hacklink Adalet.az | İYİRMİ BEŞƏ BİR QALMIŞ Adalet.az | İYİRMİ BEŞƏ BİR QALMIŞ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

İYİRMİ BEŞƏ BİR QALMIŞ

26183    |   2010-05-08 04:45
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

May ayının nəfəsi duyulan ilk gündən köhnə xatirələrim təzələnməyə başlayır. Özü də bu proses təkcə bu il və yaxud da ötən il baş verməyib. Düz 24 ildir ki, belədir. Belədi deyəndə ki, düz 24 il bundan öncə Bakı Dövlət Universitetinin son kursunun son günlərində bütün tələbələr kimi, Məzun foto-albomu üçün şəkillər çəkdirdik. Başqa fakültələri deyə bilmərəm, ilk dəfə onda biz bir təşəbbüs irəli sürdük. Qərara aldıq ki, həmin foto-albomun sonuna vərəqlər də əlavə edək. Vərəqlərdə hər kəsin ünvanı və telefon nömrəsi də göstərilsin. Ən vacibi isə çox diqqəti çəkən bir şriftlə görüş günümüz də yazılsın. Bu istəyimizi gerçəkləşdirdik. İndi bizim Məzun foto- albomumuzda yazılıb: 9 may - Heydər Əliyev (o vaxtlar Lenin) sarayının önündə səhər saat 10-da.
   
   24 ildir ki, həmin yerdə, həmin saatda görüşə yığışırıq. Bəzən o görüşə hamımız gəlirik. Daha çox da oğlanlar. Qızları qınamaq olmaz, onlar indi hərəsi bir evin xanımıdırlar, uşaqlar, nəvələr başlarını qatır. Odur ki, üzürlü sayılırlar. Amma oğlanların böyük əksəriyyəti 9 may günü həmin saatda həmin ünvana gəlirlər. Açığını deyim ki, o görüşə, o ünvana daha çox mən tələsirəm. Və hər dəfə də görüş yerinə gəlib orda kimlərinsə artıq digərlərimizi gözlədiyini görəndə həm sevinirəm, həm də bir balaca öz tənbəlliyimə görə, özümü danlayıram.
   
   Ötən il görüş yerinə gələndə gözlərimə inanmadım. Tələbə yoldaşlarımızdan biri Balakəndən gələn avtobusla özünü şəhərə dan yeri söküləndə çatdırmışdı. Gecəni avtobusda keçirən Akif tələbəlikdə olduğu kimi, o utancaq təbəssümü ilə oturacaqdan qalxıb irəliyə addımladı. Qucaqlaşdıq...yenə əvvəlki səmimiyyət...yenə əvvəlki doğmalıq və bir də bu günlər həsrətini çəkdiyim ehtiram...
   
   Bizim qrupda uşaqların böyük əksəriyyəti orta məktəbi bitirən kimi universitet tələbəsi adını qazanmışdı. Onların içərisində dörd-beş nəfərimiz hərbi xidmətdən, istehsalatdan gəlmişdik universitet auditoriyalarına. Bu səbəbədən də yaşca onlardan böyük idik və "bu balaca" uşaqlar da bizləri həmişə böyük gözündə görür, hörmət və ehtiramla yanaşır, aramızdakı pərdəni qoruyurdular. Səmimi deyəcəm ki, həmin o pərdə bizləri bir az da doğmalaşdırmışdı, bir az da qaynayıb qarışmışdıq bir-birimizə. Hamı öz yerini bildiyindən heç kim bir-birinin xətrinə dəymir, bir-birinə laqeydlik nümayiş etdirmirdi.
   
   Mən qrupun "starostası" - sinifkomu-başbiləni idim. İndinin özündə də tələbə yoldaşlarım istər telefon əlaqələrində, istərsə də görüşəndə mənə "starosta" kimi müraciət edirlər. Onda olduğu kimi, indi də yuxarı başda əyləşdirir, mənim məsləhətlərimə sayğı ilə yanaşırlar. Hətta ilk tostu da, məclisi idarə etməyi də mənə həvalə edirlər. Bu da məni çəkib aparır çox-çox uzaqlara. Yəni Bakı Dövlət Universitetinə qəbul olunduğum 1980-ci ilə...
   
   İndi oturub fikirləşirəm və bir-bir fikirləşdiklərimi gözlərimin önündən də keçirirəm. İndiki tələbələrlə, bu günün gəncliyi ilə müqayisələr aparıram. Biz onda auditoriyada ilk dərsi... ilk tanışlığı necə yaşadıq... necə bir-birimizlə ünsiyyət qurmağa başladıq... auditoriyaları seçməkdə çəkdiyimiz çətinliklər... bir-birimizin adını yadda saxlamaq üçün etdiyimiz cəhdlər... müəllimlərlə ilk təmas... ilk mühazirələr... ilk seminarlar... ilk dərsdən yayınmalar...hərbi dərsdəki şıltaqlıqlarımız... bir sözlə, böyük bir dünya. Elə bir dünya ki, ora nə əl çatır, nə ün yetir. Amma o dünyanın sakinləri ilə (dünyasını dəyişən tələbə yoldaşlarımıza Allah rəhmət eləsin!) təmas qurmaq, onlarla üz-üzə gəlmək doğrudan da gözəldir, könül rahatlığıdı. Çünki heç birimizin digərindən nə gizlənmək cəhdi yoxdur, nə də gizlədəcəyi gözləri. Zarafatlarımız da səmimi olub, giley-güzarımız da. Bax, elə ona görə də bu gün əksəriyyəti öz peşə yönümünü dəyişsə də, müxtəlif vəzifələrdə çalışsa da, onların heç biri böyük vəzifələrinin kürsüsündən, şöhrətindən heç də "havalanmayıblar", qoruyub saxlaya biliblər əvvəlki səmimiyyətlərini. İstər Prezident Aparatında, istər gömrükdə, istər fövqəladə hallar, vergi sistemlərində, istərsə də digər hüquq-mühafizə orqanlarında... çalışan bu uşaqların bir-birinə münasibətdə səmimiyyəti tələbəlikdə olduğu kimi qalmaqdadı. Bax, bu bizim qazancımızdı, bu bizim insanlığımızın uğurudu. Və mən də düşündükcə həmin uğurun təkcə bizlər üçün deyil, bizim çevrəmiz üçün də nə qədər dəyərli olduğunu bir daha dərk edir və Tanrıma şükür edirəm. Təkcə ona görə yox ki, biz beləyik, həm də ona görə ki, bu dünyada maddiyyat heç də hər şey deyilmiş, mənəviyyat ona güc gələ bilirmiş...
   
   Amma bizim hər birimiz bu böyük şəhərə müxtəlif ünvanlardan üz tutub gələndə bizi belə bir taleyin gözlədiyini bilmirdik. Yaxşı ki, tale üzümüzə heç olmasa belə bir ünsiyyətlə güldü.
   
   
   
   gedək ömrüm-günüm, gedək şəhərdən
   
   gedək yolumuza baxan dağlara
   
   gedək ömrüm-günüm, bizi qəhərdən-
   
   yandıran dağlara, yaxan dağlara.
   
   
   
   qalxaq cığırlarla kol-kosdan tutub
   
   bənövşə, kəkotu ətrini udub
   
   dünəni bir anlıq atıb, unudub-
   
   sarılaq dumanlar qalxan dağlara.
   
   
   
   həyata bir günlük "təzələn!" -deyək
   
   dağlara bizimlə "məzələn" -deyək
   
   neçə səhvimizə, düzələn, deyək-
   
   günəş kürəyindən çıxan dağlara.
   
   
   
   dinləyək nə desə, axıra kimi
   
   görək çıxaracaq paxıra, kimi
   
   seçib saxlayacaq axıra kimi-
   
   kimi bənzədəcək o xan dağlara?
   
   
   
   ***
   
   
   
   Tələbəlikdə indiki kimi çörək dalınca, güzəran dalınca qaçmırdıq. Hər kəsin konkret bir məramı var idi - oxumaq, öyrənmək. Aldığımız təqaüd, qazandığımız qonorar, bir də valideynlərin dəstəyi bizə maraqlı bir ömür yaşadırdı. Ona görə də boş vaxtlarımızı bir-birimizi arayıb-axatarmağa, birgə respublika ərazisinin görməli yerlərini gəzməyə sərf edirdik. Həmin illərdə istər şimal bölgəsi olsun, istər cənub... Biz bu bölgələrin ən səfalı yerlərində süfrə açmaq, samovar çayı içmək imkanı qazandıq, Bata-batı ziyarət etdik, Göy-göldə, Hacıkənddə günəşi salamladıq. Və nə yaxşı ki, biz bunları edə bildik və üstəlik tələbə-inşaat dəstəsinin tərkibində keçmiş Sovetlər birliyinin bir çox şəhərlərini gəzib gördük. Mən indi bunlar barəsində övladlarıma danışanda onların həm maraqla, həm də həsədlə dinlədiklərini görüb içimdə sıxılıram. Çünki oğlumun indiki yaşında mən artıq sovetlər məkanının böyük şəhərlərini gəzib, görüb gəlmişdim. O isə, indi zarafatla deyildiyi kimi, yaşadığı Biləcəridən o tərəfi görməyib... Kimsə məni yenə nostalji hisslərə görə qınayacaq. Amma günün reallığı nə qədər acı olur-olsun onu etiraf etmək, onu dilə gətirmək lazımdı. Onsuz da mən yazsam da, yazmasam da, mən desəm də, deməsəm də bütün bunlar olub və mənim yaşıdlarımın yaddaşında da qalıbdı. Hətta həmin dövrün mətbuatında da öz əksini tapıb. Yəni tarix tarixliyində qalır. Onu görməmək mümkün deyil. Olsa-olsa yanından keçib etinasızlıq nümayiş etdirə bilərsən. Bu da sonda üzüntüyə səbəb ola bilər, təbii ki, duyğusallar üçün...
   
   İndi Sarayın önündəki parkda tələbə yoldaşlarımın bir-bir müxtəlif səmtlərdən gələcəyini və səs-küyün aləmi bürüyəcəyini düşünə-düşünə ötənlərin xoş təəssüratları içərisində bir nisgil də yaşayıram. O da təbii ki, mənim özəl həyatımla, didərgin düşdüyüm yurd-yuva ilə və zamanın sərt üzü ilə bağlıdır. Bunun əslində heç kimə, o cümlədən tələbə yoldaşlarıma da dəxli yoxdur. Amma dəxli olmadığı qədər də həm də dəxli var. Ən azı biz bu torpaqda yaşayırıq və bu millətə aidik. Nə isə...
   
   
   
   bir alın yazısı var
   
   bir də ki, qara qələm
   
   həsrətin imkan vermir
   
   mən də bir kara gələm!..
   
   
   
   görüş yerlərimiz çox
   
   sayın unutmaqdan qorx!
   
   tapa bilməməkdən yox-
   
   bilmirəm, hara gələm...
   
   
   
   daha keçib iş işdən
   
   bizə nə gərək düşmən
   
   sən sevgisində peşman-
   
   mən - günü qara gələn...
   
   
   
   ***
   
   
   
   Düz 25 ilin tamamına bir addım qalıb. Bir ildən sonra tələbəliyimizin bizə vida dediyi təqvimin 25 yaşı tamam olacaq. Belə götürəndə 25 il bir igidin ömrüdü. Bilmirəm, o 25 ili bizlərdən kimlər qarşılayacaq, kimlər hansı ovqatda olacaq. Amma bir şeyi yaxşı bilirəm ki, o 25 ili qeyd edəndə yenə bir anlıq sükut qaçılmazdı. Yəni anım olacaq... kimlərsə anılacaq...kimlərsə xatırlanacaq...kimlərinsə bir xatirəsi çözüləcək...bir zarafatı dilə gələcək və beləcə o anım əslində yaşama çevriləcək... dostların - tələbə yoldaşlarının yaddaşında, ürəyində...
   
   İndi isə səhərin açılmasını səbirsizliklə gözləyirəm. Ürəyim o uşaqların hamısı üçün darıxır, eləcə hamısını görmək istəyirəm. Özü də hamısını əvvəlki səmimiyyətində, əvvəlki görkəmində, əvvəlki ovqatında. Bilirəm ki, bu mümkün deyil, hər halda istəyirəm də!.. Bu mənim könül duyğum, könül pıçıltımdı. Kaş ki, o uşaqların yaddaşında yaşayan tələbəliyimiz öz şirin anları ilə bizlərin ağrı-acısına bir azca su səpə, təsəlli verə!.. həmişə olduğu kimi...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
SON XƏBƏRLƏR
2019-12-06


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (87.5%)
Pullsuz (12.5%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
"- Orda danışdığın anektodu mənə də danışa bilərsən?"

"Lavrov: 

- Hansını? Mollanın Teymurla olan fil anektodunu?"



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK