Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | SƏNİ KİM ÖLDÜRÜR, KÖRPƏM?!. Adalet.az | SƏNİ KİM ÖLDÜRÜR, KÖRPƏM?!. Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SƏNİ KİM ÖLDÜRÜR, KÖRPƏM?!.

18223    |   2015-01-17 09:40
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Oxucunu yorsam da, bir qədər təfərrüata varacam. Bu günlərdə qəzetlərin birində oxuduğum yazının təsirindən yaranan fikirlərimi paylaşmaqda xəsislik etməyəcəm...
Hamiləliyinin iyirmi birinci həftəsində həkimlər Culiyanı xəbərdar edirlər ki, bətnindəki körpə anadangəlmə və sağalmaz onurğa çatışmazlığı ilə doğulacaq. Bu xəstəlik adamı dik dayanmaq və gəzmək imkanından məhrum edir. Üstəlik, uşaq hələ ana bətnindən çıxarılarkən ölə bilər...
Culiya akuşerka idi. Eşitmişdi ki, belə olan vəziyyətdə çatızmazlığı yox etmək və sağlam uşaq doğmağın yalnız bir yolu var. O da uşaq hələ ana bətnində olarkən mürəkkəb mikrocərrahiyyə müdaxiləsi ilə onurğanı formalaşdırmaqdan ibarətdi. Ancaq bu yolla uşağı xilas etmək və tam həyata qaytarmaq şansı mümkündü. Culiya bu işi görə biləcək cərrahı da tanıyırdı. Həmin cərrahı öz körpəsinə kömək eləmək üçün dilə tutdu. Baxmayaraq ki, bu əməliyyat ananın həyatı bahasına başa gələ bilərdi...
Və ana riskə getdi...
Əməliyyat zamanı baş vermiş hadisə isə hələ-hələ insan ağlına sığan deyil. Cərrah qeysəriyyə üsulu ilə uşaqlığı çıxarıb körpəni oradan götürmədən balaca bir kəsikdən əməliyyata başlayır. Əməliyyatın ortasında möcüzə baş verir: körpə ayılır və tamamilə formalaşmış əli ilə minnətdarlıq əlaməti olaraq onun həyatı uğrunda əlləşən həkimin barmağını bərk-bərk sıxır... Həkim donub qalır, tərpənməyə belə halı olmur. (Həmin nadir əməliyyat fotoqraf vasitəsilə lentə köçürülüb). Nəhayət cərrah gücünü toplayır, həyəcanını üstələyərək əməliyyatı başa çatdırır...
Sonralar etiraf edir ki, bu onun həyatında ən həyəcanlı və təsirli an idi...
Əməliyyat uğurla keçir və təyin olunmuş vaxtda-düz on beş həftə sonra sağlam körpə dünyaya gəlir...
Bundan sonrasını yazmaq istəmirəm. Bu yerdə bizlərə bircə şey qalır: dizlərini yerə at və əllərini göyə qaldırıb bu dünyanı idarə edən Fövqəlqüvvəyə heyranlığını bildir. Avam, səriştəsiz və günahkar əməllərinə görə üzr istə! Onun qarşısında gücsüzlüyünü etiraf elə. Özünü də anlamağa, dərk etməyə çalış. Və əmin ol ki, bundan belə min illər keçsə də, insanlıq Onun sirlərini aça bilməyəcək...
***
Və elə torpağın üstündə də qarşısında diz çöküb səcdə eləməli varlığı tanı: Körpəni!
Bir də ondan ötrü həyatını riskə qoyanı tanı: Ananı!
Tanıyırıqmı?! Səcdə eləmək bir yana, sevib qoruyuruqmu? Əlimdə dəqiq məlumat olmasa da, deyə bilərəm ki, indi abort olunan uşaqların sayı doğulanlardan çoxdu.
Bu adamlar özlərini nə sanırlar?!
Doğulduğum kənddə hər evdə yeddi-səkkiz uşaq böyüyürdü. Ailələrin dolanışıq imkanlarından asılı olmayaraq kimsə üzünü də turşutmazdı. Hər səhər bir-biriynən rastlaşan adamların çox zaman salamdan sonrakı sözü bu olurdı: "Xəbərin var, bu gecə filankəsin oğlu olub. Filankəsin də yenə qızı oldu..." Xəbəri eşidən də üzü nurlana-nurlana "çox uşaq yaxşıdı, bir-birlərinin paltarını geyə-geyə böyüyəcəklər" deyirdi.
Qonşumuzda bir çoxuşaqlı qadın vardı. Axşamlar əl-ayaq yığışandan sonra gündüzlər yuyub qurutduğu corabları, köynək-şalvarları qabağına töküb gecə yarısınacan zümzümə edə-edə yırtıq-söküyünü tikər, yamaq qoyardı. Sonra da bir-birinin üstünə yığıb nəvazışlə sığallayar, "yamaqlı paltar bir az da isti olar" deyərdi.
Fikrim yoxsulluğu təbliğ etmək deyil. (Heç o ailə də kasıb deyildi). Əslində, biz heç varlı-kasıb sözlərini də düz işlətmirik. Bir evdə ki, belə nəvazişkar analar, əli qabarlı atalar var, o evə yoxsulluq yaxın düşə bilməz. Həmişə əyni isti, qarnı tox olar o evdə böyüyən uşaqların.
Bir bibim vardı-həm özü göyçək idi, həm də gözəllik aşiqiydi. Göyçək qız-gəlinlərin, gözəl, toppuş uşaqların dəlisiydi. Bir də görürdün gəlinlərin birini xəlvətə çəkib danlayır: "A-az, pəhləvan kimi ərin var, niyə doğub-tökmürsən?"
Həmin o çoxuşaqlı evlərin qızları, gəlinləri indi bir-iki uşaqla yığışıb oturublar. Vaxtlarının çoxunu seriallara, şoulara baxmaqla öldürürlər...
Daha evlərdən gecələr Aya, ulduzlara ucalan, körpələrin yuxusuna bal qatan laylalar eşidilmir...
Deyək ki, onlar cavandılar, çox şeyi dərk eləmirlər. Bir gün peşiman olacaqlarını ağıllarına da gətirmirlər. Bəs, onların anaları, qayınanaları?! Deyəsən onlar da vaxtlarının çoxunu söz gəzdirmək, ara qarışdırmaqnan keçirirlər... Çox zaman da özləri qızlarını, gəlinlərini yanlarına salıb abota aparırlar. Xüsusən, qız uşaqlarına qarşı əməlli-başlı "soyqırım" başlayıb...
Səni elə öz anan, öz nənən öldürür, körpəm...
Kriminal xəbərlərdən nə qədər qaçsam da, ara-sıra qulağım alır. Arvadına işgəncə verənlərin, təhqir edənlərin, öldürənlərin, qaynar su, sirkə ilə yandırıb eybəcərləşdirənlərin qabağından hələ çoxmu qaçacağıq?! Yoxsa, bu da artıq şouya çevrilib?!
Düşünürəm: bu cavan, sağlam adamlar niyə öz enerjilərini, qəlblərinin istisini uşaq törətməyə, onların qayğısına qalmağa sərf eləmirlər?!.
Təxminən iyirmi ilin söhbətidi. İş otağıma başqa bölgədən bir kişi gəlmişdi. Qarayanızın, çəlimsizin biriydi. Amma hiss olunurdu ki, dağ boyda ürəyi varö Söhbətarası belə bir söz dedi: "Bilirsən, nə var, mənim bacım? Mənim fikrimcə, kişinin bu dünyada üç vəzifəsi var: birincisi uşaq törətməkdi, ikincisi zəhmət çəkib, qan-tər töküb o uşaqları bəsləməkdi, üçüncüsü də... daha onu demirəm..."
Onun dediklərini hələ unutmuram.
Bu çox dürüst həyat fəlsəfəsidi...

***
Ötənlərdə kişilər uzaq-uzaq ellərə iş dalınca gedərdilər. Getdikləri yerlərdən pul yüklü, mal yüklü dönərdilər. Atları, dəvələri yükün altında itib-batardı. Arvad-uşaq xoşbəxt, güzəran güvəndə olardı...
İndi uzaqlara gedən kişilərimiz nə desən qazanırlar, puldan başqa. İyirmi-otuz ildən sonra da dallarınca gözüyaşlı oğlanlar, qızlar üzübəri gəlirlər.
Bu halnan qadınlarımızı uşaq doğmaq bəxtəvərliyinə necə inandırasan?!
Səni belə atalar, babalar öldürür, körpəm...

***
Səni biz hamımız öldürürük, körpəm... Mən, o, o birisi...
Günahımız o qədər böyükdü ki, sizdən üzr istəməyə də üzümüz yoxdu.
Körpə əllərinizin sinəmizdə gəzməsi həyatımızın ən şirin duyğusudu...
Bir gün o əllər yaxamızdan yapışsa?!.
Əsl qiyamət o gün qopacaq...
Onda Tanrı da bizdən üz döndərəcək...



YAZARIN ARXİVİ

2015-01-10 : ƏN UZUN GECƏ
2014-11-15 : QIRMIZI İP
2014-07-12 : GEC OLMAYAN
2014-07-05 : SAMAN ÇÖPÜ
2014-06-21 : GÜNAHSIZ
2014-06-14 : GÜNAHSIZ
2014-06-07 : GÜNAHSIZ
2014-05-31 : GÜNAHSIZ
2014-05-24 : GÜNAHSIZ
2014-05-17 : GÜNAHSIZ
2014-05-09 : GÜNAHSIZ
2014-05-03 : GÜNAHSIZ
2014-04-26 : GÜNAHSIZ
2014-03-15 : SONUNCU YARPAQ
2014-03-08 : MONMARTR, 18-40
2014-03-01 : Marsa da uçsaq
2014-02-22 : DƏRD ZİRVƏSİ
2014-02-15 : GEC DƏ OLSA...
2014-01-25 : GÜNDƏLİK
2014-01-18 : XİLASKAR
2013-10-12 : NƏNNİ
2013-09-21 : PAYIZ GƏLİR...
2013-08-17 : ADSIZ DUYĞULAR
2013-08-03 : ƏHYA GECƏLƏRİ
2013-07-06 : Sən dönsən...
2013-06-22 : KÖYNƏK
2013-05-25 : ÖZGƏ DƏRDİ
2013-02-09 : AĞILDAN BƏLA
2013-01-26 : DARIXAN ADAMLAR
2013-01-19 : DƏLİLİK ZAMANI
2013-01-12 : ƏSKİ YARALAR
2012-12-01 : SUSUZ DƏNİZ
2012-09-22 : GƏLDİN...
2012-09-15 : BİR QUCAQ SABAH
2012-09-08 : ANGEDONİYA
2012-08-18 : "DÜBEYTİ"
2012-06-30 : O TƏNHA AĞAC...
2012-06-02 : AĞ QARANQUŞ
2012-02-18 : HARMONİYA
2012-01-14 : QONŞU QIZ
2011-12-31 : TƏLƏSİRİK...
2011-12-10 : AYAQYALIN
2011-11-19 : XƏZAN YELİ
2011-10-15 : TƏSƏLLİ
2011-08-06 : DƏYİRMAN
2011-07-16 : ÇOX AZ ŞEY
2011-06-25 : SAVAŞIN 70 YAŞI
2011-05-14 : "QARA QUTU"
2011-03-19 : VƏDƏ KÜLƏYİ
2011-03-05 : KİŞİSİZ...
2011-02-26 : YAZA NƏ QALDI?!.
2011-02-19 : ADİ HƏYAT
2010-12-31 : İL KEÇDİ...
2010-11-06 : İMTİNA
2010-08-21 : KİBRİT FALI
2010-07-24 : YEL DƏYİRMANI
2010-05-08 : XİLASKAR
2010-04-10 : QİYAMƏT
2010-03-20 : XINAYAXDI
2010-02-27 : BOŞLUQ
2010-01-09 : KARVAN GETDİ...
2009-12-26 : YUXU KİMİ...
2009-12-19 : DARIXANDA...
2009-12-12 : İMTAHAN
2009-12-05 : QUYU
2009-10-17 : ELDƏN AYRI...
2009-10-10 : GÖZÜ YOLDA...
2009-10-03 : TARAZLIQ
2009-09-26 : ...YALVARMA!
2009-09-12 : İLĞIM
2009-09-05 : BİR STƏKAN ÇAY
2009-08-08 : QIRMIZI
2009-08-01 : SƏKKİZ SAAT
2009-07-11 : AĞIRLIQ
2009-04-25 : SIĞINACAQ
2009-04-11 : SÖZ VAXTI
2009-02-14 : ÜÇÜNCÜ YOLÇU
2009-01-31 : BİXƏBƏR
2009-01-24 : QIRMIZI VƏ QARA
2009-01-17 : BAŞQA ADAM
2009-01-10 : 3 SAATLIQ NƏFƏS
2008-12-31 : QUM SAATI
2008-12-13 : QURBANSIZ
2008-11-22 : CİDDİ MÖVZU
2008-11-15 : ÜMİD VƏ QORXU
2008-11-01 : AĞ YOL
2008-10-18 : AG VƏ QARA
2008-10-11 : KÜTLƏ
2008-09-20 : TƏSƏLLİ
2008-09-06 : YAZIQLIQ
2008-08-23 : ATA EVİ
2008-08-02 : ÇAY PULU
2008-07-05 : YADDAŞ AĞRISI
2008-06-14 : ÇƏRÇİVƏ
2008-04-19 : SÖZ ARDINCA...
2008-03-30 : İRƏVANLILAR
2008-03-20 : YAZA ÇIXDIQ...
2008-03-08 : UTANCAQ
2008-02-23 : BOZ AY
2007-12-15 : DARIXAN ADAMLAR
2007-12-01 : BİZƏ QALSA...
2007-11-24 : İŞIQSIZ DÜNYA
2007-10-27 : ETİRAF
2007-10-06 : GÜNLƏR VARDI...
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-21
2019-09-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (42.86%)
"Sevilya" (57.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK