ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

BU DA BİR PAYIZ NAĞILI

23340    |   2016-11-18 15:49
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Cavan olmam bir də mən...

Belə baxanda əslində günlər bir-birindən o qədər də fərqlənmir. Necə deyərlər, səhər naxıra, axşam axura... Bax, belə bir ömür hər gün təkrarlanır və biz də təkrarlanan ömürdə metro eskalatoru kimi durmadan fırlanırıq - yuxarıdan aşağı, aşağıdan yuxarı...

Bəli, bir-birindən fərqlənməyən bu ömürdə irad tutulası, qeybəti ediləsi çox şeylər var. Bu da təbii ki, reallıqla, hadisələrdən baş çıxarmaqla, zamana uyğunlaşmaqla, lap loru dildə desəm, çayın axarına qoşulub getməklə bağlıdır. Təəssüf ki, biz bəzən axına qarşı üzməyə çalışırıq. Elə bilirik ki, nəyisə dəyişəcəyik, nəyisə yerinə qoyacağıq. Amma unuduruq ki, biz fərdik və fərd olaraq heç nəyi kökündən dəyişə bilmərik. Olsa-olsa, bir restavrasiyaya gücümüz çatar.

Doğrudur, insan bəzən özünü fövqəlgüc hesab edir, amma bu gücün qarşılığı olaraq aldığı zərbələr çox şeyi alt-üst edir...

İndi ömrün elə bir vaxtı, zamanın elə bir nöqtəsindəyik ki, özümüz də hiss etmədən tökülən yarpaqları seyr edirik. Bu bütün mənalarda yarpaq tökümüdü - həm ağacların, həm çiçəklərin, həm otların, həm də elə insanların. Şərt o deyil ki, insan bu dünyaya əlvida desin. Yox, söhbət burda məcazi yarpaq tökümündən gedir. O yarpaq tökümündən ki, ömrün payızı sənə xatirələr danışır, xatirələr pıçıldayır və sən özün də hiss etmədən saralan yarpaqlarda gəncliyini, dünənini axtarırsan. O gəncliyi, o dünəni ki, onda səsin də dağ şəlaləsi kimi çağlayırdı, onda gücün də sənə tabe olmaq istəmirdi. Və sən elə bilirdin ki, elə həmişə belə də olacaq. Lakin...

Uzaqdan yad kimi baxıb,

Yanımdan dinməz keçirsən.

Payızı gözünə yığıb

Durna tək sən də köçürsən.


Qəriblik küləyi əsir,

Kirpiklərinin ucundan.

Payız uşaq tək tələsir -

Tellər yolmağa saçımdan.


Elə bil ətraf köklənir

Xatirə notları üstə.

Payızda içim təklənir -

Bu cürə olur hər kəsdə?!


Baxışın xəzəl dilidi,

Payızın tilsimin açır...

Xatirələr təsəllidi -

Qayıdır üstümə qaçır.

***

Dağlara baxıram, artıq başının üstünü azacıq da olsa qar alıb. Hava da sübh çağı və gecələr soyuq olur. Elə bil ki, qış da özünü hiss etdirməyə çalışır. Amma hələ payızdır. Mən Haramı düzünün ən yüksək yerində dayanıb üzü dağlara - Ərgünəşə baxıram. Kəndimiz ovuc içi kimi görünür. Hətta bir az da ciddi diqqət yetirəndə yarpaqların rəngini də seçmək olur. Hərbçi binoklu mənə bu mənzərəni seyr etmək imkanı verir.

Amma çox təəssüf ki, seyr etdiyim mənzərədən yalnız kövrəlirəm. Çünki bu tanış mənzərə məni uzaqlara aparır. Daha doğrusu, özünə doğru çağırır, səsləyir. Və mən yerində donub qalmış Allah bəndəsi kimi öz gücsüzlüyümdən xəcalət çəkirəm. Yeriyə bilmirəm kəndimizə tərəf. Yeriyə bilməməyimin də səbəbi gün kimi aydındır. Nə olsun...

Hə, kəndimə baxıram... Yaddaşım vərəqlənir və elə bilirəm ki, bu vərəqlənən yaddaş da səhifə-səhifə qopur, çünki ora heç nə yazılmır. Ancaq göz yaşı axır içimə... Ancaq və ancaq dünəndi, bu gün yoxdu içimdə. Elə mən özüm də bu gün yoxam. Böyük Nəsimi demişkən, ruhum çoxdan gedib, cismim qalıb. O da ayaq üstə gəzən bir kölgə. İlahi, bu hesabla nə qədər yeriyən kölgələr var bu məmləkətdə?!

Mən yaşayan halların

Çözümü yoxdur, Allah?!

Bu hallara qəlbimin-

Dözümü yoxdur - Allah!


Yaşat, ya da ki, üz gəl

Dərdi sıraya düz gəl!..

Onun deməyə özgə-

Sözümü yoxdur, Allah!


Sən verən məhəbbətin

Tapıblar qəbahətin…

Gözündə Əbülfətin -

Özümü yoxdur Allah!...

***

Gecənin qaranlığıdı. Daha doğrusu, hamı indi evində, ocağının başında iş gününün ağrı-acısını canından çıxarır, bacardığı kimi. Mən sahilə enmişəm. Dəli bir külək at çapır sahildə. Cilovsuz bir at. İşıqlar bütün sahili elə nura boyayıb ki, heç nə gözdən yayınmır. Xəzər də bu dəli küləkdən qorxubmuş kimi səsini içində boğur. Heç ləpələrin pıçıltısı da eşidilmir. Amma dənizə düşən işıqların altında görünür qağayılar. Mən ilk dəfədi ki, qaranlıqda, qağayıların bu qədər bir yerə toplaşdığını görürəm. Görünür onlar da dənizin sakitliyindən, gecənin qaranlığından beləcə istifadə edirlər...

Adamlar da seyrəkdi sahildə. Bilmirəm küləkdən qorxublar, soyuqdan çəkiniblər... bilmirəm bu payız gecəsinin ağırlığı onları öz içlərinə çəkib. Amma hər nədisə sahil yaman adamsızdı. Heç belə görməmişdim sahili. Barmaqla sayılacaq qədər adam var sahildə...

Başımı qaldırıb göy üzünə baxıram. Ağ buludlar şəhər tərəfdən dənizə doğru elə axıb gəlir ki, sanki onlar da dənizdə çimməyə və bu sakitliyin içərisində qərq olmağa can atırlar. İnanın ki, bir anlıq içimdən özümü dənizə atmaq, elə bu sakitliyin içərisində əriyib getmək gəlib keçdi. Amma o səs qoymadı. Lap yaxından eşitdim o səsi. Elə bil qoluma girib mənimlə yanaşı addımlayırdı sahil boyu. Və mən o səsi görmək üçün boylandım, görə bilmədim. Aşkarca eşitdiyim səs sanki qulağıma qışqırırmış kimi həyəcanlı bir şəkildə "nə edirsən? Dedi, "nə düşünürsən?" söylədi. Və mən bilmədim necə cavab verim. Bir göz qırpımı an içində dayandım. Və həmin o an içində də düşündüm. Doğrudan da ağlımdan gəlib keçən ona necə məlum oldu? Hardan hiss etdi bunu? Axı o yanımda yoxdu. Öz sualıma özüm də cavab verdim:

- Onun olmadığı yer varmı? Mən hardayamsa, elə orda deyilmi?

Öz cavabımdan özüm də məmnun qaldım. Və bu məmnunluq içərisində son günlərdə yazdığım misraları xatırladım. O misraları da ona yazmışdım. Yazmışdım ki:

Mən sahildə tək ağac

Gəl yanımda ək ağac!

Ya da düşün, çək ağac-

Şəklini ürəyimdə...


Sər saçını yelə, çək

Əllərini telə çək

Sən adımı elə çək-

Titrəsin ürəyim də...


Ömrümə işıq tək sız

Mənə əzab verən qız!...

Sevginin rəsmini cız-

Görünsün ürəyi də!..


Bəli, yəqin bu misraları oxuyub içinizdəki qəribə sualların cavabını axtaracaqsınız. Bu mütləq belə olacaq. Çünki biz daha çox sözün üst qatına, sözün görünən tərəfinə meyl göstəririk, qulp qoyuruq. Dərinliyə enmək, alt qata işıq salmaq bizi yorur. Ona görə qaçırıq dərinliklərdən. Mən isə bütün hallarda gecənin bu çağında, Xəzərin səssiz sahilində qoluma girib mənimlə yanaşı addımlayan o səsin özünü düşünə-düşünə üzümə toxunan yarpağı çiynimdən götürürəm. Xan çinarın yarpağıdı... sapsarı... Bəli, yarpaq yağışı başlayıb... Payızın yarpaq yağışı... Düşünə bilərsiniz ki, dünya fırlanır, fəsillər bir-birini əvəz edir...

Bəli, bu bir gerçək. Onu kimsə dana bilməz. Amma ömrün bir payızı da yarpaq yağışına tuş gəlir. Və yanındakı səsin titrədiyini hiss edirəm:

- Bu payız sənə nəyisə xatırlatmır ki?

Nə cavab verəcəyimi bilmirəm. Amma yazı-pozu qabiliyyətim köməyimə çatır. Elə hamının düşündüyünü mən də dilə gətirirəm:

- Payız ki, bir nöqtədə durub qalmayacaq. O da ötüb gedəcək, yenə yaz gələcək... ömrün yazı...

Və mən... Elə bu düşüncələrin içərisində bir sızıltının ürəyimin sarı siminə necə toxunduğunu da hiss edirəm.

Əməlli-başlı göynəyir, ağrıyır ürəyim. Bu ağrının bir ucu da payıza gedib çıxır. O payıza ki, mənim də ömrümə gəlib. Və mən o payızı həmişəki ovqatla qarşılaya bilmirəm. Yaşadıqlarım, yaşamağa məhkum olduqlarım və mənə yaşadılanlar dinclik vermir ürəyimə... Hətta ürəyimin yaşadığı payıza da... Mən indi az qala üsyan etmək istəyirəm... Elə bir üsyan ki, payızı da alt-üst etsin, ürəyimi də. Lakin gücsüzəm. Bacara bilmirəm üsyan etməyi də. Ən yaxşı halda gücüm sözə, kağıza, qələmə çatır. Təəssüf ki, indi sözlərin çoxunu külək aparır, elə kağızların da. Qələm isə hər rəngdə yazmaq gücündədi. Deməli, yenə yük düşür ürəyə. Mən də ürəyin qənimi. Təbii ki, öz ürəyimin. Elə qənimi olduğum bu ürəyin bir küncündə həmin o hər rəngdə yazmağı bacaran qələmlə cızmışam:


Şəklini

çəkmək istəyirəm

fırçayla yox

gözlərim ilə...

bax belə-

ovcumun içində

çiçəklənmiş saçların

və bir də

təbəssümün...

sən

əgər istəsən

kənardan

bir nəzər sal elə

görmək üçün

gözlərini,

dodaqlarını

şəkildəki düzümün...

bil ki,

bu şəkil

səni deyə bilmərəm

çox xoşuma gəlir

vallah

mənim özümün!..


Hə, mən bu payız gecəsində Xəzərin sahilində qoluna girib addımladığım səsin, ürəyimdə daşıdığım sevginin mənə nələr söylədiklərinin hamısını yaza bilmirəm. Daha doğrusu, yazmaq istəmirəm. Çünki nağıl uzananda dinləyici bəzən yuxuya gedir. İstəmirəm bu nağıl kimlərisə yatırtsın. Ona görə də...

Bu da nağılın sonu. Əslində bu nağıl deyildi. Elə beləcə nağıldan bir yarpaq idi. Necə saraldı, necə soldu xəbərim olmadı. Bir də baxıb gördüm ki, saplağından üzülür. Üzülmə məqamında bir pıçıltı gəldi dilimə - ümidli, işıqlı bir pıçıltı. Onu da şeirə çevirdim və yazdım. Oxuyun, bu payız nağılının son bəndi kimi...




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-18
2018-01-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Bir gün üç tənbəl istidə yol gedirlər. Görürlər ki, armud ağacı var. Armud ağacının kölgəsinə uzanırlar.
Tənbəlin biri deyir ki, nə bu armud qırıla düşə ağzıma yeyəm. O biri deyir nə məni aparıb o göldə çimizdirib gətirələr bura. O biri tənbəl:
- Ərinmirsiniz danışırsınız.



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK