Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | "ƏDƏBİYYAT BU GÜN ÇIRPINIR..." Adalet.az | "ƏDƏBİYYAT BU GÜN ÇIRPINIR..." Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

"ƏDƏBİYYAT BU GÜN ÇIRPINIR..."

"Bizə sovetin qalıqları deyirlər..."

22644    |   2007-10-09 04:58
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu gün ədəbi mühitimizdə cərəyan edən proseslər istər-istəməz sözlə, qələmlə yaşayan insanları çox düşündürür. Və elə buradan çıxış edərək biz də, ədəbi aləmdə öz dəst-xətti, öz yeri olan, yaşlı nəslin nümayəndəsi Nahid Hacızadə ilə görüşüb, günümüzün ədəbi mənzərəsinə diqqət yetirdik.
   
   - Nahid müəllim, bu gün həyatımızın digər sahələri kimi, ədəbiyyatımız da keçid dövrünü yaşayır. Siz yaşlı söz adamı kimi bu barədə nə düşünürsünüz, ədəbiyyatımız hara keçib gedir?
   
   - Yaman uzun çəkdi bu keçid dövrü. Ancaq neyləməli, dözməliyik. Biz dözümlü xalqıq. O ki qaldı ədəbiyyatın mənzərəsinə... Mənə belə gəlir ki, ədəbiyyatımız bu gün çırpınır, qanadlarını çırpır. Baş verən proseslər hələlik zəif getsə də böyük uçuşları, ucalıqları fəth etməyi göz qabağına gətirir və ona can atır. Bilirsən ki, sel gələndə özü ilə çox şeylər gətirir - daş-kəsək, kör-kötük, çör-çöp, qırıntı... Əvvəl düşünürsən ki, ay Allah, bu sel-su görən nə vaxt durulacaq? Bir az keçir, görürsən ki, hər şey öz axarına düşür. Bir azdan isə su göz yaşı kimi durulur, nə qədər istəyirsən iç... Ədəbiyyat da, sənət də belədir. Ancaq təəssüf ki, bu proses bizdə çox ağrılı keçir, uzun çəkir. Buna da təbii baxmalıyıq. Çünki indi bizim dərdlər dərdi - Qarabağ dərdimiz var. Xalqın da, hökumətin də ürəyi bu dərd üstə köklənib. Qarabağ yolumuzda bir çilləkəndi. Bu çilləkən açılsa, ürəklərimiz, fikirlərimiz üstə gün doğacaq, çox-çox qaranlıqlar aydınlaşacaq. Onda ədəbiyyat ədəbiyyat olacaq, sənət də sənət! Hər kəs öz işilə məşğul olacaq, qrafamanlar da çəkilib gedəcək. Bu fikri mən İTV-nin "Ovqat" verilişində də demişəm. Sovet dövründə də var idi şeir, hekayə, roman yazan, yazdıran nazirlər, məmurlar, polis, prokuror. Yadımdadır, rəhmətlik Heydər Əliyev respublika müşavirələrinin birində ağsaqqal naziri ayağa qaldırıb utandırdı. Dedi ki, sən ya suvarma işlərinlə məşğul ol, ya da ərizəni ver, işdən azad ol, get şeirini yaz. Yəni bu gün də belələri az deyil. Nə o işdən əl çəkirlər, nə də bu işdən. Makulatura basıb ədəbiyyatı, sənəti... Söz-sənət adamının xırdaca bir şöhrəti var, ona da göz dikir, şərik çıxmaq istəyirlər. Başqa sözlə desək, nə əldən qoyur, nə də yardan doyurlar.
   
   Yəqin xalq istedadlı şairi, yazıçını, bəstəkarı, xanəndəni, aktyoru hər yerdə sevgi ilə qarşıladığından əsabələrindən başqa heç kimin tanımadığı məmurlar bunu da onlara çox görür, buna da darınırlar. Bu, ağrılı məsələlərdən biridir. İnanıram ki, bu da yavaş-yavaş köçünü çəkib gedəcək, əsl cəfakeşlər isə qələmə daha ürəklə sarılacaq. Bax, onda böyük ədəbiyyatdan ürək genişliyi ilə danışa biləcəyik. Bu, labüddür, biz o günü görəcəyik!
   
   - Siz uzun müddət televiziyada çalışmısınız, indi efirdə baş verənlər sizi razı salır?
   
   - Açığı, hərdən danışanda deyirlər ki, biz yaşlılar köhnə düşüncəli adamlarıq, sovet dövrünün qalığıyıq. Qoy onlar deyən olsun. Ay qardaş, televiziya qüdrətli informasiya vasitəsidir, sənətdir, milyonların evinə sorğusuz-sualsız daxil olan sənət! Adam iki-üç nəfərin yanında danışanda özünü yığışdırır ki, sözünün əvvəlinə-axırına fikir versin. İndi hansı kanalı açırsan, görürsən çal-çağırdı. Elə bil bütün Azərbaycan yarışa girib ki, hamı oxumalıdı. Müğənniciklər bu xalqa nə qədər dərs deyəcəklər? Təəssüf ki, sözə qoruq-qaytaq yoxdur. Əvvəllər hamı bilirdi ki, ən çox oxuyanlar Qarabağdan çıxıb və onlar müəyyən sənət məktəbi keçib, ustadlardan dərs alıblar. Amma indi görürsən ki, bir şalvarlı, qarnı açıq qız çıxıb ortaya, özü yazır, özü mahnı bəstələyir, özü oxuyur. Gözünə döndüyüm özəl kanallar da onların kliplərini gecə-gündüz fırlayır. Heç elə bil ki, yaşadığımız ağrıların, faciələrin, Qarabağ dərdinin onlara dəxli yoxdur. Bu, bir insan kimi, söz adamı kimi məni çox ağrıdır. Bu barədə televiziya kanallarının rəhbərləri düşünməlidir. Bir sətri qətran üzü görməyən, heç yerdə bir misrası çap olunmayan "şairlər" peyda olub ki, yüzlərlə mahnısı var. Bir də görürsən ki, özlərinə təmtəraqlı yaradıcılıq gecələri, görüşlər, mətbuat konfransları keçirirlər. Bu dəhşətdir, sənətin eroziyasıdır!
   
   Əvvəllər isə bilinirdi bəstəkar kimdir, şair kimdir, müğənni kimdir. Və əlaqəli də işləyirdilər. Hərə öz işini bilirdi.
   
   - Nahid müəllim, bütün zamanlarda ədəbiyyatda yaşlılar-cavanlar problemi olub. Buna münasibətiniz necədir?
   
   - Bu təbii bir prosesdir. Keçmiş öz yerini gələcəyə asanlıqla vermir. Məşhur misra var: "Oğullar atanı, gəlinlər qayınananı bəyənmir". Həyat belədir. Bax, elə sənin özünün yazdıqlarının hamısını balaların bəyənirmi? Yaxud da axşam evə gedirsən, uşaqlar sənə müəyyən iradlarını bildirirlər: "Niyə filan şey almamısan, niyə evdə filan şey yoxdur?" Bax, ədəbiyyat da, sənət də belədir. Əgər fikir müxtəlifliyi olmasa, inkişaf da ola bilməz. Ancaq bu, təhqir, böhtan, iftira həddinə gəlib çatmamalıdır. Nəsillər arasında qarşılıqlı, həm də anlaşıqlı dialoq olmalıdır. Hamı eyni zindana vurmalıdır - yaşlılar da, cavanlar da. Çünki məqsəd, məram eynidir. Başqa cür də ola bilməz. Yoxsa dünya dayanıb durar və heç bir inkişafdan, yüksəlişdən söhbət gedə bilməz. Hər iki tərəf bir-birini başa düşməyə çalışmalıdır. Həyatın sərt, pozulmaz qanunu var - bugünkü cavanlar da sabah qocalacaqlar. Nə tökərsən aşına, o da çıxar qaşığına. Müdriklərimiz gözəl deyib: "Ustadına kəc baxanın gözlərinə qan damar". Ustadlar da öz növbəsində gənclərə öz övladları kimi hörmətlə, qayğıyla yanaşmalıdırlar, onları duymağa, başa düşməyə çalışmalıdırlar. Çünki gənclik öz yaradıcılıq potensialı, enerjisiylə bütün mənalarda qocaları gəlib keçməlidir. Bu, əbədi, əzəli, pozulmaz bir qanundur. Çox təəssüf ki, bizdə yaşlılar da "bizik!" deyir, cavanlar da. Və bu da qarşıdurma ilə nəticələnir, heç kəsə də başucalığı gətirmir. Sevinirəm ki, bu gün ədəbiyyatımıza hörmətə layiq, istedadlı nəsil gəlir.
   
   İnsaf da yaxşı şeydir, gecə-gündüz efirdə, ekranda, mətbuatda total surətdə altmışıncıları təbliğ etmək olmaz ki?! Axı ötən nəsillər də, yeni gələn nəsillər də var. Geniş ürəklə, həssaslıqla, irəliyə də, geriyə də baxmaq lazımdır. Heç bir nəsil yaddan çıxmamalıdır. Əlində müəyyən rıçaqlar, imkanlar var deyə, özündən sonra gələnlərin yolunu bağlamaq, onların qarşısına sədd çəkmək günahdır, çox böyük günah!
   
   - Nahid müəllim, bu gün qələm söz adamını yaşatmır. Sizcə, necə etmək olar ki, qələm söz adamını dolandırsın?
   
   - Bu çox mürəkkəb və ağrılı məsələdir. Və bunu da deyim ki, hamı qələm hesabına dolana bilməz. İlk növbədə söhbət istedaddan və böyük sənətdən gedir. Böyük sənət və böyük sənətkar milli sərvətdir. Ona xüsusi diqqət və qayğı gərəkdir. Bir də var ümumi qayğı. Bu da vacibdir.
   
   Doğrusunu deyim ki, bəyənmədiyimiz sovet quruluşunun müəyyən üstün cəhətləri vardı. Nə qədər söysək də, bunu etiraf etməliyik. Təəssüf ki, yaradıcı ziyalılar barədə bu gün konkret proqram yoxdur. Ən böyük faciəmiz də budur ki, millət, xalq kitabdan uzaq düşüb. Çıxaq şəhərin küçələrinə, qarşımıza çıxan yüz adamdan soruşaq: "Bu gün nəşr olunan ən böyük yazardan tutmuş, gənc qələm sahibinə kimi hansı müəllifin kitabını oxumusan?" Aydındır ki, dili topuq vuracaq, bilməyəcək nə cavab versin. Axı oxumayıb. Utanc gətirsə də deməliyik ki, bu gün Nizamini, Füzulini tanımayanlar da var. Mirzə İbrahimovu unudublar. Süleyman Rəhimovu, Süleyman Rüstəmi yaddan çıxarıblar. Səməd Vurğun "Azərbaycan" şeirilə xatırlanır. Məmməd Araz çox vaxt "Dünya mənim, dünya sənin, dünya heç kimin" şeiri mahnı kimi oxunduğuna görə anılır. Əsil sənətin təbliğatı, yayılması o qədər də ürəkaçan deyil.
   
    Sovet dövründə oğurluq pul qazanıb xərcləyə bilməyənlər müstəqillik əldə ediləndən sonra başladılar firmalar, müəssisələr yaratmağa. Mədəniyyət ocaqlarının əksəriyyəti özəlləşdirildi. Ancaq onların bircə dənəsi də əvvəlki funksiyasını saxlamadı. Birini ərzaq dükanı elədilər, birini restoran, kafe, daha nə bilim nə, nə... Bir vaxtlar Bakıda hara baxırdın kitab mağazası idi. Mən hələ köşkləri demirəm. Əzizbəyov heykəlinin yanında "Bənövşə" kitab mağazası vardı, hər axşam işdən çıxanda yolumu oradan salırdım. Müşfiqin heykəlinin, "Elmlər Akademiyası" metrosunun yanında da kitab mağazaları var idi. İndi çıraqla axtarmalısan ki, bir kitab mağazası tapasan.
   
   - Müşfiqin adını çəkdiniz. Onun adıyla bağlı bu mağazanı da açmadılar ki, tez-tez sənətkarın adı anılsın. Axı onun heç kimi yox idi...
   
   - Bəli, elədir. Hər il böyük şairin ad gününü o heykəlin qarşısında qeyd edir, sonra da "Müşfiq" kitab mağazasından yeni nəsə alırdıq. Sonra bu mağazanı kimsə bank elədi, Cəfər Cabbarlı adına Respublika Gənclər Kitabxanasının yarısını isə maşın mağazası. Heç kəsin də tükü tərpənmədi. Bizim kitab nəşrlərinin simvolu olan "Azərnəşr" var idi. İndi onu göynəklə, yana-yana xatırlayırıq. Bir abidə, muzey idi. Ay qardaş, bank açmaq istəyirsən, get başqa yerdə yer al, tik. Sonra da istədiyin obyekti aç, qazan, milyoner ol! Xalqın mənəvi sərvətinə niyə göz dikirsən? "Naxçıvan" otelinin yaxınlığında nəhəng bir kitab mağazası vardı, o da getdi. Bakının məşhur "Kitab passajı"... O, şəhərin simvolu idi. İndi xəyalımızda bir nağıla dönüb o məşhur kitab mağazası. Bir deyən gərək, ay qardaş, niyə bunu xalqın, oxucunun əlindən alırsan? Sənin ürəyində zərrə qədər də olsa milli heysiyyət yoxdur? Bu üzdəniraq proses Bakıdan başlayıb rayonlara, kəndlərə, ucqar obalaracan getdi. Hələ də dalına daş qoyulmayıb bu qəddarlığın, yırtıcılığın!
   
   Sovet dövründə yazıçı ilə müqavilə bağlayırdılar. Kitabın əlyazması bəyəniləndən sonra qonorarın iyirmi beş faizi ödənilirdi, çapa gedəndə isə əlli faizini verirdilər. Bununla da yazıçı dolanırdı, gələcək əsəri barədə düşünürdü. Azərbaycanda 600-dən çox kitab mağazası var idi, hərəsinə beş-altı nüsxə kitabın gedəndə bu eləyirdi üç min. Mənim "Payız leysanları" romanım 40 min tirajla çıxmışdı. Bir həftənin içində satıldı. Buna heç özüm də inanmırdım. Sonra axtarıb həmin kitabdan beş-on nüsxə güclə tapa bildim. İndi yazıq qələm sahibləri cibinin pulunu verir, ən böyük tiraj da min nüsxə olmaqla, borc-xərc, çap elətdirir, sonra da qapı-qapı düşüb satır, ya da dost-tanışa paylayır.
   
   Qabaqlar kitabı çap eləyirdilər ki, yazıçıya pul versinlər, indi də yazıçı pul verir ki, kitabını çap eləsinlər. Kitab heç olmasa, Yazıçılar Birliyi üzvlərinin sayı qədər çap edilsə bir az toxtaqlıq olar. Tiraj məsələsi barəsində dərindən düşünmək lazımdır. Kitab bəşər sivilizasiyasının ən önəmli atributlarından biridir. Kitab ucalığından enən xalqın gələcəyi dumanlıdır. Belə bir sual hamımızı düşündürməlidir: "Biz kitabdan niyə gen düşmüşük?"
   
   - Bəs ədəbiyyata dövlət qayğısı barədə nə düşünürsünüz?
   
   - Dövlətin dövlət olmasında, möhkəmlənməsində sənətkar şəxsiyyətinin, yazıçı sözünün təsir gücü danılmazdır. Buna çox həssas yanaşılmalıdır. Bu bir həqiqətdir ki, söz qılıncdan da kəsərlidir. Ustadımız əbəs deməyib: "söz var kəsdirər başı, söz var kəsər savaşı"...
   
   Bütün bu proseslərlə bağlı dövlət öz sözünü deməlidir. Xüsusi proqram olmalıdır. Bu təkcə yazıçıya qayğı ilə məhdudlaşmamalıdır, həm də xalqın kitaba sevgisini qaytaran proqram olmalıdır.
   
   - Sonda bir şeyi də öyrənmək istərdim. Qloballaşma dövründə ədəbiyyatımız dünyaya inteqrasiya edə biləcək, yoxsa...
   
   - Əlbəttə. Elə dediyimiz proqramın tərkibində bu da ayrıca bir qol olmalıdır. Əsrlərin sınağından çıxmış bir həqiqət var: hər bir ölkəni, xalqı tanıdan, şöhrətləndirən onun tarixi, ədəbiyyatı, elmi və mədəniyyətidir. Bəzən bir ölkəni bir sənətkara görə tanıyırlar. Məsələn, Qırğızıstana Çingiz Aytmatov, Dağıstana Rəsul Həmzətov ölkəsi deyirlər. Ayrı-ayrı söz-sənət adamının öz imkanı daxilində başqa ölkələrdə tanınması və yaxud dünyaya çıxması ilə iş bitmir. Hər şey qanunauyğun şəkildə, xüsusi diqqət və qayğı sayəsində ardıcıllıqla reallaşmalıdır. İstedad hadisədir, milli sərvətdir. Onu hökumət də, xalq da qorumalıdır.
   
   Əsl qələm sahibləri üçün qayğı və təbii ki, çap olunmaq, oxucu ilə ünsiyyət qurmaq şəraiti yaradılarsa, bu, sənət zəmisinin daha bəhrəli olmağına güclü təkan verər. Mən ümid edirəm ki, belə də olacaq. Sabaha, gələcəyə inanmalıyıq!
   
   
   
   


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-18
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK