deneme bonusu viagra sipariş bahis siteleri viagra satış kacak bahis viagra fiyatları viagra fiyatı kaçak bahis mobil ödeme bahis time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri deneme bonusu bonusal deneme bonusu hacklink yobit.net Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | Bu da bir il Adalet.az | Bu da bir il Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Bu da bir il

65894    |   2011-02-19 07:24
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Heç inanmağım gəlmir. Özümü məcbur edirəm, özümü dilə tuturam, hətta özümə əsəbiləşirəm də. Amma neyləsəm də inana bilmirəm, daha doğrusu inanmağa haqqım da çatmır. Çünki ayrı düşdüyüm bir il ərzində mən onunla hər gün danışmışam, hər gün həmsöhbət olmuşam, hər gün nəfəsini duymuşam, yazılarını oxumuşam, haqqında kimlərinsə fikirlərini eşitmişəm...
   
   Bir sözlə, o hər gün yanımda olub... düz gözlərimin önündə...düz ürəyimin başında...düz yuxularımda...düz xəyalımda...düz ömrümdə-günümdə... Amma bu qədər düz olanların içərisində onun mənə qarşı düz bir iynə ucu boyda addım atması mümkün olmayıb. Elə mən danışmışam... elə mən demişəm... elə mən düşünmüşəm... o isə baxıb gözlərimin içinə səssiz-səmirsiz. Çünki o demək istədiklərinin bir qismini artıq demişdi. İkinci qismini isə demək istəmədi. Daha doğrusu, şərait yaratdı ki, nəyi deyəcəyəm ki, özün fəhm elə, özün nəticə çıxart, özün yarımçıq fikirlərimi tamamla...
   
   O heç nə demədi gedəndə. Və mən də buna təəccüb etdim. Çünki o hansısa bir iş görəndə, hansısa bir qərar qəbul edəndə, hətta təzə bir yazı yazanda da öncə mənə xəbər eləyirdi, öncə mənə oxuyurdu, mənim fikirlərimi öyrənirdi və hər sözünün sonunda da deyirdi ki:
   
   - Qağa, mənim də vuriyidim sənsən. Bakıda səfir təyin eləmişəm. Sən olan yerdə ayrı problem, ayrı qayğı ağlıma gəlmir.
   
   Onun belə səmimi sözlərindən sonra mən bir az da şeşəllənirdim, bir az da qoltuğum qarpızlanırdı. Amma onun tərifindən doymadığımdan çox incə bir ustalıqla fikirlərini davam etdirməsinə şərait yaradırdım. Guya heç nə olmamış kimi deyirdim:
   
   - Ay Vahid, Allah köməyin olsun, camaat saa həsəd aparır. Gözəl qələmin, bir-birindən oxunaqlı yazıların və çiçək kimi də qızların. Day sənin nə qayğın olacaqdı.
   
   Gülümsüyürdü Vahid... Və gülümsəyə-gülümsəyə də heç vaxt rəndələmədiyi, ütüləmədiyi bir şəkildə sözü olduğu kimi döşüyürdü canıma:
   
   - Qağa, deyəsən tərif üçün sino gedirsən. Sənin nə ölümün var Bakıda. Gəl otur bu Haramının çölündə, gündə üç dəfə saa tərif deyim. Sən də genəl özün üçün. Yoxsa xeyirdə-şərdə üz tutursan biz tərəflərə, onda da atüstü... Ancaq çalışırsan ki, tərif eşidəsən. Adama bir bütöv söz də demirsən, durub çıxırsan aradan...
   
   Bəli, Vahidlə demək olar ki, bütün görüşlərimizdə bu qəbildən olan söhbətlərimiz həmişə təkrarlanırdı və ən maraqlısı da o idi ki, Vahid elə bil ki, mənim rayona, Qayıdışa gələcəyimi əvvəlcədən duyurdu. Həmişə Qayıdış qəsəbəsinə dönən yola çatanda görürdüm Vahid oturub yolun kənarındakı çayxanada və gözlərini də zilləyib yola. Məni görən kimi ağır-ağır qalxırdı yerindən, barmaqlarının arasında közərən siqareti atırdı bir kənara, yeriyirdi mənə tərəf:
   
   - Ə, gəl çıx dana!.. Səhərdən oturub burda səni gözləyirəm. Ürəyimə dammışdı ki, gələcəksən. Düzünü de, yenə yasa gəlmisən?
   
   Vahid bilirdi ki, mən heç vaxt el-obanın yas mərasimlərindən qalmıram. Toylara çatdıra bilməsəm də, yaslara özümü mütləq çatdırıram. Ona görə də bir iynə batırırdı, bir prikol eləyirdi mənə. Mən də onun daşı hardan götürdüyünü bildiyimdən bircə kəlmə:
   
   - Allah rəhmət eləsin...filankəsə - deyirdim.
   
   Evə, qəsəbəyə getməmişdən öncə elə o çayxanada yekə bir çaynikin axırına çıxırdıq. Hər şeydən danışırdıq...ədəbiyyatdan, qəzetdən, yeni yazarlardan, AYB-dən, AYO-dan... Axırda da yenə Vahid deyirdi ki:
   
   - Gedək evə bir tikə kəsək, söhbəti orda davam etdirərik.
   
   Gəlirdik Vahidin evinə. Süfrə başında da həmin mövzu davam edirdi. Danışa-danışa da ya Günelə, ya Elgünə deyirdi ki:
   
   - Qızım, təzə yazılarımı büküb qoymuşam stolun küncünə. Onları gətir ver əminə, buna etibar yoxdu. Elə bir də gördün yas yerindən çıxıb getdi Bakıya!..
   
   Bəli, indi xatirə yazıram. Əslində bu xatirə deyil, mənim Vahidlə bir görüşümün adi ştrixləri, cizgiləridi. Təfərrüatına varmadan mən bunları kağıza köçürürəm. Elə kağıza köçürə-köçürə də ürəyimdən gəlib keçən bir cümləni yazmaya bilmirəm:
   
   - Vahid, yenə gəlmişəm. Özü də sənlə görüşə, özgə kimsəylə işim yoxdu, özgə bir məclisə üz tutası deyiləm. Sadəcə səninlə baş-başa qalmağa, səninlə dərdləşməyə gəlmişəm. Bilirəm ki, sən də darıxırsan. Amma yolun uzaqlığını nəzərə alıb qıyıb çağırmırsan. Bilirsən ki, sözün heç vaxt yanımda yerə düşməyib, cağırsan durub gələcəm...
   
   
   
   Mən alışan bir şamın
   
   Nuruyam, şöləsiyəm...
   
   Arı tək çiçəklərin
   
   Qoynunda öləsiyəm.
   
   
   
   Həyatımın axşamı
   
   Bir ağ günün ağ şamı...
   
   Bu qəribə yaşamı
   
   Səninlə böləsiyəm...
   
   
   
   Ruh oxşayan meh kimi,
   
   Ləçək üstdə şeh kimi...
   
   Ömrü boyu beh kimi
   
   Mən sənə dönəsiyəm.
   
   
   
   ***
   
   Kimsə məni qınaya bilər və düşünər ki, kədərli notlarla onların şənbə əhvalını pozuram. Amma inanın ki, bu heç də məndən asılı deyil. Mən qarşıma kiminsə ovqatını korlamaq məqsədi qoymamışam. Əksinə, mən istəyirəm ki, bu yazımla təkcə Vahidin deyil, eləcə də mənim, sizin və bütün insanların dünyadan gedən dostları, doğmaları, əzizləri barəsində düşünmək, ruhlarını sevindirmək və bununla da bir az rahatlanmaq haqqı qazanım. Çünki mən ruhların sevinəcəyinə inanıram. İçimdə buna əminlik var.
   
   Hələ uşaq vaxtlarımdan evimizdə cümə axşamları xörək bişiriləndə nənəmin, sonralar isə anamın xörək bişənə yaxın qazana bir çimdik əlavə duz atdığının şahidi olmuşam. Və hər dəfə də soruşanda bunun səbəbini bircə sözlə izah ediblər. Deyiblər ki:
   
   - Bala, ocağımızda gözü olan ruhları sevindirmək lazımdır. Bilsinlər ki, onları yaddan çıxarmamışıq. Yenə onların yeri, yataqları olduğu kimi qalıb.
   
   Mən bu fikirləri zaman-zaman başımda gəzdirib ağlım kəsən hər kəsdən bunun doğruluğunu öyrənmək, təsdiqləmək üçün sorğu-sual da etmişəm. Və hər dəfə də ruhların yaşadığına, onların bizim ətrafımızda olduğuna məni inandırıblar. İnam isə hər şey deməkdi.
   
   Bax, elə indi Vahid haqqında yazdıqlarımı mən əvvəldə dediyim kimi yazı xatirinə, söz xatirinə kağıza köçürmürəm. Sadəcə oturmuşam və Vahidlə söhbət edirəm. Onun arxivindən tapıb, daha doğrusu, məndə unudulub qalmış yazılarını da çapa verəndə onunla söhbət elədim. Həmin gecə yuxuma da qonaq oldu, öz təbəssümü ilə, öz cod saçları ilə və öz ciddi görkəmi ilə. Üzündə bir damla da olsun təbəssüm yox idi. Adətən Vahid ciddi söhbətlər edəndə, xüsusilə ədəbiyyat, qəzet məsələlərində heç nəyi güzəştə getmirdi. Axıra kimi öz fikrində qalırdı. Lap sonda isə müzakirə etdiyimiz şeirin və yaxud müəllifin barəsində bircə kəlmə deyirdi:
   
   - Qağa, o da belə bacarır, belə yazır...fikir vermə!..
   
   Mənə elə gəlirdi ki, Vahid bu sözü ilə mənim hansısa bir qara-qura fikrə düşəcəyimin qarşısını alır. Guya mən həmin şeirin və yaxud onun müəllifinin barəsində pis fikirləşsəm, dünya dağılacaq və o da məhz bu son cümləsi ilə:
   
   - Ə, uşaq olma, başın burax - deməsi ilə həm dünyanı dağılmaqdan, həm də o şeiri, o şeirin müəllifini məndən qoruyurdu. Əslində elə məni də onlardan qoruyurdu Vahid.
   
   Mən inana bilmirəm ki, Vahid Əlifoğlu qədər məni çox istəyən, məni sözümün nöqtə-vergülünə qədər anlayan, hətta məni sətir-sətir alt-üst edən ikinci bir dostum-qardaşım olsun. Burda söhbət sırf ədəbiyyatdan, ədəbi düşüncədən gedir. O maddi cəhətdən sıxıntılı, kasıb olsa da, amma o qədər böyük ürək sahibi idi ki, hamını yola verə bilirdi, hamını nəzərə alırdı, bircə məndən başqa. Təkcə mənə hər sözü, hər iradı bildirir, hər gileyi, hər minnətdarlığı çatdırır, amma axırda da həmişə olduğu kimi:
   
   - Ə, uşaq olma, başın burax, onsuz da hamısı boş şeydi, götür görək, çörəyimizi yeyək - deyirdi.
   
   Bütün qəribəlikləri ilə bir bütövlük idi Vahid Əlifoğlu. Bütün uğurları ilə, bütün problemləri ilə, bütün narahatçılıqları ilə bir tamlıq idi Vahid Əlifoğlu. Nəslinin, doğmalarının, qohum-əqrəbasının, dostlarının, özü də yaşından asılı olmayaraq hamısının ağsaqqalı idi Vahid Əlifoğlu. Çox qəribə idi ki, onun bir sözünü nəsildə, dostlar, doğmalar arasında heç kim iki etməzdi, heç kim yerə salmazdı, heç kim qulaqardına vurmazdı. Vahid yalnız çıxış yolu tapmayan, tıncıxanda, təntiyəndə mənə zəng vurardı:
   
   - Ə, qağa...
   
   Və beləcə hər şeydən rahat-rahat danışardı Vahid. Bəzən son dərəcə böyük ərklə danlayardı da məni. O bilirdi ki, mən bu danlaqlardan, bu iradlardan küsüb-inciyən deyiləm. O bilirdi ki, mənim üçün Böyük Qardaşdı!.. Böyük Dostdu!.. Ondan başqa onun yerini tuta biləcək ikinci bir Vahid yoxdu!!
   
   Hə, Vahid Əlifoğlu, gör bu bir il nə tez gəlib keçdi! Doğrudanmı gəlib keçdi, yoxsa mən nəyisə səhv salmışam. Axı sənin son yazılarını oxumamışam. Onda bu bir il necə gəlib keçə bilər?..
   
   
   
   topa tutub dağıtmayın
   
   - bulud deyiləm...
   
   yağmağım yaz yağışıdı-
   
   bir an çəkəcək
   
   mən özümə olanları
   
   unut deyirəm
   
   bilsəm də ki
   
   bu ağrılar
   
   mənlə keçəcək...
   
   hicranı da,
   
   sevgini də
   
   sərib önümə
   
   olanlardan olacağa
   
   körpü qururam
   
   bilmirəm ki,
   
   ağlayım ya
   
   gülüm günümə-
   
   şimşək vurmuş palıd kimi
   
   baxıb dururam...
   
   həm çevrəmdə
   
   həm içimdə
   
   sərt bir şaxta var
   
   məni duymaq istəyəni
   
   üşüdən budu
   
   həyatımı alt-üst edən
   
   qəlbi saxta var
   
   əllərimi ürəyimin
   
   qanıyla yudu...
   
   gerçəklik də
   
   xəyallar da
   
   elə budu!..
   
   
   
   ***
   
   
   
   Hə, Vahid qardaş, biz bu dünyanın bir ömür payını yanaşı gəldik. Sən bir dayanacaqda düşdün. Hamı elə bildi ki, sən mənimlə daha yol-yoldaşı deyilsən. Onlar belə düşünməkdə haqlıdılar. Çünki onların ürəklərində gözləri yoxdu. Əgər ürəklərində gözləri olsaydı, baxıb bizi yanaşı görərdilər. Görərdilər ki, sən düşdüyün dayanacaqda sadəcə cismini dəyişdin, ruha çevrildin və yenə başladın mənimlə yanaşı getməyə...
   
   Biz gedirik. Məni də bir dayanacaq gözləyir. Orda da mən cismimi dəyişəcəm. Orda da bizim yanaşı getdiyimizi görənlər olmayacaq, ən doğmalarımızdan başqa. Görünür bu dünya bizim sevdiklərimizlə, sevgilərimizlə, birgə olmağımızla gözəlmiş. Elə görünür biz o gözəllikləri də özümüzlə illərdən-illərə, dayanacaqlardan dayanacaqlara daşıyıb aparırıq. Həmişə də aparacağıq. Ruhun şad olsun!.. Ruhum sevinsin!.. Ruhumuz var olsun!..
   
   


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-16


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (77.57%)
İşdə (22.43%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK