deneme bonusu viagra sipariş bahis siteleri viagra satış kacak bahis viagra fiyatları viagra fiyatı kaçak bahis mobil ödeme bahis time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri deneme bonusu bonusal deneme bonusu hacklink yobit.net Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | BİR SEVGİ DRAMI Adalet.az | BİR SEVGİ DRAMI Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

BİR SEVGİ DRAMI

Acı gerçəkliyin üzüntüsü

28794    |   2011-08-27 01:33
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu yazını yazmaq fikrim yox idi. Ümumiyyətlə, bu şənbə dincəlmək, yorulub əldən düşmüş, az qala arabaya qoşulmuş kəl kimi dizləri yerə gəlmək üzrə olan ruhumu dincə qoymaq fikrində idim. İstəyirdim ki, dəftər-kağızı qatlayım və çəkilim Biləcərinin, Xırdalanın, Sulutəpənin, daha nə bilim imkanımın apara biləcəyi yerlərin birində sakitliyə qovuşum. Çünki son yazılar mənim içimi və mənimlə bərabər mənə məktub yazan, zəng çalan, telefonla ismarıc göndərən oxucularımın düşüncələrini o qədər bir- birinə qatıb-qarışdırmışdı ki, az qala nəfəs də ala bilmirdim. Sanki təngnəfəs olmuşam, özümə yer tapa bilmirəm. Amma eşitdiyim bir hadisə, canımdan da artıq olan birisinin mənə etdiyi söhbət, onun başına gələn hadisənin üzüntüsü məni yenidən yazı stolunun arxasına gəlməyə məcbur etdi. Çox fikirləşdim, çox götür-qoy etdim, nəyi necə yazacağımı, ilk sözümün nə olacağını müəyyənləşdirə bilmədim. Bu çıxılmazlıq, bu qaranlıq dünya məni bir az da səbirsiz etdi, bir az da damarlarımı sıxdı, nəfəs yollarımın qarşısında əlavə səddlər çəkdi. Elə bil gücsüzlüyümü, sözün qarşısında əliyalın olduğumu mənə göstərmək istəyirdi. Nə qədər edirdimsə, ipucu tapa bilmirdim. Əslində ip var idi, onun ucundan tutub rahatca özümü asa bilərdim. Amma bu intiharın nəyi dəyişəcəyini, nəyi qaytarıb öz yerinə qoyacağını qaranlıq olduğuna görə düşünməli oluram. Elə hey çabalayıram, elə hey var-gəl edirəm, elə hey həmin o ipucuna baxıb qulaqlarımda səslənən söhbətin dərinliklərinə gedirəm. Elə bir dərinliyə ki, oraya işıq salmaq yalnız məşəl kimi yandırıb əlimə götürdüyüm ürəyin gücü daxilindədi. Ürəksiz o qaranlığı işıqlandırmaq, inanmıram ki, kiməsə qismət olsun, kiminsə gücü çatsın. Ümumiyyətlə, istənilən heç bir iş öz nəticəsini vermir, o şərtlə ki, ürək sənin özünə aid olsun, sənin ixtiyarında olmasın.
   
   İş gününün sonu idi. Günortadan pozulmuş əhvalım heç rahatlıq tapmırdı. Bu da məni həm əsəbləşdirir, həm də niyə belə olduğumun səbəbini tapa bilmədiyimdən həm də kobudlaşdırırdı. Çünki özüm özümün ixtiyarından çıxmışdım. İş yerindəki normal mühit, insanlarla səmimi münasibət, hətta bir-birimizin qayğısına qalmaq, bir-birimizin sevincində iştirak etmək, ən doğma adamlar kimi bir-birimizi öpüb təbrik etmək g bir ənənə halını almışdı. Bax, belə bir şəraitdə kənardan nəyinsə fərqli görünməsi, nəyə isə irad tutulması açığı məni aciz duruma salmışdı. Mən adi olan bir gerçəkliyi izah etmək, başa salmaq zorunda qalmışdım. Lakin bu istəməyənlərin, işi-gücü kimlərəsə yarınmaq olanların ürəyincə deyildi və mən də buna əsəbləşirdim. Elə bu əsəbin içərisində çapaladığım anda iş telefonuma zəng gəldi. Çox doğma bir dost, əziz bir insan idi.
   
   Özünəməxsus olmayan bir səslə salamlaşdı, görüşə bilməyəcəyini deyib, "söhbətimiz sabaha qalsın" söylədi. Təbii ki, mən ona heç nə deyə bilmədim. Çünki son vaxtlar bəzi dostlar, hətta ailənin bəzi üzvləri özləri hansısa bir məsələdə qərarı da özü verir, icranı da özü gerçəkləşdirir. Mənə isə müşahidə etmək qalır. Bax, bu zəngdən sonra bir az da əhvalım pozuldu. Çünki mən bu dostumla dərdləşib bir az yüngülləşmək, bir az necə deyərlər, özümə qayıtmaq istəyirdim, amma alınmadı. Əksinə, əsəb də, gərginlik də bir qədər də artdı...
   
   ... Gözlərimin içinə baxa-baxa danışırdı. O danışır, mən dinləyirəm. Əslində kimsə kənardan məni müşahidə etsə görər ki, mən onu dinləmirəm... mən onun dedikləri hadisənin içərisinə daxil oluram...onun dediklərini yaşayıram, iştirakçıya çevrilirəm... o danışır, mən isə...
   
   Telefonuma mesaj gəldi. Tanımadığım bir nömrədən idi. Açıb oxudum. Yazılanlar məndə həm maraq, həm təşəkkür, həm də anlaya bilmədiyim bir hiss yaratdı. Elə bil ki, bu sözlər mənim ən yaxın adamımdan eşitdiyim, umduğum sözlər idi. İçimdə oyanmış həmin hiss mənə çox ecazkar bir səhnənin, romantik bir mənzərənin elementlərini xatırladırdı. Ona görə də öncə tanımadığım bu nömrəyə cavab olaraq təşəkkürümü çatdırıram. Və beləcə bir neçə saatın içərisində dalbadal mesajlar gəldi. Artıq ikinci mesajdan nömrəni tanımışdım, yaddaşım köməyimə çatmışdı. Tam səmimiyyətim və əminliyimlə bilmişdim ki, mənə ismarıclar göndərən xanım mənim canımdan artıq sevdiyim, güvəndiyim, varlığına və ürəyinə and yeri kimi baxdığım, özümə pir saydığım həmin o xilaskar mələk idi. Bütün yazışmalar onun təşəbbüsü ilə başlasa da, mənə məndən əziz olan sonda məni sevgiyə, yəni ona xəyanət etməkdə günahlandırdı. Bu günah damğası bir yalançı, bir riyakar, bir fürsət oğrusu kimi ürəyimə sancıldı. Anlaya bilmədim ki, qarşılıqlı bir sevginin gücü, dözümü bu qədər imiş?!. Yəni iki sevənin bir-biri ilə yazışması üçüncü şəxs olmadan günah səviyyəsinə, xəyanət səviyyəsinə yüksəlib...
   
   O danışır, telefonundakı mesajları bir-bir oxuyur və hər cümlədən sonra da titrəyən səsi, titrəyən əlləri qan hopmuş gözləri məni həm vahimələndirir, həm düşündürür, həm də elə onun özü qədər də sarsıdırdı. Tanıdığım bu insanların çox kiçik bir zarafatının sonda ayrılmaq mərtəbəsinə gəlib çatması gülünc olduğu qədər də ağlasığmaz və dözülməz idi. İnana bilmirdim ki, bir-birlərini özləri qədər tanıyan, bir-birlərinə ümid, inam, can, könül dostu olan insanlar nədən bir telefon mesajının qurbanlarına çevrilirlər. Özü də üzbəüz durmadan, danışmadan, baş verənləri çözmədən yenə elə həmin o namərd telefonla mesajlar göndərməklə...
   
   O danışır, mən baş verənlərin içərisində çabalaya-çabalaya düşünürəm. Artıq düşünməkdən yorulan, ağrıyan başım, ürəyim partlamaq məqamına gəlib çatanda içimdən misralar gəlib keçir. Doğrudu, bu misralar nə onu, nə də məni xilas etmir. Amma yazıram:
   
   
   
   ətrafda
   
   baş verənlər
   
   və onun da
   
   içində
   
   başımıza gələnlər
   
   bəlkə də
   
   alın yazım
   
   bəlkə də
   
   təsadüfdü...
   
   amma
   
   bütün bunları
   
   dərk etmək
   
   damla-damla
   
   ürəyinə köçürüb
   
   varlığından keçirmək
   
   sənə özüntək
   
   doğma
   
   sənə zaman tək
   
   uzaq
   
   dözümlü
   
   lakin inad
   
   və çılğın
   
   bir adamla
   
   ikilikdə
   
   üzbəüz
   
   çözmək
   
   görən mümkündü?..
   
   yoxsa...
   
   baş verənləri
   
   axarına buraxmaq
   
   bu axarın içində
   
   ilahi sevgin olan
   
   bir damlanı axtarmaq
   
   vuruşub öz-özünlə
   
   tapdalanan gerçəyi
   
   canının acısına
   
   qanının bahasına
   
   başın üstə qaldırıb
   
   ortalığa çıxarmaq...
   
   sadəcə
   
   göstərmək ki,
   
   bu sevgidə
   
   kim kimdi?
   
   və
   
   kim
   
   sevginin özü
   
   və
   
   kim
   
   ona hakimdi
   
   kim sevginin
   
   məkumu
   
   kim sevməyə
   
   məhkumdu?..
   
   
   
   ***
   
   Ürək dostum yaşadıqlarını mənə danışır, nə edəcəyini, sonunun nə olacağını müəyyənləşdirə bilmədiyini dilə gətirir və sonra da pərişan-pərişan bildirir ki, sənə də etibarım yoxdu, danışdıqlarımı götürüb yazacaqsan. Onsuz da sevgidən yazmaq üçün əldən-ayaqdan çıxırsan. Bu da sevgi! Yaz, amma kişi kimi düzünü yaz. Nə məni qaldır göylərə, nə də onu... nə mənə toxun, nə də ona. Yaşadığım sevgini, məni yaşadan sevgini, bizi qovuşduran və bizi hamıdan gizlənməyə məcbur edən sevgidən yaz!..
   
   Bəli, onun səsi də, hökm şəklində dediyi sözlər də mənə çox doğmadı. Bir vaxtlar mən də acıların, tərəddüdlərin içərisində çabalayanda az qala Tanrıya da, mənim üçün sevgi adlanan o gözlə görünməyən, əllə toxunmağın mümkün olmadığı varlığın Allahı saydığım Füzuliyə də, elə Məcnuna da, Leyliyə də etiraz etmişəm, asi olmuşam. Lakin sonda sevgim özündə güc tapıb, gerçəkliyin onun tərəfində olduğunu dərk edib və ayağını yerdən üzməyib, yaşadığı kimi məni də yaşadıbdı. Yəqin ki, bütün sevənlərin arasında bir iynə ucu boyda olsa da nə vaxtsa kiçik bir inciklik olubdu. Bax, mən də onları keçmişəm. Amma dostumun yaşadığı sevgi məndə tamam fərqli duyğular yaratdı, fikirlər oyatdı. İnanın ki, özümü onun yerində hiss etdim. Onun nə çəkdiyini, hansı acını ürəyinə yüklədiyini öz varlığımda duydum. Hətta özümdən asılı olmadan əlimlə ürəyimi sıxmağa çalışdım, lakin bacarmadım. Çünki ürək özümdə deyildi axı. Özündə olmayan ürəyin ağrısını necə ovuda bilərdim ki?
   
   Yadıma bir qəribə məqam düşdü. Onun da elə özü kimi qəribə tarixi var. Bir dəfə öz-özümə qərar verdim ki, bu şəhərdən, bu adamlardan bircə addım da olsa uzağa gedəcəm. Elə bir uzaqlığa ki, orda duyğularımdan, sevgimdən başqa bir kimsə olmasın. Şalvarımın balağını dizimə qədər çırmayıb dənizin qumlu sahili ilə əlindən tutub gəzdirəcəm həmin sevgimi. Bənövşə dərməyə, bulaq suyu içməyə, şəlaləni seyr etməyə aparacam o sevgini yaşadan ürəyi...həmin düşüncələrlə də günləri, ayları yola verə-verə ömrü baltalamışam. Bir də görmüşəm ki, dilə tutub razılığını aldığım sevgi mənim bu ümidimin, bu istəyimin gerçəkləşməsi üçün qərar verə bilmir, ləpələr kimi sahilə toxunub geriyə qayıdır. Mən isə bütün ətrafda baş verənləri öz ünvanıma qarğış kimi, irad kimi, güllə yağışı kimi qəbul edirəm. Elə o iradların, o qarğışların qoynunda da əriyib tükənirəm və yazıram:
   
   
   
   canımda
   
   qarğış gəzdirirəm
   
   ətrafımda
   
   qar, qış...
   
   deyirsən mən
   
   bir sevgi
   
   qatiliyəm
   
   mənə
   
   bir damla
   
   olsa belə
   
   alqış düşmür-
   
   alqış...
   
   boylanıb
   
   yollara
   
   diqqət ayırıb
   
   telefonlara
   
   heç bir
   
   səsdə
   
   hətta
   
   quru nəfəsdə
   
   gəzmə
   
   gözləmə
   
   üzdən tanıdığın
   
   qatili-
   
   sən öldürülən
   
   sevgini
   
   ruhsuz cismi!..
   
   mən isə
   
   qazandığım
   
   qatil ismini
   
   ömrü boyu
   
   daşıyacaq
   
   günahsız biri...
   
   necə ağlayacaqsan
   
   ortada qalan
   
   bu cinayəti
   
   və qatili!..
   
   
   
   ***
   
   Hə, mən əslində nələr yazdığımın fərqində deyiləm. Ona görə ki, bu yazdıqlarım məni ovqatına kökləmiş dostumun yaşadığı sevgi dramının müxtəlif anlarıdı. Yəni bu bir gerçək hadisənin, faktın tələm-tələsik, adda-budda qəzet səhifəsində görünməsidi. Deməli, bütün yazılanların fonunda dostumun özü qədər mən də varam. Ən azı ona görə ki, onun sevgi dramı bir gerçəklik kimi məni bütünlüklə qoynuna alıb, mən o dramın iştirakçısına çevrilmişəm. Bilmirəm, bundan necə baş çıxaracam, ümumiyyətlə, bu yaşananlarda kimin hara qədər günahsız olduğunu, kimin hansı miqdarda, hansı ölçüdə günah daşıdığını sübut edə biləcəyəm?..
   
   Hə, bir də mən bütün bunların içərisində həyatı da görürəm. O həyatı ki, o mənə sevgimlə, ürəyimlə bağlı və bir də bu yazıya qədər yazdıqlarımla can bir qəlbdə nəyim varsa, hamısını qarşıma çıxarıb, mənimlə üzbəüz əyləşdirib. Elə bil ki, həyatımı görürəm, ona bir kino kimi baxıram, onu bir tamaşa kimi izləyirəm. Təəssüf ki, bu həyatı, bu kinonu dəyişmək mümkün deyil, o bir dəfə yazılıb, bir dəfə çəkilibdi. Yeni çəkilişlər yamaq olacaq. Həyatımın yamaqlı olmasını heç vaxt arzulamamışam, elə sevgimin də. Düşünürəm ki, yazdığım son yazılarımın oxucuları məni anlayacaq, nə demək istədiyimi göydə tutacaq və biləcək ki, sevgi özü boyda sevinc və kədər olmaqla bərabər həm də sınaqdı. Buradan dözümlülər, həqiqi sevənlər qalib çıxırlar. Hətta bunu etiraf etməsələr də, o qaliblər öz dünyalarının mütləq hakimi olurlar. Çünki ürək sevgi ilə döyünür, sevəni üçün, sevdiyi üçün yaşayır, çırpınır. O bütün dramlarda haqlıdısa, sınmır, çat vermir. Təəssüf ki, həmişə belə olmur. Bəzən dözümsüzlük böyük sevgini sual qarşısında qoyur. Dostumu sual qarşısında qoyduğu kimi. Mən isə həm ona, həm də bütün sevənlərə üzümü tutub yazıram:
   
   
   
   ürəyim yenə çəngəldə
   
   canım od-ocaqdı, gülüm
   
   başıma indi gələn də-
   
   yəqin olacaqdı, gülüm...
   
   
   
   heyrətin atı yüyrəkdi
   
   sevginin canı kövrəkdi
   
   sənin qırdığın ürəkdi-
   
   susub solacaqdı, gülüm...
   
   
   
   yağan suallar içində
   
   yer var cavablar üçün də
   
   nə qədər sıxsan- üçümdə
   
   gözün dolacaqdı, gülüm...
   
   
   
   Özünüz düşünün, bu dramın günahkarını özünüz mühakimə edin. Mən özüm öz dramımı onsuz da yaşayıram.


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (76.85%)
İşdə (23.15%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK