ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Allah, məndən nə xəbər var?

125300    |   2014-02-08 00:28
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

"Allah, nə var, nə yox?
Məndən nə xəbər var?
Gecələri özüm sayaram,
üzümə açılacaq neçə səhər var?
Bəyənəcəksənmi məni,
bəndəni hansı gözlə görəcəksən?
Allah,
özüm gəlim,
ya kimisə göndərəcəksən?..."

Qağayı, axtar məni
Qağayı, axtar məni,
Bu yerdən apar məni,
Ölüm köksümü döyür,
Qorxuram açar məni...

İçim qara gecədir.
Səkisiz dar küçədir.
Qağayı, dəniz üstdə
Söylə, saat neçədir?

Son gecədir bu gün yenə
Son gecədir bu gün yenə,
Sabah yenə son səhər.
Son yel dolur son yelkənə,
Qayıq üzür birtəhər...

Axırıncı ağacdır bu,
Əsir sonuncu külək.
Bağlayıb sonuncu yolu
Yenə sonuncu fələk...

İndi son küçə üstünə
Yağacaq son addımlar.
Yenə dönəcəklər tinə
Sapsarı son adamlar...

Doğulur sonuncu insan,
Sonuncu insan ölür.
Yenə son dəfə ağlayan
Son dəfə gülən olur...


Nəyin istisindən yananlar

Nəyin istisindən yananlar
arzulayacaq kölgəmi?
Hansı rənglə çəkəcəklər
xəritələrdə ölkəmi?
Şeirlərimi sevəcəklərmi
divarlar arxasında?
Nə parlayıb sönəcək
son günümün yaxasında?
Bazarda
ətin qiyməti düşəcək,
yoxsa
meşə cəngəlliyinin
qoyduğu qiymətdə qalacaq?
Öpüşəcək,
öldürəcək,
düşünəcəklərmi yenə qaranlıqda?
İnsan xoşbəxt olacaqmı
məhəbbətin doğduğu bir anlıqda?
Qatarlarda
axşamüstü
çay paylayacaqlarmı içməyə?
Pasport, viza
gərək olacaqmı sərhədlərdən keçməyə?
Andersenin nağıllarını oxuyacaqlarmı?
Əlifba biləcəkmi hamı?
Kür daşacaq,
yoxsa bəndlər ovcundan
töküləcək Xəzərə?
İnsan bir ömrü boyu
öləcək neçə kərə?
Yol azacaqlarmı?
Məzar qazacaqlarmı?
Məsciddə yuyacaqlarmı meyidləri?
Kim sulayacaq
bulvardakı söyüdləri?..


Anara

İçimə məhəbbət yazır,
içimə həsrət yazır,
yazır, yazır, yazır həyat.

Günəşli gündüzlər,
köksü məsafəylə dolu düzlər,
gecə tək qaranlıq,
gündüz kimi aydın üzlər,
yazılır içimə,
içimdə qalır...

Sevdiklərim də,
sevmədiklərim də
yazılır içimə,
qalır içimin
qalın səbr dəftərində...
Dostum,
mən öləndən sonra
basarsan bu maqnitofonun
səs qaytarmaq düyməsini,
bir dəfə də eşidərsən
artıq döyünməyən
qəlbimin səsini...

Bu payız da başlandı

Bu payız da başlandı,
Bu yağış da...
Ölülərim,
Dirilərim dolanır içimdə,
Xatirələr səyriyir gecəmdə,
Təkliyimi minib at tək
Yanır
sönür
ötür ömrüm...
Ekspreslər dayanmayan
Kiçik stansiyalar tək

Birlikdən və tənhalıqdan

Birlikdən və tənhalıqdan,
Ucuzluqdan, bahalıqdan.
Taxta oyuncaq ayıdan
Tək yatdığım çarpayıdan
Utanıram, utanıram...

Çağaların ilk səsindən,
köhnə daxma kölgəsindən,
Ölülərin daş qəbrindən,
Dirilərin daş səbrindən
Utanıram, utanıram...
Bütövlükdən, bölümdən də,
Yersiz, vaxtsız ölümdən də...


Ömrümdə olmalıymış

Ömrümdə olmalıymış,
O əyri yol, tək vələs,
Yalçın qaya, uzaq səs,
Birdən qaralan nəfəs.
Ömrümdə olmalıymış,
Yadımda qalmalıymış.
...Saat üstə şirmayı,
Qatarın yetim payı,
Heyva ayı, nar ayı
Ömrümdə olmalıymış,
Yadımda qalmalıymış.

Dənizin ada günü,
Dağların səda günü,
Hər günün vida günü
Yadımda qalmalıymış.

***

İndi giley-güzardan
Baş alıb qaçmaq vaxtıdır.
Qapıları döyülməmiş
Taybatay açmaq vaxtıdır.

İndi hər səsdən, hər küydən
Sükuta dönmək vaxtıdır.
Millət, dövlət zirvəsindən
İnsana enmək vaxtıdır.

***

Nə qədər sual cavabsız qalarmış
Bircə gödək insan ömründə?
Nə vaxta qədər
Həyatın özünə belə
Yeganə doğru cavab
Ancaq ölüm olarmış?
Nə çağa kimi heç nə
Bilməyəcəyik yaşayarkən?
Heç nə bilməyəcəyik
Ağlaya-ağlaya, gülə-gülə?

***

Elə beləmi gedəcək?
Ya gah elə, gah belə
Ən nəhəng içi dolu gəmi də
Bir gün görünməlidir axı dənizdə,
Yan almalıdır axı sahilə...

***

Əyrin-üyrün
Dar küçələrin,
Gündüzlər
Otaqlarındakı bəyaz gecələrin,
Damarlarının yastısı,
içinin astası
Küçələrini
Dolanan addımların
Həmişə tənha səsi,
Gecələrinin
Dünyada itən yarix tikəsi.
İçindən böyük şəhərə,
Bayır şəhərə
Çıxan təəccübüm,
Oğrulardan qorxan cibim,
Ölüm ayağındadır indi
Bayır şəhər
İçərişəhər!

Vaqif Səmədoğlu


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

SON XƏBƏRLƏR
2017-11-19
2017-11-18
00:37 DEYİLƏM
2017-11-17


VİDEO





ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ" "Çelsi"yə qalib gələcəkmi?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Ər və arvad evin qarşısında oturublar. Bir turist gəlir və kişidən ingiliscə yolu soruşur. Kişidən səs yox. Turist bu dəfə almanca soruşur. Kişidən yenə səs yox. Turist bu dəfə Fransızca danışmış. Yenə səs yox. İspanca, yenə səs yox. Turist əsəbiləşib gedir. Arvad ərinə deyir:
- Bir dil öyrənməyin zamanı gəldi deyəsən.
- Boş ver, nə gərək var? Adam bu qədər dil bilir, dərdini mənə başa sala bilmədi.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK