ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÖZÜMÜN, SÖZÜMÜN HƏR GÜNÜ ŞUŞA

37859    |   2016-04-16 10:59
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

O nu ilk dəfə Bakıda gördüm. Qarabağlıların, daha doğrusu, şuşalıların toplantısında. Müharibənin ağır bir dövrü idi. Artıq Şuşa işğal olunmuşdu, şuşalılar da səpələnmişdi bütün Azərbaycana. O da ailəsi ilə Bakıya üz tutmuşdu. Ona görə də Bakıda şuşalıların toplantılarında, tədbirlərində yaxından iştirak edirdi. Təkcə şuşalı, qarabağlı kimi yox, həm də Şuşada, Qarabağda qazandığı ictimai nüfuza görə. Adamlar onu həmişə öndə görmüşdülər, sözünü deyən ictimai fəal kimi tanımışdılar. Bu da təsadüfi deyildi...
1956-cı ildə Şuşada doğulub Vüsalə xanım. Gözünü açanda evlərində işıq görüb. Təbii ki, hər kəsin evində həmişə odun, ocaq yandırılıb, şam, çıraq, sonra da elektrik işığı bərq vurub, şölə saçıb. Amma hamının evində mənəvi mənada, ruh baxımından işıq olmayıb, bunu etiraf etmək lazımdır. Necə deyərlər, Allah sevdiklərini işığa çevirib və onları təkcə evində deyil, həm də elində işıq edib. Bu mənada şuşalıların yaxşı tanıdığı Mamayı məhəlləsində yaşayan Mustafa müəllim sözün, ruhun, ədəbiyyatın işığı idi. Məktəbdə ədəbiyyat dərsi deyirdi, həm də şer yazırdı. Onun ömür-gün yoldaşı Hacı Qulunun şəcərəsindən olan Səmayə xanım da müəllim idi. Elə mənim qəhrəmanımın ilk müəllimi də məhz Səmayə xanım olmuşdu - evdə ana, məktəbdə ilk müəllim. Bax, bu mənada qəhrəmanımın, yəni, Vüsalə xanımın bəxti gətirmişdi. O, dünyaya işıqlı bir ocaqda gəlmişdi. Və illər keçdikcə bu işığın zərrələri onun da canında, qanında özünü büruzə verməyə başladı. Hətta...
İndiki kimi yadımdadır. Hər yay Şuşada ədəbiyyat, musiqi görüşləri, toplantıları, bayramları keçirilərdi. Bu tədbirlərə təkcə Azərbaycanın deyil, Sovet İttifaqının müxtəlif yerlərindən tanınmış söz, sənət adamları gələrdilər və Mustafa müəllim də həmin tədbirlərə məktəbli Vüsaləni mütləq aparardı. 
O, həmyaşıdı olan azərbaycanlı məktəblilərin böyük əksəriyyətindən fərqli olaraq Çingiz Aytmatovu, Rəsul Həmzətovu, Süleyman Rəhimovu, Süleyman Rüstəmi, Mirzə İbrahimovu, Bəxtiyar Vahabzadəni, Nəbi Xəzrini, Məmməd Arazı üzbəüz, yaxından görə bilmiş, onların çıxışlarını dinləmişdi. Hətta o tanınmış şəxslərin Mustafa müəllimlə söhbətinin də iştirakçısı olmuşdu.
Görüşlərimizin birində həmin anları xatırladan Vüsalə xanım bildirdi ki, səkkizinci sinfi bitirib, yay tətilinə çıxmışdıq. Şuşada ədəbiyyat günləri keçirilirdi. Mirzə İbrahimov, Çingiz Aytmatov, Rəsul Həmzətov, və daha kimlər gəlmişdi. Məktəblərin hər sinfinin ən yaxşı oxuyan iki şagirdini həmin tədbirlərdə iştiraka dəvət etmişdilər. Adətən, görüşlər qabağı Şuşada kitab bayramı da keçirilərdi. Mən Rəsul Həmzətovun "Mənim Dağıstanım" kitabını alıb, birnəfəsə oxumuşdum. Ona görə də aulda doğulub, auldan çıxıb, bütün söz məkanına nəhəng bir sima kimi daxil olmuş Rəsul Həmzətovu yaxından görmək, onu dinləmək mənə yuxu kimi gəlirdi. O görüş həyatımda elə bir iz buraxdı ki, heç kimə demədən təəssüratımı yazıb, rayon qəzetinə göndərdim. İki gündən sonra məni redaksiyaya çağırdılar. İnanın ki, nə redaktor, nə əməkdaşlar bu məqaləni orta məktəb şagirdinin yazdığına inanmaq istəmirdilər. Atamı tanıdıqlarına görə bir söz demədən məni təbrik etdlər. Bir neçə gün sonra Şuşaya gələn şair Cavad Cavadlı məni redaksiyaya dəvət edib, sorğu-suala tutdu və çox böyük inamla dedi ki, sən jurnalistika ilə məşğul ol. O, Rəsul Həmzətovla bağlı yazımı respublika mətbuatında da çap etdirdi. Təbii ki, bu münasibətlər məni yazı-pozuya bir az da artıq bağladı. Gizlicə şerlər, məqalələr yazdım. Amma mən atamın sənətini seçdim, universitetin filologiya fakültəsinə qəbul olundum. Qəbul imtahanında yazdığım sərbəst mövzu "beş"ə layiq görüldü. Mən anam haqqında yazmışdım. Mövzu ana olsa da, öz anamın timsalında bəşəri bir ana obrazı yaratmağa çalışmışdım. Ona görə də həm universitetdə, həm də respublika televiziyasında yazım, aldığım qiymət diqqəti çəkmişdi. Məni verilişlərə dəvət edirdilər...
O da ailəsiylə Bakıya gəldi. Amma Bakıya gələnə qədər Şuşada özünü yerlilərinə, tələbələrinə sevdirə bilmişdi. Universiteti bitirərkən Bakıda qalıb işləmək təkliflərinə razılıq vermədən Şuşaya dönmüş, müəllim kimi fəaliyyətə başlamışdı. Sonra Şuşa Musiqi Texnikumunda gənc yaşında direktor müavini kimi özünü təsdiq etmişdi. Eldar Əliyevlə birlikdə bu musiqi texnikumunda kifayət qədər nüfuz qazana bilmiş, dəyərli musiqiçilərin yetişməsində öz sözlərini demişdilər. Elə həmin illərdə ictimai həyatda fəal olan Vüsalə xanım özünün bütöv xarakteri ilə də dəyişməzliyini qoruyub-saxlamış və məhz bu keyfiyyətinin ona gətirdiyi hər bir uğuru da, problemi də sakit, mərdanə qarşılamışdı. Çünki o, evdə işıq içində böyüdüyündən ətrafa da işıq salmağı, əl uzatmağı, diqqət yetirməyi ürəyinin diktəsi ilə edirdi. Və yaşıdları kimi yazdığı xatirə dəftərində qəribə bir qeyd vardı, o, hardasa oxuduğu bir fikri yaddaşı ilə yanaşı, dəftərinə də yazmışdı: "İnsan əvvəl diqqətli olmalı, ətrafındakılara təmiz niyyətlə əl uzatmalı və bir də hamıda yaxşı olanı görməyi bacarmalıdır". Ona görə də məhlədə də, məktəbdə də onun istiqanlılığı, səmimiyyəti başqalarından seçilməsində əsas göstərici idi. Aşkar görünürdü ki, Vüsalə Fətəliyeva özündən kiçik qonşu uşağının bantını bağlayanda da, saçını sığallayanda da, toz bulaşmış paltarını çırpanda da, əlindən tutub, yolu keçirəndə də nə qədər səmimi, nə qədər doğmadır. Çantasına qoyub məktəbə apardığı qoğalı, şəkərçörəyini başqaları ilə bölüşəndə də sanki bir rahatlıq tapırdı. Bax, bu dediyim məqamı mən Vüsalə müəllimin qonşularının bir məclisində də müşahidə etdim. O, Şuşada ata evində qapı-qonşu olduğu ailənin üzvləri ilə o qədər doğmalıqla görüşüb söhbət edirdi ki, sanki uşaqlığını, Şuşalı günlərini yenidən yaşayırdı. Mən də o anları izləyə-izləyə Vüsalə xanımın söhbətlərimizin birində dediyi və yaddaşıma yazdığım bir fikrini olduğu kimi xatırladım. Demişdi ki, mənim nağıllı dünyamın arzuları tamam başqa idi. Gecələr göy üzünü seyr edəndə də, xatirə dəftərimə istəklərimi yazanda da nağıllar uydururdum. Və o, uydurduğum nağılların dünyası o qədər rəngarəng, o qədər inandırıcı olurdu ki, mən o nağıllara bütünlüklə inanmışdım. Doğrudur, universitet illərində, ümumiyyətlə, Şuşanın işğalına qədər olan ömür payımda o nağılların müəyyən qisminin gerçəkləşdiyini etiraf etməliyəm, amma Şuşasızlıq o nağılları mənim üçün elə nağıl kimi də ürəyimdə, yaddaşımda hələ də yaşadır. Sən demə, ən gözəl nağıl da, ən doğru həqiqət də Şuşam imiş...
Elə bu yerdə bir məqamı da xatırladım, onu yəqin ki, bilməyən yoxdur, amma Vüsalə xanım bu həqiqəti Şuşadan söz düşəndə ürəyi atlana-atlana, az qala, düşmənin bağrını yaracaq bir kəsərlə söyləyir. Deyir ki, Şuşa min illərin Şuşasıdır, musiqinin, mədəniyyətin, ədəbiyyatın, incəsənətin, 
təhsilin beşiyidir, dünyanın, hətta bir çox böyük şəhərlərinin malik olmadığı bir elitar mühit var idi, dünyəvi təhsil vardı, az qala, iki yüz yaşı olan məktəb vardı Şuşada. O məktəbdə Avropa dilləri, mədəniyyəti də öyrədilirdi. Şuşanın sahibləri öz dövrləri ilə yanaşı, həm də qarşıdan gələn dövrlər üçün ziyalılar yetişdirirdilər, ənənələr yaradırdılar. Təkcə Əhməd Ağaoğlunu xatırlamaq, onun gördüyü işləri göz önünə gətirmək Şuşanın kimliyini, kimə aid olduğunu sübut edir. Şuşanın məscidlərini, mədrəsələrini saymaq təhsilin səviyyəsini göstərir. Üzeyir bəyin adını dilə gətirmək dünyaya Şuşanın kimə aid olduğunu deməkdir.
Ümumiyyətlə, mən apardığım müşahidələrdən sonra bir daha əmin oldum ki, hər bir insanın formalaşmasında doğulduğu, yaşadığı mühit əsas amildir. Elə Vüsalə xanımın timsalında bunu bir daha gördüm və təkrar inandım ki, işğaldan sonra Bakıya gələn bu xanım əvvəl təhsil nazirliyində çox mühüm bir sahədə çalışmağa başladı. Sonra onu Bakı şəhər Təhsil İdarəsində bu gün də aktuallığını saxlayan, yəni, təhsilin koordinasiya olunması, məktəblər arasında əlaqələr, test imtahanları və digər məsələlərlə bağlı layihə məhz onun rəhbərliyi və iştirakı ilə hazırlandı. Eyni zamanda o, Şuşa rayon Qadınlar Şurasının sədri, YAP-ın fəal üzvlərindən biri kimi də siyasi həyatdan, ictimai mövqeyindən geri çəkilmədi. Nüfuzlu tədbirlərin, qurultayların iştirakçısı oldu. Öz çıxışları ilə, təklifləri ilə nəyə qadir olduğunu ətrafındakılara bir daha sübut etdi. Canında, qanında gəzdirdiyi Şuşa ağrısını Şuşa naminə gördüyü işlərlə ovutmağa çalışdı. Üstəlik, onun fəaliyyətində həm ailənin daxilində, həm də güvəndiyi doğmaların arasında məsləhət, kömək aldığı, qarabağlıların, şuşalıların xətirlərini həmişə yüksək tutduqları, Şuşada, bütövlükdə Qarabağda və Azərbaycanda yaradıcılıq nümunələrinin izi olan qardaşları Fətəli, Nizami, və İlhami Fətəliyevlərin əməyi danılmazdır. Memar-mühəndis olan Fətəli və İlhami Şuşada neçə-neçə sənət nümunəsi yaratdılar. O nümunələrə Qarabağın digər yerlərində və Bakıda da rast gəlmək olar. Dünyasını vaxtsız dəyişmiş Nizaminin misraları tarixin və onu tanıyanların yaddaşında bu gün də qalır. Bacısı Nərminə xanım da müəllimdir. Yəni, Mustafa müəllimin beş övladının hamısı ali təhsl alıb. Vüsalə xanımın üç qızı da analarının yolu ilə gedərək təhsildə uğurlar qazanıblar. Onlardan biri həkim, biri bioloq, biri isə jurnalistdir. Altı nəvə böyüyür Vüsalə xanımın ailəsində. Onlardan dördü oğlandır. Və bu uşaqların məktəb yaşlıları Şuşa Musiqi Məktəbində təhsil alırlar. Mən bunu elə-belə vurğulamıram. Çünki şahidi olduğum bir məqam heç yadımdan çıxmır. Belə ki...
Şuşa rayon Xəlifəli kənd Musiqi Məktəbində yekun konserti keçirilirdi. Qonaqlar arasında Vüsalə xanım da var di. Biz eyni cərgədə əyləşmişdik. Məktəbli qızın piano arxasında əyləşib, şirmayı dillərə toxunduğu andan qardaş-bacı ifaçıların "Qarabağ şikəstəsi" oxuduğu ana qədər mən gözümü Vüsalə xanımın titrəyən əllərindən və haldan-hala düşən çöhrəsindən çəkə bilmədim. Hiss etdim ki, o, musiqiyə qoşulub, o musiqinin qanadlarında Bakıdan çıxıb-gedib. Tam səmimiyyətimlə etiraf edim ki, bir məmurun, bir rəsmi adamın bu halı mənə bütünlüklə bəlli olmadı. Tədbirdən xeyli sonra dostum, şuşalı Salman müəllimlə görüşüb söhbət edəndə təsadüfən öyrəndim ki, sən demə, Vüsalə xanım həm də gözəl pianoçudur. O, təkcə qarabağlı-şuşalı kimi yox, həm də musiqini bilən bir xanım kimi gözəl ifalarda həmişə özünü musiqi dünyasında görür, nağıllar dünyasına - Şuşasına qayıdıb-gedir.
Aprelin birinci beş günü bütün Azərbaycan üçün tarixə yazılan, ürəkləri, duyğuları yerindən oynadan zaman kəsiyi oldu. Mən tanıdığım, müşahidə etdiyim adamların hər birinin simasında, gözlərində "Şuşaya, Qarabağa gedirik!" - sözlərini oxudum. Həmin günlərdə Vüsalə xanımla da görüşdüm. İlk kəlməsi bu oldu:
- Özümə yer tapa bilmirdim, elə bil havasızlıqdaydım. Qışqırmaq, ağlamaq istəyirdim. Bir əlim telefonda, gözüm televiziyada, internet səhifələrində. Hamıya zəng vurmaq, hamıya hazırlaşın - demək istəyirdim. Hamı da mənə zəng vururdu. Ali Baş Komandanın çıxışı, qətiyyəti, ordumuzun şücaəti - hər şey məni elə kökləmişdi ki, danışanda ağlayırdım. Həmin məqamda yadıma anam da düşdü. Şuşadan çıxdığı gün o, paltarlarını ayrıca yığıb-saxlamışdı. Qardaşım nə qədər dilə tuturdu, boxçasını açmırdı, deyirdi ki, bu gün-sabahlıqdır, qayıdırıq. Son nəfəsinə kimi, o, boxçasını açıb, paltarlarını dolabdan asmadı. Bütün israrlarımıza baxmayaraq, bircə söz deyirdi:
- Bu gün-sabah qayıdırıq. -Cisminin əvəzinə ruhu qayıtdı Şuşaya. Biz də açmadıq onun boxçasını...
Hə, bu gün Şuşa rayon İcra Hakimiyyətində çalışan, daha doğrusu, icra hakimiyyəti başçısının müavini olan Vüsalə Fətəliyeva bütün canı, qanıyla azərbaycanlı olduğu kimi, həm də bütün varlığı ilə əqidəsinə, iqtidara, dövlətə, dövlətçiliyə bağlı bir ziyalı, bir məmurdur. Onunla tariximizdən də, ədəbiyyatımızdan da, ənənələrimizdən də, siyasətimizdən də, bir sözlə, Azərbaycanımızdan rahatlıqla danışmaq maraqlı olduğu qədər də xoşdur. Çünki o, sözün həqiqi mənasında, nağıllar dünyasının adamı olmaqla yanaşı, həm də nağılların gerçək olacağına tam ciddiyyətilə inanan bir xanımdır. Üstəlik, o, həm də son dərəcə səmimi və dəqiq mövqeyi olan vətəndaşdır. Ona görə də mən Vüsalə xanımın barəsində düşündüklərimi, bildiklərimi qəzet səhifəsinə çıxaranda heç tərəddüd etmədim, bildim ki, haqqın yanında olanın barəsində yazmaq elə haqqın özündən yazmaq kimi bir gerçəklikdir. Və həm də ona görə yazdım ki, Qarabağa, Şuşaya qayıdacağımıza inanan, bu inamla yaşayan, Prezidentə, Ali Baş Komandana, ordumuza güvənən Vüsalə Fətəliyeva öz fəaliyyətində də bunu zaman-zaman təsdiq edir.
... O özünün nağıllar dünyasını Şuşada qurmuşdu. O həmin o nağıllar dünyasının arzuları ilə yaşamış və o nağılların gerçək olacağına inanmışdı. İndi Bakıda yaşasa da, ruhən yenə o nağıllar dünyasındadır. Çünki o, mənə son görüşümüzdə dedi ki, Allah hamının içini, ürəyini görür, ondan heç nəyi gizlətmək mümkün deyil. Hər gün bir az pafoslu çıxsa da, az qala hər an özümün, sözümün içərisində yaşayan Şuşanı elə özümlə də gəzdirirəm, aparıram hər yerəg Şuşalıların da məclisinə, şuşasızların da məclisinəg Şuşalılar olmayan yerə də, şuşalıları tanımayan yerə də. Hətta şuşalıların düşməni olan, şuşalıları Şuşasız qoyan namərdlərin iştirak etdiyi ölkə hüdudlarından kənardakı tədbirlərdə də Şuşa yanımda, canımda olub və olur. Mən onunla nəfəs alıram. Və bilirəm ki, Şuşadakı uşaqlığım, gəncliyim, xatirələrim, arzularım həyatımın silinməyən, pozulmayan səhifələri kimi övladlarım, nəvələrim tərəfindən oxunur. Bunu sözgəlişi demirəm, xoş gəlmək üçün söyləmirəm. Sadəcə deyirəm ki, mənim içimdə olan Şuşa həm də mənim ailəmin içindədi... Və onu da əlavə elədi ki, mənim nağıllar dünyam indi bütün ölkənin, bütün Azərbaycanın geri almağa çalışdığı, uğrunda silaha sarıldığı Qarabağdır, Şuşadır. Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyevin rəhbərliyi altında biz Şuşaya mütləq Qələbə bayrağımızı sancacağıq!
 


YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- Ədə, dünən məni evə kim gətirib?
- Mən apardım qaqa, amma eşşək qədər içmişdin haa.
- Ay lom, biz 5-ci mərtəbədə qalırıq, mən səhər 4-cü mərtəbədəki xalaşkanın evində oyanmışam.
- Dəlisən sən? Qapını atan açdı axı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK