalmayıb. Çünkig
Həyatın dolanbacları çoxdur. Ona görə də səhərin necə açılıb, axşamın necə düşəcəyini bilsəm də, bəzən burda da yanılıram, burda da səhv edirəm. Elə bil bütün dünya, təbiət, yer, göy hamısı mənə qarşıdır, hamısı mənlə haqq - hesab çəkmək istəyir və çəkir də. Mən də ki, Ramiz Rövşən demiş, fağır bir kənd uşağı, başımı aşağı salıb öz cığırımla getməyə çalışıram. Əslində isə, bu cığır az qala elə Ramiz Rövşənin dediyi ilan balasının getdiyi qum üzərində açdığı nazik, əyri - üyrü bir izdi, bəzən heç gözə də dəymir. Gözünə sataşanlar isə ya diksinib geri çəkilir, ya lənət oxuyur, ya da əhəmiyyət verməyib, elə o cığırın özünü də tapdalayırg
Bəli, eni - uzunu 4 saatlıq yol olan bu məmləkətdə cığır sahibi olmaq, iz açmaq çox çətindir. Çünki bu dörd saatlıq yolda bütün məmləkət sanki qurd kimi ağız - ağıza yatıb, hamı bir - birini güdür, hamı bir - birini izləyir və hamı da özünü ən böyük, ən güclü sayır. Mən hələ bu iddiaların içərisində işverənliyi, dəsmal gəzdirməyi, aftafa tutmağı və s. və ilaxır demirəm. Allah yaxşı kişilərə rəhmət eləsin! Bu yaxşı kişilər heç yaxşı iş görmədilər. Çünki həmin o yaxşı kişilər bütün yaxşı atları minib getdilər, özü də çaparaq getdilər. Dünya kora, keçələ, şilə, şikəstə, əyri - üyrüyə, içi xıltla dolu olanlara qaldı. Elə onlar da öz içlərində olanı suladılar, göyərtdilər. İndi də həmin o göyərtdiklərini gah calaq eləyirlər- gah şitil eləyirlər, gen - bol yayırlar. Axı onların qarşısına çıxan bir yaxşı kişi qalmayıb dünyada. Necə deyərlər, "dərə xəlvət, tülkü bəy!".
Hə, deyəsən bir az çox uzaqlara getdim, geri qayıtmağın məqamıdı. Özü də elə - belə yox, yazımın yarımbaşlığında adını anıb, ruhuna salavat çevirdiyim Ulutürkün məşhur "Davam edir otuz yeddi" müdrik və tarixi hökm kimi səslənən şeirinin misrası ilə. Çünki həmin misra bütün zamanların, bütün günlərin ən çılpaq, ən sərrast, ən dəqiq və heç cürə inkar edilməsi mümkün olmayan bir gerçəyidi, bir həqiqətidi.
Mən bu həqiqəti həyatımda addımbaşı görürəm, onunla qarşılaşıram, onunla əlbəyaxa oluram, hətta bəzən sıyrılıb əlinin, qolunun altından keçib getmək istəyirəm, amma mümkün olmur. Çünki Məmməd Araz demişkən, "bu dünyanın qara daşı göyərmir" və bir də Ramiz Rövşən demiş, "göy üzü daş saxlamır" və nəhayət, bütün bu deyilənlərin bəlkə də əl çatmayan bir yerində də Zakir Fəxrinin fikirləri dayanır "qalmaz belə, qalmaz dünya...". Yox, deyəsən çox qarışdırdım, amma açığını deyim ki, bilə - bilə qarışdırdım. Ona görə ki, üstümə olacaq basqılardan, 37 havasından bir balaca qorunmaq məcburiyyətindəyəm. Çox dəyərli bacım, hər yazısını sevə - sevə oxuduğum Flora Xəlilzadənin dilindən oğurladığım 37 hər an, hər gün davam edir fikri mənim bütün düşüncələrimin, yazmaq istədiklərimin ifadəsinə çevrildi. Baxıb gördüm ki, televizorda, mətbuatda, harda gəldi 37-dən danışanlar ya bilərəkdən, ya da xəbərləri olmadan ətraflarında baş verən 37-ni, onun ağrı - acısını, onun fəsadlarını görmürlər və yaxud da elə görə - görə də fikirləri yayındırmaq, dolaşıq salmaq üçün özlərinin otuz yeddisindən yox, özgələrinin otuz yeddisindən danışırlar. Bizi o səmtə yönəldirlər.Ancaq unudurlar ki, söhbət dövlətdən, hakimiyyətdən yox, fərdlərdən gedir! Əgər mən öz icimdə hansısa ədaləti öldürürəmsə, oturub - durduğum yerdə kimisə sıxışdırıb cərlədirəmsə, bundan dəhşətli 37 ola bilməz! Bu marşrut sürücüsünə də, çobana da, müəllimə də, İdman məşqicisinə də, tələbəyə də, zabitə də, yazara da ... bir sözlə, bütün insanlığa aiddir!!! Deməli, nahaq yerə küfrümüzü, nifrətimizi ötən əsrin 37-nə istiqamətləndirirlərg
Çox qəribədir, hamı görür, hamı duyur və hamı da eləcə, 37-dən danışır. Mən də görürəm, duyuram, yükünü, acısını çəkirəm, amma dözməkdən başqa heç nə edə bilmirəm. Çünki mən və mənim kimilər bu dərdin abunəçisiyik. Sadəcəg

Qəmini mənə tanıt
Dostluq təklifi edimg
Onu səndən almaqçün-
Qədəmlərinə gedim!

Qəmini mənə tanıt
Dilə tutum, söz alımg
Onun verdiyi qorla -
Ürəyimə köz salımg

Qəmini mənə tanıt
Şam tək yanım yolundag
Doğmalaşıb cüt gəzək-
Qolu olsun qolumda!

Qəmini mənə tanıt
Alım, qəmsiz kef elə!
Sənə sevgimi verim -
Sən də bu cür nəf elə!

***
Elə bir məmləkətdə yaşayıram ki, orda kifayət qədər insanlarla hal - xoş edir, əhval öyrənir və bəzən də öz əhvalımı, öz ovqatımı onlarla bölüşürəm. Bax, bu mənada qəzetimizin şənbə sayında mən üzümə açılan qapıdan istifadə edib, bir növ özüm özümlə üz - üzə dayanıram, danışıram, gileyləşirəm, sevinirəm, küsürəm və hətta bəzən özümün özümdən əmlli - başlı acığım gəlir və yadıma məşhur bir tamaşada bir vaxtlar dillərimizin əzbəri olan, təpədən - dırnağa istedad kimi dünyaya gəlib, dünyadan da gedən mərhum İsi Məlikzadənin "Qatarda"sı düşür. Əgər xatırlayrsınızsa, orda bir yer var, obrazın yaradıcısı mərhum və böyük sənətkar Yaşar Nurinin səsi indi də qulaqlarımdadı:
- Əə, kişi daş daşıyar, "Kamaz" sürərg
Hə, indi nə dediyimi yəqin anladınız. Mən nə daş daşıyıram, nə "Kamaz" sürürəm. Eləcə, dərd çəkirəm, dərd üyüdürəm. Bir növ qələmlə gorumu qazıram. Əgər o gor yerini də tapa bilsəm! Axı indi gor yeri almaq da böyük bir müsibətdi. Düzdü, arada fikirləşirəm ki, gor harama yaraşır? Nə çoxdu döyüş bölgəsində gözdən qıraq yovşanlıq, çala - çuxur, dərə - təpə. Tərəkəmə dostlarım demiş: yiyəsiz irəmələr!!! Bəlkə vəsiyyətimdə elə dilimə güclə yatan bu sözü pıçıldadım!..
Adətən yurd - yuvası yağmalanan, ev - eşiyi odlara qalanan insanlar daha çox yurd həsrətindən, evsizlikdən söhbət açırlar, qarşılaşanda bu fikirlərini bölüşürlər. Hətta bəzən bir az kinayə ilə, bir az ironiya ilə, bir az zarafatla deyirlər ki, filankəsin kirayə qaldığı ev mənim kənddə qalan toyuq damımdan balacadı!!! Təsəlliyə bax e! Gör insan nə ilə təsəlli tapır. Əli çatmayan, ünü yetməyən, yuxusunda görüb, xatirəsində gəzdirdiyi toyuq damını!!! Amma zarafat - zarafat kaş ki, o toyuq damından biri burda olaydı. Sil - süpür eləyib, gecə - gündüz reklamı gedən "Ağdağ"la suvadıb, hamını dəvət edərdim evimə, samovar çayına qonaq edərdim sizi, özü də İsmayıllı kömüründən. Doğrudur, İsmayıllıdan olan əməkdaşlarımız mənə kömür söz veriblər, amma nə vaxt gətirəcəklərini deməyiblər. Onlar da zəmanə adamlarıdı. Bilirlər ki, ən yaxşısı söz verməkdi! Yoxsa pul verib, sonra da geri ala bilməyəsən, qalasan qapılarda. Odur ki, siz də söz verin, yiyəsi yox, sahibi yox. Necə deyərlər, yəhərsiz, yüyənsiz bir at, buraxın başını, hara qədər gedər, gedərg Elə mən də sözdən danışarkən yadıma düşdü ki:

Bir söz tuzağa düşüb
Dildən uzağa düşüb
Qara-sazağa düşüb-
Deyin, dilim isinsing

Bir köz qovrulub təkcə
Tüstü qıvrılıb təkcə!
Yanıb sovrulub təkcə-
Deyim, elim isinsing

Bir göz sulanıb daha
Dibi bulanıb daha
Mənə bu qalıb daha-
Silim, əlim isinsing

***

Bir atalar sözü var. Bilmirəm, xatirinizdədi, yoxsa yox. Deyilsə, icazə verin yadınıza salım. Atalar sözündə deyilir ki, "ilan vuran ala çatıdan qorxar!". İndi mən xeyli götür - qoy edəndən sonra məcbur olub 23 il geriyə, yəni arxada qoyub gəldiyim o məlum tarixə qayıtdım. O tarixi də yada salaq: 1991-ci ilin oktyabr ayının 30-dan 31-nə keçən gecə! Bax, həmin o dəhşətli gecədə mən evsiz qaldım və bildim ki, evsiz qalmaq nə imiş! Özü də bunu, ən çox, sığındığım uşaq bağçasının eni - uzunu bir qarış olan otağında hiss etdim. Bağça uşaqlarının nəfəsi hopmuş həmin otaqda nələr çəkdim, nələr yaşadım, nələrdən keçdim. Gecələr başıma çəkdiyim nimdaş yorğanın altında kimlərə, nələrə asi oldum, kimlərdən, nələrdən kömək umdumg Mən yaşadım bu həyatı və bildim ki, evsizlik nədir! Sonra yataqxana, sonra kirayəşinlik - axı uşaqlar böyüyürdü, uşaq bağçasına sığışa bilmirdik, ev kirəsini də ödəmək çətinləşirdi. Üstəlik, ev sahibinin tələbləri, şərtlərig və bütün bunlar doğrayırdu ömrümü, budayırdı məni. Sonra da bir gecəqondu - özülsüz, sənədsiz - sübutsuz bir gecəqondu! Zarafat deyil, evdi. Hamının həsəd apardığı, hamının sübut kimi gördüyü ev!!!
Bilmirəm, məmləkətimizdə nə qədər insanın isti ocağa, özünə aid bir küncə ehtiyacı var! Amma bildiyim odur ki, yəni bu mənim bütün səmimiyyətimlə, bütün varlığımla, bir az da çılpaq desəm, bütün kişiliyimlə hər kəsə arzuladığım bir istəkdi:
- Tanrı hər kəsi evli-eşikli etsin! Hətta məndən zəhləsi gedənləri də, məni görmək istəməyənləri də!
Hə, deyəsən mövzunu yaman çox uzatdıq. Hiss edirəm ki, bilgisayar yazarının da, yazını oxuyanların da hövsələsi daralır. Ona görə də bir az fikrimi yığcamlaşdırmaq, bir az qısa etmək istəyirəm. Yəni ürəyimdən keçir ki, Allah bizə dözüm versin. Taleyimizin, həyatımızın 37-nə - evsizliyə, qaçqınçılığa, kədərə, sevincə, laqeydliyə, diqqətə, bir sözlə, bu dünyaya - ömür payımız çərçivəsində dözə bilək. Bundan böyük daha nə istəyə bilərəm ki, bu köhnə dünyadan? Bəlkə də istəyərəm ey, amma o istəyimə də mütləq qulp qoyacaqlar, məni iddialarımda suçlayacaqlar. Yaxşısı budur ötənlərlə, xatirələrlə yaşayım. Çünki onlar həm yuxu idi, həm də deyildi.

Bəlkə də yuxu idi
Gördük, sonra oyandıqg
Həsrətin saçlarını -
Hördük, sonra oyandıqg

Yuxuda da imtahan
Yarı çən, yarı dumang
Yaşananı anbaan-
Böldük, sonra oyandıqg

Biz əl açdıq göylərə
Yaxınlaşdı göy yerə!
Ruhumuzu göylərə -
Verdik, sonra oyandıqg

Nur yağdı üzümüzə
Daş dəydi dizimizə
Özümüz özümüzə -
Döndük, sonra oyandıqg

Doğrudanmı oyanmışam? Hər halda siz fikirləşin bu sual ətrafında, elə mən də fikirləşəcəm.

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-18
2018-08-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK