ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

İLAHİ GÜC SEVGİDİ

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

45037    |   2015-06-25 18:57
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

O da qalib gələcək

Deyəsən bu xoş bir təsadüfdü. Çünki bu yazını oxuduğumuz gün, yəni mətbuatda işıq üzü gördüyü tarix Silahlı Qüvvələr günüdü. Sovet dönəminin ifadəsi ilə desək, kişilərin bayramıdı. Doğrudu, indi çox məsələlər bir-birinə qarışıb. Ona görə də belə tarixi məqamlara, tarixi günlərə o qədər də çox önəm verilmir. Lakin mən Qarabağ savaşının şahidi və iştirakçısı kimi, ordu quruculuğundan az-çox xəbərdar olan vətəndaş kimi yazımın özü də şənbə yazımın məhz bu günə təsadüf etməsini xoş bir ovqatla qarşılayıram. Düşünürəm ki, bu yazım həm də hərbi geyimli bütün kişilərə, onların arasındakı dostlarıma və bir də qazilərə bir növü bayram hədiyyəsidi...

Bəli, müharibənin "daş dövrü"ndə mənim və dostlarımın oturub-duruduğu məclisdə ilk badələr həmişə səngərdə olan oğulların şərəfinə qaldırılardı. Bizi tanıyanlar bu adətimizi bəyənir və bizə qoşulurdular. Çünki onda səngərə daha çox könüllülər, ürəyinin təpəri olanlar gəlirdilər. Belə ki, ordu quruculuğu başladı, ordu formalaşdı, ondan sonra nizam-intizam da öz yerini aldı, orduya münasibət də cilalandı və hətta əsgərin davranışı, geyimi artıq bizdə bir daxili fəxarət hissi yaratdı. Gördük ki, bizim də ordumuz var. İnandıq ki, bizim də əsgərimiz hər kəs qarşısında öz sözünü deməyə qadirdi. Amma biz, yəni sovet dönəmnin adamları, sovet ordusunda xidmət keçənlər Milli Ordumuzun da formalaşmasını, onun da oturuşmuş bir orduya çevrilməsini zaman-zaman arzulamışıq. Şükür ki, arzumuz yerdə qalmadı...

İndi arxada qalan illərə tərəf boylanıram və atəşkəsə qədər olan zaman kəsiyinin içərisində yaşadığım, şahidi olduğum döyüş səhnələrini, şəhid dostlarımı, qazi qardaşlarımı xatırlayıram. İnanın ki, bütün bunlar bir kino lentinə bənzəyir. Özü də tarixi və sənədli kino lentinə. Çünki bu kinonun, yəni bu filmin rejissoru da, operatoru da, aktyorları da elə o səngərdəkilərin hamısı idi. Sadəcə, onlar ortada olan və müəllifi bilinən gerçək ssenarini çəkmirdilər. Amma bunun əvəzinə həqiqətən ortada olan və həqiqətən də uğrunda döyüşməyin zərurət olduğu, ssenarisinin isə xalqın min illik yaddaşından süzülüb gəldiyi bir Qarabağ filminin qəhrəmanları kimi döyüşürdülər. Bu döyüşdə filmlərdə olduğu kimi səhnələri dəyişmək, fraqmentləri əvəzləmək, aktyorları təzələmək mümkün deyildi. Lakin bu filmdə döyüş səngərinin istiqamətini, o səngərdəki əsgərləri və nəhayət, o səngərin konkret adını dəyişmək olurdu. Yəni döyüş Şuşa uğrunda, Laçın uğrunda, Kəlbəcər, Zəngilan, Qubadlı, Laçın, Cəbrayıl, Füzuli, Ağdam, Xocalı, Xocavənd uğrunda gedirdi. Səngər məhz bu bölgələr idi... Döyüşənlər də bu xalqın pələng ürəkli, qeyrətli və geri dönməyin yolunu unutmuş, özü də bilərəkdən unutmuş şəhid oğullarımız idi... qazilərimiz idi... "Vətən uğrunda" deyən oğullarımız idi...

Hər dəfə həmin o barəsində yazdığım anları düşünəndə neçə-neçə adı, soyadı ürəyimdə təkrarlayıram. Hətta onların hansı kənddən, hansı ailədən olduğunu bilməsəm belə, onlar mənim üçün son dərəcə əziz idilər. İndi də ruhları əzizdi mənim üçün. Və onların son döyüşlərini, səngərdə qəlpələrin parçaladığı bədənlərini unutmaq və o anda yaşadıqlarımı yaddaşımdan silmək gücündə deyiləm. Heç cür mən onu silə bilmərəm yaddaşımdan. İnanın ki, hərdən yuxularımda o anları anbaan yaşayıram. Heyf, heyf o oğullardan! Doğurudu, oğul Vətən üçüdü və Vətən üçün doğulan oğul da həmişə "Təki Vətən yaşasın!" deyib səngərə atılıb, döyüşə tələsib və qazilik haqqını qazanıb, şəhidlik zirvəsinə yüksəlib...

Bir neçə ay bundan öncə qəribə bir hadisənin şahidi oldum. Bir neçə gün unuda bilmədim o hadisəni. Sonra gördüm ki, o hadisə mənim içimdə misralara çevrilib.

Sol qolunu

düyülmüş

yumruğuyla

bədəninə sıxıb

sağ ayağını

sürüyüb aparır

arxasınca...

əslində o,

tək ayağıyla

yeriyir

sol əliylə də

salam verir...

sanki

bununla

yaralarının

yarımçıq saxladığı

savaşın

gözlərindən tökülən

alovun işığında

hamıya və

hər kəsə

hələ bitmədiyini

deyir! -

Qarabağ qazisi!..

***

Bu bayram günündə xatirələrdən ayrılıb reallığa, içində olduğumi zamana qayıtmaq istəyirəm. Elə bir zamana ki, o zamanın çərçivəsi və bu çərçivənin müxtəlif ölçülü qapı-pəncərəsi səhərə, günəşə açılır. Təbii ki, böyük Səməd Vurğunun dediyi kimi, günəşdən ancaq yarasalar qorxur. Bu mənada içimdəki qorxunu boğmağı bacaran, günəşi sevən hər bir insan kimi mənim Dan üzünə, elə Günəşin özün də oxunası dualarım, deyiləsi sözlərim var. Həmin o duaların da, sözlərin də arasında Allahın izniylə həmişə alqış və sevgi-məhəbbət şah damarı təşkil edir...

Bax elə bu yerdə, yəni sevgini, məhəbbəti vurğuladığım anda bilgisayar yazarımıza diqqət yetirirəm. Yenə xanım yazarın çöhrəsinə təbəssüm qondu. Bu təbəssüm öz-özünə onun həmişə dilə gətirdiyi sözü mənə xatırladır. O sözü sizə də çatdırıram. Gülər xanım vurğulayır ki, Əbülfət müəllim şənbə günləri nədən yazır yazsın, axırı məhəbbətlə qurtarır.

Mən onunla tamamilə razıyam və elə burdaca vurğulamaq istəyirəm ki, bütün şirinli-acılı göz yaşlarının damarında məhəbbət var. Çünki ağlayanda da sevgidən ağlayırsan. İtirdiyin üçün, bir daha görə bilməyəcəyin üçün ağlayırsan, tapanda da sevgidən ağlayırsan... Çünki sevinirsən, sevincini ifadə edirsən. Bu yerdə yadıma rəhmətlik Tofiq Bayram düşür. Onun çox kövrək şeirlərinin birində belə deyiliridi:

Dünyada hər ana öz anam kimi,

Bircə toy günündə ağlayaydı kaş!..

Bəli, indi gördünüz və inandınız ki, sevincdən də ağlamaq olur. Elə mən də bu bayram günündə şəhid dostlarımı xatırlayıb onların ruhu önündə baş əyməklə həm də ordumuzun bugünkü durumu qarşısında bir fəxarət hissi keçirirəm. Çünki tez-tez baş çəkdiyim və dostlarımın xidmət keçdiyi, hərbi hissələrdə gördüklərim məni həmişə qürurlandırıbdı! O ki, qaldı sevgiyə...

Hə, bütün zamanlarda, bütün məkanlarda və mənə elə gəlir ki, hətta məzarda da insanın, onun cəsədinin ehtiyac duyduğu bir şey varsa, o da diqqət və məhəbbətdi. Bunlar ruhu da yaşadır, cismi də... Bunlar ruhu da qanadlandırır, cismi də güvəncli edir... Bunlar Günəşin də hərarətini artırır, ona üz tutanın gözünün nurunu da. Təbii ki, içdən gələn sevgi və içdən qaynaqlanan diqqət, yəni təmənnasız sevgi və diqqət burda baş qəhrəmandı - şəriksiz və müzakirəsiz. Elə mən də rəhmətlik şair dostum Eldar Baxışı xatırlayıb onun ruhuna ehtiram əlaməti olaraq sənə üz tuturam və yazıram:


Məni "ah"ına tapşır

Son günahına tapşır...

Uzaq uzaq tutacaq

Sən lap yaxına tapşır-

Üzünü görə bilim...


Məni qəzəbində boğ

Sevgi əzabında boğ

Küsmərəm, incimərəm

Təki mən hamıdan çox -

Gözünü görə bilim...


Sən ağrıt, mən də dözüm

Közün yandırsın közüm...

İmkan ver axşam-səhər

Gözünə baxsın gözüm -

Özümü görə bilim!..


***

Hər kəs özüylə bir dünya gətirir və hər kəs də özüylə bir dünya aparır. Necə deyərlər, gələn gəldiyi kimi, gedən də getdiyi kimi öz dünyasına çəkilir. Və o dünyaya yaxın düşmək, onun sakini olmaq həm böyük ürək tələb edir, həm böyük düşüncə və duyğu sahibi olmaq qabiliyyətini...

Düzdü, deyirlər elə yaşadığımız, içərisində olduğumuz bir coğrafi məkan var, o da Yer kürəsidi - yəni bu dünyadı. Amma indi son vaxtlar müxtəlif ünvanlarda, Ayda, Marsda, daha nə bilim haralarda həyat əlamətləri tapırlar. Bu ailmlərin işidi, mən ona qarışmıram. Mənim bildiyim və inandığım təkcə budur ki, hər bir insan özü fərd olaraq bir dünyadı. Gələndə özü ilə gətirir, gedəndə özü ilə aparır. Çünki Tanrının yaratdığı və yer üzündə mövcud olan milyardlarla insanın heç biri digərinin eyni deyil. Müəyyən oxşarlıqlar var, bunu danmıram. Amma inanmıram ki, bu dünyada ikinci bir Əbülfət də hardasa yaşayır və elə lap mənim kimi də oturub bilgisayara yazı diqtə edir. Əgər belə bir hal mümkün olsaydı, biz çoxdan axtarıb bir-birimizi tapmışdıq. Dostların birinin replikasına ipucu olaraq deyim ki, biz bir-birimizi tapmasaq da, - telekanallardakılar axtarıb taparlar. Mən sadəcə reklamdan qaçaraq burda ad çəkmirəm...

Amma etiraf edim ki, axtarıb tapdığım da var. Sadəcə, o mənim öz dünyamda mövcud olan Sənsən və bu dünyamın da açarı-kilidi də, dəftəri-qələmi də sənin əlindədi... yazdıqlarım da sənin diqtələrin, sənin dediklərindi. Neyləyim ki, sən hərdən öz gücündən öz Tanrıdan gələn sevgindən qaynaqlanıb, ilhamlanıb məni diz çökməyə və təkrar-təkrar sevgimi etiraf etməyə məcbur edirsən. Elə o etiraflar da hər dəfə misralara çevrilir. Bəzən bayram ovqtalı, bəzən kədər notlu. Axı öncə dedim, insan sevincdən də, kədərdən də ağlayır. Elə bu misralarda olduğu kimi.

Könüllü

təslim oldum

qarşında

diz çökdüm

əllərimi

qaldırdım...

necə deyərlər

kimliyimi anladım

nə vardısa

ətəyimdən tökdüm

bildim ki,

ürəyim

həm də sevgim

istəklərinə

uyğun deyil

ona görə də

özüm özümə dedim-

əyil!

hətta

keç geyiminin

bir dəstindən

qoy ötüb getsin

lap elə üstündən

axı ona

belə xoşdu...

Hə, istənilən bir sözün, istənilən bir yazının başlanğıcı olduğu kimi, sonu da var. Elə yol kimi - başlayır və bitir. Təbii ki, hər kəsin fərdi yolu. Amma bütövlükdə yollar da, sözlər də, fikirlər də bir-birinə calanır. Mən də bir-birinə calanan sözlərin və fikirlərin səni yorduğunu artıq hiss etməyə başlayıram. Anlayıram ki, temperatur göstəricisinin 40 dərəcəni haqladığı belə bir məqamda artıq məni oxumaq, məni dinləmək həvəsin azalır. Yazının son cümləsinə tərəf boylanırsan. Bunu anladığım üçün mən də sənə yardımçı olmaq istəyirəm. Sadəcə, kiçik bir haşiyə ilə...

... Hə, bu gün Silahlı Qüvvələrimizin adı ilə bağlıdı. Necə deyərlər, kişilərin bayramıdı, mübarək olsun! O ki, qaldı sənə, deməli, sənin də öz duan var, öz alqışın var. Onu da yəqin ürəyində səsləndirəcəksən. Mən isə sənə demək istəyirəm ki, bütün hallarda yerlərdə və zamanlarda diqqət və sevgini qoru. Çünki səni də, məni də, elə bizim hamımızı yaşadan odur. Necə deyərlər, yaşamağımız mübarək!




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Kişi iri supermarketdə alıcı qadınlardan birinə yaxınlaşır:
- Bağışlayın,mən buralarda həyat yoldaşımı itirmişəm. Sizin köməyiniz lazımdı, mənə beş dəqiqə vaxt ayıra bilməzsiniz?
- Necə?!
- Bilirsiniz ,gəlin bir az söhbət eləyək ,sınamışam ,mən nə vaxt qəşəng qadınla söhbət eləmişəm ,mənim yoldaşım tez tapılıb. Qəfil hardansa üzə çıxıb ,başıalovlu kimi bizə yaxınlaşıb...




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK