Adalet.az | HƏR KƏSİN ÖZ SUALI Adalet.az | HƏR KƏSİN ÖZ SUALI Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

HƏR KƏSİN ÖZ SUALI

Həyat təkcə bir dəfə verilmir

43840    |   2015-09-24 01:50
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Əslində o qədər yorulmuşam, o qədər əldən-heydən düşmüşəm ki, nəsə yazmaq, nəsə danışmaq gücüm də qalmayıb. Amma arxada qalan həftənin, əslində isə həftənin yarısından artıq bir müddətin mənə yaşatdıqları o qədər ağır, o qədər cansıxıcı olub ki, nə yazmaya bilmirəm, nə də üstündən ötmək istəmirəm. Ən azından ona görə ki, insanın bəzən birdən-birə bu qədər yüklənməsi elə dözülməz olur ki, sadə şəkildə desəm hətta özün özündən baş götürüb qaçmaq, uzaqlaşmaq istəyirsən. Unudursan ki, özündən qaçan ya ölümə məhkumdu, ya da ən yaxşı halda dəlilik haqqını qazana bilər. Deməli, məhkum olduğun nədisə onu yaşamaq zorundasan!..
Bəli, son həftənin mənim üçün bu qədər yüklənməsini, bu qədər gərgin olmasının bir səbəbi, xüsusilə birinci səbəbi sağlamlıqla, səhhətimlə, ailə üzvlərimin sağlıq durumu ilə bağlı idi. Gah ürək sözə baxmırdı, gah əsəb, gah da ki, hava dəyişkənliyinin öncə dən hiss edibi parometr kimi ifadə edən revmatik ağrılar. İndi özünüz təsəvvür edin, sümüklər bir yanda sızlayır, ürək bir yanda partlamaq həddindədi, qapının, pəncərənin işıq keçən yerindən otağa daxil olan bir milçəyin vızıltısı da əsəbi topla, tüfənglə ayağa qaldırıb. Əgər bu mənzərəni təsəvvür edə bildinizsə, onda mənim nələr yaşadığımı və niyə bu qədər əldən, heydən düşdüyümü anlamış olacaqsınız...
Bir müdrik kəlam var. Kim deyib, niyə deyib bilmirəm. Amma mən həyatım boyu müdrik deyimlərə istinad etdiyimdən bu deyimi də uğurlu sayıram. Müdriklər deyir ki, "hər qaranlığın bir səhəri, hər şərin də bir xeyir tərəfi var". Bu ifadəni elə gərginlik içərisində yola saldığım bayram öncəsi günlərin timsalında bir daha gördüm və şahidi oldum. Belə ki...
Telefonuma zəng gəldi. Qəzetimizin təsisçisi, millət vəkili Aqil Abbas idi - əzbər bildiyim bu nömrənin, bu zəngin sahibi. Telefonu açdım. Çox qısa danışdı:
- Sənin də kitabını gətiriblər sərgiyə. Yaqub bəy də ordadı, Seyfəddin bəy də...
Doğrusu, sıxıntıların üzündən paytaxtımızda kitab bayramı keçiriləcəyindən xəbərsiz idim. Ona görə də Aqil müəllimin dedikləri mənə bir az qəribə gəldi. Amma bu qəribəliyin içərisində bir işıq seli də gördüm - ağappaq bir işıq seli. Ona görə də tələm-tələsik yığışıb kitab bayramının keçiriləcəyi ünvana getdim. Hələ hazırlıq işləri gedirdi. Axtara-axtara Avroasiya Yazarlar Birliyinin guşəsini axtara-axtara gəlib tapdım. Böyük maraqla kitabları gözdən keçirdim. Nə imzama, nə də kitaba rast gəlmədim. Sanki bir şok yaşadım. Burada dayanmış və kitabları oxuculara təqdim etmək üçün səbirsizliklə saatına baxan tanımadığım insanın yanından sakitcə ötüb keçdim. Öz-özümə düşündüm ki, bəlkə Aqil müəllim mənimlə zarafat edib. Amma bu boyda zarafatı təsəvvürümə gətirmədiyimdən təkrar həmin yerə qayıtdım. Yenə kitabları gözdən keçirdim. Yenə heç nə görmədim. Elə bu vaxt həmin o türk əsilli İNSAN (sonradan öyrəndim ki, onun adı Çingizdir - Ə.M.) marağımı görüb soruşdu:
- Əfəndim, nə arıyorsun?
Onun bu mehriban yanaşması məni bir az həmin stresdən çəkib çıxardı və yavaş bir səs ilə dedim:
- Mənə söylədilər ki, burada kitabım təqdim olunacaq.
- İsminiz necədi?
- Əbüflət Mədətoğlu.
Çingiz bəy kitab rəfinə tərəf çevrildi və inanın ki, düz mənim gözlərimin içinə baxan kitabımı həmin yerdən götürüb mənə tərəf uzatdı:
- Buyurun, əfəndim.
Kitabı aldım və övladı ilə qarşılaşan valideyn kimi öpüb yenidən onu qaytardım...
Bir azdan kitaö böayramının rəsmi açılışı oldu. Və mən burada Yaqub bəylə, Seyfəddin bəylə görüşdüm. Onlara mənə göstərdikləri diqqət və qayğıya görə heç nə deyə bilmədim. Sadəcə bildirdim ki, Ankarada işıq üzü görən bu kitabımla siz mənə elə bir sevinc şoku yaşatdınız ki, onu ifadə etməyə gücüm çatmır. Sadəcə sizə "sağ olun" deyə bilirəm!
Yeri gəlmişkən onu da əlavə edim ki, məni bu bəy əfəndilərlə dəyərli Aqil Abbas qovuşdurub, təqdimat edib, xeyir-dua vermişdi. Və Aqil müəllimin kitabla bağlı söylədiyi şad xəbər də həqiqət imiş, zarafat yox. Və mən gerçək olan bu həqiqətin işıq üzü görməsində əməyi olan hər üç kişinin qarşısında baş əyirəm.

***
Qoynumdan çıxmayan kədər
Mənə yad gəlib bu qədər...
Sən ona nə toxun, nə dər-
Qoy bildiyi tək yaşasın...

Keçib daha ahdan, ündən
Onu tanıdığım gündən...
Məni ki, döndərdi dindən-
Qoy özü də tək yaşasın...

Bələd olduqca içinə
Bir çadır qurdu üçünə...
O vaxtacan öz gücünə-
Çək əlini, çək yaşasın...

Bu misralar yüklənmiş olduğum ağrı-acının, qayğıların və bir az da təklənməyin diqtəsidi. Daha doğrusu, yaddan çıxmaq, unudlmaq adlanan anlayışlar getdikcə mənə daha çox yazınlaşır. Sanki onlar da nə çəkdiyimi, niyə çəkdiyimi hiss etməyə başlayıblar. Ona görə də səhv etmirəmsə, Çingiz Aytmatovun əsərində belə bir fikir var:
- Dərd gələndə batmanla gəlir!
Hə, insan gözdən, könüldən uzaq düşdükcə dözümü də, mübarizə əzmi də azalır. Bəzən bu azalan hisslərin yerinə əsəb, bəzən nifrət, bəzən acizlik, bəzən isə bir ifadə edilməsi uyğun sayılmayan hisslə dolur. Adam vurub-dağıtmaq, qisas almaq, təhqir etmək və sairə kimi yalnış vərdişlərin, yanaşmaların, münasibətlərin girovuna çevrilir. Amma nahat yerə. Ən azından ona görə nahaq yerə deyirəm ki, əgər kimsə məni unudursa, gözünən, könlündən kənar tutursa, deməli, burda günahın 85-90 faizi məndədi. Yəni mən özümü sevdirə və yaxud da ürəyə, yaddaşa hopdura bilməmişəm. Bax, bu mənada məni, səni, bizi unudanı qınamaqdansa, niyə unudulduğumuz barəsində düşünsək yaxşı olar. Düşündükcə yüz fikir bir borcu ödəməsə də, nəticədə ağıl ağıldan üstün olur, gerçəyi ortaya çıxarır.
Deməli, Musa Yaqub demişkən, "bir günah səndədi, bir günah məndə" deyimi özünü təsdiq edir. Elə mən də düşünürəm ki, bu qədər sıxıntıların, xüsusilə təklənməyin, unudulmağın kimdən, nədən qaynaqlandığını suala çevirməkdənsə, onun cavabını axtarmaq, onun alt qatlarına enib arxa plandakı məqamları görmək daha yaxşıdı. Məhz belə olanda fikri misralara çevirmək daha rahat olur.

Bütün hallarda
verilən suallar
təbii ki,
cavab üçündü...
çox maraqlıdı ki,
bütün cavablardan
yalnız biri
düzgündü!..
veriləcək
bir sual
gözlənilən
bir cavab-
sən özünlə
üz-üzə
dayan
ikisindən
istədiyin
birini seç!..
məni düşünmə
mən heç!-
təki
sən
razı qall
fikrində
cavabsız qalmasın
sual!

***
Hə, həyatın hər üzü maraqlıdı. Bunu mən demirəm. Həyatı yaxşı bilənlər, yaxşı tanıyanlar, həvatın dilini bilənlər deyirlər. Mən də eşitdiyimi, bir az da gördüklərimi yaddaşıma köçürüb öyrənə-öyrənə bu qənaətə gəlmişəm ki, bu həyat insana bir dəfə verilsə də, amma dəfələrlə itirmək və yaxud da itirilmək həyəcanını zaman-zaman bizə yaşadır - yəni İNSANa. Çünki yazının əvvəlində söylədiyim bir neçə günün sıxıntısı mənə bu dərsi az qala əzbərlətdi. Məktəbli kimi mən əzbərlədim bu neçə gündə həyatı itirmək həyəcanının bütün ştrixlərini, bütün parametrlərini, bir az da əlifbasını. Odur ki, yaşanan günlərin nə qədər təmtəraqlı, bərbəzəkli, hətta musiqili olmasından asılı olmayaraq deyə bilərəm ki, həyatın ən önəmli cizgisi mənim yanaşmamda onu almaqdı, onun nəbzini tutmaqdı. Qalanlarını isə necə deyərlər, əldə etmək, bu və ya digər formaya salmaq mümkündü. Nə isə...
Hə, mən bir də ona tam əminəm ki, bu həyat hər kəsə fərqli sual hazırlayıb və istəyir bir qandan, candan ol, istəyir ayrı-ayrı qitədədə doğul fərq etməz. Hər insanın öz sualı var - həyat sualı! Onun cavabını günlərlə, aylarla, illərlə tapıb öyrənmək, müəyyənləşdirmək elə hardasa həm də həyatı yaşamaq deməkdi. Təəssüf ki, biz bəzən ya suallardan qaçırıq, ya cavablardan yayınırıq, ya da həyata qarşı, necə deyərlər axına qarşı çıxmaq istəyirik. Bu isə küləklə vuruşmaq kimi bir şeydi...
Bəli, indi oxuduğunuz yazının məramı, məqsədi son günlərdəki durumumun müxtəlif ştrixlərlə, sarı simdə sizə çatdırmaq idi. Bilmirəm alındı, yoxsa yox, amma inanın ki, mən nə qədər sıxıntıların içərisində özümü itirsəm də, dəftər-qələmlə, sizlə həmsöhbət olanda bir az özümü sabah üçün qoruya bilirəm!.. Bir az həyatın mənə hazırdadığı suala özümü hazır sayıram. Ona görə də həmişə görüşmək istədiyimi sizlərlə bir daha görüşmək barəsində şərtləşib bu misraları sizlərə bayram sovqatı edirəm.

Qoy uzağı yaxın edib qayıdım
Gəlim, bir də pıçıldaşaq, dərdləşək!..
Bu həsrətə əyilməzlik göstərib-
Ona qarşı bir balaca sərtləşək!..

Tuş gələndə namərdlərin daşına
İp salmayaq hər qeybətin başına
Yaş calayıb sevgimizin yaşına-
Fərəhlənək, nə küsək, nə fərdləşək...

İstər min yol ələndir də, ələn də
O özüdü, gətirən də gələn də!
Bu dünyaya işdi, bir də gələndə-
Həmin yerdə görüşməyi şərtləşək!..




YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK