Ücretsiz php script indir film izle hd film izle ikinci el eşya alanlar shell indir hack forumu hacklink satışı Adalet.az | QOHUMLUQ Adalet.az | QOHUMLUQ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

QOHUMLUQ

20128    |   2013-05-25 00:54
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

...Axır vaxtlar Bakının rayonlarından birinin maliyyə şöbəsinin müdiri Ayxan Əhmədoviçin işləri yaxşı getmirdi. Çünki yeni icra başçısı iki ayağını bir başmağa dirəyib deyirdi ki, özünə iş tap, day mən səninlə işləmək istəmirəm! Hər dəfə bu sözləri eşidəndə elə bil ki, Ayxan Əhmədoviçin başına bir qazan qaynar su tökürdülər. Zarafat deyildi, Ayxan Əhmədoviç düz 20 il idi ki, rayon maliyyə şöbəsinin müdiri vəzifəsində çalışırdı. O qədər var-dövlət toplamışdı ki, çoxları ona həsəd aparır, paxıllıq eləyirdi...

... Sifariş-sifariş dalınca gəlirdi. İcra başçısı hətta başqa adamlardan da xəbər göndərirdi ki, Ayxan məni boğaza yığmasın, öz xoşu ilə ərizə yazsın və çıxıb getsin! Yoxsa prokurorluğa bir təqdimat yazaram, yoxlatdıraram, sonra da saldıraram içəri! Hər dəfə bu sözləri dinləyəndə onun canına vəlvələ düşürdü. Gecə də rahat yatağında gözünə yuxu getmirdi. Elə gözünü yuman kimi, təzə başçını görürdü və canına üşütmə düşürdü...

Çox düşünüb-daşındı, axırda bu qərara gəldi ki, başçını heç cürə razı sala bilməyəcək. Çünki başçı deyirdi ki, iti görüm, qurdu görüm, Ayxan Əhmədoviçi görməyim. Ayxan Əhmədoviçdən başçıya o qədər danos vermişdilər ki, başçı da verilən danosun siyahısına baxanda gözü kəlləsinə çıxırdı: Bakıda 4 yerdə villası, 5-6 "novostroyaka"sı, 7-8 kommersiya mağazası, 10-dənə də maşın... Bütün bunlar danos siyahısına yazılıb hamısı başçıya ötürülmüşdü. Başçı da ona bildirmişdi ki, ya o obyektləri sat pulları mənə gətir, ya da işdən çıx get! Ancaq Ayxan Əhmədoviçdən qışda buz almaq mümkün deyildi. Kimsə ondan bir şey qoparsaydı, çox fərasətli adam idi. Lakin işi düşən adamı o dəqiqə qılığına girər və ələ alardı. Onun həm də çox şirin dili vardı. Bu şirin dillə ilanı da yuvasından çıxarardı...

... Bu dəfə isə daş qayaya rast gəlmişdi. Nə qılığa girə bilirdi, nə də şirin dili işi keçirdi. Sadəcə Ayxan Əhmədoviç fikirləşdi ki, yuxarı vəzifələrdə əyləşən çoxdan tanıdığı bir adamın qızını oğluna alsın. Əgər bu məsələ baş tutsaydı, onda Ayxan Əhmədoviçin işləri düzələ bilərdi. Bilmək olmazdı, o, vəzifəli şəxs də Ayxan Əhmədoviçlə qohum olacaqdı, ya olmayacaqdı?!

Çox götür-qoydan sonra o qərara gəldi ki, elə bu axşam Nadir Əliyeviçin yanına getsin və söhbəti açsın. Nadir Əliyevç də çox hörmətli adam idi. Həm vəzifəsi vardı, həm də güclü arxası. Daha doğrusu, onun bir sözünü heç kim iki eləyə bilməzdi. Əgər Nadir Əliyeviç desəydi ki, qatıq qaradı, başqa adamlar da bunu təsdiqləməli idi. Ola bilərdi ki, kimsə bunu təsdiqləməsin, amma o adam gərək elə həmin an əyləşdiyi vəzifə kreslosundan qalxıb gedəydi. Nadir Əliyeviçin xəstə bir qızı vardı. O qədər də xəstə deyildi, ayaqlarını çəkir, yeriyəndə hiss olunurdu ki, axsayırdı. Ancaq bu axsayan qıza o qədər elçi gələn vardı ki, saymaqla qurtarmaq olmurdu. Nadir Əliyeviç isə bu adamların heç birinə razılıq vermir və üz göstərmirdi...

Ayxan Əhmədoviçin bəxti onda gətirmişdi ki, o, Nadir Əliyeviçi 30 il bundan əvvəl tanıyırdı. Əvvəllər bir yerdə işləmişdilər; Nadir Əliyeviç onun rəisi olmuşdu. O, da şirin dilini işə salıb elə o vaxtdan Nadir Əliyeviçin qəlbinə girə bilmişdi. Toyda, ad günlərində badəni əlinə götürər, Nadir Əliyeviçin qabağına qaçar və bir tost deyərdi. Deyərdi ki, səndən səxavətli, səndən mərd və səndən kişi adam yoxdu! Bu ürək ki, səndə var, hamı səni çox istəyəcək! Ayxan Əhmədoviçin bu sözləri rəisin ürəyinə yağ kimi yayılar və sevinərdi. Hətta əlini onun çiyninə qoyub deyərdi ki, bu idarədə səndən mərd adam görmədim. Kişi kimi həmişə arxamda olmusan...

...Həmin günləri yenidən Ayxan Əhmədoviç yada saldı və özünə ürək-dirək verdi ki, elə bu dəqiqə mobel telefonla onunla danışsın. Əvvəl cib dəftərinə baxdı, həmin nömrəni yığdı, ancaq alınmadı. Yaxın tanışlarından birinə zəng vurdu, ondan öyrəndi ki. Nadir Əliyeviçin nömrəsi dəyişib və özü də 211-lə başlayır. Nömrəni yığdı, o dəqiqə Nadir Əliyeviçin səsini eşitdi:

- Səsinə qurban olum, ay qağa! Nə vaxtandır əlaqəmiz kəsilib. İstəyirəm bu axşam gəlib səninlə görüşüm və bir stəkan çay içək!

- Nə vaxt istəsən, gələ bilərsən, qapım üzünə açıqdı. Bilirsən ki, xətrini çox istəyirəm...

- Elə bu axşam saat 9-da sizdəyəm. Arvadağanı da götürüb gələcəyəm. Gör nə vaxtdandır görüşüb-eləmirik...

Təcili Ayxan Əhmədoviç evə qayıtdı və həyat yoldaşı Sevincə ürəyi atdana-atdana dedi:

- Hazırlaş, bu axşam Nadir Əliyeviçgilə elçiliyə gedirik!

"Elçilik" sözünü eşidəndə Sevincin ürəyi çırpındı və sonra da dilləndi:

- Ay Ayxan, görəsən, Nadir Əliyeviç qızı bizə verərmi?! Axı o hara, biz hara?! Onun əli çatmadığı yer yoxdur!

Ayxan Əhmədoviç:

- Bəribaşdan nəs-nəs danışma! Ürəyimə damıb ki, hər şey yaxşı olacaq və işimiz alınacaq. Bilirsən, Sevinc, onlarla qohumluğumuz baş tutsa, heç kim məni tutduğum vəzifədən çıxara bilməyəcək. Düzdü, başçı mənimlə yola getmir, amma inanmıram ki, Nadir Əliyeviçlə qohumluğumuzdan sonra o məni işdən çıxara. İndi hazırlaş, bir azdan onlara gedəcəyik...

Ayxan Əhmədoviç qız evinə getmək istəyəndə yaxşı bir bazarlıq elədi. Gözünə nə göründü, ondan aldı. Bir dənə də qəşəng qara quzunu kəsdirib, səliqə ilə bükdürdü. Şirniyyatlar, şokoladlar, tortlarsa öz yerində...

...Axşam saatlarında Nadir Əliyeviçin böyük imarətinə çatdılar. Qapının ağzında onları həyətin gözətçisi qarşıladı. Sonra hörmətlə həm Ayxanı, həm də həyat yoldaşı Sevinci evə sarı apardı. Evin sahibi Nadir Əliyeviç də Ayxanı həyətdə qarşıladı. Hər ikisi həyətdə səliqə ilə düzəldilmiş "bsetka"nın altında əyləşdilər. Sonra da Ayxan Əhmədoviç gözətçiyə işarə elədi ki, maşının yük yerində olan ayın-oyunları boşaltsın. Gözətçi də bir göz qırpımında nə gətirmişdilər hamısını birinci mərtəbədəki stolun üstünə yığdı.

Evin sahibi Nadir Əliyeviç gözaltı gətirilən hədiyyələrə baxdı və qımışdı. Bilirdi ki, Ayxan Əhmədoviç heç də hər adamın evinə belə sovqatla getmir. Bir azdan hər üçü birinci mərtəbədəki stolun arxasında əyləşdilər. Eyni zamanda, Nadir Əliyeviçin həyat yoldaşı Nailə də süfrənin arxasında oturdu. Aradakı sükutu Nadir Əliyeviç pozdu:

- Ayxan, gör neçə illərdi görüşmürük, bir az qocalmısan, saçlarınsa ağarıb...

- Düz deyirsən, Nadir Əliyeviç, bu uşaqların dərdi bizi lap qocaltdı.

Nadir Əliyeviçin qaşları çatıldı:

- Balam, uşaqların dərdi səni niyə qocaldır?!

- Bilirsən, indiki uşaqlar böyüklərin sözünə baxmaq istəmir. Qızımı birinə vermişəm, peşiman olmuşam. Mən vermək istəmirdim, qız dirəndi ki, oğlan tələbə yoldaşım olub və yaxşı da ailəsi var. Ailə qurdular, gördüm ki, bir-biri ilə yola getmək istəmirlər. Amma oğluma demişəm ki, bu dəfə sənə ürəyim istədiyi kişinin qızını alacam!

Nadir Əliyeviçin ürəyinə nəsə damdı. Elə düz də damdı. Çünki o, arif adamdı, sözü havada tuturdu. Bilirdi ki, Ayxan nə demək istəyir...

Yenə Ayxan Əhmədoviç fikrini davam etdirdi:

- Deyirəm, biz uzun müdətdir çörək kəsirik. Mən də çörək kəsdiyim adamla həmişə münasibəti qorumuşam. Əgər biriylə duz-çörək kəsdinsə, axıra qədər onu qorumalısan! Sözün kəsəsi, istəyirəm sizin qızla bizim oğlan bir ailə qursun. Belə ürəkli danışdığıma görə, sən Allah məni bağışla!..

Nadir Əliyeviç nəlbəkidəki armudu stəkanı götürüb, bir qurtum çay içdi:

- Mən səni yaxşı tanıyıram! Əgər sənin kimi bir dostum qapıma gəlibsə, deməli mən səni "atkaz" eləyə bilmərəm. "Atkaz" eləsəm, o dəqiqə düşünəcəksən ki, yəqin səni bəyənmədim. Amma bir məsələ var; mənim qızım ayaqlarını çəkir və bir az axsayır. Düzdü, onu Amerikada, Almaniyada ən bahalı klinikalarda müalicə elətdirmişəm, ancaq yenə müəyyən zədələr qalıb...

Ayxan Əhmədoviç sevincək dedi:

- Nadir Əliyeviç, sənin qızın bizim balamızdı! Bütün qəbahətləriylə bizim qəbulumuzdu. İcazə versəniz, yoldaşım bir üzük də gətirib, elə qızın barmağına taxaq...

Nadir Əliyeviç:

- Sözüm yoxdu, necə məsləhət bilirsiniz, elə də addım atın!

Ortalığa şirin çay gətirildi. Bu şirin çaydan həm Ayxan Əhmədoviç, həm onun həyat yoldaşı Sevinc, həm Nadir Əliyeviç, həm də xanımı Nailə xanım içdilər və xeyir-dua verdilər. Az qala Ayxan Əhmədoviçin sevincdən ürəyi partalyırdı və uçmağa da qanadı yox idi. Qızı Qəmzəni çağırdılar və gətirdikləri nişan üzüyünü onun barmağına taxdılar...

Bu, Ayxan Əhmədoviçin ən böyük qələbəsi idi. Elə nişan taxılan günün səhəri bütün rayona xəbər yayıldı ki, bəs Ayxan Əhmədoviç Nadir Əliyeviçlə qohum olub. Bu xəbər rayonun başçısına da çatdırıldı. O da istər-istəməz bərk dilxor oldu. Bildi ki, Ayxan Əhmədoviç tülkünün biridi və gedib arxasını dağa söykəyib...

...Bir neçə gündən sonra yenidən başçı Ayxan Əhmədoviçi yanına çağırtdırdı və onu təbrik elədi. Dedi ki, eşitmişəm dağ boyda kişi ilə qohum olmusan. Gözün aydın!

Ayxan Əhmədoviç də heç vaxt özünü başçının kabinetində belə rahat hiss eləməmişdi. Həmişə onun kabinetində olanda qorxusundan boğazı quruyardı. Ancaq bu dəfə kresloya elə yayxanıb oturmuşdu ki, elə bil ki, başçı o özü idi. Hətta başçı köməkçiyə tapşırdı ki, Ayxan Əhmədoviçə bir stəkan da çay gətirsin! O, bir stəkan çayı içdi və özünü bir qədər də sakit hiss elədi. İcra başçısı otaqda var-gəl edib, dedi:

- Bu gündən başını aşağı salıb işinlə məşğul olursan! Dünən axşam Nadir Əliyeviç mənə zəng çalmışdı. Dedi ki, Ayxan Əhmədoviç mənim qudamdı. Gözün onun üstündə olsun! Day mən də dağ boyda kişiyə nə deyəcəydim. Dedim ki, nə vaxta qədər mən bu kresloda əyləşmişəm, sənin qudana heç kim gözün üstə qaşın var deyə bilməz...

...Başçının kabinetindən çıxanda Ayxan Əhmədoviçin sevinci yerə-göyə sığmırdı. Hətta özündən o qədər arxayın idi ki, çoxdan tanıdığı adamlara belə salam verməyi yadından çıxardı. Elə bil ki, o ilanın ağzından canının qutaran qurbağaya bənzəyirdi. Həyətə düşdü və qudasına zəng elədi:

- Nadir Əliyeviç, Allah qoysa, uşaqların toyunu nə vaxt eləyək?

- Sənin ürəyin haçan istəyir, elə o vaxt!

- Mən istəyirəm ki, toy gələn ayın şənbə günü "Kral"da olsun!

- Özün bilən məsləhətdi...

...Aprelin ilk həftəsi toy oldu və o toy da heç kimin yadından çıxmadı. Yaddan çıxmayan bir də o idi ki, Ayxan Əhmədoviç arxasını elə bir dağa söykəmişdi ki, Allahdan başqa heç kim onu həmin yerdən qopara bilməzdi...

FAİQ QİSMƏTOĞLU

[email protected]



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-24 : ONLUQ QIZIL
2017-12-15 : O BİR QAYA
2017-12-13 : PARTAPART...
2017-12-05 : UNA NƏ QATAQ?
2017-11-28 : O BALACA UŞAQ
2017-11-22 : QALXIN, OTURAQ!
2017-11-08 : O, BİR NUR İDİ
2017-08-31 : DUZSUZ ADAMLAR
2017-08-28 : İSRAFÇILIQ
2017-08-18 : MÜBARƏK ÖLÜM
2017-08-11 : AY İŞIĞI
2017-07-07 : NƏNƏ VƏ NƏVƏ
2017-06-23 : MÖCÜZƏ
2017-06-06 : ÖLDÜR MƏNİ...
2017-05-23 : ÖLMƏYƏN ÜMİD
2017-05-12 : QARA QOÇ
2017-03-30 : NANKOR OĞUL
2017-03-17 : TUT QURUSU…
2017-02-03 : ÖLÜ XORTLADI…
2017-01-06 : BU ÜRƏKLƏ…
2016-12-09 : SÖZÜN ƏTRİ
2016-11-05 : O YAZ YAĞIŞI...
2016-11-04 : O YAZ YAĞIŞI…
2016-10-15 : AĞ YUXU
2016-07-09 : ÇİNAR AĞACI
2016-04-23 : ŞEYTAN AĞACI
2016-03-08 : BALACA PADŞAHLAR
2016-02-20 : KÖPƏYƏ EHSAN
2016-01-16 : DÜNYA MALI...
2015-11-14 : EŞŞƏK SÜDÜ
2015-08-22 : ZƏRBƏ
2015-07-04 : AĞACLAR QURUYUR
2015-06-13 : QORXMA, OĞUL!
2015-06-02 : ALAÇATI...
2015-05-16 : BİR KƏLMƏ...
2015-05-15 : ARXAYA BAXANDA...
2015-05-01 : ENDİRİMLƏR...
2015-04-11 : YAZ YAĞIŞI
2015-04-03 : BOLLUQ OLACAQ?
2015-03-20 : ELÇİLİK
2015-03-14 : DƏYİRMAN DAŞI
2015-03-05 : "BARI NAXÇIVAN"
2015-02-14 : FALA BAXIRAM
2015-01-24 : GÖZƏL ÖLÜM
2015-01-16 : QARA ÇÖRƏK
2015-01-15 : QARA ÇÖRƏK
2014-12-31 : SƏBRLİ OLSAN...
2014-12-20 : KİRVƏ
2014-12-13 : DİLİN BƏLASI
2014-12-06 : CƏHALƏT QUYUSU
2014-11-29 : LOTU
2014-09-27 : SƏBR ELƏ
2014-09-25 : BELƏ TOY OLAR?!
2014-09-20 : BÖYÜK GÜNAHLAR
2014-09-13 : KÜPƏ
2014-09-06 : BEŞ CANAVAR
2014-09-03 : SU QITLIĞI...
2014-08-16 : BÖYÜK DAYAQ
2014-08-12 : LAQEYDLİK
2014-08-09 : SOYUQ ADAMLAR...
2014-08-02 : TÖHMƏT
2014-07-19 : YALAN...
2014-06-07 : ÇƏTİN GÜN
2014-05-28 : EHSAN
2014-05-17 : ƏLDƏN QALAN...
2014-03-08 : Təmiz adam
2014-03-01 : Qarınotaranlar
2014-02-28 : Yağmurlu hava...
2014-02-22 : GÜN KEÇDİ...
2014-02-08 : TOY GECƏSİ...
2014-01-25 : TAMAH
2014-01-18 : XƏCALƏT TƏRİ
2014-01-11 : YAĞIŞ...
2013-12-28 : DÖNÜŞ
2013-11-23 : SƏDR ATI
2013-11-16 : YURD YERİ...
2013-11-02 : PAXIL
2013-09-07 : BAŞ REDAKTOR
2013-08-31 : CADUGƏR
2013-08-17 : KOBRA
2013-08-03 : POÇTALYON
2013-07-27 : AYRILIQ...
2013-07-20 : SÖZGƏZDİRƏN
2013-07-13 : SƏNGƏR
2013-07-06 : QUDURĞAN
2013-06-22 : DƏMİRÇİ
2013-06-15 : GOPÇU KİŞİ
2013-05-25 : QOHUMLUQ
2013-05-18 : HƏSRƏT YAĞIŞI
2013-05-11 : ƏRİK AĞACI
2013-05-04 : AYRILIQ
2013-04-27 : ELÇİLİK
2013-04-20 : İLDIRIM
2013-04-13 : GÜN İŞIĞI
2013-04-06 : DÖYÜŞ
2013-03-30 : EHSAN
2013-03-20 : YARMARKA OYUNU...
2013-03-16 : ÜRƏK DÖZSƏ...
2013-03-08 : KOR ARVAD
2013-03-02 : YALTAQ
2013-02-23 : ZƏHRİMAR
2013-02-16 : SÖNƏN OCAQ
2013-02-02 : DÜYÜN
2013-01-26 : VƏZİFƏ
2013-01-19 : MƏRDİMAZAR
2012-12-22 : QORXU
2012-12-15 : TƏNHA QOCA...
2012-12-08 : ÜZÜK
2012-11-27 : GÖZ DƏYİB...
2012-11-27 : QAN DAVASI...
2012-09-15 : GECƏYARISI QƏTL
2012-08-18 : GÖZ YAŞI...
2012-08-04 : DAŞ HASARLAR...
2012-06-15 : TOY...
2012-06-02 : DURULAN DÜNYA...
2012-05-12 : KÖÇ...
2012-04-28 : POÇT QUTUSU...
2012-04-07 : ÜNVANSIZ EŞQ
2012-03-03 : ZƏHƏR TULUĞU
2012-02-18 : POLKOVNİK...
2012-02-11 : YALANÇININ...
2011-12-31 : Bir ovuc torpaq
2011-12-24 : DÜZ SÖZ...
2011-12-17 : O DÜNYALIQ...
2011-12-10 : QUTUDA İLAN...
2011-12-03 : ARTIQ TAMAH...
2011-10-22 : DƏRİN QUYU...
2011-08-13 : PARTLAYIŞ...
2011-08-06 : OD İÇİNDƏ...
2011-07-23 : AĞ DÜNYA...
2011-05-07 : QARA EYNƏK...
2011-04-30 : HAQSIZLIQ
2011-04-23 : MÜBARİZƏ...
2011-04-16 : GÜNAH...
2011-02-12 : HARINLIQ...
2010-12-31 : ATƏŞFƏŞANLIQ
2010-11-06 : BAHALIQ
2010-08-28 : DƏLƏDUZLUQ...
2010-07-10 : BƏDNƏZƏR
2010-06-12 : ÇƏTİN GÜN
2010-03-13 : YOLUNU AZANLAR...
2010-02-27 : YASİN PULU
2010-02-20 : ÇİY SÜD
2010-02-13 : YANAR ÜRƏK...
2010-01-09 : YAD QIZI
2009-12-31 : DÜNYA QOPUR
2009-12-19 : UZUN GECƏ...
2009-11-07 : ADAM OL...
2009-10-24 : QURDUN PAYI...
2009-08-15 : DƏLİXANA
2009-06-06 : NADAN
2009-05-09 : BUZ BALTASI
2009-05-02 : PULSUZLUQ
2008-10-30 : ÇİY SÜD
SON XƏBƏRLƏR
2018-12-12
2018-12-11


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Gəlin günahkardır, yoxsa qaynana?

Gəlin (64.29%)
Qaynana (35.71%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Tibb bacısı əlində iynə palataya daxil olur:
- Əliş dayı, oyan... xahiş edirəm oyan...
Xəstə güclə şirin yuxudan ayılıb gözünü ovxalayır:
- Nolub a bala, nə deyirdin?!
- Heç, yuxu iynəsi gətirmişəm, onu vurum, gedirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK