Adalet.az | BİLƏCƏRİ YAYLASI... Adalet.az | BİLƏCƏRİ YAYLASI... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

BİLƏCƏRİ YAYLASI...

MOTODROM TALASI

161549    |   2015-08-15 10:58
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Öyrəşdiyimiz bir terimn var, bu da təbiətlə bağlıdır. Hələ uşaq vaxtlarımıdan yaddaşıma yazılıb bu söz. Deyirlər ki, avqust "qora bişirən" aydır. Mən bunun bir daha şahidi oldum. Yəqin sizlər də şahidlik edə bilərsiniz. Doğrudur, indiki nəsil qoranın nə olduğunu bilmir, heç mən də izah etmək fikrində deyiləm. Amma etiraf edim ki, bu avqust təkcə qora bişirmədi, o yeri-göyü də bişirdi, adamları da bişirdi...… asfaltın püskürdüyü od avtomobillərin içindəki kondisionerləri əməlli-başlı sınağa çəkdi. Üstəlik, evdə, iş otağında kondisioneri olanlar quruyub qaxaca döndülər, kondisioneri olmayanlar isə əriyib muma çevrildilər...

Hə, bax belə bir avqustda, qoranın bişdiyi vaxtda nəfəs almanın nə qədər çətin olduğu, yazı yazmağın cəhənnəm əzabı kimi adamın içini soymağı, üstəlik bilgisayar arxasında əyləşənlərin istidən təngnəfəs olub tıncıxa-tıncıxa ürəyində nələri yuyub sərdiyini, üz-gözlərindən isə daha yazmağa həvəsləri, nə də gücləri qalmadığı oxunan bir zamanda hardansa yadıma gəlib düşən keçmiş bir xatirənin əhatə dairəsindən çıxa bilmədim. Mənə elə gəlir ki, məhz həmin o əhatə dairəsinin içərisində hava o qədər də isti deyil, yəni orda avqust qora bişirmir. Orda olsa-olsa may ayıdı. Mayın da qan coşduran, gül-çiçəyin bir-birinə sarmaşan bir yaz ayı olduğunu kimlərəsə xatırlatmaq yəqin ki, yersiz olar. Ona görə də birbaşa həmin o xatirəmin ipucuna əl uzadıram...

Böyük müsibətlə, amma dözümlə, mətanətlə böyütdü balalarını. Həm evin xanımı oldu, həm də kişisi. Heç kim hiss etmədi bu evdə qadın əlinin, qadın nəfəsinin olmadığını. Evdəki səliqə-səhman, biş-düş, hətta uşaqların əyin-başının çiçək kimi olması ilk baxışdan adamda belə bir təəssürat yaradırdı ki, bu evdə ən azı iki-üç qulluqçu işləyir. Amma əslində bu belə deyildi. O, rəhmətlik Şücaət demiş, uşaqlarını yatızdırıb gecələri ağlaya-ağlaya onların sabahlarını qururdu, gözdən keçirirdi... özünü isə unudurdu. Lakin unutduğunu da büruzə vermirdi. İstəmirdi sıxıntısını, ehtiyacını, ürək ağrısını bir kimsə, illah da ki, uşaqları bilsin. Ona görə də bütün gücünü toplayıb özünə bir şuxluq verməyə çalışırdı...

Təbii ki, həyat davam edirdi və bu gün də davam edir... Həmin həyat onun da üstündən ötüb keçirdi, onu da qoynunda çalxalayırdı. Yüyrümürdü, əməlli-başlı çalxalayırdı. Və o da bu həyatın, bu dünyanın dolanbaclarını, qayğılarını, ağrı-acılarını dəyirman kimi içində üyüdə-üyüdə özü də üyünürdü. Amma çox təəssüf ki, onun üyündüyü artıq əli çörəyə, səsi ətrafa çatan övladlara heç nə demirdi. Sanki elə belə də olmalı idi. Və sanki elə Allah onu məhz bu övladları ərsəyə çatdırmaq üçün, cəmiyyətə təqdim etmək üçün yaratmışdı və uşaqlar da gözlərinin qabağında əriyən bu insanın dünənini, bugününü göz önünə gətirmir, sabahını isə heç görmürdülər də...

Bəli, bax beləcə əriyən bir ömür həyatın verdiyi, daha doğrusu, çiyninə qoyduğu yükün altında səsini çıxarmadan övladların nə vaxtsa səsini çıxaracağına ümidlə, onların sabahını da nizamlamaq, sabahlarını da sinidə onlara təqdim etmək üçün canından keçməyi də qəbul etmişdi... Görünür bu boyda sevgi, bu boyda valideyn yanğısı, ailəyə bu boyda bağlılıq onun həyatını alt-üst edən səbəblərdən biri idi. Əgər belə olmasaydı, 24 saatlıq sutkanın 24 dəqiqəsini özünə ayırardı. O, bunu da etmədi. Nəticədə həmin o hər şeyə qovuşmuş, hər şeyə sahib olmuş övladların cəfakeşi avqustun qora bişirənində Qocalar evində əriyib getdi, şam əriyən kimi...

Mən bu xatirənin yazılmasını, hətta oxunmasını da öncə heç istəməmişdim. Düşünmüşdüm ki, bir ailənin, bir insanın ömürlüyü , bütövlükdə olub-olmamağı (təbii ki, necəliyindən asılı olmayaraq - Ə.M.) böyük anlamda, böyük dünyada heç nəyi dəyişmir. Amma ola bilsin ki, mənə də yaşım, həyatım artıq əməlli-başlı təsir edir və içimi ağrıdan, kipriklərimi isladan xatirələri, məqamları görməyə, duymaya, yazmaya bilmirəm. Bax, yazdıqca da həmin tanıdığım adamın özüylə birlikdə mən də o illərin, o anların, o yaşananların içindən keçirəm. Görürəm ki, "həyat beş gündü" deyənlər hardasa yanılıblar. Çünki həmin o, içindən keçdiyim anlar, məqamlar əslində hər zərrəsiylə beş min gündü, beş min ildi. Sadəcə onu yaşayan, ona məhkum olan bunu anlayır, bunu duyur. Axı hər bədənə öz köynəyi daha yaxındı. Yaxınlıq isə...

Yaxınlıq isə təkcə baxmaq, görmək, həmsöhbət olmaq deyil. O həm də bu, yaxın olduğun nədisə onun iç dünyasını görməkdi, onun iç dünyasını öz içinə köçürməkdi. Mən belə başa düşürəm, belə anlayıram. Ona görə də sığındığım dörd divar da məni öz yaxını kimi qəbul edir, mən də onu...

Kədərimin ortağı

Dörd divarda nəmləyib...

Məni fikir aparıb -

Məni sükut dəmləyib...

Ruhumun kökləndiyi

Hava ağır, üzücü...

Üstümə uçar divar -

Him elə sən gözucu...

Bir quyu dərinliyi

İynə ucu işıqsız...

Çəkirəm gərginliyi -

Özümlə danışıqsız...

Dörd divarın üzündən

Utanır daha gözüm...

Çəkər divar üzünə -

Bir gün qaralsa közüm...

***

İstənilən bir iş, istənilən bir hadisə, tədbir başlandığı kimi qurtara da bilir. Necə ki, doğumla ölüm arasında əbədi və silinməz bir qanun var. Elə bu mənada götürəndə istənilən başlanan iş mütləq hansı formada olur-olsun yekunlaşır. Lap elə müharibənin özü də. Yüz illik müharibə də tarixin yaddaşındadı. Amma yüz ildən sonra da olsa, bitdi. Şirəli baba da doğuldu və 167 il yaşadı, sonra o da köç etdi. Əgər ən müqəddəs insan Tanrının elçisi doğulur və əbədiyyətə qovuşursa, deməli, adi Allah bəndələrinin nəyisə əbədi əlində saxlaya biləcəyinə, nəyinsə əbədi sahibi olacağına inanması, güvənməsi heç cür mümkün deyil. Kimsə mübahisə edə bilər ki, Şeyx Nizami, Füzuli, daha kimlər, kimlər böyük sözün sahibidi, o böyük sözün sahibi olmaq haqqınıı özündə saxlayıb... Bəli, mən də bunu qəbul edirəm. Amma bir gerçək var ki, şeyx Nizaminin də, Füzulinin də, başqalarının da nail olduqlarını, qazandıqlarını onlardan sonra gələn bizlər və bizlərdən sonra gələnlər dəyərləndirir, qiymətləndirir, yerini bilir. Deməli, bu dünyaya güvənib, bu ömrə hakim olacağını qət edib qılıncını sivirib sağa-sola fırlatmağın yersizdi.

Bu məqamda yadıma bir hədis düşür. Bütün heyvanat aləminin dilini bilən və dünyanın padşahı olan Süleyman peyğəmbər hakimiyyət taxtında əyləşəndən sonra dünyanın ən gözəl qızlarını öz hərəmxanasına gətizdirir və düşünür ki, onların hərəsindən bir övladı olacaq və bu artımla dünyadakı bütün insanların da səcərəsi ondan başlayacaq. Amma bəndəsinin bu iddiası Yaradana xoş getmir. Hərəmxanası dünyanın gözəlləri ilə dolu olan və quş dili bilən Süleymanın cəmi bir övladı olur, o da şikəst...

Bu hədisi elə-belə xatırlatmadım, içimdən gəldi. Bilmirəm yerinə düşdü-düşmədi, amma insan mənim anlamımda rəhmətlik Xudu Məmmədov demiş, adamdısa, yaxşı olmalıdı. Əgər yaxşı deyilsə, ondan adamlıq ummaq həmin bu istəyə düşənin özünün qüsurudu. Yəni adamdan umarlar, özü də adam kimi umarlar...

Hə, bu avqustun qora bişirənində yükləndiyim qayğıların içərisində çabalayarkən telefonuma gələn zəng mənim diqqətimi çəkdi. Demək olar ki, bu söz adamı ilə tez-tez qarşılaşırıq, səmimiyyətimə heç bir şübhəm yoxdu, iddiası da elə sözü boydadı. Ona görə də onun hər bir zəngi bu insanın özündən gələn müsbət enerji ilə mən də yüklənə bilirəm və çalışıram ki, gücüm daxilində onun arzusunu, sifarişini yerinə yetirim, sözünə söykək verim. O da bunu həmişə özünəməxsus bir üslubda, çox utancaq bir jestlərlə "çox diqqətcilsən" deyib qiymətləndirir. Mən də həmin o diqqətin hər kəsə vacib olduğunu ona xatırlatmaqda müəyyən qədər açığını deyim ki, zövq alıram. Çünki diqqət qarşılıqlı olanda onun təmənnasızlığı da, onun səmimiyyəti də, qalan nə varsa hamısını kölgədə qoyur. Bax o "sim-sim" konturunu mənim üçün istifadə edib telefon açan söz adamı da salamdan sonra cəmi ikicə kəlmə söz soruşdu:

- Eşitdim məzuniyyətə çıxırsan. Harda dincələcəksən?

Elə mən də onun soruşduğu üslubda cavab verdim:

- Bəli, düz eşitmisən. Yenə həmin ünvanda dincələcəm. Görüş yerini dəyişmək olmaz. Maraqlansan, daha doğrusu, sənin üçün maraqlı olsa buyurub gələ bilərsən. Ünvan həminkidi: Biləcəri yaylası, Motodrom talası!..

Hə, "məzuniyyət", "dincəlmək", "İstirahət" sözləri məni ötən illərə aparır - sovet dönəminə. Onda həmin o məzuniyyət vaxtını necə səbirsizliklə gözlədiyimi öncədən Həmkarlar İttifaqından istirahət yerinə vəsiqə aldığımı və sairəni yaddaşımda təzələdi. Acı bir təbəssümlə həmin o arxada qalan xatırladıqlarımın arxasınca böyük Mirzə Cəlil sayağı "Allah sizə rəhmət eləsin" - dedim və sonra bu misraları yazdım.

Bu səhər

həmişəkindən fərqli

yuxudan

yarımçıq oyanmaq

bir az yataqda

bir az otaqda

hələ sonra da

dayanacaqda...

əsnəyə-əsnəyə

işə getməyə

özünü zorlamaq yox...

bu səhər

məzuniyyətin ilk günündə

çox yatacam, çox!..

amma

vərdiş imkan versə

və bir də

ilham pərim də

mənə

məzuniyyətdəyəm! -

desə...

***

Yazının əvvəlində söylədiyim fikirləri təkrar etmək istəmirəm. Amma birmənalı olaraq bəyan edirəm ki, deyəsən doğrudan da dünyada da, zamanda da, təbiətdə də çox köklü aşınmalar baş verir. Elə bil insan mənəviyyatı kimi təbiət də erroziyaya uğrayır ona görə də avqustun qora bişirən olması sübuta ehtiyacı olmayan bir gerçəkliyə çevrilir. Təbii ki, bu gerçəklik insana düşünməyi, dərk etməyi diktə edir. Təəssüf ki...

Təəssüf ki, biz bəzən düşünmək, dərk etmək əvəzinə hər şeyi zamanın, dünyanın boynuna atır, hər şeydə zamanı və dünyanı günahkar sayırıq. Ancaq bilmirik ki, zamanın anası hətta fahişə, atası hətta binamus olsa belə onu rəndələmək, onu müəyyən qədər çərçivəyə salmaq mümkündü. Sadəcə, bu istəklə, bu əqidəylə zamana yanaşmaq, onun yaxasından tutub silkələmək lazımdı. Və bir də bir-birimizin bu zamanda nələr çəkdiyimizi bilə-bilə bir-birimizə qənim kəsilmək, bir-birimizin haqqını yemək, bir-birimizin ocağına su calamaq yolverilməzdi, bağışlanmazdı. Orda zamanın günahı yoxdu. Üstəlik, əgər mən sənin üçün, əgər mən sizlər üçün iynənin ucu boyda dəyərə layiqəmsə, iynənin ucu boyda dəyərliyəmsə, nə olar, nəfəs ver... nə olar nəfəs verin, qoyun bir nəfəslik də yaşayım...

Bu da belə. Və bu istəklə də sizə pıçıldadığım misraların dəyərli olacağına, qiymətini alacağına ümid edirəm.

Heç kimə xoş gəlməyən

Sözüm, xoş günün olsun...

Öz gününə gülməyən -

Özüm, xoş günün olsun...

Dörd yanım düzənlikdi

Ürəyim üzərlikdi...

Baxdığım gözəllikdi -

Gözüm, xoş günün olsun...

Dolanırsan, gəzirsən,

Hərdən bəxtdən bezirsən...

Sən ki, mənə dözürsən -

Dözüm, xoş günün olsun!..

... Hə, bu da belə... İndi özünüz düşün, payı sevgi olan, yaylası Biləcəri, düşərgəsi Motodrom olan şairin istirahəti nə qədər gözəldi. Ürəyinizcə olsa, məsləhətlərimi heç vaxt əsirgəmərəm.

Bu şairin şah damarı,

Sevgidi, bala, sevgidi.

Sığındığı ümid yeri,

Alınmaz qala sevgidi!

Gecəsi, gündüzü itib

Gözündə uzun yol bitib.

Özünü darayıb, didib -

Düşdüyü bəla sevgidi!..

Hər kəs əkində-biçində,

Hər kəs işində, gücündə...

Onun bu dünya içində -

Payı bir tala sevgidi!


Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-18
2018-08-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK