nulled forum sanal pezevenk hacklink satın al hacklink al Sit Giriş Hack haber epin scripti warez forum warez script hacklink nulled scripts warez forum xenforo nulled hack forum spyhackerz warez php script Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: “OL!”LA DÜNYAYA GƏLƏN Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: “OL!”LA DÜNYAYA GƏLƏN Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: “OL!”LA DÜNYAYA GƏLƏN

Onun adı sevgidi

14083    |   2020-03-18 09:20
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Düşünürəm ki, heç nə heç nədən yaranmadığı kimi, ağlıma gələnlər də səbəbsiz yaranmır, doğulmur. Yəni göydəndüşmə heç nə yoxdu. Olsa-olsa nağıllardakı almalar olar. Amma bu günə qədər nə eşitmişəm, nə də görmüşəm ki, kimsə göydən düşən bircə dənə almanın götürüb dadına baxıb. Deməli, alma özü də bir nağıldır - özü də nağılın sonundakı nağıl. Bu da o deməkdir ki, nağıllar bitib qurtarmır. Almanı gözlədiyimiz kimi, yeni nağılları da gözləməliyik. Sizi bilmirəm, mən az qala ağlım kəsən gündən hər gün nağıl gözləyirəm. Ürəyimdən keçənin, qəlbimə köçənin, xəyalımda olanın, yuxularıma qor səpənin nağıllarını. Əslində bu, Sənin nağılındı. Və mən də o nağılın adsız qəhrəmanı kimi səninlə birlikdə göydən alma düşəcəyi ana qədər gedirəm...

Bəli, bilmirəm onda ilin hansı fəsli idi... bilmirəm onda ilin hansı günü idi... Amma bildiyim o idi ki, onda dünyam bir işığa, bir nura qərq oldu. Hardansa ün çatmayan, əl yetməyən bir məkandan qopub gəldin. Bu gəliş içimdəki sükutu oyatdı... ömrümdəki durğunluğu ləpələndirdi... və ən vacibi ürəyimin çırpıntısı artdı. Hiss elədim ki, yaşamağa, düşünməyə və fərqli olmağa başlayıram. Məhz o andan içimdə bir mən də yarandı - heç kimin, yalnız Allahın və sənin gördüyün Mən! O mən səni düşündü... səni iştədi... səni gözlədi... və özünü sənə həsr etdi. Hətta günlərin birində üzünü Allaha tutub sənə yazdı ki:


Sən niyə bu qədər gözəlsən axı?

Niyə baxışından çiçək tökülür?!

Özün də bilmədən o çiçəklərə -

Ruhum da, qəlbim də tək-tək bükülür.


Qolunu salmadan bir gün qoluma,

Dəli etməyəmi çıxdın yoluma?

İndi ha baxıram mən sağ-soluma –

İçim kərpic-kərpic uçub sökülür.


Üzümü Allaha tutub qalıram

Sevmək günahımı boyun alıram...

Hər gecə göynəyib haray salıram –

Hər səhər içimdə bir mən hönkürür!..


Yəqin ki, bu şeirdən, bu içimdən qopub gələn duyğuların ifadəsindən inciməzsən... onu öz gözəlliyinə xələl salmazsan. Axı mən öz içimlə, öz varlığımla sənin dünyana aidəm... sənin dünyanın adamıyam... Və fikrim də təkcə hisslərə, duyğulara toxunmaq yox, həm də onları oxşamaqdı... onların nəvazişini çəkmək, onlara köklənməkdi. İnanın ki, bu dünyanın heç bir küncündə durmağa yerim olmasa belə, sənin dünyanın sərhəddi boyu keşikçi dayanmağa özümü çoxdan hazırlamışam. Düşünürəm ki, bu, xidmət deyil. Bu, sadəcə olaraq, sənə bir az da yaxın olmaqdı. Bu yaxınlığı sözlə ifadə etmək bəlkə də mümkünsüzdü. Ona görə də sözü yazmaq, qələmi tutmaq haqqını ürəyə verirəm. İndi gör ürək nə deyir sənə:


Mən yazdığım hər sözün

Çəkisini bilirəm...

Kirpiyinin nəmini –

Kirpiyinlə silirəm!..


Qələm – ürək əlində

Sözsə ruhun dilində!

Sənin kimi gülün də -

Gülüşündə gülürəm!..


Sən and yerimsən – pirsən

Tanrım kimisən – birsən!

Sevgi dini tək sirsən –

Öyrənməyə gəlirəm!..


Dünya geniş, ya da dar

İlk və son sözümdü – Yar!

Mənim nədə haqqım var –

Onu sənlə bölürəm!..


Bəli, sözümün sahibi olmaq gücüm hərdən əlimdən alınsa da, amma duyğularımın, istəklərimin sahibi olmaq gücünü hələki kimsəyə verməmişəm. Sadəcə, ürəyə aid olan hər şey öz əzəl mübtədasını səndə tapıb. Və mən də böyük şairimiz demişkən, sənin özəl dünyanla birlikdə duyğularımın, ruhumun əzəli sayıram. Elə bilirəm ki, bu dünya təkcə səndən ibarətdir... elə düşünürəm ki, sənsiz bu dünya yox imiş, olmayıb... və sənin gəlişinlə yaranıbdı. Yəni sənə "Ol!” deyən elə həmin anın içindəcə bu dünyanı yaradıb, ona da "Ol!” deyib, onu da yaradıb. Və bizi qarşılaşdırıb...

Çox maraqlıdır, dünyada bu qədər insan var... bu qədər talelər var... bu qədər yollar var - havada, suda, quruda... Nədənsə bizim yolumuz bu yolların heç birində kəsişmədi. Əvəzində özümüzün balaca bir cığırımız üz-üzə gəldi. Bir-birinin əlavəsinə, bir-birinin davamına çevrildi. Biz onu nə yuxuda görmüşdük, nə də xəyal etmişdik. Haqdan gələn bu cığır bizi o qədər doğmalaşdırdı ki, sözümüz sözün davamına, ömrümüz ömrün tamlığına üz tutdu. Və mən sənə yazdım ki:


Kirpik-kirpik oxuyuram gözünü

Misraların arasında batıram...

Allah bilir, toxuyuram özünü –

Ürəyimə! – istəyimə çatıram...


Həyat nağıl, mən qoynunda bir uşaq

Alma yağıb üst-başıma bir qucaq...

Sən gələndən kədər qaçıb çox uzaq –

Fərəhimdən hətta sevinc satıram!..


Hər anımı şəkər edən, bal edən

Baxışıyla baxışımı lal edən!..

Ürəyimi büründüyü şal edən –

Bir ulduzun qollarında yatıram...


Düşünmə ki, "yar” deməkdən doymuşam

Ürəyimi sətir-sətir oymuşam...

Sapandıma qəm dünyamı qoymuşam –

Fırladıram, fırladıram, atıram...


Bəli, bu misraların yaratdığı aurada kimsə özünü narahat hiss edər. Mən heç o kimsəni qınamıram da. Sadəcə, ağlımdan gəlib keçən bu olur ki, ya o kimsənin ruhu, duyğuları sevgidən uzaqdı, ya da özü bütünlüklə insan deyil! Çünki insan olanın sevgisi dünyaya gəldiyi gündən başlayır: Anasına, ətrafına, təbiətə, cəmiyyətə, bütövlükdə Vətənə və bu bütövlüyün içərisində həm də sevdiyinə! Südlə gələn bu sevgi mənə görə, sümüklə çıxmır, ruhla yaşayır, ruhla dolaşır dünyanı. O ana qədər ki, sevdiyi də ruhən gəlib ona qovuşur. Və nəticədə qovuşan sevgilər, qovuşan ruhlar nağıllaşır – ovuclarında da alma daşıyan nağıllar kimi...

Bəzən düşünürəm ki, duyğuları, hissləri çox qabartmaq hardasa ölçüləri pozmaq, əndazəni aşmaq kimi görünə bilər. Amma inanın ki, mən yazını bilgisayara diqtə edəndə ondan başqa gözümün önündə heç kim olmur. Yalnız onunla danışıram, ona xitab edirəm. O da sakitcə dinləyir. Onun sükutu məni bir az da alovlandırır, bir az da söhbəti çəkib uzatmağa məcbur edir. Bu söhbət əsnasında müəyyən təkrarların da olduğu sonra xatırlansa da, amma əsas məram onunla danışmaq, ona öz içini, öz duyğularını, bütövlükdə öz ürəyini və ruhunu sərgiləməkdi. Məncə yalnız özündən danışan adamlar bir az eqoist görünsələr də, yalnız sevgidən danışanlar bir az da çox Məcnunu xatırladırlar. Cəmiyyət, çevrə ona Məcnuna baxdığı kimi baxır. Ya əhəmiyyət vermir, ya da yalnız gülümsəyir. Hər halda, bütün bunlar münasibətdi, reaksiyadı. Mənə isə daha çox sənin sükut dilində dediklərin önəmlidi, vacibdi. Axı, mən o sükutu da şeir hesab edirəm və yazıram:


Nə vaxtdı durmusan gözümdən uzaq

Başım dumanlıdı, fikrim dağınıq...

Arada at çapır – dincəlmir sazaq

Elə bir nöqtəyə susub baxırıq –


Yaman darıxıram sənsiz, əzizim...

Yuxum tikan üstə, ruhum divanə

Solumda, sağımda fərqli bir həyat...

Bütün sözlərimin baxıb cəminə


Sən cavab olaraq bir kəlmə "hə” at –

Yaman darıxıram sənsiz, əzizim...

Hər şey də, hər kəs də könlümə dəyir

Bezirəm, küsürəm özüm-özümdən...


Üstümə qaranlıq kölgəsin əyir

Gözünü mən necə asım gözümdən –

Yaman darıxıram sənsiz, əzizim...

Səsin bir şam kimi yandı içimdə


Büzüşmüş varlığım dirildi sanki...

Qayıtdı özümə itən gücüm də

Bir də əmin oldum gülüm, inan ki –

Yaman darıxıram sənsiz, əzizim...


***


Mən birmənalı olaraq inanıram ki, dünyanın ən böyük gücü və hər şeyə qalib gələn hökmün sahibi SEVGİDİ! Ona görə ki, o, Haqdan gəlir, onu Haqq bizim varlığımıza hopdurur. Ona görə də biz istədik-istəmədik onu qəbul edirik. Hətta qəbul etmək istəməyənlər belə ona etinaz qala bilmirlər. Nə qədər özlərini görməməzliyə vursalar da, amma heç nə dəyişmir. Necə deyərlər, özləri-özlərinə əzab vermiş olurlar. Ona görə ki, böyük Cavid əfəndi dediyi bir həyat həqiqəti var. Cavid əfəndi deyib ki:

- MƏNİM TANRIM SEVGİDİR!

Deməli, sözün bütün qatlarını görən, sözün bütün hissəciklərini işığa bələyən Cavid əfəndinin bu kəlamı da məhz o müqəddəs Kitabın özündən qaynaqlanır. Axı əvvəldə də dedim, hər şeyə "Ol!” deyən, hər şeyi yaradan, verən Tanrıdı. Biz bəndələr bu yaradılanları yaşayırıq, daşıyırıq və bir-birimizə ötürürük - sevginin Məcnunu, Fərhadı, Sənanı kimi!

İndi bir anlıq mənimlə eyni nöqtədə, eyni mövqedə dayanın, mənim kimi düşünməyə, sevgini mənim qədər hiss etməyə çalışın... Yaşadın sevgini, sevginizi! Onda görəcəksiniz ki, yaşamağa dəyər... onda inanacaqsınız ki, dünya gözəl dünyadı... və bir də etiraf edəcəksiniz ki, mənim yazdıqlarım hamısı sevgidəndi. Sizə, hamıya və şəxsən Ona olan sevgidən. Allah sizi, Onu və məni sevgisiz qoymasın!





İmza:

Deputatların heç birində koronavirus aşkarlanmadı - RƏSMİ

Türkiyədəki azərbaycanlı tələbələr dövlətə aid yataqxanalardan çıxarılmayıb - Erkan Özoral

Koronavirus səbəbindən bəşəriyyətin yarısı karantindədir

İlham Əliyev koronavirusa görə karantin üçün hotellərini ayıran iş adamlarına təşəkkür etdi

Azərbaycan Afrika İttifaqı Komissiyasına 20 min dollar yardım edib

İlham Əliyev və Mehriban Əliyeva Bakıda tibb müəssisəsinin açılışında - YENİLƏNİB

Bakıda qadın vəhşicəsinə döyüldü: Polis araşdırmalara başladı

Dövlət başçısı: “Yaşı 65-dən yuxarı insanlar evdə oturmalıdırlar. Vəssalam, birmənalı şəkildə!”

Cəlilabadda polisi güllələyən şəxs həbs edildi - RƏSMİ

Çinin dövlət müşaviri: Koronavirusla mübarizədə Azərbaycana yardım göstərməyə hazırıq

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
SON XƏBƏRLƏR
2020-04-02


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (90.48%)
Pullsuz (9.52%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Bir adam xoşbəxtcəsinə dostuna deyir ki,

indiyədək həyatımda koronavirus kimi məni sevindirən bir hadisə olmamışdı:

- Arvad artıq səyahətə getmək istəmir!

-Artıq heç bir şey satın almır, çünki hər şey Çindən gəlir.

- Alış-veriş mərkəzlərinə də getmir ki, oralarda qələbəlikdi.

- Bütün günü də ağzına maska taxıb danışmır.

Bu virus deyil ey, Allahın mənə bir lütfüdü, kefdəyəm.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK