ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MƏNİ ÜRƏYİMƏ BAĞIŞLAYIN

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

24375    |   2017-04-28 15:00
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Sizin ürəyiniz də mənim üçün əzizdir

Bu yazını ürəyimlə etdiyim söhbətlə başlamaq istəyirəm. Doğrudur, mən demək olar ki, hər gün ürəyimlə danışıram və mənə ondan yaxın bir kimsə yoxdur. Elə onu da vurğulayım ki, ürəyimin mənə yaxın olmasının bir səbəbi də Sənin o ürəyə sahib olmağındı. Və deməli, mənə ən yaxın olan da elə Sənsən…

Hə, gecənin tən yarısı idi. Yəni saat 3:00 göstərirdi. Yuxum gəlmədiyindən evdən çıxıb akademiyanın qarşısına üz tutdum. Gecənin bu vaxtında burada görünməyim ətrafdakı polislərin diqqətini çəkdi. Yaxınlaşdılar. Barmaqlarımın arasında tüstülənən siqaretə, sonra üzümə baxdılar. Bilmirəm, tanıdılar, ya kiməsə oxşatdılar, hər nəsə ötüb getdilər. Bağda bir az gəzişəndən sonra iş yerimə tərəf gəldim. Onsuz da son vaxtlar yuxumun perik düşdüyün bilən nəşriyyatın mühafizəçiləri bu dəfə də salamımı təbəssümlə qarşılayıb susdular. Amma bu susmaqlarından onların suallarını oxudum. Soruşdular ki:

- Yenə yuxunuz yoxdu?!

Mən də susdum. Və əslində isə onlara dedim ki, «hə!».

Otağa qalxdım. İşığı qaldırdım, bilgisayarı qoşdum, ardınca da Qədir Rüstəmovun ifasını arayıb ekrana gətirdim. Onun ifasında «Neyçün gəlməz» otağımı bürüdü. Mən isə ürəyimlə söhbətə kökləndim. Həmişəki kimi soruşdum ondan:


Yorulmusan bilirəm

Döyünmək istəmirsən…

Yaşadığın həsrətlə -

Öyünmək istəmirsən?!


Tanrının bir simisən

Məhəbbət tilsimisən!

Özgələri kimi sən -

Geyinmək istəmirsən…


Yollardan yığılmısan

Özünə sığınmısan…

Özündən yıxılmısan -

Deyinmək istəmirsən…


Hə, söhbətim deyəsən alınmadı. Çünki ürəyim doğrudan-doğruya yorulub əldən düşüb. Suallarıma ancaq susmaqla cavab verir. Və mən də bu susqunluğu özüm bildiyim kimi yozuram. Yozumlar bəzən heç əhvalımı dəyişmir. Bir də ki, əhvalımın dəyişməsi üçün özünü nəyəsə məcbur etməli deyilsən, o öz axarı ilə gəlməlidi – sevgi kimi, məhəbbət kimi. Onda heç vaxt ağlın ucundan da gəlib keçməyəcək mənim yazdığım bu misralar. Nə özünə, nə də başqasına deməyəcəksən ki:


Yorulmuş ruhum üçün

Ölüm dərman kimidi…

Bir vida təbəssümü -

Sözsüz fərman kimidi!..


Hə, bu halla, bu yaşamla ovqatmı yaratmaq olar? Soruşa bilərsiniz ki, söhbət hansı haldan, hansı durumdan gedir? Doğrudur, soruşmaq sizin haqqınızdı. Amma mənim də sumaq haqqım var. Ona görə də öz haqqımdan yararlanıram - nə dosta zəng vururam, nə tanışa, nə də oxucularıma. Sadəcə susuram. Və bilirəm ki, bu susmağımla ürəyimi özündən çıxarıram, onun halını pozuram, kefinə soğan doğrayıram. Qoy olsun! Az qala 59 ilin 29-nu o mənim kefimə soğan doğrayıb, indi də mən onun əhvalını pozacam. Arayış üçün söyləyim ki, 29 ildir Qarabağsızam… 29 ildi ki, Qarabağ dərdini daşıyıram özümlə… və 29 ildi ki, Qarabağ düyününün çözümünü gözləyirəm... Ona görə də həyatın sınaqları da, sualları da məni yorur, əldən salır və mən də həmin o yorğunluğu, o halsızlığı yükləyirəm ürəyə. Deyirəm, çəkə bildikcə çək! Bilirəm ki, bu mənim tərəfimdən edilən namərdlikdi. Onu da bilirəm ki, mənim çəkdiklərimi bölüşməyə, paylaşmağa, eləcə də kiməsə yük etməyə böyük mənada haqqım ancaq ürəyimə çatır... gücüm ancaq ona yetir. Düzdü, sən də onun içərisindəsən, sənə də təsirsiz ötüşmür bütün bunlar. Hətta bəzən daha çox pay sənə düşür. Ona görə də hərdən sənə heyfim gəlir. Və hətta öz-özümə deyirəm ki, niyə bezib, yorulub günün birində öldürmür məni bu adam. Üstəlik sənə yazıram ki:


Niyə ağlına gəlmir

Məni vurub öldürmək?!

Bu qədər çətindirmi -

Yəni durub öldürmək?!


Oynayıram ölümlə

Söyləyirəm dilimlə…

Çətin olmaz, əlimlə -

Toru qurub öldürmək!..


İtib artıq kölgə də

Qolumdakı bəlgə də!

Öldürməkdi, bəlkə də -

Vaxtsız qürub, öldürmək!..


***

Deməli, bu şeiri sənə oxumağa cürət eləməmişdim. Ürəyimə oxumuşdum. Və ürəyimə oxuyub dərindən nəfəs almaq istəyəndə təkrar yadıma düşdü ki, şeiri həm də sənə oxumuşam. İnan ki, onda canıma buz kimi tər gəldi. Əməlli-başlı qorxdum. Elə bildim ki, arzumu düz anlamayacaqsan, düz yozmayacaqsan. Düşünəcəksən ki, bu adam ölümlə oynayırsa, deməli, həm də mənimlə oynayır? Deməli, həm də özünə dilədiyini ürəyinə diləyir? Əgər belədirsə, o ürək olan şəxs də o diləyin içərisində payını götürür?!

Bax bu, özümün-özümə buz kimi tərin içərisində verdiyim suallar məni sanki yuxudan ayıltdı, sanki özümə qaytardı. Və mən nə boyda günaha batdığımı hiss etdim. Bu günah isə təbii ki, səni incitmək idi. Çox düşündüm, çox götür-qoy etdim. Bilmədim necə üzrxahlıq edim, necə yuyum günahımı. Kimsə deyə bilər ki, etdiyim bu günah yuyulan deyil. Mən o kimsənin söylədiyini qəbul edirəm və ona haqq qazandırıram. Amma onu da mənə irad tutana demək istəyirəm ki, bunu bilərəkdən etmədim, qəsdən, məqsədli şəkildə söyləmədim. Sadəcə, həm söz-sözü çəkdi, həm də mən yaşadıqlarımın ağırlığı altında bir anlıq özümü unutdum… tarazlığım pozuldu… müvazinətimi saxlaya bilmədim… Nəticədə də söz dilimdən uçub getdi. Qaldım həmin uçub gedən sözün arxasınca baxa-baxa. Baxdığım o zaman kəsiyinin içərisində ağlıma gələn ilk istək səndən üzrxahlıq etmək idi. Elə bil ki, onun da yolunu Allah göstərdi mənə… Allah saldı ağlıma, qəlbimə, mən bu anın xəcalətindən çıxmaq üçün yenə qələm-kağıza üz tutdum… yenə qələm-kağızsız ürəyimə pıçıldadım həmin o göy üzündən gələn sədanı. Pıçıltılarım isə misralandı.


«Ah» çəkib «ah»ı sayıram

Etdiyim günah qədərdi…

Yatdığım gecənin sayı -

Açdığım sabah qədərdi!


Qan sızıbdı, gözümə qan

Yuxuya bənzəyir hər an…

Ömrümdəki sevincli an -

Topası gün- ah qədərdi!


İllər sərt olsa da mənə

Düşsəm də dumana, çənə…

Ürəyimdə sevgim sənə-

İnan ki, Allah qədərdi…


***

Deyir ki, daha doğrusu, elə mən özüm də deyirəm ki, sözün ardınca düşəndə adam çox uzaqlara gedib çıxır. Bəzən burda, Bakıda «Azərbaycan» nəşriyyatının 6-cı mərtəbəsində, «Ədalət» qəzetinin küncündəki balaca bir otağında oturub özümün də xəbərim olmadan haralara gedib çıxırsan? Haraları gəzib dolaşırsan? Və getdiyin, gördüyün, gəzdiyin həmin o yerlərin mənzərəsi, adamları da qoşulur o söhbətə, o sözə və çevrilir yazıya, xatirəyə. Mən düşdüyüm durumun içərisində nə qədər havalansam da, xatirə yağışı hərdən köməyimə çatır. Hərdən məni o durumdan çəkib çıxarıb 5-10 dəqiqəlik də olsa bir daşın üstündə otuzdurur. Və o daşın üstündə oturanda hiss edirəm ki, köməyimə çatan xatirə yağışı mənim ruhuma çilənir… mənim cismimi ovudur. Və beləcə ruhumla cismim əl-ələ tutub məhz xatirəsi təzələnən ünvana qonaq gedir. İndinin özündə də belədi, dünən də, ondan öncəki gündə də məndə belə olub. Hiss etmişəm ki, Ərk qalasında, o qalaya qalxan yolun üstündəki bulağın qarşısındakı daşın üstündə oturmuşam. Allaha yaxın olan bu yerdən ətrafa baxıram. Və ətrafda gördüklərim göy üzünün aydınlığı altında mənə son dərəcə doğma gəlir. Sanki yüz ildi bu mənzərəni seyr etmişəm…. Sanki yüz ildi ki, Ərk qalasına qalxan yolun bu daşının üstündə oturub qalmışam…

İlahi, sənin hikmətlərin danılmaz, sənin böyüklüyün səcdə ediləndi. Bunu oxumuşam da, eşitmişəm də, yaşamışam da, görmüşəm də. İndinin özündə də, elə ruhən o daşın üstündə oturduğum məqamda mənə elə gəlir ki, mən əlimi uzatsam, sənin ətəyinə toxunacaq… mən əlimi uzatsam, sənin dərgahına çatmış olacaq. Və sonra onu da fikirləşirəm ki, həmin o hisslər dayandığım məkanın, içində olduğum zamanın paklığının, saflığının və bir də burdakı mühitin təcəssümüdü. Mən ondan kənarda deyiləm. Əksinə, həmin o mühitin, o zamanın, o paklığın içərisindəyəm. Və bu da ilahi bir gücün laylası kimi, səsi kimi, nəfəsi kimi hopur mənə. O məqama qədər ki, mən onun içərisində özümü elə bu qalada doğulmuş kimi hiss edirəm. Və qaladan üzü aşağı düşəndə də həmin o yaşantılar məni tərk etmir. Göy üzündən üzü aşağı gəlsən də, o müstəvidə məni gözləyən naxçıvanlı dostlarımın bütövlüyü, səmimiyyəti, özlərinə xas xarakterləri ilə yaşantılarımı bir az da cilalayır… sanki bir az da bülövlənirəm…

İndi əvvəldə dediyim kimi, balaca bir otaqda həmin o yaşantıları bütün varlığımdan keçirib elə bilirəm ki, içimə bir rahatlıq, bir yaz mehi əsib doldu. Qayğılardan, sıxıntılardan bir anlıq da olsa xilas oldum. Bax, o bir ana görə, Allahıma və onun mənə nəsib etdiyi dostlara minnətdaram, onlara təşəkkür edirəm. O təşəkkür də hardasa, daha dəqiq desəm elə Naxçıvanda yazdığım bir şeiri mənə xatırladır. Bilmirəm yerinə düşəcək, yoxsa yox, amma onu da indi sizə pıçıldamaq könlümdən keçir.


Qoparılıb təkbətək

Sonra oda tutulur…

Yanıb tüstüyə dönür

Sonra da unudulur -


Xatirə yarpaqları?!

Həyat dəyirmanında

Öncə ələkdən keçir

İçdən duyulmayanda


Yır-yığış edib köçür -

Xatirə yarpaqları…

Kəsir yuxu qapısın

Ya da yaddaş yolunu…


Təbəssüm hiss edəndə

Geniş açır qolunu -

Xatirə yarpaqları…

Bunu yaşamaq özü


Özünə qayıtmaqdı

Külünə, ocağına

Közünə qayıtmaqdı -

Xatirə yarpaqları?!


Bu yazının ürəyimlə söhbət olduğunu öncə demişdim. Amma yazının bu qədər ağırlıq yüklü olacağını təsəvvür etməmişdim. Sona gəlib çıxanda duydum bunu. Tam səmimi etiraf edim ki, oxucularımı bu yaşantılara qoşduğuma, onlara bir kədər notları mesaj etdiyimə görə sıxıldım. İçimdən tam səmimi bir üzrxahlıq hissi gəlib keçdi. Ona görə də sizdən yazılı şəkildə o üzrü qəbul etməyiniz ricasını dilə gətirirəm. Və elə bu ricamla da sizin hər birinizə demək istəyirəm ki, hansısa ədibimizin yadımda bir sözü, lap dəqiqi, əsərinin adı qalıbdı. Çoxdan oxumuşam əsəri. Adı belə idi: «Ürək yaman şeydi». İndi siz də məni ürəyimə və ürəyinizə bağışlayın!




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK