ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ƏN DÖZÜLMƏZ AN

60492    |   2013-05-11 00:26
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Qara daşlar göyərmir...

Uşaq yaşlarımda həmişə böyüklərə həsəd aparırdım. İçimdən elə tez böyümək gəlib keçirdi ki! Elə istəyirdim ki, tez böyüyəm, məktəbə gedəm, iş - güc sahibi olam. Amma nə tez böyüyürdüm, nə məktəbə gedirdim, nə iş - güc sahibi olurdum. Çünki mən uşaq idim və istədiklərimin də heç birini əldə etmək gücündə deyildim. İstədiklərim də qısa bir vaxtda mümkün olan iş deyildi. Bunu çox gec anladım. Və anlayanda da artıq uşaqlıq geridə qalmışdı. İndi isə əksinə fikirləşirəm. Tamam fərqli bir arzunun içərisində, bir istəyin qoynunda çabalaya - çabalaya qalmışam. Elə istəyirəm uşaq olam...

Elə istəyirəm uşaq olam!

Yuxudan anamın təbəssümü oyatsın məni. Durmaq istəməyəndə üstümdən yorğanı çəkib atsınlar, üzümə soyuq su çiləsinlər. Sonra durub həyətə qaçım, sonra anam yenə çağırsın, buz kimi su ilə əl-üzümü yuyum, anamın qarışdırdığı şirin çayı pendir dürməyi ilə ləzzətlə yeyim. Sonra məhləyə, uşaqların yanına , sonra qoyun - quzunun dalınca qaçım, sonra başlayım böyüməyə, məktəbə gedim, "ana" yazmağı öyrənim. Bu yazdığımı da sevinə - sevinə anama göstərim. Bir təşərliklə yaşımdan çox böyük bir şəkildə - bax, bura "ana" yazmışam! - deyim, o da gülümsəsin. Başımı sinəsinə sıxsın. Mən onun ürəyinin necə çırpındığını eşidim. O ürək çırpıntılarına qulaq asa - asa necə böyüyəcəyimi, anama necə oğul olacağımı, onu necə saxlayacağımı, qulluğunda necə duracağımı, illah da onu necə qoruyacağımı düşünüm.

Təəssüf ki, uşaqlıqda tez böyümək istəyim çin olmadığı kimi, indi də uşaq olmaq istəyim mümkünsüzdü. Görəsən bütün insanlar belədi? İnanmıram. Çünki hamı eyni şeyi eyni güclə istəsə, bəlkə Allah rəhm edib, nəsə eləyər. Görünür hamı belə istəmir. Axı hamının uşaqlığı, hamının həyatı eyni cür olmayıb. Biri uşaqlıqda zülm çəkib, dünyanı dərk edəndə "yağ içində böyrək kimi" yaşayıb. O biri uşaqlıqda xoşbəxt olub, böyüyəndə dərd daşıyıb. Üçüncüsü tamam fərqli, qarmaqarışıq bir həyatı, yaşamı özünə ömürlük edib. Ona görə də bu dünya da oturuşub, elə insanlar da , qocalıq da...

Bilmirəm nədəndi, gözümlə görüb, əlimlə toxunduğumu ertəsi gün daha ürəkdən, daha həvəslə, daha böyük coşquyla görmək istəyəndə ya yerində görmürəm, ya da toxuna bilmirəm. Elə bil hər şey bir andı mənimçün. O bir anın içində yaşamağım da var, yanmağım da. O bir anın içində dünyanın suallarıyla çarpışmağım da var, cavabların içində itib - batmağım da. Bax bütün bunların dəmirçi zindanı kimi ağır yükü altında özüm özümü bir küncə sıxıb, divara çırpmaq istəyirəm, boğub öldürmək istəyirəm. İstəyirəm içimdəki gerçəkləşməyən arzuların caynağından özümü qurtarım. Gücsüzlüyümü etiraf edim. Axı deyirlər etiraf böyüklükdü...

Etiraf edim ki, tez böyüməsəm də, böyüdüm. Amma anamın sinəsinə sığınıb, ürəyinin səsini dinləyərkən özlüyümdə qəbul etdiyim qərarlara əməl edə bilmədim, qoruya bilmədim anamı. Özünü qoruya bilmədiyim kimi, qabarlı əliynən, yuxusuz gecəsiynən isitdiyi ocağını da qoruya bilmədim. Nəfəsi hopan daş - divar gözümün qarşısında düşmən əli ilə yandırılıb, bir topa külə çevrildi. Heç o küllüyə də sahib çıxa bilmədim. Neyniyim, mən də belə oğulam də...

Düşünməyin ki, gücsüzlüyümü sığortalamaq istəyirəm, yox. Sadəcə, indi içimdə çox qəribə bir mühit yaranıb. Elə bir mühit ki, orada heç nə böyüyə bilməz, heç nə göyərə bilməz. Ən yaxşı halda hər şey daşlaşa bilər. Məni qorxudan da o daşlaşmadı. Qorxuram ki, ürəyim də daşlaşa, yaddaşım da. Və bu dünyada göyərməyən qara daşa çevrilə. Məhz o qara daş qorxusu indi mənim düşüncəmə hakim kəsilib.

Sizləri deyə bilmərəm, mən ürəyimə dolan, ürəyimdə kök atan hər şeyin göyərməsini istəyirəm. Elə dərdlərimin də. Göyərən dərdin barı deyirlər lap acı olur, olsun! Onu da qəbul edirəm. Çünki o, mənim dərdimin barıdı. Şair dostlarımdan biri yazmışdı ki, dərdimin qanadları var. Qəbul edirəm, çünki mən dərdin ayaqlarının da olduğuna inanıram, dərdin toxumunun da, barının da olduğuna inanıram. Məhz bu səbəbdən barını gözlədiyim həmin o dərdin nə yaşıyla maraqlanıram, nə də yaşamıyla. Çünki onun yaşı ürəyimin yaşı, yaşamı da ürəyimin yaşamıdı. Sadəcə mən yaddaşımın gücünə söykənib, xatırladığım, yaşatdığım hər şeyin üstünə gün işığının düşməsini istəyirəm, çətir tutulmasını yox.

Yanaqların öpdüyüm

Çiçək bükülür, gülüm.

Kirpiklərimdən qopub

Çiçək tökülür, gülüm

Yaddaşımın üstünə...

Bir çən, bir az da duman

Tül tək çəkilir, gülüm

Həm tərəddüd, həm güman

Gül tək əkilir, gülüm

Yaddaşımın üstünə...

Bir ipucu, bir düyün,

Kələf çözülür, gülüm.

Olub - keçənlər hər gün

Söz - söz yazılır, gülüm

Yaddaşımın üstünə...

***

Hər gün bir təqvim vərəqidi. Hər təqvim vərəqi özü də ömrün bir anıdı. Təbii ki, vərəqlər də çoxdu, anlar da. Amma söhbət yaşananlardan gedir. Mən bir gündə üç xəbər eşitdim. Xəbərlərin ünvanı fərqli olsa da, məzmunu, mahiyyəti eyni idi. Doğulduğum kənddən didərgin düşmüş və aralarında kifayət qədər böyük yaş fərqi olan üç nəfər həmkəndlim Bakının ayrı - ayrı guşələrində eyni gündə dünyalarını dəyişmişdilər. Müxtəlif illərdə doğulub, müxtəlif həyat yolları keçən, fərqli sevinc, kədər yaşayan üç nəfər sonda eyni bir günü, eyni bir yazını bölüşdü. Çox qəribədi, bir kənd atəşkəs dövründə, özü də ölkənin paytaxtında üç sakinini itirdi, amma o kəndin bu itkidən xəbəri yoxdu. Çünki o kənd özü öz canının hayındadı. Özü qələbə gününü qeyd edən, qələbə nəğmələri oxuyan düşmənin Şuşa sevincini yaşayır, daha doğrusu yaşamağa məcbur edilir. O kənd elə bil ki, ayaqyalın odun üstündə gəzir. O kəndi qınamağa mənim, ümumiyyətlə, heç kimin haqqı yoxdu. Od üstündə biz gəzməli olduğumuz halda, o kənd yaşayır bu aqibəti. Biz Bakıda, eləcə də digər top - tüfəng səsindən uzaqlarda, o kəndin adını yeni doğulan övladların rəsmi sənədində qeyd edirik. Sanki bu yalançı bacarığımızla o kəndi yaşadırıq. Amma bilmirik ki, biz əslində ayaq üstə gəzən, yeriyən, iş görən, çörək yeyib, su içən kütlənin bir hissəsiyik. Biz o kəndin havasını, suyunu, nemətlərini qanına hopdurub, canında yaşadan adamlar deyilik. Biz o kəndçilikdən çıxmışıq. Biz indi mərtəbələrinin sayını günbəgün artıran şəhərlilərə çevrilmişik. Bizi torpaqdan ayırıb, dibçəklərə yerləşdiriblər. Kobud desəm, biz yaşamırıq, biz mövcuduq. Ona görə də bir gündə, bir kəndin üç nəfər müxtəlif yaşlı sakinini itirməsi heç kimə təəccüblü gəlmir. Axı dibçəkdə olanlar bir göz qırpımında quruya bilirlər. Mən bunun canlı şahidiyəm. İş otağımdakı güllərə nə qədər qulluq etsəm də, onlar kəndimdəki həyətdə çəpər dibində öz-özündən bitmiş adi salxım söyüd qədər də nə dözüm nümayiş etdirə bilirlər, nə təravət, nə də gözəllik. Bu dibçəkləri fonoqramlara bənzədirəm. Bilmirəm niyə?

Bir bulaq da gözsüz qaldı

Çağlamaq düşmədi ona.

Oturub mənim dərdimi

Ağlamaq düşmədi ona...

Vurulub özü özünə

Baxmayıb sönən közünə!

Ümidin şair sözünə

Bağlamaq düşmədi ona

Batmır tay, gülə, ətirə

Kimi var, gəlib, gətirə!

Yaddaşda qəmli xatirə

Saxlamaq düşmədi ona...

***

Yazının əvvəlində uşaq vaxtı tez böyümək istəyimi, indisə uşaqlığa qayıtmaq arzumu dilə gətirmişdim. Sonra kəndimizin bir gündə üç dinc sakinini itirdiyini o istəyimin ardınca kağıza köçürdüm. Sonra dayanıb, bu ardıcıl iki cümləyə diqqət yetirdim və mənə elə gəldi ki, burada həm gözlə görünən, həm də görünməyən bir bağlılıq var. Çünki o adamlar da, mənim kimi uşaq olmuşdular, o adamlar da böyümək istəmişdilər. Yəqin ki, onlar da yenidən uşaqlığa qayıtmaq arzusunda olublar. Və sonda onlar arzularının çin olacağı bir məkanı eyni gündə seçiblər. Axı deyilənlərə görə Tanrı dərgahında hamı həmişə eyni yaşda olur, hamı bacardığı işin qulpundan tutur, heç kim xəstələnmir, ölmür. Hamı o dərgahda heç həsrət də çəkmir. Çünki onun üzünə bütün qapılar açıqdı. O, bütün sərhədləri keçə bilir. O istədiyi vaxt Şuşaya enə bilər, İsa bulağından su içər, Qədirin, İslamın səsini dinləyər, Tuğ kəndinin boynubükük bənövşələrini qoxlayar, Xarı bülbülün yaralı sinəsini sarıyar.

Bax, mənim bir-birinin ardınca düzdüyüm həmin birinci iki cümlə təkcə fikir baxımından yox, həm də gerçəklik baxımından bir- birini tamamlayır, bir- birinin içindən gəlib keçir...

Mən də gedirəm. Hələlik bu adam dolu şəhərdə hamının görmədiyi və yaxud görmək istəmədiyi bir insan kimi. Gedirəm dərdlərimlə bir yerdə, ağrıyan ürəyimlə bir yerdə, xatirələrimlə bir yerdə. Mən özümdən qabaqda gedənləri görürəm. Sürətimi artırırıam ki, onlara çatım.

Amma hiss etmirəm ki, öndə gedənlərə çatanda, arxamca gələnlər məni itirəcək. Bəlkə də bu, məni itirənlər üçün heç nədi. Çünki insan itirməyə tez alışır. Amma mən itirməyə alışa bilmirəm. Ona görə də qorxuram. Həyatımın ən böyük qorxusu məhz itirməkdi! Bir də itirəcəyini, gözlədiyinin gəlməyəcəyini bilə - bilə oturub gözləməkdi. Görəsən may ayının birinci on günündə bu qarmaqarışıq dünyada bizim itkilərimizlə heç olmasa, könül təması qurmağımız, xəyali gəzintilər keçirməyimiz çoxmu çətindi? Yoxsa, xatirələrin cəngində ağrımaqdan qorxuruq.

mən indi

inandım ki,

dünyada

ən zülüm iş

ayrılıq

nə də ölüm -

bunların

heç biri deyilmiş...

əksinə,

onlardan da betəri

gələcəyinə

ümid bağlayıb,

özünü

tikan üstə saxlayıb

yol gözləməkmiş...

hərəkətsiz -

gediş - gəlişsiz

bir yol...

bacarırsansa, sağ ol!..

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

[email protected]



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-20
2018-01-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (75%)
Yox (25%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Mollaya xəbər verirlər ki, qayınanasını su aparıb. Molla gəlib girir çaya, başlayır su yuxarı axtara-axtara getməyə. Görənlər soruşurlar ki:
- Ay Molla, bu necə axtarmaqdı? Cənazə su axan tərəfə gedər, ya yuxarı dırmaşar?
Molla deyir:
- Siz onu tanımırsınız. O, elə bir tərs adam idi ki, hökmən yuxarı gedib. Sizin işiniz olmasın, mən bu saat onu tapacağam.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK