ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

YARIMÇIQ SÖHBƏT

Olmuşlar və olacaqlar barəsində hekayəvari

39207    |   2015-10-24 09:21
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Həmin gün dünya heç özündə deyildi. Elə bil Yer kürəsi öz oxundan çıxmışdı və fırlana-fırlana da gəlib bir boşluğa sancılmışdı. Bu boşluqda sükut hökmran olsa da, bir donmuş ruh da var idi. Bunu görməsəniz bəlkə də inanmazsınız. Çünki donmuş ruhlar adama ölmüş təsiri bağışlayır və sən də ölü canlardan ehtiyatlandığın üçün ona tərəf baxmaq istəmirsən. Əslində isə bu belə deyil. Donmuş ruhların içərisİndə elə bir od var ki, o, ilk tərpənişdən alışmağa, partlamağa, ətrafını yandırmağa qadirdi. Sadəcə, o tərpənişi gözləyir, o ana möhtacdır. Bax, həmin gün mən o anı gözləyən, o ana möhtac olan donmuş ruha daha çox oxşayırdım. Sən isə...

Hələ dan sökülməmişdi... bəlkə də heç sökülməyəcəkdi... bəlkə də vaxtından tez və yaxud gec söküləcəkdi. Bütün bu bəlkələrə baxmayaraq, o yatağından qalxıb öncə əl-üzünü yumaq istədi. Sonra buna da səbri çatmadı. Öz-özünə mızıldandı. Sanki kiminləsə danışırdı:

- Gecikərəm, tez çıxım küçədəki kranda yuyunaram...

Belə də etdi. Küçədə yuyunub addımlaya-addımlaya da əl-üzünü quruladı. İstədi onu cibinə qoysun. Sonra dəsmalın əməlli-başlı islandığını anlayıb açıq şəkildə əlində yellədə-yellədə dayanacağa tərəf tələsdi. Kənardan baxan olsaydı, düşünərdi ki, o kiminsə qarşısında ağ bayraq qaldırıb danışıqlara gedir. Doğurdan da gedirdi - bayraq qaldırmağa yox, illərdən bəri qaldırdığı bayrağın altında dayanıb onunla danışmağa, onun son günlərdəki davranışına, fikirlərinə münasibətini söyləməyə. Bir sözlə, onunla baş-başa qalıb ona özündən, özünə ondan gələn ismarıcların yozumunu ortaya qoymağa...
Dayanacaqda heç kim yox idi. Bir halda ki, dan yeri sökülməmişdi, bir halda ki, iş vaxtına hələ iki saat qalmışdı...belə bir vaxtda dayanacaqda kim olcaqdı ki? Heç uzaqdan hərəkətdə olan maşınların bu istiqamətə yön aldıqları da hiss olunmurdu. Elə bil yuxudan indi oyandı, qolundakı saata baxdı. Heç vaxt bu saatı açmırdı qolundan. Çünki onun hədiyyəsi idi. Saata baxdı və niyə baxdığını unutdu. Yadına saatın ona bağışlandığı anlar gəlib düşdü. İlahi, onda dünya indikindən çox-çox gözəl... göy üzü indikindən çox-çox aydın... özü indikindən çox-çox duyğulu və ümidli idi. Elə istədi ki, o ana, o məqama qayıtsın, amma bacarmadı. İçindən acı bir təəssüf gəlib keçdi. Təkrar saat yadına düşdü. Deməli, hələ səhər saat 4:05 idi. Bütün şəhər yatırdı...bütün şəhərin ondan xəbəri yox idi. Hətta görüşünə tələsdiyi də bu yaz yuxusunun şirinliyində uyuyub qalmışdı. O isə yerinə qor dolmuş kimi evdən baş götürüb dayanacağa tələsmişdi...

Bir anlıq nə edəcəyinə qərar verə bilmədi. Öncə geri qayıtmaq, yatağa uzanmaq istədi. Yadına düşdü ki, həyətdən çıxanda arxasınca qapını bərk çəkdi. Deməli, qapının "ingilis zamoku" öz işini görüb. Yəni qapı avtomatik olaraq bağlanıb. Belə olan halda o qapının zəngini çalmalıdı. Qapının zəngini çalanda isə ev sahibi oyanacaq və yenə başlayacaq səsinin köntöy yerinə salıb gileylənməyə, asıb-kəsməyə, evdən qovmaqla hədələməyə. Doğrudu, o artıq bu məhəllədən, bu evdən bezmişdi. Neçə vaxt idi ki, təzə ünvan soraqlayırdı, münasib ev gəzirdi. Hər dəfə də qəti addım ata bilmirdi. Çünki bu evlə bağlı çoxlu xatirələr var idi ki, onları qoyub gedə bilmirdi. Bu düşüncələr onu geriyə, yatağa qayıtmaqdan vaz keçməyə məcbur etdi. Əlac qaldı piyada şəhərə doğru getməyə...
O addımlayırdı və hər atdığı addımdan sonra ona elə gəlirdi ki, bu səslər misralara çevrilir. Həmin misralar isə bir vaxtlar onun dilində səslənmişdi. Özü də dodaqları əsə-əsə...birbaşa onun özünə oxumuşdu. O da şeiri sona kimi dinləyib bircə kəlmə demişdi:

- Çox gözəldi!

İndi də həmin söz qulaqlarında səsləndi. Amma nədənsə o sözdəki əvvəlinci od-alov yox idi. Bəlkə o səs də yatmışdı...bəlkə o söz də şaxtaya düşmüşdü, donmuşdu. Bu suallar onu ağrıtdı. Elə ağrıya-ağrıya da misraları pıçıldadı:

adımın içində
adının hərifi
heç cür ifadə olunmur
dodağımdakı
öpüşün tərifi...
çöhrəsi
gözümün içində
ürəyim ürəyidi
ürəyi ürəyim-
sevgimiz üçün də
nə qədər axtarsanız da
baş sındırsanız da
sonda yenə gəlib
tapacaqsınız məndə-
mənim ürəyimdə
o qızın özünü
və adını
desəm də
deməsəm də!

***

O şəhərə çatanda arxasınca bir işığın süzülüb gəldiyini hiss etdi. Daha doğrusu, arxadan gələn işıq onun kölgəsini qarşısınca aparırdı. Sanki o, kölgəsini tapdalamağa gedirdi. Amma nə qədər addımlarını iri atsa da, kölgəsini tapdalaya bilmirdi. Kölgə də elə onun kimi sakitcə, amma sürətlə addımlamaqda idi...
Şəhərin girişindəki birinci dayanacağa ilk marşrut avtobusu da onunla birlikdə çatdı. Sürücü ayağını yavaşca əyləcə tərəf apardı, elə-belə... Hiss olunurdu ki, maşını saxlamağa həvəsi yoxdur. Amma nədənsə saxladı. Bəlkə də bu ilk sərnişin onun üçün hansısa maraq yaratdı, ya da "ilk qismətdi" dedi. Hər nə isə. Maşın dayanan kimi oldu. O da fikirləşmədən özünü maşının içərisinə atdı. O, şeirləri gözdən keçirdi. Guya ki, oturmağa yer seçirdi. Sürücü də güzgüdə onu izləyirdi. Gözləyirdi ki, bu ilk sərnişin heç olmasa ağzını açıb "sabahınız xeyir" deyəcək. Amma onun danışmağa heç həvəsi yox idi. Sürücünün güzgüdə ona baxdığını görüb güclə eşidiləcək bir səslə:

- Sabahınız xeyir! İşiniz avand olsun! - dedi.

Bu qəribə sərnişinin zor gücünə dediyi sözləri elə zor gücünə eşidən sürücü:

- Sabahınız xeyir, sizin də işiniz avand olsun! - deyə cavab verdi.

O, əyləşdiyi oturacaqda rahatlıq tapa bilmirdi. Ona elə gəlirdi ki, maşın getmir, yerində dayanıb. Amma maşın qrafikinə uyğun hərəkətdə idi, o tələsirdi. Birdən yadına "Bəyin oğurlanması" filmindəki kadr düşdü:

- Sən get, mən tələsirəm...

Öz-özünə gülümsədi. Onun nəyə güldüyünü bilməyən sürücü başını buladı. Bu, açıq-aşkar "şükür, sənə İlahi!" demək idi. Heç onun özünün də sürücünün barəsində nə fikirləşdiyini təxmin etmək halı yox idi. Çünki çox tələsirdi və çox tələsdikcə də hər şeyi qatıb-qarışdırırdı. Yeganə qərarlaşdırdığı, dəyişməz fikri o idi ki, səhər tez açılsın... onu tez görsün... onunla kəlmə kəsib sonra bu qəfil səfərə yollansın. Bu səfər söhbəti də elə dünən gecəyarı ortaya çıxmışdı. Rəhbərlikdən zəng gəlmişdi. Təcili rayona getməli idi. Bölgədəki kriminogen durumla bağlı zona müşavirəsi keçiriləcəkdi. O da müşavirədən birbaşa informasiya hazırlayıb redaksiyaya ötürməli idi. Zəng qəfil gəldiyindən "baş üstə" deməkdən başqa söz tapmadı. İndi fikirləşirdi ki, kaş razılıq verməyəydi, bəhanə gətirəydi. Amma neyləsin ki, artıq nəyisə dəyişmək mümkün deyildi. Ona görə də sözsüz bu tapşırığı yerinə yetirməli idi. Bircə əlacı qalmışdı - gecə, elə həmin zəngdən sonra o da gözüyumulu barmaqlarının vərdiş etdiyi rəqəmləri yığmışdı:

- Mən tezdən təcili rayona getməliyəm. Evdən tez çıx. Görüşək, sonra yola düşüm.

Telefonun o biri başından mürgülü bir səs:

- Sənə yaxşı yol! Mən bir az gec çıxmaq istəyirəm, işdən icazə almışam. Qayıdanda görüşərik...
Elə bil onu kimsə ürəyindən vurdu. Ağrılı, yalvarış dolu bir səslə:

- Yox, səni görməsəm getməyəcəm. Çox xahiş edirəm, mənim xatirimə tez gəl! - deyib telefonun dəstəyini yerinə qoydu. İstəmədi ki, onun etirazını eşitsin. Bu yolla ona təsir etmək, qızı yola gətirmək, evdən çıxarmaq istədi. Elə ona görə də bütün gecəni yuxusuz qaldı. Bilmədi ki, gələcək, yoxsa yox. Elə bilməyə-bilməyə də özü həmişəki görüş yerinə tələsdi. Özü də şəhərin yatdığı bir vaxtda. İndi də avtobusda tələsirdi. Elə bilirdi ki, artıq qız gəlib onu gözləyir. Amma...

Yerindən qalxıb sürücüyə yaxınlaşdı. Yolu necə gəldiyinin fərqinə də varmadan, avtobusda ondan başqa kiminsə olub-olmadığını duymadan cibindəki manatlığı çıxarıb sürücüyə uzatdı. Sürücü bir pula baxdı, bir də ona. O isə heç nə demədən düşüb getdi. Sürücü yenə öz-özünə başını buladı. Bu yenə əvvəl düşündüyünü təkrar etmək kimi bir şey idi...

O maşından aralanıb dayanacağın bir az kənarındakı parkda, həmişə oturduqları yerdə dayandı. Heç kim yox idi... heç süpürgəçilər də gəlməmişdi...öz skamyalarında əyləşdi. Hiss etdi ki, ürəyi sancdı. Sağ əli ilə yavaşca ürəyini ovdu. Elə ova-ova da bu günlərdə yazdığı misraları xatırladı:

mən sənə ürək oldum-
ehtiyat
köçürməyə hazır ürək...
gəzdirdin-
cibində
çantanda
saxladın-
arada dolabında...
əhvalının yaxşı vaxtı
deyib-güləndə
yadına düşəndə
halımı soruşub
məzələnib
barmağına doladın da...
küsmədim, barışdım
hətta yeri gələndə
sənə haqq qazandırdım
çünki ehtiyat ürək olduğuma
səni mən inandırdım!
sənin nədi günahın?..
ehtiyat oyunçu
ehtiyat təkər
ehtiyat silah
ehtiyat pul...
daha ehtiyat nələr,nələr
hamısı da
ehtiyac olmasını gözləyir
ay ürək!..
odur ki,
sən də qədərinə
dözəsən gərək...

***
Artıq parkda gediş-gəliş başlamıdı. Süpürgəçilər öz işində... işə tələsənlər... səhər gəzintisinə çıxanlar... itini-pişiyini gəzdirənlər...idman edənlər, velosiped sürənlər...bir sözlə park yavaş-yavaş qaynayırdı. O isə oturluğu yerdə qalmışdı. Onun gözlədiyi hələ də gecikirdi. Amma bir azdan rayona yola düşəcək, daha doğrusu, onu aparacaq maşın burada olacaqdı. Cəmi bir neçə dəqiqə qalmışdı. Yerindən qalxdı. Var-gəl etməyə başladı. Səbri lap daralırdı. Nə edəcəyini, nə deyəcəyini bilmirdi.

Getsin, getməsin, qalsın, qalmasın. Onu görməmiş necə getsin. Getməsə işdə problem olacaq...
Suallar lap zəhləsini tökdü. Əlləri ilə başını sıxdı. İçindən, ürəyinin lap dərin yerindən ağır fəryada bənzəyən bir ah qopub gəldi. Elə bir ah ki, ətrafdakıların da diqqətini çəkdi. Bu ah əslində onun ürəyinin hansısa bir hissəsinin qırılması demək idi...

Kürəyinin ardından doğma bir nəfəsin istisini duydu. Qeyri-ixtiyarı geri çevrildi. Bu, o idi. Təngnəfəs özünü çatdırmışdı. Özünü toplayıb dili dolaşa-dolaşa:

- Sabahın xeyir! - dedi.

Bu sözün ardınca ikinci bir səs onun üstünə qəfil soyuq su kimi ələndi:

- Hə, qardaş, yola düşək?

O yalnız:

- Sabahın xeyir canım, salamat qal, mən getdim - deyib, tələsik qızın ona tərəf uzatdığı əlini sıxıb ayrıldı.

Amma deyiləsi o qədər sözləri var idi ki...


Əbülfət MƏDƏTOĞLU



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-22
17:29 ÜMİD
15:24 İNSAN


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (22.23%)
Argentina (11.11%)
İspaniya (22.22%)
Almanıya (44.44%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK