warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | İNDİ BİR XATİRƏDİ... Adalet.az | İNDİ BİR XATİRƏDİ... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

İNDİ BİR XATİRƏDİ...

GERİDƏ QALAN HƏR AN

19959    |   2010-06-12 03:25
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

...Son vaxtlar nədənsə xatirələr məni daha tez-tez özümə çəkir. Bilmirəm ətrafımda yaranan müəyyən boşluqdanmı, yoxsa itkilərdənmi... Hər nədəndisə keçmiş daha şirin görünür mənə. Elə bil bütün varlığım, ruhum, canım elə o keçmişdə qalıb. İndi özümlə birlikdə quru cismimi gəzdirirəm. Deyəsən bunu evdəkilər də hiss edir. Çünki get-gedə laqeydləşməyim, hansısa bir sorğuya, məsələyə münasibət bildirməməyim onları həm təəccübləndirir, həm də hiss edirəm ki, bir az da sevindirir. Çünki bir-biri ilə pıçıldaşmalarından bunu anlamışam və bilmişəm ki, onların işinə az müdaxilə etməyim deyəsən ürəklərincədi...
   
   Həmkarlarım adət üzrə maraqlı bir mövzu tapanda və yaxud hansısa bir diqqəti çəkən yazını görəndə dərhal bir-birinə bu barədə çox açıq ürəklə məlumat verir. Bu, görünür bizim illərin tərbiyəsindən irəli gələn xüsusiyyətdir. Çünki yaşıdlarımız sovet dönəmində hanısısa bir maraqlı məqaləni, povesti, kitabı oxuyanda dərhal onu başqalarının da oxuması üçün açıq ürəklə təbliğ edirdi. Hətta bəzən özü gətirib həmin kitabı bağışlayırdı ki, "bunu oxumaq məsləhətdi". Biz o tərbiyənin, o kitabların içərisindən keçib gəldik, ona görə də içimizdə paxıllığa, xudbinliyə, naqisliyə o qədər də yer qalmadı. Kim məni qınayır qınasın, fərq etməz. Zənnimcə, sovet dövrünün mütaliə mədəniyyəti bu gün ən çox həsrətini çəkdiyimiz və bizə daha çox lazım olan bir ehtiyacdı. Əslində dilsiz saylılan kitablar öz vərəqləri arasında gizlətdikləri sehrlə bizlərə həyat dərsi keçirdi. Həm söz ehtiyatımız artırdı, həm dünya görüşümüz, həm də insanlaşmağımız rəvan gedirdi. Təəssüf ki, indii biz, o cümlədən də mən bu barədə ancaq xatirə danışırıq, xatirə yazırıq. Xatirələr isə bir an nəyisə dəyişir. O bir an bir ömür deyil. Doğrudur, bəzən bir anın hikməti, hökmü bir ömrə bəs edir, amma gəlin razılaşaq ki, hər anın öz hökmü olmaqla yanaşı, hər ömrün də öz məna çalarları var. Bunlar paralel olanda həyat daha mənalı, daha yaşamalı olur.
   
   Bu günlərdə iş otağıma təşrif buyuran bir çörəyi qəzetdən çıxan və özünü hər yerdə redaktor kimi təqdim edən orta yaşlı "həmkarım" özündən razı halda bir-iki məsələyə münasibət bildirdi. Doğrusu, onun bu "ağsaqqalyana" mülahizələri məndə bir çaşqınlıq yaratdı. Öncə anlaya bilmədim ki, o söhbət etməyə gəlib, yoxsa məsləhət almağa. Çünki söhbəti ilə məsləhət istəyi arasında heç bir bağlantı, heç bir əlaqə yox idi. Əksinə, burada daha çox hər şeyi bilmək, hər şeydən xəbərdar olmaq və onun özünün dediyi kimi, "qəzeti ilə ən böyük məmurları belə yerində oturtmaq" görüntüləri özünü büru zə verirdi. Xeyli danışdı və mən də ev sahibi kimi onu axıra kimi dinləməyə məcbur oldum. Dinləyə-dinləyə də bu anormallığa, bu sayğısızlığa içimdə bir üsyan etdim. Yadıma Azərbaycan mətbuatının işıqlı simaları, qələmi ilə şəxsiyyəti üst-üstə düşən bütöv bir orqanizmi xatırladan aydınlar düşdü və təəssüf etdim...
   
   Təəssüf etdim ki, mətbuatımız niyə bu günə qaldı? Niyə özünün, sözünün yerini bilməyənlər, hətta nə istədiyini kağıza köçürmək qabiliyyəti olmayanlar indi o böyük məktəbin, sənətin, işıqlı insanların ruhunu narahat edirlər. Qoymurlar insanlar öz bacarıqları, öz istedadları ilə millətə, məmləkətə xidmət etsinlər. Bəlkə bu başıpozuqluğu yaradanlar var? Bəlkə doğrudan da kimlər üçünsə bu mətbuat dünyasındakı özbaşınalıq, sahibsizlik sərfəlidir? Ümumiyyətlə, bu dövrün uzanması kimlərinsə xeyrinə, məramına hesablanıb? Nə bilim vallah... Sadəcə bildiyim odur ki, böyük söz, böyük mətbuat çox əzablı, məşəqqətli zaman yaşayır. Elə bir zaman ki, onun əvvəlki kimi öz ayaqları üstündə duracağına adamda ümidsizlik yaradır. Ümidsizlik isə heç vaxt yaxşı nəticə ilə sonuclanmayıb...
   
   Bəli, bizlər illərin, ayların sınağını həmişə ağayana, mərdi-mərdanə qarşılamağı bacarmışıq. Çünki təkcə özümüzə deyil, həm də bizimlə çiyindaş olanlar inanmışıq, güvənmişik. Bilmişik ki, çevrəmizdə olanlar bizimlə bahəm bizim də yaxşı olmağımızı istəyənlərdi. Ən azı ona görə ki, biz hamımız eyni işi görürük, eyni məqsədə, eyni mərama qulluq edirik. Bu gün isə seçim etmək, hətta səninlə bir işi görən insana bütünlüklə güvənmək çox çətin olub. bu çətinliklərdən baş açmağa isə zaman ehtiyacı var. Neyləyək ki, bu zaman da durub gözləmir...
   
   
   
   gəl, aldadaq, allanaq
   
   özümüz xəyallara...
   
   düşünmədən yollanaq
   
   aparsa xəyal hara...
   
   
   
   gedək geri baxmadan
   
   keçilməmiş yol açaq
   
   önümüzə çıxanın
   
   hamısına qol açaq...
   
   
   
   unudaq Tanırımızdan
   
   başqa bütün dünyanı
   
   bir də böyük sevgini
   
   bizim kimi duyanı...
   
   
   
   gəl, aldadaq, allanaq
   
   qurduğumuz xəyalla
   
   özümüz də inananaq
   
   xəyaldakı hər ana...
   
   
   
   Şəhərin bütün mənzərəsini göz önünə gətirəndə təəccübqarışıq bir təəsüf də yaşayıram. Çünki günbəgün qədim Bakıdan uzaqlaşırıq. Köhnə Bakı indi o qədər əlçatmaz olub ki, heç təsəvvürə də gətirmək mümkün deyil. Yaxşı ki, köhnə Bakını özündə yaşadan köhnə filmlər, köhnə lent yazıları var. Hər dəfə telekanallarda və yaxud hansısa bir tədbirdə o kadrları izələyəndə adamın içindən son dərəcə kövrək, səmimi, ilıq bir duyğu ötüb keçir. İstər-istəməz duyğulanırsan və loru dildə desəm, az qala o köhnə Bakı üçün, o köhnə şəhər üçün adamın burnunun ucu göynəyir. Trolleybusları, tramvayları və bir də küçələri yuyan su çiləyən maşınları ilə birlikdə bu şəhər indi bizdən o qədər uzaq düşüb ki, hərdən ona heç adamın qanı da qaynamır. Elə bil özgə bir ölkədə, özgə bir şəhərdəsən. Sadəcə bu özgə ölkənin özgə şəhərində bir az öz dilimizdə, bir az da əcnəbilərin dilində danışa-danışa yaşayırıq... Yaşayırıqmı?..
   
   Küçələri keçirəm, rastalaşdığın insanların davranışı, hətta geyimləri belə, məni özünə çəkmir. Çünki nə o geyimlərdə, nə o davranışlarda həmin o köhnə Bakının heç bir ştrixinə, heç bir elementinə rast gəlmək mümkün deyil. şəhərin küçələrində indii xanımlar, qızlar kişilərdən daha gur səslə danışıb gülürlər. İndi metroda, avtobusda daha çox qızlar, qadınlar kişilərə yer göstərirlər. Çox qəribədir. İndi şəhərin küçələri ilə gəzişən cavanların çırasında etinasız şəkildə siqaretin külünü hara gəldi çırpan gözəllərin sayı yaman çoxalıb. Amma heç yaraşmır nə özlərinə, nə də Bakıya. Elə bil ki, bu şəhər adamları ilə bir yerdə Avropa deyilən nədirsə onunla yarışa çıxıb. Amma nahaq yerə. Hər kəs öz yerişini, öz yolunu gedəndə nə büdrəmir, nə yıxılmır, nə də heç bir yeri ağrımır. Təəssüf ki, buna bilə-bilə əməl etmirik. Amma görəsən niyə?..
   
   İndi yeni Bakının köhnə bir sakini ilə köhnə günlərdən söhbət edirəm. Danışdıqca onun gözlərinə, əllərinə fikir verirəm, gözlərində işıq artır, əlləri titrəyir. Səbəbi məlumdur: - Keçmiş onu yaşadır! Keçmiş onu özünə qaytarır və o dünəninə qayıda-qayıda özü də dünənki kişi olur. Bax, bu qayıdış da onu həyəcanlandırır. Amma neyləsin ki, o dünəndə qala bilməyəcək. Çünki bu xəyali qayıdışdı. Təsəlli üçün, ömrü bir qədər uzatmaq üçün olan qayıdışdı. Və nə yaxşı ki, bu qaydış imkanı onda hələ qalır və özü də vurğulayır ki, köhnələrlə (köhnə kişiləri nəzərdə tutur- Ə.M) hər görüşəndə ömrüm bir az uzanır, bir az özümə, bu günlərimə şükürlər edirəm. Onu qınamıram, əksinə onunla razılaşıram. Çünki mən də o qayıdışla yaşayanlardanam. Məni də yaşadan həmin o dünəndə qalanlar və onların xatirələridi.
   
   
   
   nəsə demək mümkün deyi
   
   ağlamalı bir gündəyəm
   
   tərkində getdiyim dərdi-
   
   saxlamalı bir gündəyəm.
   
   
   
   sirr açmaq ölüm deməkdi
   
   açılsa külüm də yanar
   
   şahidim ancaq fələkdi
   
   mənə özgə kim inanar?..
   
   
   
   ürəyim şamdı, ya məşəl
   
   bilmirəm necə görünüm
   
   mələksən, yoxsa bəşər-
   
   yanınca kölgəm sürünür.
   
   
   
   nəsə demək mümkün deyil
   
   dəlilikdən keçib daha...
   
   yalvarış eləmir xeyir-
   
   mənimki qalıb Allaha!..
   
   
   
   ***
   
   İstənilən məsələ diqqəti çəkərsə böyüyub fil boydad ola bilər və yaxud da əksin. Deməli, burada başlıca şərt həmin məsəlyə verilən reaksiya, göstərilən münasibətdən asılıdır. Yəni eşidən, dinləyən və yaxud o məsələni gündəmə gətirən onu hansı səviyyədə qəbul edirsə, o cür də görünür. Təəssüf ki, bəzən o qədər mənasız, məzmunsuz məsələləri gündəmə gətirir, onun ətrafında şoular yaradırlar ki, eşidəndə, baxanda adamın "əti tökülür". Bu mənada kiminsə özünə bahalı bir maşın alması və yaxud altı mərtəbəli partiya iqamətgahı tikdirməsi zənnimcə sıradan bir hadisədir. Və onun da əslində olub-olmaması daha çox sahibinə, aid olduğu kəslər üçün maraqlıdı. Mətbuat, jurnalist bunu sadəcə informasiya kimi dəyərləndirir, görür. Laikn həmişə belə olmur...
   
   Həmin o xırda hadisə az qala aylarla gündəmi tutur və o qədər şişirdilir ki, məmləkətin ən böyük acısı olan Qarabağ da bəzən onun kölgəsində qalır. Bu bir reallıqdı, ondan qaçmaq mümkün deyil.Çünki ondan qaçmağa yerdə yoxdu və ondan qaçmağa imkan da verilmir...
   
   İndii xatirələrin güc gəldiyi anda həmin gündəm məsələsini elə-belə xatırlatmadım. Ona görə xatırlatdım ki, zamanında bu gün də xatirəyə çevriləcək və bu gün burnumuzun ucunu göynədən dünənin şirinliyi, dünənin köhnə Bakısı öz ağuşuna indi barəsində danışdıqlarımızı da alacaq. Xatirələr bir-birinə qovuşacaq, zaman öz axarında olacaqdı. O axara baxanların ümidi yəqin ki, yaşayacaq. Çünki ümidsizlik xatirələrsiz qalmağa da yol aça bilər. Bundan qaçmaq, qorunmaq lazımdır. Qayıdışa, sabaha inanmaq ən önəmli şərtdi.
   
   
   
   fikirlər qəlpə-qəlpə
   
   səpələnir üstümə
   
   çarmıxa çəkilmişəm-
   
   əllərimi istəmə...
   
   
   
   "olum-ölüm" arası
   
   iynə boyu-
   
   bu bəlli...
   
   ölçüsüz dərdlərimdən
   
   tapıram mən təsəlli...
   
   
   
   çiliklənən ümidi
   
   ölüm-itimə çıxma...
   
   xəyal ki, ölmür, gülüm-
   
   mən dönəcəm!-
   
   darıxma...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (71.43%)
"Qəbələ" (14.29%)
"Sumqayıt" (7.14%)
"Zirə" (7.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK